ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਦੁਰ੍ਮੁਖਸ਼੍ਚ ਪਰਨ੍ਤਪਃ। ਸ਼ਕੁਨਿਃ ਸੌਬਲਸ਼੍ਚੈਵ ਦੁਃਸਹਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ । ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮਜਿਤਾਃ ਪਾਲਯਨ੍ਤੁ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਵਿਕਰਨ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੈ, ਦੁਰਮੁਖ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਕੁਨੀ, ਸੁਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਦੁਸ਼ਸਹ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ — ਇਹ ਅਜਿੱਤ ਯੋਧੇ ਡ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪਾਸੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਅਗ੍ਰਤਃ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਕਰ੍ਣਸ੍ਤਿष੍ਠਤੁ ਦਂਸ਼ਿਤਃ। ਅਹਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਾਮਿ ਪਾਲਯਨ੍
ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਰਣ ਅੱਗੇ ਪੱਕੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਆਪ ਫੌਜ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਰਹਾਂਗਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਰਥਾਃ ਸ਼ੂਰਾ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਾਗਤਂ ਯਤ੍ਨਤੋ ਯੁਧਿ
ਸਾਰੇ ਮਹਾਰਥੀ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਯੋਧੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੰਗ ਕਰਨ।
ਅਭੇਦ੍ਯਂ ਪਰਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਵ੍ਯੂਹਂ ਵ੍ਯੂਹ੍ਯ ਕੁਰੂਤ੍ਤਮਃ । ਵਜ੍ਰਗਰ੍ਭਂ ਵ੍ਰੀਹਿਮੁਖਂ ਪਦ੍ਮਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਧਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਜੋੜ ਜੰਗੀ ਕਤਾਰ ਬਣਾਈ, ਜਿਸਦਾ ਕੇਂਦਰ ਵਜਰ ਵਰਗਾ, ਅੱਗੇ ਧਾਨ ਦੀ ਪੁੰਜੀ, ਤੇ ਪਾਸੇ ਅੱਧ ਚੰਦ ਤੇ ਕਮਲ ਦੀ ਪੰਖੜੀ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਯੂਹਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਾਰ੍ਧੇ ਭੀष੍ਮਸ਼੍ਚਾਥੋਦ੍ਯਤਾਯੁਧਃ । ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਤਾਲਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤ੍ਯ ਰਥੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਨਸ਼ੋਭਤ
ਉਸ ਕਤਾਰ ਦੇ ਪਿੱਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਭੀਸ਼ਮ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਤਾਲ ਲਹਿਰਾ ਕੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਤੇ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਹਰਿਵਾਹਨਃ । ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਸਮਾਰੋष੍ਯ ਪ੍ਰਯਯੋ ਯਤ੍ਰ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਫਿਰ ਹਰਿ ਦੇ ਵਾਹਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨਾਮ ਦੇ ਮਹਲ ਵੱਲ ਚਲ ਪਏ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਂਡਵ ਸੀ।
ਸ੍ਥੂਣਾਰਾਜਿਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਯਤ੍ਰ ਮਧ੍ਯੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਪਥੇऽਤਿष੍ਠਦ੍ਵਿਮਲਾ ਮਹਤੀ ਸਭਾ
ਉਥੇ, ਵਿਚਕਾਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਤੰਭਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸਭਾ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਸੀ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਚ ਮਰੁਦ੍ਗਣਾਃ । ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਵੇਤਾਨਿ ਚਕ੍ਰਾਣਿ ਕਾਞ੍ਚਨਸ੍ਫਾਟਿਕਾਨਿ ਚ
ਉਥੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿੱਟੇ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੇ ਰਥ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਥਾ ਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਛਤ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਾਣਿ ਭਾਰਤ । ਮਣਿਰਤ੍ਨਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਨਾਨਾਰੂਪਾਣਿ ਭਾਗਸ਼ਃ । ਆਕਾਸ਼ੇ ਸਹ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਭਾਨੁਮਨ੍ਤਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ
ਉਥੇ, ਭਾਰਤ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਛਤਰੇ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਗ੍ਨੇਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸੋਮਸ੍ਯ ਯਮਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਚ। ਤਥਾ ਧਾਤੁਰ੍ਵਿਧਾਤੁਸ਼੍ਚ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧਨਦਸ੍ਯ ਚ। ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋ ਸਵਿਤੁਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਥੇ ਅੱਗ, ਇੰਦਰ, ਸੋਮ, ਯਮ, ਵਰੁਣ, ਧਾਤੁ, ਵਿਧਾਤਾ, ਮਿਤ੍ਰ, ਧਨਾਦਾ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸਵਿਤਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਵੀ ਸਨ।
ਕਾਞ੍ਚਨਾਨਿ ਚ ਦਾਮਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਮਸ੍ਰਜਃ। ਦਿਵ੍ਯਪੁष੍ਪਾਭਿਸਵੀਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਭੇਜਿਰੇ
ਉਥੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਧੀਆ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਗੁੰਦੀ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਸੋਹਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੰਡੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਾਸਾਦੇ ਦਿਵ੍ਯਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤੇ । ਦਿਵ੍ਯਗਨ੍ਧਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸ੍ਰਜੋ ਦਿਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਕਾਸ਼ਿਰੇ
ਉਸ ਮਹਲ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ, ਦਿਵਿਆ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਦਿਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਾਯੁਃ ਪ੍ਰਵਵੌ ਗਨ੍ਧਮਾਦਾਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ऋਤਵਃ ਪੁष੍ਪਮਾਦਾਯ ਸਮਤਿष੍ਠਨ੍ਤ ਭਾਰਤ
ਇਕ ਅਸਮਾਨੀ ਹਵਾ ਚਲਦੀ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁਗੰਧ ਲੈ ਆਈ; ਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਫੁੱਲ ਲੈ ਕੇ ਠੀਕ ਖੜੀਆਂ ਸਨ, ਭਾਰਤ।
ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪਤਯਃ ਸਪ੍ਤ ਸਪ੍ਤ ਚੈਵ ਮਹਰ੍षਭਃ। ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਰ੍षਯਸ਼੍ਚੈਵ ਦੇਵਰਾਜਂ ਦਿਵੌਕਸਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੱਤ ਮਾਲਕ ਤੇ ਸੱਤ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਉਥੇ ਸਨ; ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਨ ਪਙ੍ਕੋ ਨ ਰਜਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਕਥਂਚਨ । ਆਦਿਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਰੂਕ੍ਸ਼ੋਤ੍ਰ ਨਾਤਿਵੇਲਮਿਵਾਤਪਤ੍
ਉਥੇ ਨਾ ਮਿੱਟੀ ਸੀ, ਨਾ ਧੂੜ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਆਈ; ਤੇ ਸੂਰਜ ਉਥੇ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਦਿਵ੍ਯਗਨ੍ਧਂ ਸਮਾਦਾਯ ਵਾਯੁਸ੍ਤਤ੍ਰਾਭਿਗਚ੍ਛਤਿ। ਆਕਾਸ਼ਂ ਚ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਮਦृਸ਼੍ਯਤ
ਉਥੇ ਹਵਾ ਸੁਗੰਧ ਲੈ ਕੇ ਆਈ; ਤੇ ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇਖਣ ਯੋਗ ਤੇ ਸੁਹਣੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਃ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਤਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਤਃਪ੍ਰਭਮ੍ । ਅਮ੍ਬਰੇ ਵਿਮਲੇऽਤਿष੍ਠਨ੍ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਕਾਮਗਾਮਿਨਮ੍
ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ, ਅਸਮਾਨੀ ਮਹਲ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੌਸ਼ਨ ਸੀ, ਤੇ ਸਾਫ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਰ੍षਯਸ਼੍ਚੈਵ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਦਿਵੌਕਸਃ । ਸ਼੍ਵੇਤੋ ਰਾਜਾ ਵਸੁਮਨਾਸ੍ਤਥਾ ਭਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਉਥੇ ਰਾਜ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੀ, ਦੇਵਾਂ ਨਾਲ, ਚੜ੍ਹ ਗਏ: ਰਾਜਾ ਸ਼ਵੇਤ, ਵਸੁਮਾਨ, ਭਦ੍ਰ ਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ।
ਨृਗੋ ਯਯਾਤਿਰ੍ਨਹੁਪੋ ਮਾਨ੍ਧਾਤ ਭਰਤਃ ਕੁਰੁਃ । ਅष੍ਟਕਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਬਿਸ਼੍ਚੋਭੌ ਸ ਚ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਃ
ਨ੍ਰਿਗ, ਯਯਾਤੀ, ਨਹੁਸ਼, ਮਾਂਧਾਤਾ, ਭਾਰਤ, ਕੁਰੂ, ਅਸ਼ਟਕ, ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਿਬੀ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਡਮ੍ਭੋਦ੍ਭਵਃ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯੋ ਹ੍ਯਰ੍ਜੁਨਃ ਸਗਰਸ੍ਤਥਾ। ਦਿਲੀਪਃ ਕੇਰਲਃ ਪੂਰੁਃ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਃ ਸੋਮਕਸ੍ਤਦਾ
ਡੰਭੋਧਭਵ, ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਅਰਜੁਨ, ਸਗਰ, ਦਿਲੀਪ, ਕੇਰਲਾ, ਪੂਰੁ, ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਤੇ ਸੋਮਕਾ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਰਘੁਰ੍ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਤਥਾ। ਭਗੀਰਥਸ਼੍ਚ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਜਨਮੇਜਯ
ਤੇਜਸਵੀ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ, ਰਘੁ, ਦਸ਼ਰਥ, ਤੇ ਰਾਜ ਰਿਸ਼ੀ ਭਗੀਰਥ—all ਇਹ ਸਾਰੇ, ਜਨਮੇਜਯ।
ਪਾਣ੍ਡੁਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਰਾਜਸ਼੍ਚਾਮਰਵ੍ਯਜਨੋਜ੍ਜ੍ਵਲਃ। ਛਤ੍ਰੇਣ ਧ੍ਰਿਯਮਾਣੇਨ ਰਾਜਸੂਯਸ਼੍ਰਿਯਾ ਵृਤਃ
ਮਹਾਰਾਜ ਪਾਂਡੁ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ, ਚਿੱਟਾ ਪੰਖਾ ਤੇ ਛਤਰੀ ਨਾਲ, ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਪੁਣ੍ਯਸ਼ੀਲਾਃ ਸ਼ੁਚਿਵ੍ਰਤਾਃ । ਕੀਰ੍ਤਿਮਨ੍ਤੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਸਨ੍ਦਿਵਿ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਲ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਵਰਤ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਬਲਵਾਨ, ਉਥੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਸਨ।
ਗਣਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਸਰ੍ਵੇ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਦੈਤ੍ਯਰਾਕ੍ਸ਼ਸਯਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਸੁਪਰ੍ਣਾਃ ਪਨ੍ਨਗਾਸ੍ਤਥਾ
ਸਾਰੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ, ਸਾਰੇ ਗੰਧਰਵ, ਤੇ ਦੈਤ, ਰਾਖਸ਼ਸ, ਯਕਸ਼, ਸੁਪਰਨ ਤੇ ਨਾਗ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਵਾਸਵਪ੍ਰਮੁਖਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਸਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਃ । ਆਸਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਰੂਢਾਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਤਂ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਵਃ
ਵਾਸਵ ਦੇ ਆਗੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵ, ਆਪਣੇ ਗਰੁੱਪਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਸਮੇਤ, ਉਥੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ।
ਇਤ੍ਯਮ੍ਬਰੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ੍ਥਾ ਦਿਵੌਕਸਃ । ਏਕਸ੍ਯ ਚ ਬਹੂਨਾਂ ਚ ਯੁਦ੍ਧਂ ਦ੍ਰੁष੍ਟੁਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ ।। ਸਰ੍ਵਥਾ ਹਿ ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਮਹਲ 'ਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ, ਇਕ ਜਾਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦਾ ਯੁੱਧ ਵੇਖਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਹਮੇਸ਼ਾ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਹੀ ਕਹਿਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਥਾ ਵ੍ਯੂਢੇष੍ਵਨੀਕੇषੁ ਕੌਰਵੇਯੈਰ੍ਮਹਾਰਥੈਃ । ਉਪਾਯਾਦਰ੍ਜੁਨਂਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਰਥਘੋषੇਣ ਨਾਦਯਨ੍
ਜਦੋਂ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਆਪਣੀ ਫੌਜਾਂ ਲਾਈਆਂ, ਅਰਜੁਨ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ।
ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਧ੍ਵਜਾਗ੍ਰਂ ਵੈ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੁਸ਼੍ਚ ਰਥਸ੍ਵਨਮ੍ । ਦੋਧੂਯਮਾਨਸ੍ਯ ਭृਸ਼ਂ ਗਾਣ੍ਡੀਵਸ੍ਯ ਚ ਨਿਸ੍ਵਨਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਝੰਡਾ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਰਥ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ; ਤੇ ਗਾਂਡੀਵ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਤਣਨ ਦੀ ਧੁਨ ਵੀ ਸੁਣੀ।
ਤ੍ਰਿਕੋਸ਼ਮਾਤ੍ਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵਃ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨਃ । ਸਂਨਾਮੁਖਮਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਾਰ੍ਥੋ ਵੈਰਾਟਿਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਤਿੰਨ ਕੋਸ ਚੱਲ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਪਾਂਡਵ, ਸਾਹਮਣੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਲਾਈ ਹੋਈ ਫੌਜ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਿਰਾਟ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਰਾਜਾਨਂ ਨਾਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਰਥਾਨੀਕੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਕ੍ਸ਼ਮਾਦਾਯ ਕੁਰੁਵੋ ਯਾਨ੍ਤ੍ਯੁਦਙ੍ਭੁਂਖਾਃ
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਲਾਈ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਕੁਰੂ, ਦੱਖਣੀ ਪੱਖ ਲੈ ਕੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਵਧ ਰਹੇ ਹਨ।