ਉਪਯਾਤਾਨਤਿਰਥਾਨ੍ਦ੍ਰੋਣਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਕृਪਮ੍। ਕਰ੍ਣਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਚੈਵ ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰਂ ਚ षਡ੍ਰਥਾਨ੍
ਉਹ ਛੇ ਰਥੀ ਯੋਧਿਆਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ: ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ, ਕਰਣ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ।
ਤਤੋ ਵਿਰਾਟਃ ਪਰਮਾਭਿਤਪ੍ਤਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯੈਕਰਥੇਨ ਯਾਤਮ੍। ਬृਹਨ੍ਨਲਾਸਾਰਥਿਮਾਜਿਮਰ੍ਦਨਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸਰ੍ਵਾਨਥ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਮੁਖ੍ਯਾਨ੍
ਫਿਰ ਵਿਰਾਟ, ਜਦ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਕ ਰਥ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹੰਨਲਾ ਨੂੰ ਰਥ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਬਣਾ ਕੇ ਜੰਗ ਲਈ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਗਵਾਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਉਭਿਭੂਯ ਮਮਾਤ੍ਮਜਮ੍। ਕੁਸ੍ਵਃ ਕਾਲਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਦ੍ਧਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਹਰ ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਕੇ ਰੋਕ ਰਹੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਚ੍ਛਤੁ ਮੇ ਯੋਧਾ ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਵृਤਾਃ। ਉਤ੍ਤਰਸ੍ਯ ਪਰੀਪ੍ਸਾਰ੍ਥਂ ਯੇ ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤੈਰਵਿਕ੍ਸ਼ਤਾਃ
ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੇ ਯੋਧੇ, ਜੋ ਤ੍ਰਿਗਰਤਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਖਮੀ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਜਾਵਣ।
ਹਯਾਂਸ਼੍ਚ ਨਾਗਾਂਸ਼੍ਚ ਰਥਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਵਾਦਿਤ੍ਰਸਙ੍ਘਾਂਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭੂਤਾਨ੍। ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਸੁਤਸ੍ਯ ਹੇਤੋ- ਰ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰਚਿਤ੍ਰਾਭਰਣੋਪਪਨ੍ਨਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ, ਰਥ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਾਦਕਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੁਰੰਤ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਸ ਰਾਜਾ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਾਨਾਂ ਮਹਾਨਕ੍ਸ਼ੋਹਿਣੀਪਤਿਃ। ਵ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼ਾਥ ਸ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਵਾਹਿਨੀਂ ਚਤੁਰਙ੍ਗਿਣੀਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਤਸਿਆ ਰਾਜਾ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਚੌਕੜੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਭੇਜਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਕੁਮਾਰਮਾਸ਼ੁ ਜਾਨੀਤ ਯਦਿ ਜੀਵਤਿ ਵਾ ਨਵਾ। ਯਸ੍ਯ ਯਨ੍ਤਾ ਗਤਃ षਣ੍ਡੋ ਮਨ੍ਯੇऽਹਂ ਸ ਨ ਜੀਵਤਿ
ਤੁਰੰਤ ਪਤਾ ਲਗਾਓ ਕਿ ਕੁਮਾਰ ਜੀਵਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਰਥ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਨਪੁੰਸਕ ਹੈ, ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਜੀਵਦਾ ਨਹੀਂ।
ਤਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਧਰ੍ਮਸੁਤੋ ਵਿਰਾਟ- ਮਾਰ੍ਤਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਕੁਰੁਭਿਃ ਪ੍ਰਤਪ੍ਤਮ੍। ਬृਹਨ੍ਨਲਾ ਸਾਰਥਿਸ਼੍ਚੇਨ੍ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਰੇ ਨ ਨੇष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਵਾਦ੍ਯ ਗਾਸ਼੍ਚ
ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਵਿਰਾਟ ਨੂੰ ਕੁਰੁਆਂ ਵਲੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਇਆ ਜਾਣ ਕੇ, ਆਖਿਆ: 'ਜੇ ਬ੍ਰਿਹੰਨਲਾ ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੇਰੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾਵਣਗੇ।'
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਹੀਪਾਨ੍ਸਹਿਤਾਨ੍ਕੁਰੂਂਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵ ਦੇਵਾਸੁਰਨਾਗਯਕ੍ਸ਼ਾਨ੍। ਅਲਂ ਵਿਜੇਤੁਂ ਸਮਰੇ ਸੁਤਸ੍ਤੇ ਅਨੁष੍ਠਿਤਃ ਸਾਰਥਿਨਾ ਹਿ ਤੇਨ
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਸਾਰਥੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਕੁਰੁਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੁਰਾਂ, ਨਾਗਾਂ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਕੁਰਵਸ਼੍ਚਾਪਿ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਵਸੁਧਾਧਿਪਾਃ । ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਨ੍ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਞ੍ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਥਂਚਨ
ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਕੁਰੁ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਜਦ ਸੁਣ ਲੈਣਗੇ ਕਿ ਤ੍ਰਿਗਰਤਾਂ ਹਰਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਣਗੇ।
ਅਥੋਤ੍ਤਰੇਣ ਪ੍ਰਹਿਤਾ ਦੂਤਾਸ੍ਤੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਾਮਿਨਃ । ਵਿਰਾਟਨਗਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਯਂ ਪ੍ਰਾਵੇਦਯਂਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਤੇਜ਼ ਦੂਤ ਭੇਜੇ ਗਏ, ਜੋ ਵਿਰਾਟ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣਾਈ।
ਰਾਜਾਨਂ ਵृਤਮਾਚਖ੍ਯੁਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਜਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪਰਾਜਯਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਚ ਉਪਾਯਾਨ੍ਤਂ ਤਥੋਤ੍ਤਰਮ੍
ਉਹ ਦੂਤ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਜਿੱਤ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਹਾਰ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਗਾਵਃ ਕੁਰਵਸ਼੍ਚ ਪਰਾਜਿਤਾਃ। ਉਤ੍ਤਰਃ ਸਹ ਸੂਤੇਨ ਕੁਸ਼ਲੀ ਚ ਪਰਂਤਪਃ
ਸਾਰੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਕੁਰੂ ਹਾਰ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਆਪਣੀ ਰਥੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਤੇ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਗਾਵਃ ਕੁਰਵਸ਼੍ਚ ਪਰਾਜਿਤਾਃ। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਤੇ ਵਿਜਯੀ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਰ੍षਭਃ
ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ ਤੇ ਕੁਰੂ ਹਾਰ ਗਏ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਨਾਦ੍ਭੁਤਂ ਤ੍ਵਿਹ ਮਨ੍ਯੇऽਹਂ ਯਤ੍ਤੇ ਪੁਤ੍ਰੋऽਜਯਤ੍ਕੁਰੂਨ੍। ਧ੍ਰੁਵ ਏਵ ਜਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਯਨ੍ਤਾ ਬृਹਨ੍ਨਲਾ
ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ ਕਿ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਗਿਆ, ਇਹ ਕੋਈ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਹੈ; ਜਿਸਦਾ ਰਥੀ ਬ੍ਰਿਹੰਨਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਸਦੀ ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਥਿਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਤਲਿਃ ਖ੍ਯਾਤਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਸਾਰਥਿਸ਼੍ਚੈਵ ਨ ਬृਹਨ੍ਨਲਯਾ ਸਮੌ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਥੀ ਮਾਤਲੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਰਥੀ ਵੀ ਬ੍ਰਿਹੰਨਲਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਤਤੋ ਵਿਰਾਟੋ ਨृਪਤਿਃ ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟਤਨੂਰੁਹ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਜਯਂ ਤਸ੍ਯ ਕੁਮਾਰਸ੍ਯਾਮਿਤੌਜਸਃ। ਸਂਤੋषਯਿਤ੍ਵਾ ਦੂਤਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਧਨਰਤ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਫਿਰ ਵਿਰਾਟ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤਾ।
ਗਤੇ ਤ੍ਵਨੁਜਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦੂਤਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਚ। ਉਤ੍ਤਰਸ੍ਯ ਜਯਾਤ੍ਪ੍ਰੀਤੋ ਵਿਰਾਟਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਜਦੋਂ ਸੇਵਕ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਉੱਤਰ ਦੀ ਜਿੱਤ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਿਰਾਟ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਰਾਜਮਾਰ੍ਗਾਃ ਕ੍ਰਿਯਨ੍ਤਾਂ ਵੈ ਪਤਾਕਾਭਿਰਲਂਕृਤਾਃ। ਪੁष੍ਪੋਪਹਾਰੈਰਰ੍ਚ੍ਯਤਾਂ ਦੇਵਤਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਰਾਜ ਮਾਰਗਾਂ ਨੂੰ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇ।
ਕੁਮਾਰਾ ਯੋਧਮੁਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਗਣਿਕਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਃ। ਵਾਦਿਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਸੁਤਂ ਮਮ
ਕੁਮਾਰ, ਮੁੱਖ ਯੋਧੇ, ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਗਣਿਕਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵਾਦਕ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਆਮਦ ਲਈ ਜਾਵਣ।
ਭਵਨ੍ਤੁ ਤੇ ਲਬ੍ਧਜਯੇ ਸੁਤੇ ਮੇ ਪੌਰਾਸ਼੍ਚ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਰੇ ਚ ਨਾਰ੍ਯਃ । ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਸ੍ਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਭਵਨ੍ਤੁ ਮਾਰ੍ਗੇ ਸੁਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯਾਭਰਣਾਸ਼੍ਚ ਨਾਰ੍ਯਃ
ਨਗਰ ਵਾਸੀ, ਆਮ ਲੋਕ, ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਜਿੱਤ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ; ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਸਫ਼ੈਦ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਣ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਣ।
ਭਜਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਾ ਗਣਿਕਾਃ ਸੁਤਂ ਮੇ ਨਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਨ੍ਯਾਃ ਸਹਸੈਨਿਕਾਸ਼੍ਚ । ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਸ੍ਤਾਃ ਸੁਭਗਾਃ ਸੁਵੇषਾਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਨ੍ਥਾਨਮਨੁਵ੍ਰਜਨ੍ਤੁ
ਸਾਰੀਆਂ ਗਣਿਕਾਵਾਂ, ਔਰਤਾਂ, ਕੁਵਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸੈਨਿਕ, ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਚਲਣ।
ਘਣ੍ਟਾਪਣਵਕਾਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮਤ੍ਤਮਾਰੁਹ੍ਯ ਕੁਞ੍ਜਰਮ੍। ਸ਼ृਙ੍ਗਾਟਕੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਮਾਖ੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਜਯਂ ਮਮ੍
ਘੰਟਾ ਤੇ ਪਣਵਾ ਵਜਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਹਰ ਚੌਰਾਹੇ 'ਤੇ ਮੇਰੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ।
ਉਤ੍ਤਰਾ ਚ ਕੁਮਾਰੀਭਿਰ੍ਬਹ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ। ਸਖੀਂ ਵਿਜਿਤਸਂਗ੍ਰਾਮਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਾਤੁ ਬृਹਨ੍ਨਲਾਮ੍
ਉੱਤਰਾ, ਕਈ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਕੁਵਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ ਸਾਥੀ ਬ੍ਰਿਹੰਨਲਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਵੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨ। ਤਥੈਵ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸਂਹृष੍ਟਾਃ ਪੌਰਾਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਪਾਣਯਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਨਗਰ ਵਾਸੀ, ਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮੂਤਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਸਹਮਾਗਧਾਸ਼੍ਚ ਹृष੍ਟਾ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਪੁਰੇ ਜਨੌਘਾਃ । ਭੇਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤੂਰ੍ਯਾਣਿ ਚ ਵਾਰਿਜਾਸ਼੍ਚ ਵੇਪੈਃ ਪਰਾਰ੍ਧ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਮਦਾਜਨਾਸ਼੍ਚ
ਸਾਰੇ ਮੂਤ, ਸਹਾ-ਮਗਧ, ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਖੁਸ਼ ਲੋਕ, ਡੰਗਰ, ਵਾਦਕ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਵਨ੍ਦਿਪ੍ਰਵਾਦਾਃ ਪਣਵਾਦਿਕਾਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵ ਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਚ ਵਂਸ਼ਸ਼ਬ੍ਦਾਃ । ਕਾਂਸ੍ਯਂ ਸਤਾਲਂ ਮਧੁਰਂ ਚ ਗੀਤ- ਮਾਦਾਯ ਨਾਰ੍ਯੋ ਨਗਰਾਨ੍ਨਿਰੀਯੁਃ
ਵੰਦਕ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ, ਪਣਵਾ ਵਜਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਵਾਦਕ, ਬਾਂਸਰੀ, ਝੰਜ, ਮਿੱਠੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਨਗਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਯੁਃ ਪੁਤ੍ਰਮਨਨ੍ਤਵੀਰ੍ਯਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਪਰਾਃ ਪ੍ਰਧਾਨਾਃ । ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਕ੍ਰਮਜ੍ਞਾਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕ੍ਰਿਯਾਗੀਤਜਪਪ੍ਰਧਾਨਾਃ
ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਪਰਵਾਨ, ਵੈਦ ਪਾਠ ਤੇ ਅਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ, ਗੀਤ ਤੇ ਜਪ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰੇ ਅਣੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ।
ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸੇਨਾਂ ਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਗਣਿਕਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਃ। ਮਤ੍ਸ੍ਯਰਾਜੋ ਮਹਾਰਾਜਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟ ਇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸੈਨਾ, ਕੁੜੀਆਂ ਅਤੇ ਗਣਿਕਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣੇ ਪਾ ਕੇ ਭੇਜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਤਸਿਆ ਰਾਜਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਵ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਃ ਕੁਰਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਮਯਾ। ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਹृष੍ਟਾ ਦ੍ਯੂਤਂ ਦੀਵ੍ਯਾਮ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ
ਤ੍ਰਿਗਰਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਆਓ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਚਲ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡੀਏ।