ਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਯਬਲਾਦੇਵ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਸਸੌਬਲਃ । ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਰਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਾਚ੍ਚ ਪੁਨਰਦ੍ਯਾਪਿ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਆਸਰੇ ਨਾਲ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸੌਬਲ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਰਾਜ ਤੋਂ ਕੱਢ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਤੇ ਅੱਜ ਵੀ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਖੜਾ ਹੈ।
ਏष ਵੈ ਸ੍ਪਰ੍ਧਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਯਾ ਸਹ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਃ । ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਹ੍ਯੇष ਮਹਾਰਥਃ
ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ; ਇਹ ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਰਾਮ ਦਾ ਚੇਲਾ, ਵੱਡਾ ਰਥੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਕੁਸ਼ਲਃ ਕਰ੍ਣਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂਵਰਃ । ਯੁਦ੍ਧੇऽਪ੍ਰਤਿਮਵੀਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦृਢਵੇਧੀ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ
ਕਰਨ ਸਾਰੇ ਅਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਬਹਾਦਰ, ਪੱਕਾ ਤੇ ਦਲੇਰ।
ਅਦ੍ਯਾਹਂ ਯੁਦ੍ਧਮੇਤੇਨ ਕਰਿष੍ਯੇ ਸੂਤਬਨ੍ਧੁਨਾ। ਦ੍ਰष੍ਟਾ ਤ੍ਵਮਾਵਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਬਲਿਵਾਸਵਯੋਰਿਵ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਇਸ ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਲੜਾਈ ਦੇਖੇਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਬਲੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੋਵੇ।
ਮਹਾਰਥੇਨ ਸ਼ੂਰੇਣ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧਨ੍ਵਿਨਾ। ਤੇਨ ਮੇ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਵਾਹਯ ਸਾਰਥੇ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਬਹਾਦਰ, ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੀਰੰਦਾਜ਼ ਨਾਲ ਜਦ ਮੈਂ ਲੜ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਰਥ ਤੇਜ਼ ਚਲਾ, ਸਾਰਥੀ।
ਯਸ੍ਯ ਚੈਵ ਰਥੋਪਸ੍ਥੇ ਨਾਗੋ ਮਣਿਮਯੋ ਧ੍ਵਜਃ । ਏष ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੌਰਵੋ ਯਸ਼ਸਾ ਵृਤਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਮਣਕਾਂ ਵਾਲਾ ਹਾਥੀ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੈ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਕੌਰਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹੈ।
ਲਬ੍ਧਲਕ੍ਸ਼ੋ ਦृਢਂ ਵੇਧੀ ਲਘੁਹਸ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਤੇਨ ਮੇ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਵਾਹਯ ਸਾਰਥੇ
ਜਿਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਪੱਕਾ, ਹੱਥ ਹਲਕਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ; ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਰਥ ਤੇਜ਼ ਚਲਾ, ਸਾਰਥੀ।
ਯਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਵੇਤਾਵਦਾਤੇਨ ਪਞ੍ਚਤਾਲੇਨ ਕੇਤੁਨਾ । ਵੈਡੂਰ੍ਯਮਯਦਣ੍ਡੇਨ ਤਾਲਵृਕ੍ਸ਼ੇਣ ਰਾਜਤੇ
ਜਿਸ ਦਾ ਝੰਡਾ ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਸੁੱਚਾ ਹੈ, ਪੰਜ ਤਾਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਦਾ ਡੰਡਾ ਵੈਡੂਰੀ ਪੱਥਰ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਤਾਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਹਸ੍ਤਾਵਾਪੀ ਬृਹਦ੍ਧਨ੍ਵਾ ਸੇਨਾਂ ਤਿष੍ਠਤਿ ਹਰ੍षਯਨ੍ । ਰਾਮੇਣ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੇਨ ਦ੍ਵੈਰਥੇਨਾਜਿਤਃ ਪੁਰਾ
ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਖੜਾ ਹੈ; ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਰਾਮ ਨਾਲ ਦੋ-ਦੋ ਹੱਥ ਕਰਕੇ ਵੀ ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਿਆ।
ਸ਼ੀਘ੍ਰਸ਼੍ਚ ਲਗੁਵੇਧੀ ਚ ਲਘੁਹਸ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਏष ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਭੀष੍ਮਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਃ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਤੇਜ਼, ਪੱਕਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ, ਹੱਥ ਹਲਕਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ; ਇਹ ਹੈ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਸਾਡੇ ਸਭ ਦਾ ਵੱਡਾ।
ਕਕੁਦਃ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂਵਰਃ । ਜਯਸ਼੍ਰਿਯਾऽਵਬਦ੍ਧਸ੍ਤੁ ਸੁਯੋਧਨਵਸ਼ਾਨੁਗਃ । ਪਸ਼੍ਚਾਦੇष ਪ੍ਰਯਾਤਵ੍ਯੋ ਨ ਮੇ ਵਿਘ੍ਨਕਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਕਕੁਦ ਸਭ ਸੈਨਿਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ। ਉਹ ਜਿੱਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸੁਯੋਧਨ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਆਵੇ।
ਇਤ੍ਯੇਤਾਂਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਃ ਪਾਰ੍ਥਃ ਕਥਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਚੋਤ੍ਤਰੇ। ਰੂਪਤਸ਼੍ਚਿਹ੍ਨਤਸ਼੍ਚੈਵ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਤ੍ਵਰਤੇ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਰਥ ਨੇ ਉੱਤਰ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਮੁੜ ਜੰਗ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਰ੍ਣਂ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਉਵਾਚ ਸ੍ਮਯਮਾਨੋऽਸੌ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਮਰਿਨ੍ਦਮਮ੍
ਫਿਰ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ, ਕਰਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੱਸਦਿਆਂ ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਕਿਹਾ।
ਕਰ੍ਣ ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਬਹ੍ਵਬਦ੍ਧਂ ਵਿਕਤ੍ਥਸੇ। ਨ ਮੇ ਯੁਧਿ ਸਮੋऽਸ੍ਤੀਤਿ ਤਦਿਦਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਕਰਣ, ਤੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਹੁਣ ਉਹ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏषੋऽਨ੍ਤਕ ਇਵ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਵਮਰ੍ਦਨਃ । ਸਂਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਰਸੋ ਮਧ੍ਯੇ ਦृਮ੍ਭਤੇ ਕੇਸਰੀ ਯਥਾ
ਇਹ ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸ਼ੂਰੋਸਿ ਯਦਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਦਰ੍ਸ਼ਯਸ੍ਵ ਸਭਾਂ ਵਿਨਾ
ਜੇ ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੁਣ ਸਭਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਦਿਖਾ।
ਯਦ੍ਯਸ਼ਕ੍ਤੋਸਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਪਾਰ੍ਥੇਨਾਦ੍ਭੁਤਕਰ੍ਮਣਾ। ਪੁਨਰੇਵ ਸਭਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ। ਮਾਤੁਲਂ ਪਰਿਗृਹ੍ਯਾਸ਼ੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਸ੍ਵ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਪਾਰਥ, ਜੋ ਅਜੋਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੰਗ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਮੁੜ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾ, ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਮਾਮਾ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਲਾਹ ਕਰ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਥਾ ਕਰ੍ਣਃ ਕ੍ਰੋਧਾਦੁਦ੍ਵृਤ੍ਯ ਲੋਚਨੇ। ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਕੁਰੁਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਰਣ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਕਰ ਲੀਆਂ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਨਾਹਂ ਬਿਭੇਮਿ ਬੀਭਤ੍ਸੋਰ੍ਨ ਕृष੍ਣਾਦ੍ਦੇਵਕੀਸੁਤਾਤ੍ । ਪਾਣ੍ਡਵੇਭ੍ਯੋਪਿ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਮਨੁਵ੍ਰਤਃ
ਮੈਂ ਵੀਭਤਸੁ ਤੋਂ, ਨਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੋ ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਤੋਂ, ਨਾ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਰੀਤ 'ਤੇ ਪੱਕਾ ਹਾਂ।
ਸਤ੍ਵਾਧਿਕਾਨਾਂ ਪੁਂਸਾਂ ਤੁ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦੋਪਜੀਵਿਨਾਮ੍ । ਗਰ੍ਜਤਾਂ ਜਾਯਤੇ ਦਰ੍ਪਃ ਸ੍ਵਰਸ਼੍ਚ ਨ ਵਿषੀਦਤਿ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੌਸਲਾ ਵਧੇਰੇ ਹੈ, ਜੋ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਣ ਨਾਲ ਅਹੰਕਾਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਦੇ ਡੋਲਦੀ ਨਹੀਂ।
ਪਸ਼੍ਯਤ੍ਵਾਚਾਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰੋ ਮਾਮਰ੍ਜੁਨੇਨਾਤਿਰਂਹਸਾ । ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਂ ਸੁਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਜਯੋ ਵੈ ਮਯ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਅਚਾਰਯ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੇਖੇ ਕਿ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ, ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਜਿੱਤ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਬੀਭਤ੍ਸੁਃ ਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨਃ। ਦਿਵ੍ਯਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਕੁਰ੍ਵਾਣਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਾਦ੍ਰਥਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਫਿਰ ਵੀਭਤਸੁ, ਕੌਂਤੇਯ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹੱਸ ਕੇ, ਦਿਵਿਆ ਅਸਤਰ ਵਰਤਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਨ੍ਦਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਨਿਸ਼੍ਵਸਨ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਜਃ। ਉਵਾਚ ਸ ਮਹਾਰਾਜ ਰਾਜਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤਦਾ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਮੰਦ-ਬੁੱਧੀ ਪੁੱਤਰ, ਹੰਝੀਆਂ ਭਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਨ ਵਿਦ੍ਮੋ ਹ੍ਯਰ੍ਜੁਨਂ ਤਤ੍ਰ ਵਸਨ੍ਤਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਵੇਸ਼੍ਮਨਿ । ਤੇਨੇਦਂ ਕਰ੍ਣ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਨਾਮਗ੍ਰਹੀष੍ਮ ਧਨਂ ਬਹੁ
ਅਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸੀ ਕਿ ਅਰਜੁਨ ਮਤਸਯ ਰਾਜ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਕਰਣ, ਅਸੀਂ ਮਤਸਯਾਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਲੈ ਲਈ।
ਏਵਂ ਚੇਤ੍ਤਰ੍ਹਿ ਗਚ੍ਛਾਮੋ ਵਿਸृਜਨ੍ਤੋ ਧਨਂ ਬਹੁ । ਅਯਸ਼ੋ ਨਾਤਿਵਰ੍ਤੇਤ ਲੋਕਯੋਰੁਭਯੋਰਪਿ
ਜੇ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਧਨ ਛੱਡ ਕੇ ਚੱਲੀਏ; ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਨਾਮੀ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਕਿਂ ਚ ਯੁਦ੍ਧਾਤ੍ਪਰਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਸੁਖਾਵਹਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਕੁਰ੍ਮਹੇ ਨ ਪਲਾਯਨਮ੍
ਜੰਗ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ। ਇਸ ਲਈ, ਆਓ ਪਾਰਥ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰੀਏ, ਭੱਜੀਏ ਨਹੀਂ।
ਏਤਾਵਦੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਵੈ ਹ੍ਯਭਿਯਾਨਮਿਯੇष ਸਃ। ਤਥਾ ਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵੀਰਾਣਾਂ ਹਿ ਧਨੁष੍ਮਤਾਮ੍ । ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਂਸ੍ਤਦਾ ਪਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਲਭਾ ਇਵ ਪਾਵਕਮ੍
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਹਮਲੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਪਾਰਥ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਜਿਵੇਂ ਟिड਼ੀਆਂ ਅੱਗ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਰ੍ਮਿਤਾ ਵਾਜਿਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਭृਤਾਸ਼੍ਚ ਪਦਾਤਿਭਿਃ । ਭੀਮਰੂਪਾਸ਼੍ਚ ਮਾਤਙ੍ਗਾਸ੍ਤੋਮਰਾਙ੍ਕੁਸ਼ਪਾਣਿਭਿਃ
ਉਥੇ, ਕਵਚ ਪਹਿਨੇ ਘੋੜੇ ਵਾਲੇ, ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹਾਥੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਭਾਲੇ ਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਸੀ, ਵੀ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਅਧਿष੍ਠਿਤਾਃ ਸੁਸਂਯਤ੍ਤੈਰ੍ਹਸ੍ਤਿਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਵਿਸ਼ਾਰਦੈਃ। ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚਾਪਹਸ੍ਤੋਦ੍ਯਤਾਯੁਧਾਃ
ਹਾਥੀਆਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ, ਜੋ ਹਾਥੀ ਸਿਖਲਾਈ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਤਿਆਰ ਸਨ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਪਞ੍ਚ ਚੈਨਂ ਰਥੋਦਗ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਾਃ ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍। ਦ੍ਰੋਣੋ ਭੀष੍ਮਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਕੁਰੁਰਾਜਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਰਥੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ: ਦ੍ਰੋਣ, ਭੀਸ਼ਮ, ਕਰਣ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੁਰੂ ਰਾਜਾ।