ਅਥੋਤ੍ਤਰੇਣ ਪ੍ਰਹਿਤਾ ਦੂਤਾਸ੍ਤੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਾਮਿਨਃ । ਵਿਰਾਟਨਗਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਯਂ ਪ੍ਰਾਵੇਦਯਂਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਤੇਜ਼ ਦੂਤ ਭੇਜੇ ਗਏ, ਜੋ ਵਿਰਾਟ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣਾਈ।
ਰਾਜਾਨਂ ਵृਤਮਾਚਖ੍ਯੁਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਜਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪਰਾਜਯਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਚ ਉਪਾਯਾਨ੍ਤਂ ਤਥੋਤ੍ਤਰਮ੍
ਉਹ ਦੂਤ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਜਿੱਤ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਹਾਰ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਗਾਵਃ ਕੁਰਵਸ਼੍ਚ ਪਰਾਜਿਤਾਃ। ਉਤ੍ਤਰਃ ਸਹ ਸੂਤੇਨ ਕੁਸ਼ਲੀ ਚ ਪਰਂਤਪਃ
ਸਾਰੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਕੁਰੂ ਹਾਰ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਆਪਣੀ ਰਥੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਤੇ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਗਾਵਃ ਕੁਰਵਸ਼੍ਚ ਪਰਾਜਿਤਾਃ। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਤੇ ਵਿਜਯੀ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਰ੍षਭਃ
ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ ਤੇ ਕੁਰੂ ਹਾਰ ਗਏ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਨਾਦ੍ਭੁਤਂ ਤ੍ਵਿਹ ਮਨ੍ਯੇऽਹਂ ਯਤ੍ਤੇ ਪੁਤ੍ਰੋऽਜਯਤ੍ਕੁਰੂਨ੍। ਧ੍ਰੁਵ ਏਵ ਜਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਯਨ੍ਤਾ ਬृਹਨ੍ਨਲਾ
ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ ਕਿ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਗਿਆ, ਇਹ ਕੋਈ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਹੈ; ਜਿਸਦਾ ਰਥੀ ਬ੍ਰਿਹੰਨਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਸਦੀ ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਥਿਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਤਲਿਃ ਖ੍ਯਾਤਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਸਾਰਥਿਸ਼੍ਚੈਵ ਨ ਬृਹਨ੍ਨਲਯਾ ਸਮੌ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਥੀ ਮਾਤਲੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਰਥੀ ਵੀ ਬ੍ਰਿਹੰਨਲਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਤਤੋ ਵਿਰਾਟੋ ਨृਪਤਿਃ ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟਤਨੂਰੁਹ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਜਯਂ ਤਸ੍ਯ ਕੁਮਾਰਸ੍ਯਾਮਿਤੌਜਸਃ। ਸਂਤੋषਯਿਤ੍ਵਾ ਦੂਤਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਧਨਰਤ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਫਿਰ ਵਿਰਾਟ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤਾ।
ਗਤੇ ਤ੍ਵਨੁਜਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦੂਤਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਚ। ਉਤ੍ਤਰਸ੍ਯ ਜਯਾਤ੍ਪ੍ਰੀਤੋ ਵਿਰਾਟਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਜਦੋਂ ਸੇਵਕ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਉੱਤਰ ਦੀ ਜਿੱਤ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਿਰਾਟ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਰਾਜਮਾਰ੍ਗਾਃ ਕ੍ਰਿਯਨ੍ਤਾਂ ਵੈ ਪਤਾਕਾਭਿਰਲਂਕृਤਾਃ। ਪੁष੍ਪੋਪਹਾਰੈਰਰ੍ਚ੍ਯਤਾਂ ਦੇਵਤਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਰਾਜ ਮਾਰਗਾਂ ਨੂੰ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇ।
ਕੁਮਾਰਾ ਯੋਧਮੁਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਗਣਿਕਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਃ। ਵਾਦਿਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਸੁਤਂ ਮਮ
ਕੁਮਾਰ, ਮੁੱਖ ਯੋਧੇ, ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਗਣਿਕਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵਾਦਕ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਆਮਦ ਲਈ ਜਾਵਣ।
ਭਵਨ੍ਤੁ ਤੇ ਲਬ੍ਧਜਯੇ ਸੁਤੇ ਮੇ ਪੌਰਾਸ਼੍ਚ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਰੇ ਚ ਨਾਰ੍ਯਃ । ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਸ੍ਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਭਵਨ੍ਤੁ ਮਾਰ੍ਗੇ ਸੁਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯਾਭਰਣਾਸ਼੍ਚ ਨਾਰ੍ਯਃ
ਨਗਰ ਵਾਸੀ, ਆਮ ਲੋਕ, ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਜਿੱਤ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ; ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਸਫ਼ੈਦ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਣ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਣ।
ਭਜਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਾ ਗਣਿਕਾਃ ਸੁਤਂ ਮੇ ਨਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਨ੍ਯਾਃ ਸਹਸੈਨਿਕਾਸ਼੍ਚ । ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਸ੍ਤਾਃ ਸੁਭਗਾਃ ਸੁਵੇषਾਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਨ੍ਥਾਨਮਨੁਵ੍ਰਜਨ੍ਤੁ
ਸਾਰੀਆਂ ਗਣਿਕਾਵਾਂ, ਔਰਤਾਂ, ਕੁਵਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸੈਨਿਕ, ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਚਲਣ।
ਘਣ੍ਟਾਪਣਵਕਾਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮਤ੍ਤਮਾਰੁਹ੍ਯ ਕੁਞ੍ਜਰਮ੍। ਸ਼ृਙ੍ਗਾਟਕੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਮਾਖ੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਜਯਂ ਮਮ੍
ਘੰਟਾ ਤੇ ਪਣਵਾ ਵਜਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਹਰ ਚੌਰਾਹੇ 'ਤੇ ਮੇਰੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ।
ਉਤ੍ਤਰਾ ਚ ਕੁਮਾਰੀਭਿਰ੍ਬਹ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ। ਸਖੀਂ ਵਿਜਿਤਸਂਗ੍ਰਾਮਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਾਤੁ ਬृਹਨ੍ਨਲਾਮ੍
ਉੱਤਰਾ, ਕਈ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਕੁਵਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ ਸਾਥੀ ਬ੍ਰਿਹੰਨਲਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਵੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨ। ਤਥੈਵ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸਂਹृष੍ਟਾਃ ਪੌਰਾਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਪਾਣਯਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਨਗਰ ਵਾਸੀ, ਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮੂਤਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਸਹਮਾਗਧਾਸ਼੍ਚ ਹृष੍ਟਾ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਪੁਰੇ ਜਨੌਘਾਃ । ਭੇਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤੂਰ੍ਯਾਣਿ ਚ ਵਾਰਿਜਾਸ਼੍ਚ ਵੇਪੈਃ ਪਰਾਰ੍ਧ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਮਦਾਜਨਾਸ਼੍ਚ
ਸਾਰੇ ਮੂਤ, ਸਹਾ-ਮਗਧ, ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਖੁਸ਼ ਲੋਕ, ਡੰਗਰ, ਵਾਦਕ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਵਨ੍ਦਿਪ੍ਰਵਾਦਾਃ ਪਣਵਾਦਿਕਾਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵ ਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਚ ਵਂਸ਼ਸ਼ਬ੍ਦਾਃ । ਕਾਂਸ੍ਯਂ ਸਤਾਲਂ ਮਧੁਰਂ ਚ ਗੀਤ- ਮਾਦਾਯ ਨਾਰ੍ਯੋ ਨਗਰਾਨ੍ਨਿਰੀਯੁਃ
ਵੰਦਕ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ, ਪਣਵਾ ਵਜਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਵਾਦਕ, ਬਾਂਸਰੀ, ਝੰਜ, ਮਿੱਠੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਨਗਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਯੁਃ ਪੁਤ੍ਰਮਨਨ੍ਤਵੀਰ੍ਯਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਪਰਾਃ ਪ੍ਰਧਾਨਾਃ । ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਕ੍ਰਮਜ੍ਞਾਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕ੍ਰਿਯਾਗੀਤਜਪਪ੍ਰਧਾਨਾਃ
ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਪਰਵਾਨ, ਵੈਦ ਪਾਠ ਤੇ ਅਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ, ਗੀਤ ਤੇ ਜਪ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰੇ ਅਣੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ।
ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸੇਨਾਂ ਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਗਣਿਕਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਃ। ਮਤ੍ਸ੍ਯਰਾਜੋ ਮਹਾਰਾਜਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟ ਇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸੈਨਾ, ਕੁੜੀਆਂ ਅਤੇ ਗਣਿਕਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣੇ ਪਾ ਕੇ ਭੇਜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਤਸਿਆ ਰਾਜਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਵ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਃ ਕੁਰਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਮਯਾ। ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਹृष੍ਟਾ ਦ੍ਯੂਤਂ ਦੀਵ੍ਯਾਮ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ
ਤ੍ਰਿਗਰਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਆਓ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਚਲ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡੀਏ।
ਅਕ੍ਸ਼ਾਨਾਹਰ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰਿ ਆਸਨਂ ਚੋਪਕਲ੍ਪਯ। ਆਦਾਯ ਵ੍ਯਜਨਂ ਤ੍ਵਂ ਚ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤੋऽਨਨ੍ਤਰਾ ਭਵ
ਸੈਰੰਧਰੀ, ਜੂਏ ਦੇ ਪਾਸੇ ਲਿਆ ਕੇ, ਬੈਠਣ ਲਈ ਥਾਂ ਸਜਾ; ਤੂੰ ਪੱਖਾ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਖੜੀ ਹੋ ਜਾ।
ਤਂ ਤਥਾਵਾਦਿਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾਪਤ। ਨ ਦੇਵਿਤਵ੍ਯਂ ਹृष੍ਟੇਨ ਕਿਤਵੇਨੇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: 'ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਜੂਆਰੀ ਨਾਲ ਜੂਆ ਨਹੀਂ ਖੇਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।'
ਨ ਤ੍ਵਾਮਦ੍ਯ ਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤਮਹਂ ਦੇਵਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ । ਪ੍ਰਿਯਂ ਤੁ ਤੇ ਚਿਕੀਰ੍ਪਾਮਿ ਵਰ੍ਤਤਾਂ ਯਦਿ ਰੋਚਤੇ। ਦ੍ਯੂਤਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਵਾਞ੍ਛਾਮਿ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਜਨਸਂਸਦਿ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਦਾ ਮਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਪਰ ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਗਾਵੋ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਚ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਦ੍ਵਸੁ ਕਿਂਚਨ। ਨ ਮੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਮਨ੍ਤਰੇਣਾਪਿ ਦੇਵਿਤਮ੍
ਇਸਤਰੀਆਂ, ਗਾਂ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੌਲਤ—ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਜੂਏ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਵੀ।
ਕਿਂ ਤੇ ਦ੍ਯੂਤੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਬਹੁਦੋषੇਣ ਮਾਨਦ। ਦੇਵਨੇ ਬਹਵੋ ਦੋषਾਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਜੂਏ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਗਲਤੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਮਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ? ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਬੁਰਾਈਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤੋ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਦृष੍ਟੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ । ਸ ਰਾਜ੍ਯਂ ਧਨਮਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਂ ਪਣਮੇਕਮਮਨ੍ਯਤ
ਚਾਹੇ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੇਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਇੱਕ ਹੀ ਪਾਸੇ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਅਤੇ ਅਖੂਤ ਦੌਲਤ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਕृष੍ਣਾਂ ਚ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਦਯਿਤਾਂ ਭ੍ਰਾਤॄਂਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੋਪਮਾਨ੍। ਨਿਃਸਂਸ਼ਯਂ ਸ ਕਿਤਵਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਪ੍ਯਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਵੀ ਜੂਏ 'ਚ ਲਗਾ ਦਿੱਤੇ; ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹ ਪਾਂਡਵ ਜੂਆਰੀ ਹੁਣ ਪਛਤਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਵਿਧਾਨਾਂ ਚ ਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਧਨਾਨਾਂ ਚ ਪਰਾਜਯੇ। ਅਭੀਪ੍ਸਿਤਵਿਨਾਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵਾਕ੍ਪਾਰੁष੍ਯਮਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਹਾਰ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਚਾਹੀਦੀ ਚੀਜ਼ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਕੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਵਿਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯਂ ਬੁਧੈਰ੍ਨਿਤ੍ਯਮੇਕਾਹ੍ਨਾ ਦ੍ਰਵ੍ਯਨਾਸ਼ਨਮ੍। ਦ੍ਯੂਤੇ ਹਾਰਿਤਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦ੍ਯੂਤਂ ਨ ਰੋਚਯੇ
ਸਿਆਣੇ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੂਏ ਨੂੰ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਹਾਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਜੂਆ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਅਥਵਾ ਮਨ੍ਯਸੇ ਰਾਜਨ੍ਦੀਵ੍ਯਾਵ ਯਦਿ ਰੋਚਤੇ। ਏਵਮਾਭਾष੍ਯ ਵਾਕ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਕ੍ਰੀਡਤਸ੍ਤੌ ਨਰੋਤ੍ਤਮੌ
ਪਰ ਜੇ ਤੂੰ ਹੋਰ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਠੀਕ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਲੱਗ ਪਏ।