ਮृਗਲਿਪ੍ਸੁਰਹਂ ਭਦ੍ਰੇ ਪਾਨੀਯਾਰ੍ਥਮੁਪਾਗਤਃ। ਬਹੁਧਾऽਪ੍ਯਨੁਯੁਕ੍ਤੋऽਸ੍ਮਿ ਤਦਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਭਾਗਵਤੀ, ਮੈਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਪੁੱਛ ਚੁੱਕੀ ਹੈਂ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦੇ।
ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਕਨ੍ਯਾਸਹਸ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਦਾਸ੍ਯਾ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਯਾ ਸਹ। ਤ੍ਵਦਧੀਨਾऽਸ੍ਮਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸਖਾ ਭਰ੍ਤਾ ਚ ਮੇ ਭਵ
ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਤੇ ਦਾਸੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਸਮੇਤ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਸਾਥੀ ਤੇ ਪਤੀ ਬਣ।
ਅਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸੁਤਾਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਕ੍ਤੇਨ ਚੇਤਸਾ। ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਮਹਿषੀ ਮਹ੍ਯਮਿਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਵਚੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਉਸ ਵੱਲ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ, 'ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਮੇਰੀ ਰਾਣੀ ਹੋਵੇ,' ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਵਿਦ੍ਧ੍ਯੌਸ਼ਨਸਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਨ ਤ੍ਵਾਮਰ੍ਹੋऽਸ੍ਮਿ ਭਾਮਿਨਿ। ਅਵਿਵਾਹ੍ਯਾ ਹਿ ਰਾਜਾਨੋ ਦੇਵਯਾਨਿ ਪਿਤੁਸ੍ਤਵ
ਉਸ਼ਨਸ ਦੀ ਧੀ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਸੁੰਦਰ। ਰਾਜੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਪਰਭਾਰ੍ਯਾ ਸ੍ਵਸਾ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਸਗੋਤ੍ਰਾ ਪਤਿਤਾ ਸ੍ਨੁषਾ। ਅਵਰਾ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕਾऽਸ੍ਵਸ੍ਥਾ ਅਗਮ੍ਯਾਃ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ ਬੁਧੈਃ
ਪਰਾਈ ਪਤਨੀ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ, ਇੱਕੋ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਔਰਤ, ਪਤਿਤ, ਪੂਤ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਨੀਵੀਂ, ਮੰਗਣ ਵਾਲੀ, ਜਾਂ ਬਿਮਾਰ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਅਣਛੂਹਾ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਸਂਸृष੍ਟਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਂਹਿਤਮ੍। `ਅਨ੍ਯਤ੍ਵਮਸ੍ਤਿ ਨ ਤਯੋਰੇਕਾਨ੍ਤਤਰਮਾਸ੍ਥਿਤੇ।' ऋषਿਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯृषਿਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਨਾਹੁषਾਙ੍ਗ ਵਹਸ੍ਵ ਮਾਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਰਾਜਾ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ। ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਪੱਖ ਨਹੀਂ। ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਚਾਹੇ ਰਿਸ਼ੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਏਕਦੇਹੋਦ੍ਭਵਾ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋऽਪਿ ਵਰਾਙ੍ਗਨੇ। ਪृਥਗ੍ਧਰ੍ਮਾਃ ਪृਥਕ੍ਸ਼ੌਚਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਰਃ
ਚਾਰ ਵਰਨ, ਸੁੰਦਰ, ਇੱਕ ਹੀ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੈ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਪਾਣਿ ਧਰ੍ਮੋ ਨਾਹੁषਾऽਯਂ ਨ ਪੁਂਭਿਃ ਸੇਵਿਤਃ ਪੁਰਾ। ਤਂ ਮੇ ਤ੍ਵਮਗ੍ਰਹੀਰਗ੍ਰੇ ਵृਣੋਮਿ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਤਤਃ
ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਹੱਥ ਫੜਨ ਦੀ ਰੀਤ ਪਹਿਲਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਪਹਿਲਾਂ ਫੜਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣਿਆ।
ਕਥਂ ਨੁ ਮੇ ਮਨਸ੍ਵਿਨ੍ਯਾਃ ਪਾਣਿਮਨ੍ਯਃ ਪੁਮਾਨ੍ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍। ਗृਹੀਤਮृषਿਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਵਯਂ ਵਾਪ੍ਯृषਿਣਾ ਤ੍ਵਯਾ
ਮੈਨੂੰ ਵਰਗੀ ਔਰਤ ਦਾ ਹੱਥ, ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਤੂੰ ਰਿਸ਼ੀ ਹੋ ਕੇ ਫੜ ਚੁੱਕਾ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਰਦ ਕਿਵੇਂ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਦਾਸ਼ੀਵਿषਾਤ੍ਸਰ੍ਪਾਜ੍ਜ੍ਵਲਨਾਤ੍ਸਰ੍ਵਤੋਮੁਖਾਤ੍। ਦੁਰਾਧਰ੍षਤਰੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਜ੍ਞੇਯਃ ਪੁਂਸਾ ਵਿਜਾਨਤਾ
ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਜਾਂ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਵੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਵਧੇਰੇ ਡਰਾਉਣਾ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਕਥਮਾਸ਼ੀਵਿषਾਤ੍ਸਰ੍ਪਾਜ੍ਜ੍ਵਲਨਾਤ੍ਸਰ੍ਵਤੋਮੁਖਾਤ੍। ਦੁਰਾਧਰ੍षਤਰੋ ਵਿਪ੍ਰ ਇਤ੍ਯਾਤ੍ਥ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਜਾਂ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ?
ਏਕਮਾਸ਼ੀਵਿषੋ ਹਨ੍ਤਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣੈਕਸ਼੍ਚ ਵਧ੍ਯਤੇ। ਹਨ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਪੁਰਾਣ੍ਯਪਿ ਹਿ ਕੋਪਿਤਃ
ਇੱਕ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਸੱਪ ਇੱਕ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਇੱਕ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੂਰੇ ਰਾਜ ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਦੁਰਾਧਰ੍षਤਰੋ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭੀਰੁ ਮਤੋ ਮਮ। ਅਤੋऽਦਤ੍ਤਾਂ ਚ ਪਿਤ੍ਰਾ ਤ੍ਵਾਂ ਭਦ੍ਰੇ ਨ ਵਿਵਹਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਡਰਾਉਣਾ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਭਾਗਵਤੀ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਦਤ੍ਤਾਂ ਵਹਸ੍ਵ ਤਨ੍ਮਾ ਤ੍ਵਂ ਪਿਤ੍ਰਾ ਰਾਜਨ੍ਵृਤੋ ਮਯਾ। ਆਯਚਤੋ ਭਯਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਦਤ੍ਤਾਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਤਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਉਹਨੂੰ ਤੂੰ ਲੈ ਲੈ, ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।
ਤਿष੍ਠ ਰਾਜਨ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਚ ਪ੍ਰੇषਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਪਿਤੁਃ। ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਧਾਤ੍ਰਿਕੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਲ੍ਪਮਿਹਾਨਯ। ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ ਵृਤਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਿਵੇਦਯ ਚ ਨਾਹੁषਮ੍
ਇੱਕ ਪਲ ਰੁਕੋ, ਰਾਜਾ ਜੀ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਾਂਗਾ। ਤੁਸੀਂ, ਧਾਤਰੀ, ਜਲਦੀ ਜਾਓ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਰਸਮ ਹੋਵੇ। ਨਾਹੁਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਚੁਣ ਲਿਆ ਹੈ।
ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾਥ ਸਂਦਿष੍ਟਂ ਪਿਤੁਰਾਤ੍ਮਨਃ। ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਵੇਦਯਾਮਾਸ ਧਾਤ੍ਰੀ ਤਸ੍ਮੈ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਦੇਵਯਾਨੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਾਤਰੀ ਨੇ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ-ਤਿਵੇਂ ਜਲਦੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵ ਚ ਸ ਰਾਜਾਨਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਭਾਰ੍ਗਵਃ। ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਚਾਗਤਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਯਯਾਤਿਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ। ਵਵਨ੍ਦੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਕਾਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪ੍ਰਣਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਸੁਣਦੇ ਹੀ ਭਾਰਗਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਇਆ। ਜਦ ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਸ਼ੁਕਰ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਪૃਥਵੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਾਵ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਨਿਵੇਂ ਹੋ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਰਾਜਾਯਂ ਨਾਹੁषਸ੍ਤਾਤ ਦੁਰ੍ਗਮੇ ਪਾਣਿਮਗ੍ਰਹੀਤ੍। ਨਾਨ੍ਯਪੂਰ੍ਵਗृਹੀਤਂ ਮੇ ਤੇਨਾਹਮਭਯਾ ਕृਤਾ। ਨਮਸ੍ਤੇ ਦੇਹਿ ਮਾਮਸ੍ਮੈ ਲੋਕੇ ਨਾਨ੍ਯਂ ਪਤਿਂ ਵृਣੇ
ਪਿਤਾ ਜੀ, ਇਹ ਨਾਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤ ਰਾਜਾ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਥਾਂ ਫੜਿਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਫੜਿਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ—ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ; ਮੈਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਚੁਣਦੀ।
ਅਨ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਿਯਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯੋ ਵृਤਸ੍ਤੇ ਨਾਹੁषਃ ਪਤਿਃ। ਕਚਸ਼ਾਪਾਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਨਾਨ੍ਯਦ੍ਭਵਿਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਇੱਕ ਧਰਮ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਸਹੀ ਹੈ; ਪਰ ਨਾਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਚਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਵृਤੋऽਨਯਾ ਪਤਿਰ੍ਵੀਰ ਸੁਤਯਾ ਤ੍ਵਂ ਮਮੇष੍ਟਯਾ। ਸ੍ਵਯਂ ਗ੍ਰਹੇ ਮਹਾਨ੍ਦੋषੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਾ ਵਰ੍ਣਸਂਕਰਾਤ੍। ਗृਹਾਣੇਮਾਂ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾਂ ਮਹਿषੀਂ ਨਹੁषਾਤ੍ਮਜ
ਵੀਰ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਧੀ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ ਹੈ। ਜੇ ਮੈਂ ਖੁਦ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਵਾਂ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਾਤੀ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ। ਇਸ ਲਈ, ਨਾਹੁਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਾਣੀ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।
ਅਧਰ੍ਮੋ ਨ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਦੇष ਮਹਾਨ੍ਮਾਮਿਹ ਭਾਰ੍ਗਵ। ਵਰ੍ਣਸਂਕਰਜੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਿਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਵृਣੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਭਾਰਗਵ ਜੀ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪ, ਜਾਤੀ ਮਿਲਾਪ ਦਾ, ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਛੂਹੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਅਧਰ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਵਰਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍। ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਵਾਹੇ ਮਾ ਮ੍ਲਾਸੀਰਹਂ ਪਾਪਂ ਨੁਦਾਮਿ ਤੇ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਧਰਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਵਰਤ ਸੁਣੋ। ਇਸ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਨਿਰਾਸ ਨਾ ਹੋਵੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਵਹਸ੍ਵ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਧਰ੍ਮੇਣ ਦੇਵਯਾਨੀਂ ਸੁਮਧ੍ਯਮਾਮ੍। ਅਨਯਾ ਸਹ ਸਂਪ੍ਰੀਤਿਮਤੁਲਾਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੁਹਿ
ਦੇਵਯਾਨੀ, ਸੁੰਦਰ ਮਧਯ ਵਾਲੀ, ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਬੇਮਿਸਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ।
ਇਯਂ ਚਾਪਿ ਕੁਮਾਰੀ ਤੇ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਵਾਰ੍षਪਰ੍ਵਣੀ। ਸਂਪੂਜ੍ਯਾ ਸਤਤਂ ਰਾਜਨ੍ਮਾ ਚੈਨਾਂ ਸ਼ਯਨੇ ਹ੍ਵਯੇਃ
ਇਹ ਕੁਮਾਰੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ, ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਜੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰੋ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਯਾਨੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਬੁਲਾਓ।
ਰਹਸ੍ਯੇਨਾਂ ਸਮਾਹੂਯ ਨ ਵਦੇਰ੍ਨ ਚ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ੇਃ। ਵਹਸ੍ਵ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਥਾ ਕਾਮਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਓ, ਪਰ ਨਾ ਗੱਲ ਕਰੋ ਤੇ ਨਾ ਛੂਹੋ। ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਲਵੋ—ਤੁਹਾਡਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ—ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਯਯਾਤਿਸ੍ਤੁ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍। ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਰਾਜਾ ਵਿਵਾਹਮਕਰੋਚ੍ਛੁਭਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਸ਼ੁਕਰ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਰਸਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਭ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।
ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਨ੍ਮਹਦ੍ਵਿਤ੍ਤਂ ਦੇਵਯਾਨੀਂ ਤਦੋਤ੍ਤਮਾਮ੍। ਦ੍ਵਿਸਹਸ੍ਰੇਣ ਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਤਥਾ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਯਾ ਸਹ
ਸ਼ੁਕਰ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਨ, ਉੱਤਮ ਦੇਵਯਾਨੀ, ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਕੁਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ,
ਸਂਪੂਜਿਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਦੈਤ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ। ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਹृष੍ਟੋऽਨੁਜ੍ਞਾਤੋऽਥ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਸ਼ੁਕਰ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ।
ਯਯਾਤਿਃ ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰਸਂਨਿਭਮ੍। ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਯਾਨੀਂ ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍
ਯਯਾਤਿ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਹ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੂੰ ਵਸਾਇਆ।
ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਨੁਮਤੇ ਸੁਤਾਂ ਤਾਂ ਵृषਪਰ੍ਵਣਃ। ਅਸ਼ੋਕਵਨਿਕਾਭ੍ਯਾਸ਼ੇ ਗृਹਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍
ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ ਲਈ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਬਾਗ ਦੇ ਨੇੜੇ ਘਰ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਥੇ ਵਸਾਇਆ।