ਸਾ ਨ ਕਲ੍ਪੇਤ ਵਾਸਾਯ ਤਯਾਹਂ ਰਹਿਤਃ ਕਥਮ੍। ਵਸੇਯਮਿਹ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇ ਤ੍ਯਜਾਮਿ ਵਿषਯਂ ਨृਪ
ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ।
ਵਧਾਦਨਰ੍ਹਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਧਾਚ੍ਚ ਦੁਹਿਤੁਰ੍ਮਮ। ਵषਪਰ੍ਵਨ੍ਨਿਬੋਧੇਯਂ ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਸਬਾਨ੍ਧਵਮ੍। ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਤ੍ਵਦ੍ਵਿषਯੇ ਰਾਜਨ੍ਨ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਉਸ ਦੀ ਨਾਹਕ ਮੌਤ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਧੀ ਨੂੰ ਹੋਈ ਚੋਟ ਕਰਕੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ: ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਤੇਰੇ ਰਾਜ 'ਚ ਰਹਿਣਾ, ਜਾਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ, ਮੇਰੇ ਵੱਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ।
ਮਾ ਸ਼ੋਚ ਵृषਪਰ੍ਵਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਾ ਕ੍ਰੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਤੇ ਵਿषਯੇ ਰਾਜਨ੍ਨ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਯਾ ਵਿਨਾ। ਅਸ੍ਯਾ ਗਤਿਰ੍ਗਤਿਰ੍ਮਹ੍ਯਂ ਪ੍ਰਿਯਮਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਮ
ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ, ਨਾ ਦੁਖੀ ਹੋ, ਨਾ ਗੁੱਸਾ ਕਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ। ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਤੇਰੇ ਰਾਜ 'ਚ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਉਸ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਮੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਹੈ; ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਉਹੀ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਪਿਆਰਾ।
ਯਦਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਘਾਤਯਾਮਿ ਯਦਿ ਵਾ ਕ੍ਰੋਸ਼ਯਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਯਾ ਦੇਵਯਾਨੀਂ ਤੇਨ ਗਚ੍ਛਾਮ੍ਯਸਦ੍ਗਤਿਮ੍
ਚਾਹੇ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂ ਜਾਂ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਰੋਵਾਂ, ਜੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਮਾੜੀ ਅਵਸਥਾ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹੋ ਮਾਮਭਿਜਾਨਾਸਿ ਦੈਤ੍ਯ ਮਿਥ੍ਯਾਪ੍ਰਲਾਪਿਨਮ੍। ਯਥੇਮਮਾਤ੍ਮਨੋ ਦੋषਂ ਨ ਨਿਯਚ੍ਛਸ੍ਪੁਪੇਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਹਾਏ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ, ਦੈਤਿਆ, ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਇਸ ਗਲਤ ਕੰਮ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਠੀਕ ਕਰਦਾ, ਬਲਕਿ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਨਾਧਰ੍ਮਂ ਨ ਮृषਾਵਾਦਂ ਤ੍ਵਯਿ ਜਾਨਾਮਿ ਭਾਰ੍ਗਵ। ਤ੍ਵਯਿ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਤਤ੍ਪ੍ਰਸੀਦਤੁ ਨੋ ਭਵਾਨ੍
ਭਾਰਗਵ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਨਾ ਅਧਰਮ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਨਾ ਝੂਠ। ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਧਰਮ ਤੇ ਸਚ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ।
ਯਦ੍ਯਸ੍ਮਾਨਪਹਾਯ ਤ੍ਵਮਿਤੋ ਗਚ੍ਛਸਿ ਭਾਰ੍ਗਵ। ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਸਂਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਦ੍ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ ਸਹ
ਜੇ ਤੂੰ, ਭਾਰਗਵ, ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਇੱਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਪਹਿਲਾਂ ਸਮੁੰਦਰ 'ਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਪਾਤਾਲਮਥਵਾ ਚਾਗ੍ਨਿਂ ਨਾਨ੍ਯਦਸ੍ਤਿ ਪਰਾਯਣਮ੍। ਯਦ੍ਯੇਵ ਦੇਵਾਨ੍ਗਚ੍ਛੇਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਾਂ ਚ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗ੍ਰਹਾਧਿਪ। ਸਰ੍ਵਤ੍ਯਾਗਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਾਮਿ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍
ਜਾਂ ਫਿਰ ਪਾਤਾਲ ਜਾਂ ਅੱਗ 'ਚ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਠਿਕਾਣਾ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਤੂੰ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਕੇ ਮੈਂ ਧਧਕਦੀ ਅੱਗ 'ਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਧ੍ਵਂ ਵਾ ਦਿਸ਼ੋ ਵਾ ਦ੍ਰਵਤਾਸੁਰਾਃ। ਦੁਹਿਤੁਰ੍ਨਾਪ੍ਰਿਯਂ ਸੋਹੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤੋऽਹਂ ਦਯਿਤਾ ਹਿ ਮੇ
ਸਮੁੰਦਰ 'ਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਓ ਜਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲ ਭੱਜੋ, ਅਸੁਰੋ! ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯਤਾਂ ਦੇਵਯਾਨੀ ਜੀਵਿਤਂ ਯਤ੍ਰ ਮੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਯੋਗਕ੍ਸ਼ੇਮਕਰਸ੍ਤੇऽਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ
ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਉਸ 'ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਯੋਗ-ਕਸ਼ੇਮ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਲਈ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਵਸੁ ਭਾਰ੍ਗਵ। ਭੁਵਿ ਹਸ੍ਤਿਗਵਾਸ਼੍ਵਂ ਚ ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਮਮ ਚੇਸ਼੍ਚਰਃ
ਭਾਰਗਵ ਜੀ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਦੌਲਤ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਹਾਥੀ ਹੋਣ, ਗਾਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਘੋੜੇ—ਉਹ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਤੇਰੇ ਤੇ ਮੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਹੈ।
ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦਸ੍ਤਿ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਮਹਾਸੁਰ। ਤਸ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰੋਸ੍ਮਿ ਯਦ੍ਯੇषਾ ਦੇਵਯਾਨੀ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯਤਾਮ੍
ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਦੌਲਤ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਮਾਲਕ ਹਾਂ, ਜੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਥੇਤ੍ਯਾਹ ਵृषਪਰ੍ਵਾ ਮਹਾਕਵਿਮ੍। ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਨ੍ਤਿਕਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਮਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਹ ਭਾਰ੍ਗਵਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਾ ਨੇ ਮਹਾਨ ਕਵੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।' ਫਿਰ ਭਾਰਗਵ ਦੇਵਯਾਨੀ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਯਦਿ ਤ੍ਵਮੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤਾਤ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਿਤ੍ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਗਵ। ਨਾਭਿਜਾਨਾਮਿ ਤਤ੍ਤੇऽਹਂ ਰਾਜਾ ਤੁ ਵਦਤੁ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਭਾਰਗਵ ਜੀ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ; ਰਾਜਾ ਆਪ ਹੀ ਇਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰੇ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵृषਪਰ੍ਵਾ ਸਬਾਨ੍ਧਵਃ। ਦੇਵਯਾਨਿ ਪ੍ਰਸੀਦੇਤਿ ਪਪਾਤ ਭੁਵਿ ਪਾਦਯੋਃ
ਸ਼ੁਕਰ ਜੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਾ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, 'ਦੇਵਯਾਨੀ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।'
ਸ੍ਤੁਤ੍ਯੋ ਵਨ੍ਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਤਤਂ ਮਯਾ ਤਾਤਸ਼੍ਚ ਤੇ ਸ਼ੁਭੇ।' ਯਂ ਕਾਮਮਭਿਕਾਮਾऽਸਿ ਦੇਵਯਾਨਿ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ। ਤਤ੍ਤੇऽਹਂ ਸਂਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯਦਿ ਵਾਪਿ ਹਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਸ਼ੁਭੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਹੋ। ਦੇਵਯਾਨੀ, ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਇੱਛਾ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਾਉਣੀ ਔਖੀ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਦਾਸੀਂ ਕਨ੍ਯਾਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਮਭਿਕਾਮਯੇ। ਅਨੁ ਮਾਂ ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਾ ਯਤ੍ਰ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਮੇ ਪਿਤਾ
ਮੈਂ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੂੰ ਦਾਸੀ ਵਜੋਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਸਮੇਤ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਵੇ ਜਿੱਥੇ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵੇ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਤ੍ਵਂ ਗਚ੍ਛ ਧਾਤ੍ਰਿ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਨਯ। ਯਂ ਚ ਕਾਮਯਤੇ ਕਾਮਂ ਦੇਵਯਾਨੀ ਕਰੋਤੁ ਤਮ੍
ਉਠ, ਧਾਈ, ਜਾ ਤੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲਿਆ; ਦੇਵਯਾਨੀ ਜੋ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਕਰੇ।
ਤ੍ਯਜੇਦੇਕਂ ਕੁਲਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਗ੍ਰਾਮਾਰ੍ਥੇ ਚ ਕੁਲਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍। ਗ੍ਰਾਮਂ ਜਨਪਦਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਆਤ੍ਮਾਰ੍ਥੇ ਪृਥਿਵੀਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਪਿੰਡ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ; ਦੇਸ਼ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿਓ।
ਤਤੋ ਧਾਤ੍ਰੀ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਭਦ੍ਰੇ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠੇ ਜ੍ਞਾਤੀਨਾਂ ਸੁਖਮਾਵਹ
ਫਿਰ ਧਾਈ ਉਥੇ ਗਈ ਤੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਉਠ ਪਿਆਰੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਆਪਣੇ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ।'
ਤ੍ਯਜਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ਼ਿष੍ਯਾਨ੍ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ। ਸਾਯਂ ਕਾਮਯਤੇ ਕਾਂ ਸ ਕਾਰ੍ਯੋऽਦ੍ਯ ਤ੍ਵਯਾऽਨਘੇ
ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਅੱਜ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਜੋ ਇੱਛਾ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੈ, ਨਿਰਦੋਸ਼ੇ, ਉਹ ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਕਰ।
ਯਂ ਸਾ ਕਾਮਯਤੇ ਕਾਂ ਕਰਵਾਣ੍ਯਹਮਦ੍ਯ ਤਮ੍। ਯਦ੍ਯੇਵਮਾਹ੍ਵਯੇਚ੍ਛੁਕ੍ਰੋ ਦੇਵਯਾਨੀਕृਤੇ ਹਿ ਮਾਮ੍। ਮਦ੍ਦੋषਾਨ੍ਮਾਗਮਚ੍ਛੁਕ੍ਰੋ ਦੇਵਯਾਨੀ ਚ ਮਤ੍ਕृਤੇ
ਉਹ ਜੋ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ; ਜੇ ਸ਼ੁਕਰ ਜੀ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਯਾਨੀ ਲਈ ਬੁਲਾਏ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਕਰਕੇ ਨਾ ਸ਼ੁਕਰ ਤੇ ਨਾ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਲੱਗੇ।
ਤਤਃ ਕਨ੍ਯਾਸਹਸ੍ਰੇਣ ਵृਤਾ ਸ਼ਿਬਿਕਯਾ ਤਦਾ। ਪਿਤੁਰ੍ਨਿਯੋਗਾਤ੍ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਨਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਮ ਪੁਰੋਤ੍ਤਮਾਤ੍
ਫਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਚੁਣੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮਹਲ ਤੋਂ ਪਲਕੀ ਵਿਚ ਨਿਕਲ ਗਈ।
ਅਹਂ ਦਾਸੀਸਹਸ੍ਰੇਣ ਦਾਸੀ ਤੇ ਪਰਿਚਾਰਿਕਾ। ਅਨੁ ਤ੍ਵਾਂ ਤਤ੍ਰ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਰ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਤੇ ਪਿਤਾ
ਮੈਂ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਸੀਆਂ ਸਮੇਤ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂਗੀ; ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵੇ, ਉਥੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਸ੍ਤੁਵਤੋ ਦੁਹਿਤਾऽਹਂ ਤੇ ਯਾਚਤਃ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਤਃ। ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ ਕਥਂ ਦਾਸੀ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ ਜੋ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਮੰਗਦਾ ਤੇ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਕਿਵੇਂ ਦਾਸੀ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਯੇਨਕੇਨਚਿਦਾਰ੍ਤਾਨਾਂ ਜ੍ਞਾਤੀਨਾਂ ਸੁਖਮਾਵਹੇਤ੍। ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਾਮਨੁਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਰ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਤੇ ਪਿਤਾ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਆਪਣੇ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਵਾਂਗੀ ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵੇ।
ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤੇ ਦਾਸਭਾਵੇ ਦੁਹਿਤ੍ਰਾ ਵृषਪਰ੍ਵਣਃ। ਦੇਵਯਾਨੀ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪਿਤਰਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਾ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਦਾਸੀ ਹੋਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਾਮਿ ਪੁਰਂ ਤਾਤ ਤੁष੍ਟਾऽਸ੍ਮਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ। ਅਮੋਘਂ ਤਵ ਵਿਜ੍ਞਾਨਮਸ੍ਤਿ ਵਿਦ੍ਯਾਬਲਂ ਚ ਤੇ
ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਰਾਜੀ ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ। ਤੁਹਾਡਾ ਗਿਆਨ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੱਡੀ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਦੁਹਿਤ੍ਰਾ ਸ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਪੁਰਂ ਹृष੍ਟਃ ਪੂਜਿਤਃ ਸਰ੍ਵਦਾਨੈਵਃ
ਪੁੱਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਦੀਰ੍ਘਸ੍ਯ ਕਾਲਸ੍ਯ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ। ਵਨਂ ਤਦੇਵ ਨਿਰ੍ਯਾਤਾ ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸੁੰਦਰ ਦੇਵਯਾਨੀ ਖੇਡਣ ਲਈ ਉਸੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਈ।