ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਦੂਤਾ ਗੋਪਾਲਾਃ ਪ੍ਰੇषਿਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਨਗਰੇ ਪ੍ਰਿਯਮਾਖ੍ਯਾਤੁਂ ਘੋषਯਨ੍ਤੁ ਚ ਤੇ ਜਯਮ੍
'ਦੂਤ ਤੇ ਗੋਪਾਲ ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਜਲਦੀ ਭੇਜ, ਜੋ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਸੁਣਾਉਣ ਤੇ ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ।'
ਉਤ੍ਤਰਸ੍ਤ੍ਵਰਮਾਣੋऽਥ ਦੂਤਾਨਾਜ੍ਞਾਪਯਤ੍ਤਤਃ। ਵਚਨਾਦਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯੈਵ ਹ੍ਯਾਚਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਂ ਜਯਂ ਮਮ
ਉੱਤਰ ਨੇ ਤੁਰਦੇ ਹੋਏ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ: 'ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ 'ਚ ਮੇਰੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰੋ।'
ਮਯਾ ਜਿਤਾ ਸਾ ਧ੍ਵਜਿਨੀ ਕੁਰੁਣਂ ਮਯਾ ਚ ਗਾਵੋ ਵਿਜਿਤਾ ਦ੍ਵਿषਦ੍ਭ੍ਯਃ। ਏਵਂ ਤੁ ਕਾਮਂ ਨਗਰਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਮਯਾऽऽਤ੍ਮਨਾ ਕਰ੍ਮ ਕृਤਂ ਬ੍ਰਵੀਤ
ਮੈਂ ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵੀ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਲੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਐਲਾਨ ਹੋਵੇ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਮੈਂ ਖੁਦ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਧਨਂ ਚਾਪਿ ਵਿਰਾਟੋ ਵਾਹਿਨੀਪਤਿਃ। ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਨ੍ਨਗਰਂ ਹृष੍ਟਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਸਹ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ
ਵਿਰਾਟ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ ਤੇ ਧਨ ਵਾਪਸ ਲੈ ਕੇ ਚਾਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਨ੍ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਗਾਸ਼੍ਚੈਵਾਨਾਯ੍ਯ ਕੇਵਲਾਃ। ਅਸ਼ੋਭਤ ਮਹਾਰਾਜਃ ਸਹ ਪਾਰ੍ਥੈਃ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਵृਤਃ
ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਤ੍ਰਿਗਰਤਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਲੀਆਂ। ਉਹ ਪਾਰਥਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਮਚਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਮਾਸਨਗਤ ਵੀਰਂ ਸੁਹृਦਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਵਰ੍ਧਨਮ੍ । ਤਪਤਸ੍ਥੁਃ ਪ੍ਰਕृਤਯਃ ਸਮਨ੍ਤਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ
ਉਹ ਵੀਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਿਤਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਪ੍ਰਜਾ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਸਭਾਜਿਤਃ ਸਭਾਸਦ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਤਿਨਨ੍ਦ੍ਯ ਸ ਮਤ੍ਸ੍ਯਰਾਟ੍ । ਵਿਸਰ੍ਜਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਦ੍ਵਿਜਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਕृਤੀਸ੍ਤਥਾ
ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਵਧਾਈਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ, ਮਤਸਿਆ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਸ ਰਾਜਾ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਾਨਾਂ ਵਿਰਾਟੋ ਵਾਹਿਨੀਪਤਿਃ। ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸ਼ਤੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍। ਉਤ੍ਤਰਂ ਤਤ੍ਰ ਨਾਪਸ਼੍ਯਤ੍ਕ੍ਵ ਯਾਤ ਇਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਮਤਸਿਆ ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟ, ਜੋ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਸੋਹਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਸੈਂਕੜੇ ਔਰਤਾਂ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਪਰ ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਤਾਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ ਹੈ।
ਆਚਖ੍ਯੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਹृष੍ਟਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ। ਅਨ੍ਤਃਪੁਰਚਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਰੁਭਿਰ੍ਗੋਧਨਂ ਹृਤਮ੍
ਉੱਥੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਈਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਕੁੜੀਆਂ ਅਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਿਲ ਦੀਆਂ ਸੇਵਕਾਵਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕੁਰੁਆਂ ਨੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖ ਲੈ ਲਈ ਹੈ।
ਤਾਞ੍ਜੇਤੁਮਭਿਸਂਰਬ੍ਧ ਏਕ ਏਵਾਤਿਸਾਹਸਾਤ੍ । ਬृਹਨ੍ਨਲਾਸਹਾਯਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਯਾਤਃ ਪृਥਿਵੀਂਜਯਃ
ਉੱਤਰ ਨੇ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਪਸ ਲੈਣ ਲਈ ਬੜੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਿਹੰਨਲਾ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸੀ।
ਉਪਯਾਤਾਨਤਿਰਥਾਨ੍ਦ੍ਰੋਣਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਕृਪਮ੍। ਕਰ੍ਣਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਚੈਵ ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰਂ ਚ षਡ੍ਰਥਾਨ੍
ਉਹ ਛੇ ਰਥੀ ਯੋਧਿਆਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ: ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ, ਕਰਣ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ।
ਤਤੋ ਵਿਰਾਟਃ ਪਰਮਾਭਿਤਪ੍ਤਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯੈਕਰਥੇਨ ਯਾਤਮ੍। ਬृਹਨ੍ਨਲਾਸਾਰਥਿਮਾਜਿਮਰ੍ਦਨਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸਰ੍ਵਾਨਥ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਮੁਖ੍ਯਾਨ੍
ਫਿਰ ਵਿਰਾਟ, ਜਦ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਕ ਰਥ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹੰਨਲਾ ਨੂੰ ਰਥ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਬਣਾ ਕੇ ਜੰਗ ਲਈ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਗਵਾਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਉਭਿਭੂਯ ਮਮਾਤ੍ਮਜਮ੍। ਕੁਸ੍ਵਃ ਕਾਲਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਦ੍ਧਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਹਰ ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਕੇ ਰੋਕ ਰਹੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਚ੍ਛਤੁ ਮੇ ਯੋਧਾ ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਵृਤਾਃ। ਉਤ੍ਤਰਸ੍ਯ ਪਰੀਪ੍ਸਾਰ੍ਥਂ ਯੇ ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤੈਰਵਿਕ੍ਸ਼ਤਾਃ
ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੇ ਯੋਧੇ, ਜੋ ਤ੍ਰਿਗਰਤਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਖਮੀ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਜਾਵਣ।
ਹਯਾਂਸ਼੍ਚ ਨਾਗਾਂਸ਼੍ਚ ਰਥਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਵਾਦਿਤ੍ਰਸਙ੍ਘਾਂਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭੂਤਾਨ੍। ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਸੁਤਸ੍ਯ ਹੇਤੋ- ਰ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰਚਿਤ੍ਰਾਭਰਣੋਪਪਨ੍ਨਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ, ਰਥ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਾਦਕਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੁਰੰਤ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਸ ਰਾਜਾ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਾਨਾਂ ਮਹਾਨਕ੍ਸ਼ੋਹਿਣੀਪਤਿਃ। ਵ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼ਾਥ ਸ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਵਾਹਿਨੀਂ ਚਤੁਰਙ੍ਗਿਣੀਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਤਸਿਆ ਰਾਜਾ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਚੌਕੜੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਭੇਜਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਕੁਮਾਰਮਾਸ਼ੁ ਜਾਨੀਤ ਯਦਿ ਜੀਵਤਿ ਵਾ ਨਵਾ। ਯਸ੍ਯ ਯਨ੍ਤਾ ਗਤਃ षਣ੍ਡੋ ਮਨ੍ਯੇऽਹਂ ਸ ਨ ਜੀਵਤਿ
ਤੁਰੰਤ ਪਤਾ ਲਗਾਓ ਕਿ ਕੁਮਾਰ ਜੀਵਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਰਥ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਨਪੁੰਸਕ ਹੈ, ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਜੀਵਦਾ ਨਹੀਂ।
ਤਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਧਰ੍ਮਸੁਤੋ ਵਿਰਾਟ- ਮਾਰ੍ਤਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਕੁਰੁਭਿਃ ਪ੍ਰਤਪ੍ਤਮ੍। ਬृਹਨ੍ਨਲਾ ਸਾਰਥਿਸ਼੍ਚੇਨ੍ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਰੇ ਨ ਨੇष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਵਾਦ੍ਯ ਗਾਸ਼੍ਚ
ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਵਿਰਾਟ ਨੂੰ ਕੁਰੁਆਂ ਵਲੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਇਆ ਜਾਣ ਕੇ, ਆਖਿਆ: 'ਜੇ ਬ੍ਰਿਹੰਨਲਾ ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੇਰੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾਵਣਗੇ।'
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਹੀਪਾਨ੍ਸਹਿਤਾਨ੍ਕੁਰੂਂਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵ ਦੇਵਾਸੁਰਨਾਗਯਕ੍ਸ਼ਾਨ੍। ਅਲਂ ਵਿਜੇਤੁਂ ਸਮਰੇ ਸੁਤਸ੍ਤੇ ਅਨੁष੍ਠਿਤਃ ਸਾਰਥਿਨਾ ਹਿ ਤੇਨ
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਸਾਰਥੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਕੁਰੁਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੁਰਾਂ, ਨਾਗਾਂ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਕੁਰਵਸ਼੍ਚਾਪਿ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਵਸੁਧਾਧਿਪਾਃ । ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਨ੍ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਞ੍ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਥਂਚਨ
ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਕੁਰੁ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਜਦ ਸੁਣ ਲੈਣਗੇ ਕਿ ਤ੍ਰਿਗਰਤਾਂ ਹਰਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਣਗੇ।
ਅਥੋਤ੍ਤਰੇਣ ਪ੍ਰਹਿਤਾ ਦੂਤਾਸ੍ਤੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਾਮਿਨਃ । ਵਿਰਾਟਨਗਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਯਂ ਪ੍ਰਾਵੇਦਯਂਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਤੇਜ਼ ਦੂਤ ਭੇਜੇ ਗਏ, ਜੋ ਵਿਰਾਟ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣਾਈ।
ਰਾਜਾਨਂ ਵृਤਮਾਚਖ੍ਯੁਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਜਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪਰਾਜਯਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਚ ਉਪਾਯਾਨ੍ਤਂ ਤਥੋਤ੍ਤਰਮ੍
ਉਹ ਦੂਤ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਜਿੱਤ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਹਾਰ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਗਾਵਃ ਕੁਰਵਸ਼੍ਚ ਪਰਾਜਿਤਾਃ। ਉਤ੍ਤਰਃ ਸਹ ਸੂਤੇਨ ਕੁਸ਼ਲੀ ਚ ਪਰਂਤਪਃ
ਸਾਰੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਕੁਰੂ ਹਾਰ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਆਪਣੀ ਰਥੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਤੇ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਗਾਵਃ ਕੁਰਵਸ਼੍ਚ ਪਰਾਜਿਤਾਃ। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਤੇ ਵਿਜਯੀ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਰ੍षਭਃ
ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ ਤੇ ਕੁਰੂ ਹਾਰ ਗਏ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਨਾਦ੍ਭੁਤਂ ਤ੍ਵਿਹ ਮਨ੍ਯੇऽਹਂ ਯਤ੍ਤੇ ਪੁਤ੍ਰੋऽਜਯਤ੍ਕੁਰੂਨ੍। ਧ੍ਰੁਵ ਏਵ ਜਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਯਨ੍ਤਾ ਬृਹਨ੍ਨਲਾ
ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ ਕਿ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਗਿਆ, ਇਹ ਕੋਈ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਹੈ; ਜਿਸਦਾ ਰਥੀ ਬ੍ਰਿਹੰਨਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਸਦੀ ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਥਿਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਤਲਿਃ ਖ੍ਯਾਤਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਸਾਰਥਿਸ਼੍ਚੈਵ ਨ ਬृਹਨ੍ਨਲਯਾ ਸਮੌ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਥੀ ਮਾਤਲੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਰਥੀ ਵੀ ਬ੍ਰਿਹੰਨਲਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਤਤੋ ਵਿਰਾਟੋ ਨृਪਤਿਃ ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟਤਨੂਰੁਹ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਜਯਂ ਤਸ੍ਯ ਕੁਮਾਰਸ੍ਯਾਮਿਤੌਜਸਃ। ਸਂਤੋषਯਿਤ੍ਵਾ ਦੂਤਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਧਨਰਤ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਫਿਰ ਵਿਰਾਟ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤਾ।
ਗਤੇ ਤ੍ਵਨੁਜਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦੂਤਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਚ। ਉਤ੍ਤਰਸ੍ਯ ਜਯਾਤ੍ਪ੍ਰੀਤੋ ਵਿਰਾਟਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਜਦੋਂ ਸੇਵਕ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਉੱਤਰ ਦੀ ਜਿੱਤ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਿਰਾਟ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਰਾਜਮਾਰ੍ਗਾਃ ਕ੍ਰਿਯਨ੍ਤਾਂ ਵੈ ਪਤਾਕਾਭਿਰਲਂਕृਤਾਃ। ਪੁष੍ਪੋਪਹਾਰੈਰਰ੍ਚ੍ਯਤਾਂ ਦੇਵਤਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਰਾਜ ਮਾਰਗਾਂ ਨੂੰ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇ।
ਕੁਮਾਰਾ ਯੋਧਮੁਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਗਣਿਕਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਃ। ਵਾਦਿਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਸੁਤਂ ਮਮ
ਕੁਮਾਰ, ਮੁੱਖ ਯੋਧੇ, ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਗਣਿਕਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵਾਦਕ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਆਮਦ ਲਈ ਜਾਵਣ।