ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਵਸੁ ਭਾਰ੍ਗਵ। ਭੁਵਿ ਹਸ੍ਤਿਗਵਾਸ਼੍ਵਂ ਚ ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਮਮ ਚੇਸ਼੍ਚਰਃ
ਭਾਰਗਵ ਜੀ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਦੌਲਤ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਹਾਥੀ ਹੋਣ, ਗਾਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਘੋੜੇ—ਉਹ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਤੇਰੇ ਤੇ ਮੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਹੈ।
ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦਸ੍ਤਿ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਮਹਾਸੁਰ। ਤਸ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰੋਸ੍ਮਿ ਯਦ੍ਯੇषਾ ਦੇਵਯਾਨੀ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯਤਾਮ੍
ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਦੌਲਤ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਮਾਲਕ ਹਾਂ, ਜੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਥੇਤ੍ਯਾਹ ਵृषਪਰ੍ਵਾ ਮਹਾਕਵਿਮ੍। ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਨ੍ਤਿਕਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਮਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਹ ਭਾਰ੍ਗਵਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਾ ਨੇ ਮਹਾਨ ਕਵੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।' ਫਿਰ ਭਾਰਗਵ ਦੇਵਯਾਨੀ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਯਦਿ ਤ੍ਵਮੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤਾਤ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਿਤ੍ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਗਵ। ਨਾਭਿਜਾਨਾਮਿ ਤਤ੍ਤੇऽਹਂ ਰਾਜਾ ਤੁ ਵਦਤੁ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਭਾਰਗਵ ਜੀ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ; ਰਾਜਾ ਆਪ ਹੀ ਇਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰੇ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵृषਪਰ੍ਵਾ ਸਬਾਨ੍ਧਵਃ। ਦੇਵਯਾਨਿ ਪ੍ਰਸੀਦੇਤਿ ਪਪਾਤ ਭੁਵਿ ਪਾਦਯੋਃ
ਸ਼ੁਕਰ ਜੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਾ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, 'ਦੇਵਯਾਨੀ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।'
ਸ੍ਤੁਤ੍ਯੋ ਵਨ੍ਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਤਤਂ ਮਯਾ ਤਾਤਸ਼੍ਚ ਤੇ ਸ਼ੁਭੇ।' ਯਂ ਕਾਮਮਭਿਕਾਮਾऽਸਿ ਦੇਵਯਾਨਿ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ। ਤਤ੍ਤੇऽਹਂ ਸਂਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯਦਿ ਵਾਪਿ ਹਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਸ਼ੁਭੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਹੋ। ਦੇਵਯਾਨੀ, ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਇੱਛਾ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਾਉਣੀ ਔਖੀ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਦਾਸੀਂ ਕਨ੍ਯਾਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਮਭਿਕਾਮਯੇ। ਅਨੁ ਮਾਂ ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਾ ਯਤ੍ਰ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਮੇ ਪਿਤਾ
ਮੈਂ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੂੰ ਦਾਸੀ ਵਜੋਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਸਮੇਤ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਵੇ ਜਿੱਥੇ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵੇ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਤ੍ਵਂ ਗਚ੍ਛ ਧਾਤ੍ਰਿ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਨਯ। ਯਂ ਚ ਕਾਮਯਤੇ ਕਾਮਂ ਦੇਵਯਾਨੀ ਕਰੋਤੁ ਤਮ੍
ਉਠ, ਧਾਈ, ਜਾ ਤੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲਿਆ; ਦੇਵਯਾਨੀ ਜੋ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਕਰੇ।
ਤ੍ਯਜੇਦੇਕਂ ਕੁਲਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਗ੍ਰਾਮਾਰ੍ਥੇ ਚ ਕੁਲਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍। ਗ੍ਰਾਮਂ ਜਨਪਦਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਆਤ੍ਮਾਰ੍ਥੇ ਪृਥਿਵੀਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਪਿੰਡ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ; ਦੇਸ਼ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿਓ।
ਤਤੋ ਧਾਤ੍ਰੀ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਭਦ੍ਰੇ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠੇ ਜ੍ਞਾਤੀਨਾਂ ਸੁਖਮਾਵਹ
ਫਿਰ ਧਾਈ ਉਥੇ ਗਈ ਤੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਉਠ ਪਿਆਰੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਆਪਣੇ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ।'
ਤ੍ਯਜਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ਼ਿष੍ਯਾਨ੍ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ। ਸਾਯਂ ਕਾਮਯਤੇ ਕਾਂ ਸ ਕਾਰ੍ਯੋऽਦ੍ਯ ਤ੍ਵਯਾऽਨਘੇ
ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਅੱਜ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਜੋ ਇੱਛਾ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੈ, ਨਿਰਦੋਸ਼ੇ, ਉਹ ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਕਰ।
ਯਂ ਸਾ ਕਾਮਯਤੇ ਕਾਂ ਕਰਵਾਣ੍ਯਹਮਦ੍ਯ ਤਮ੍। ਯਦ੍ਯੇਵਮਾਹ੍ਵਯੇਚ੍ਛੁਕ੍ਰੋ ਦੇਵਯਾਨੀਕृਤੇ ਹਿ ਮਾਮ੍। ਮਦ੍ਦੋषਾਨ੍ਮਾਗਮਚ੍ਛੁਕ੍ਰੋ ਦੇਵਯਾਨੀ ਚ ਮਤ੍ਕृਤੇ
ਉਹ ਜੋ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ; ਜੇ ਸ਼ੁਕਰ ਜੀ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਯਾਨੀ ਲਈ ਬੁਲਾਏ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਕਰਕੇ ਨਾ ਸ਼ੁਕਰ ਤੇ ਨਾ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਲੱਗੇ।
ਤਤਃ ਕਨ੍ਯਾਸਹਸ੍ਰੇਣ ਵृਤਾ ਸ਼ਿਬਿਕਯਾ ਤਦਾ। ਪਿਤੁਰ੍ਨਿਯੋਗਾਤ੍ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਨਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਮ ਪੁਰੋਤ੍ਤਮਾਤ੍
ਫਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਚੁਣੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮਹਲ ਤੋਂ ਪਲਕੀ ਵਿਚ ਨਿਕਲ ਗਈ।
ਅਹਂ ਦਾਸੀਸਹਸ੍ਰੇਣ ਦਾਸੀ ਤੇ ਪਰਿਚਾਰਿਕਾ। ਅਨੁ ਤ੍ਵਾਂ ਤਤ੍ਰ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਰ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਤੇ ਪਿਤਾ
ਮੈਂ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਸੀਆਂ ਸਮੇਤ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂਗੀ; ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵੇ, ਉਥੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਸ੍ਤੁਵਤੋ ਦੁਹਿਤਾऽਹਂ ਤੇ ਯਾਚਤਃ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਤਃ। ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ ਕਥਂ ਦਾਸੀ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ ਜੋ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਮੰਗਦਾ ਤੇ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਕਿਵੇਂ ਦਾਸੀ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਯੇਨਕੇਨਚਿਦਾਰ੍ਤਾਨਾਂ ਜ੍ਞਾਤੀਨਾਂ ਸੁਖਮਾਵਹੇਤ੍। ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਾਮਨੁਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਰ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਤੇ ਪਿਤਾ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਆਪਣੇ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਵਾਂਗੀ ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵੇ।
ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤੇ ਦਾਸਭਾਵੇ ਦੁਹਿਤ੍ਰਾ ਵृषਪਰ੍ਵਣਃ। ਦੇਵਯਾਨੀ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪਿਤਰਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਾ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਦਾਸੀ ਹੋਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਾਮਿ ਪੁਰਂ ਤਾਤ ਤੁष੍ਟਾऽਸ੍ਮਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ। ਅਮੋਘਂ ਤਵ ਵਿਜ੍ਞਾਨਮਸ੍ਤਿ ਵਿਦ੍ਯਾਬਲਂ ਚ ਤੇ
ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਰਾਜੀ ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ। ਤੁਹਾਡਾ ਗਿਆਨ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੱਡੀ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਦੁਹਿਤ੍ਰਾ ਸ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਪੁਰਂ ਹृष੍ਟਃ ਪੂਜਿਤਃ ਸਰ੍ਵਦਾਨੈਵਃ
ਪੁੱਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਦੀਰ੍ਘਸ੍ਯ ਕਾਲਸ੍ਯ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ। ਵਨਂ ਤਦੇਵ ਨਿਰ੍ਯਾਤਾ ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸੁੰਦਰ ਦੇਵਯਾਨੀ ਖੇਡਣ ਲਈ ਉਸੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਈ।
ਤੇਨ ਦਾਸੀਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਯਾ ਤਦਾ। ਤਮੇਵ ਦੇਸ਼ਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਯਥਾਕਾਮਂ ਚਚਾਰ ਸਾ
ਹਜ਼ਾਰ ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਸੇ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਮੁਤਾਬਕ ਘੁੰਮਦੀ ਰਹੀ।
ਤਾਭਿਃ ਸਖੀਭਿਃ ਸਹਿਤਾ ਸਰ੍ਵਾਭਿਰ੍ਮੁਦਿਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍। ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤ੍ਯੋऽਭਿਰਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪਿਬਨ੍ਤ੍ਯੋ ਮਧੁਮਾਧਵੀਂ
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਖੇਡਦੀਆਂ ਅਤੇ ਮਧੁਰ ਬਸੰਤ ਦੀ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਂਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।
ਖਾਦਨ੍ਤ੍ਯੋ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਨ੍ਵਿਦਸ਼ਨ੍ਤ੍ਯਃ ਫਲਾਨਿ ਚ। ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਨਾਡੁषੋ ਰਾਜਾ ਮृਗਲਿਪ੍ਸੁਰ੍ਯਦृਚ੍ਛਯਾ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਂਦੀਆਂ ਅਤੇ ਫਲ ਚੱਕਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਉਸ ਥਾਂ ਆ ਗਿਆ।
ਤਮੇਵ ਦੇਸ਼ਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਜਲਾਰ੍ਥੀ ਸ਼੍ਰਮਕਰ੍ਸ਼ਿਤਃ। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਦੇਵਯਾਨੀਂ ਸ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਂ ਤਾਸ਼੍ਚ ਯੋषਿਤਃ
ਉਹੀ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਲੋੜ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਦੇਵਯਾਨੀ, ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਪਿਬਨ੍ਤੀਰ੍ਲਲਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਃ। ਆਸਨਪ੍ਰਵਰੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤੇ। ਉਪਵਿष੍ਟਾਂ ਚ ਦਦृਸ਼ੇ ਦੇਵਯਾਨੀਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੀਂਦੀਆਂ, ਖੇਡਦੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਹਰ ਰਤਨ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਵਧੀਆ ਸੀਟ ਤੇ ਬੈਠੀਆਂ ਵੇਖਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ੁਧ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੂੰ ਉਥੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ।
ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਤਾਸਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਵਰਾਙ੍ਗਨਮ੍। `ਆਸਨਾਚ੍ਚ ਤਤਃ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਿਹੀਨਾਂ ਹੇਮਭੀषਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੁੜੀ ਨੂੰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਸੀਟ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ।
ਅਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸੁਤਾਂ ਚਾਪਿ ਨਿषਣ੍ਣਾਂ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀਮ੍। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪਾਦੌ ਵਿਪ੍ਰਾਯਾਃ ਸਂਵਹਨ੍ਤੀਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪੁੱਤ, ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਨਿਰਮਲ ਕੁੜੀ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੁੜੀ ਦੇ ਪੈਰ ਮਲਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਗਾਯਨ੍ਤ੍ਯੋऽਥ ਪ੍ਰਨृਤ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯੋ ਵਾਦਯਨ੍ਤ੍ਯੋऽਥ ਭਾਰਤ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਯਾਤਿਮਤੁਲਂ ਲਜ੍ਜਯਾऽਵਨਤਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਹ ਗਾਉਂਦੀਆਂ, ਨੱਚਦੀਆਂ ਅਤੇ ਵਾਜਾ ਵਜਾਉਂਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ। ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਯਯਾਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਖੜੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਕਨ੍ਯਾਸਹਸ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵੇ ਕਨ੍ਯੇ ਪਰਿਵਾਰਿਤੇ। ਗੋਤ੍ਰੇ ਚ ਨਾਮਨੀ ਚੈਵ ਦ੍ਵਯੋਃ ਪृਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਸ਼ੁਭੇ
ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀਆਂ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਦੋ ਕੁੜੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਨਾਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ।
ਆਖ੍ਯਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਮਾਦਤ੍ਸ੍ਵ ਵਚਨਂ ਮੇ ਨਰਾਧਿਪ। ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਨਾਮਾਸੁਰਗੁਰੁਃ ਸੁਤਾਂ ਜਾਨੀਹਿ ਤਸ੍ਯ ਮਾਮ੍
ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਾ। ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਸ਼ੁਕਰ ਦੀ ਪੁੱਤ ਵਜੋਂ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ।