ਭਵਨ੍ਤੁ ਤੇ ਲਬ੍ਧਜਯੇ ਸੁਤੇ ਮੇ ਪੌਰਾਸ਼੍ਚ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਰੇ ਚ ਨਾਰ੍ਯਃ । ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਸ੍ਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਭਵਨ੍ਤੁ ਮਾਰ੍ਗੇ ਸੁਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯਾਭਰਣਾਸ਼੍ਚ ਨਾਰ੍ਯਃ
ਨਗਰ ਵਾਸੀ, ਆਮ ਲੋਕ, ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਜਿੱਤ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ; ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਸਫ਼ੈਦ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਣ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਣ।
ਭਜਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਾ ਗਣਿਕਾਃ ਸੁਤਂ ਮੇ ਨਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਨ੍ਯਾਃ ਸਹਸੈਨਿਕਾਸ਼੍ਚ । ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਸ੍ਤਾਃ ਸੁਭਗਾਃ ਸੁਵੇषਾਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਨ੍ਥਾਨਮਨੁਵ੍ਰਜਨ੍ਤੁ
ਸਾਰੀਆਂ ਗਣਿਕਾਵਾਂ, ਔਰਤਾਂ, ਕੁਵਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸੈਨਿਕ, ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਚਲਣ।
ਘਣ੍ਟਾਪਣਵਕਾਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮਤ੍ਤਮਾਰੁਹ੍ਯ ਕੁਞ੍ਜਰਮ੍। ਸ਼ृਙ੍ਗਾਟਕੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਮਾਖ੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਜਯਂ ਮਮ੍
ਘੰਟਾ ਤੇ ਪਣਵਾ ਵਜਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਹਰ ਚੌਰਾਹੇ 'ਤੇ ਮੇਰੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ।
ਉਤ੍ਤਰਾ ਚ ਕੁਮਾਰੀਭਿਰ੍ਬਹ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ। ਸਖੀਂ ਵਿਜਿਤਸਂਗ੍ਰਾਮਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਾਤੁ ਬृਹਨ੍ਨਲਾਮ੍
ਉੱਤਰਾ, ਕਈ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਕੁਵਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ ਸਾਥੀ ਬ੍ਰਿਹੰਨਲਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਵੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨ। ਤਥੈਵ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸਂਹृष੍ਟਾਃ ਪੌਰਾਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਪਾਣਯਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਨਗਰ ਵਾਸੀ, ਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮੂਤਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਸਹਮਾਗਧਾਸ਼੍ਚ ਹृष੍ਟਾ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਪੁਰੇ ਜਨੌਘਾਃ । ਭੇਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤੂਰ੍ਯਾਣਿ ਚ ਵਾਰਿਜਾਸ਼੍ਚ ਵੇਪੈਃ ਪਰਾਰ੍ਧ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਮਦਾਜਨਾਸ਼੍ਚ
ਸਾਰੇ ਮੂਤ, ਸਹਾ-ਮਗਧ, ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਖੁਸ਼ ਲੋਕ, ਡੰਗਰ, ਵਾਦਕ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਵਨ੍ਦਿਪ੍ਰਵਾਦਾਃ ਪਣਵਾਦਿਕਾਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵ ਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਚ ਵਂਸ਼ਸ਼ਬ੍ਦਾਃ । ਕਾਂਸ੍ਯਂ ਸਤਾਲਂ ਮਧੁਰਂ ਚ ਗੀਤ- ਮਾਦਾਯ ਨਾਰ੍ਯੋ ਨਗਰਾਨ੍ਨਿਰੀਯੁਃ
ਵੰਦਕ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ, ਪਣਵਾ ਵਜਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਵਾਦਕ, ਬਾਂਸਰੀ, ਝੰਜ, ਮਿੱਠੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਨਗਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਯੁਃ ਪੁਤ੍ਰਮਨਨ੍ਤਵੀਰ੍ਯਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਪਰਾਃ ਪ੍ਰਧਾਨਾਃ । ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਕ੍ਰਮਜ੍ਞਾਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕ੍ਰਿਯਾਗੀਤਜਪਪ੍ਰਧਾਨਾਃ
ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਪਰਵਾਨ, ਵੈਦ ਪਾਠ ਤੇ ਅਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ, ਗੀਤ ਤੇ ਜਪ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰੇ ਅਣੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ।
ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸੇਨਾਂ ਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਗਣਿਕਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਃ। ਮਤ੍ਸ੍ਯਰਾਜੋ ਮਹਾਰਾਜਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟ ਇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸੈਨਾ, ਕੁੜੀਆਂ ਅਤੇ ਗਣਿਕਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣੇ ਪਾ ਕੇ ਭੇਜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਤਸਿਆ ਰਾਜਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਵ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਃ ਕੁਰਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਮਯਾ। ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਹृष੍ਟਾ ਦ੍ਯੂਤਂ ਦੀਵ੍ਯਾਮ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ
ਤ੍ਰਿਗਰਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਆਓ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਚਲ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡੀਏ।
ਅਕ੍ਸ਼ਾਨਾਹਰ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰਿ ਆਸਨਂ ਚੋਪਕਲ੍ਪਯ। ਆਦਾਯ ਵ੍ਯਜਨਂ ਤ੍ਵਂ ਚ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤੋऽਨਨ੍ਤਰਾ ਭਵ
ਸੈਰੰਧਰੀ, ਜੂਏ ਦੇ ਪਾਸੇ ਲਿਆ ਕੇ, ਬੈਠਣ ਲਈ ਥਾਂ ਸਜਾ; ਤੂੰ ਪੱਖਾ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਖੜੀ ਹੋ ਜਾ।
ਤਂ ਤਥਾਵਾਦਿਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾਪਤ। ਨ ਦੇਵਿਤਵ੍ਯਂ ਹृष੍ਟੇਨ ਕਿਤਵੇਨੇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: 'ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਜੂਆਰੀ ਨਾਲ ਜੂਆ ਨਹੀਂ ਖੇਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।'
ਨ ਤ੍ਵਾਮਦ੍ਯ ਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤਮਹਂ ਦੇਵਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ । ਪ੍ਰਿਯਂ ਤੁ ਤੇ ਚਿਕੀਰ੍ਪਾਮਿ ਵਰ੍ਤਤਾਂ ਯਦਿ ਰੋਚਤੇ। ਦ੍ਯੂਤਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਵਾਞ੍ਛਾਮਿ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਜਨਸਂਸਦਿ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਦਾ ਮਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਪਰ ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਗਾਵੋ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਚ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਦ੍ਵਸੁ ਕਿਂਚਨ। ਨ ਮੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਮਨ੍ਤਰੇਣਾਪਿ ਦੇਵਿਤਮ੍
ਇਸਤਰੀਆਂ, ਗਾਂ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੌਲਤ—ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਜੂਏ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਵੀ।
ਕਿਂ ਤੇ ਦ੍ਯੂਤੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਬਹੁਦੋषੇਣ ਮਾਨਦ। ਦੇਵਨੇ ਬਹਵੋ ਦੋषਾਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਜੂਏ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਗਲਤੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਮਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ? ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਬੁਰਾਈਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤੋ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਦृष੍ਟੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ । ਸ ਰਾਜ੍ਯਂ ਧਨਮਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਂ ਪਣਮੇਕਮਮਨ੍ਯਤ
ਚਾਹੇ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੇਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਇੱਕ ਹੀ ਪਾਸੇ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਅਤੇ ਅਖੂਤ ਦੌਲਤ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਕृष੍ਣਾਂ ਚ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਦਯਿਤਾਂ ਭ੍ਰਾਤॄਂਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੋਪਮਾਨ੍। ਨਿਃਸਂਸ਼ਯਂ ਸ ਕਿਤਵਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਪ੍ਯਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਵੀ ਜੂਏ 'ਚ ਲਗਾ ਦਿੱਤੇ; ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹ ਪਾਂਡਵ ਜੂਆਰੀ ਹੁਣ ਪਛਤਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਵਿਧਾਨਾਂ ਚ ਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਧਨਾਨਾਂ ਚ ਪਰਾਜਯੇ। ਅਭੀਪ੍ਸਿਤਵਿਨਾਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵਾਕ੍ਪਾਰੁष੍ਯਮਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਹਾਰ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਚਾਹੀਦੀ ਚੀਜ਼ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਕੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਵਿਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯਂ ਬੁਧੈਰ੍ਨਿਤ੍ਯਮੇਕਾਹ੍ਨਾ ਦ੍ਰਵ੍ਯਨਾਸ਼ਨਮ੍। ਦ੍ਯੂਤੇ ਹਾਰਿਤਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦ੍ਯੂਤਂ ਨ ਰੋਚਯੇ
ਸਿਆਣੇ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੂਏ ਨੂੰ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਹਾਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਜੂਆ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਅਥਵਾ ਮਨ੍ਯਸੇ ਰਾਜਨ੍ਦੀਵ੍ਯਾਵ ਯਦਿ ਰੋਚਤੇ। ਏਵਮਾਭਾष੍ਯ ਵਾਕ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਕ੍ਰੀਡਤਸ੍ਤੌ ਨਰੋਤ੍ਤਮੌ
ਪਰ ਜੇ ਤੂੰ ਹੋਰ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਠੀਕ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਦ੍ਯੂਤੇ ਤੁ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਃ ਪਾਣ੍ਡਵਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਜੂਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਮਤਸਿਆ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਪਸ਼੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਮੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤਾਦृਸ਼ਾਃ ਕੁਰਵੋ ਜਿਤਾਃ । ਕੁਰਵੋऽਤਿਰਥਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵੈਰਪਿ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਾਃ
ਵੇਖ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਐਸੇ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ—ਕੁਰੁ ਜੋ ਸਭ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਹਰਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਦ੍ਯੂਤੇ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਤੇ ਵਿਜਿਤਾ ਗਾਵਃ ਕੁਰਵਸ਼੍ਚ ਪਰਾਜਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਧਰਮ ਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਮਤਸਿਆ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਤੇਰੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਬਚ ਗਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁਰੁ ਹਾਰ ਗਏ ਹਨ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਭਾਗ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।'
ਅਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਤਮਂ ਮਨ੍ਯੇ ਉਤ੍ਤਰਸ਼੍ਚੇਤ੍ਕੂਰੂਞ੍ਜਯੇਤ੍। ਯਨ੍ਤਾ ਬृਹਨ੍ਨਲਾ ਯਸ੍ਯ ਸ ਕਥਂਚਿਦ੍ਵਿਜੇष੍ਯਤੇ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਜਬ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਜੇ ਉੱਤਰਾ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ; ਬ੍ਰਿਹਨਨਲਾ ਦਾ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵਿਰਾਟਃ ਕ੍ਸ਼ੁਭਿਤੋ ਮਨ੍ਯੁਨਾ ਚ ਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ। ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪਰਿਵ੍ਰਾਜਮਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਫਿਰ ਵਿਰਾਟ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਰੁੱਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਰਿਵ੍ਰਾਜਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਤਾਦृਸ਼ੇਨ ਤੁ ਯੋਧੇਨ ਮਹੇष੍ਵਾਸੇਨ ਧੀਮਤਾ। ਕੁਰਵੋ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤਤ੍ਰ ਕਿਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੋਧੇ, ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਅਤੇ ਸਿਆਣੇ ਨਾਲ, ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਜਬ ਕੀ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ?
ਸਮਂ षਣ੍ਡੇਨ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਬਨ੍ਧੋ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਸਿ। ਵਾਚ੍ਯਾਵਾਚ੍ਯਂ ਨ ਜਾਨੀषੇ ਨੂਨਂ ਮਾਮਵਮਨ੍ਯਸੇ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਨਪੁੰਸਕ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦੱਸ ਕੇ, ਝੂਠੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਕੀ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੀ ਨਹੀਂ। ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਘੱਟ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ।
ਸਮਂ षਣ੍ਡੇਨ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਬਨ੍ਧੋ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਸਿ। ਵਾਚ੍ਯਾਵਾਚ੍ਯਂ ਨ ਜਾਨੀषੇ ਨੂਨਂ ਮਾਮਵਮਨ੍ਯਸੇ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਨਪੁੰਸਕ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦੱਸ ਕੇ, ਝੂਠੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਕੀ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੀ ਨਹੀਂ। ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਘੱਟ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ।
ਪੁਮਾਂਸੋ ਬਹਵੋ ਦृष੍ਟਾਃ ਸੂਤਾਸ਼੍ਚ ਬਹਵੋ ਮਯਾ। ਵਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਯਨ੍ਤਾ ਯੋਦ੍ਧਾ ਚ ਨ ਮੇ ਦृष੍ਟਃ ਕਦਾਚਨ
ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਰਦ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵੇਖੇ ਹਨ। ਪਰ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਲੜਾਈ ਵੀ ਕਰੇ।
ਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਨ ਚਰੇਦ੍ਰਾਜ੍ਞਾਮਨੁਕੂਲਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਵਦੇਤ੍। ਆਚਰਨ੍ਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਨ ਜਾਤੁ ਸੁਖਮੇਧਤੇ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਦੇ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਸਦਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।