ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚੈਵ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਨੈਤਦਨ੍ਯਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਬ੍ਰਹਮਾਸ਼ਤਰ ਤੇ ਵੇਦ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ।
ਆਚਾਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰਃ ਕ੍ਸ਼ਮਤਾਂ ਨਾਯਂ ਕਾਲੋ ਵਿਭੇਦਨੇ । ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਹਤ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਾਮਃ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਮਾਗਤਮ੍
ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਉਂ ਸਬਰ ਕਰੀਏ; ਇਹ ਵੰਡ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ। ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਲੜੀਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਬਲਸ੍ਯ ਵ੍ਯਸਨਾਨੀਹ ਯਾਨ੍ਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਮਨੀषਿਭਿਃ । ਮੁਖ੍ਯੋ ਭੇਦੋਹਿ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਪਾਪਿष੍ਠੋ ਵਿਦੁषਾਂ ਮਤਃ
ਸਿਆਣਿਆਂ ਨੇ ਫੌਜ ਦੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤੇ ਮਾੜੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨੈਵਂ ਨ੍ਯਾਯ੍ਯਮਿਦਂ ਵਾਚ੍ਯਮਸ੍ਮਾਕਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ । ਕਿਂਤੁ ਰੋषਪਰੀਤੇਨ ਗੁਰੁਣਾ ਭਾषਿਤਾ ਗੁਣਾਃ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ, ਸਾਨੂੰ ਇੰਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਪਰ ਗੁਰੂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਸ਼ਤ੍ਰੋਰਪਿ ਗੁਣਾ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਦੋषਾ ਵਾਚ੍ਯਾ ਗੁਰੋਰਪਿ । ਸਰ੍ਵਥਾ ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨੇਨ ਪੁਤ੍ਰੇ ਸ਼ਿष੍ਯੇ ਹਿਤਂ ਵਦੇਤ੍
ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਗੁਣ ਵੀ ਮੰਨਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਅਵਗੁਣ ਵੀ ਦੱਸਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਲਈ ਭਲਾ ਹੀ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਆਚਾਰ੍ਯ ਏष ਕ੍ਸ਼ਮਤਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰਤ੍ਰ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍ । ਅਭਿਦ੍ਯਮਾਨੇ ਤੁ ਗੁਰੌ ਨਿਵृਤ੍ਤਂ ਰੋषਕਾਰਿਤਮ੍
ਇਹ ਗੁਰੂ ਹਨ; ਆਉਂ ਸਬਰ ਕਰੀਏ, ਇੱਥੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਣਾਈਏ। ਜਦ ਗੁਰੂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਰੋਕ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਦ੍ਰੋਣਂ ਕ੍ਸ਼ਮਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ। ਸਹ ਕਰ੍ਣੇਨ ਭੀष੍ਮੇਣ ਕृਪਂ ਚੈਵ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਫਿਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਕਰਣ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਨਾਲ।
ਯਦੇਤਤ੍ਪ੍ਰਥਮਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਤੇਨੈਵਾਹਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਵੈ ਪਰਮਤ੍ਰ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਬੋਲਿਆ ਸੀ—ਉਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਹ ਲਿਆ ਜਾਵੇ।
ਯਥਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਪਾਰ੍ਥੋ ਨੋਪਸਰ੍ਪਤਿ ਸਂਗਰੇ। ਸਾਹਸਾਦ੍ਯਦਿ ਵਾ ਮੋਹਾਤ੍ਤਥਾ ਨੀਤਿਰ੍ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਪਾਰਥ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਕੋਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਚਾਹੇ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਜਾਂ ਭੁਲੇਖੇ ਨਾਲ, ਨੀਤੀ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਵਨਵਾਸੇ ਹ੍ਯਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਤੇ ਦਰ੍ਸ਼ਯੇਨ੍ਨ ਧਨਞ੍ਜਯਃ । ਧਨਂ ਚਾਲਭਮਾਨੋऽਤ੍ਰ ਨਾਦ੍ਯ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਜਦ ਤੱਕ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਮੁਕਾ ਨਹੀਂ, ਧਨੰਜਯਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਤੇ ਜੇ ਇੱਥੇ ਧਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਮਾਫ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯਥਾ ਨਾਯਂ ਸਮਾਯੁਞ੍ਜ੍ਯਾਦ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਕਥਂਚਨ । ਨ ਚ ਸੇਨਾਂ ਪਰਾਜਯ੍ਯਾਤ੍ਤਥਾ ਨੀਤਿਰ੍ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਨੀਤੀ ਐਸੇ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ, ਤੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਰਾਵੇ।
ਉਕ੍ਤਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇਨਾਪਿ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮੀਦृਸ਼ਮ੍ । ਤਦਨੁਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਗਾਙ੍ਗੇਯ ਯਥਾਵਦ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਐਸਾ ਬੋਲਿਆ ਸੀ; ਉਹ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬੋਲ।
ਕਲਾਃ ਕਾष੍ਠਾਸ਼੍ਚ ਯੁਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਦਿਨਾਨਿ ਚ। ਅਰ੍ਧਮਾਸਾਸ਼੍ਚ ਮਾਸਾਸ਼੍ਚ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਗ੍ਰਹਾਸ੍ਤਥਾ
ਕਾਲਾ, ਕਾਠਾ, ਮੁਹੂਰਤ, ਦਿਨ, ਅੱਧਾ ਮਹੀਨਾ, ਮਹੀਨੇ, ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ ਗ੍ਰਹ—all ਸਮੇਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਇਕੱਠੇ ਹਨ।
ऋਤਵਸ਼੍ਚਾਪਿ ਯੁਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਥਾ ਸਂਵਤ੍ਸਰਾ ਅਪਿ। ਏਵਂ ਕਾਲਵਿਭਾਗੇਨ ਕਾਲਚਕ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਰੁੱਤਾਂ ਤੇ ਸਾਲ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਵੰਡ ਨਾਲ ਕਾਲ ਦਾ ਚੱਕਰ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਕਾਲਾਤਿਰੇਕੇਣ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਚ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਪਞ੍ਚਮੇ ਪਞ੍ਚਮੇ ਵਰ੍षੇ ਦ੍ਵੌ ਮਾਸਾਵਧਿਮਾਸਕੌ
ਸਮੇਂ ਦੀ ਵਾਧੂਤਾ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਉਲਟ-ਪਲਟ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਪੰਜਵੇਂ ਸਾਲ ਦੋ ਵਾਧੂ ਮਹੀਨੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਏषਾਮਭ੍ਯਧਿਕਾ ਮਾਸਾਃ ਪਞ੍ਚ ਚ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਕ੍ਸ਼ਪਾਃ । ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਾਨਾਂ ਵਰ੍षਾਣਾਮਿਤਿ ਮੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਮਤਿਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਵਾਧੂ ਮਹੀਨੇ ਤੇ ਤੇਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਰਾਤਾਂ ਵਧ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ—ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵੇਦ੍ਯੁਰੇਵ ਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰਾਗਤਃ
ਪਿਛਲੇ ਹੀ ਦਿਨ ਕੰਮ ਮੁਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਫਿਰ ਭੀਮਸੇਨ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਵਚ੍ਚਰਿਤਂ ਯਦ੍ਯਦੇਭਿਃ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਏਵਮੇਤਦ੍ਭ੍ਰੁਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰਾਗਤਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਅਦੇ ਕੀਤੇ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਜਾਣ ਕੇ ਭੀਮਸੇਨ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵੇ ਪਞ੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕੋਵਿਦਾਃ। ਯੇषਾਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਰਾਜਾ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰ੍ਮੇऽਪਰਾਧ੍ਨੁਯੁਃ
ਪੰਜੇ ਹੀ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ; ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਕਿਉਂ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਕਾਮਾਤ੍ਕ੍ਰੋਧਾਚ੍ਚ ਲੋਭਾਚ੍ਚ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਭਯਾਦਪਿ । ਸ੍ਨੇਹਾਦ੍ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਮੋਹਾਦ੍ਧਰ੍ਮਂ ਨਾਤ੍ਯੇਤਿ ਧਰ੍ਮਜਃ
ਨਾ ਤਾਂ ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸੇ, ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਡਰ ਤੋਂ, ਨਾ ਹੀ ਪਿਆਰ ਜਾਂ ਭੁਲੇਖੇ ਤੋਂ, ਧਰਮਜਨਮ ਵਾਲਾ ਕਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ।
ਅਲੁਬ੍ਧਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕੌਨ੍ਤੇਯਾਃ ਕृਤਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਦੁष੍ਕਰਮ੍। ਨ ਚਾਪਿ ਕੇਵਲਂ ਰਾਜ੍ਯਮਿਚ੍ਛੇਯੁਸ੍ਤੇ ਹ੍ਯਧਰ੍ਮਤਃ
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਾਲਚੀ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕਰ ਲਿਆ; ਉਹ ਰਾਜ ਸਿਰਫ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ।
ਤਦੈਵ ਤੇ ਹਿ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੁਮੀषੁਃ ਕੌਰਵਨਨ੍ਦਨਾਃ । ਧਰ੍ਮਪਾਸ਼ਨਿਬਦ੍ਧਾਸ੍ਤੁ ਨ ਚੇਲੁਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤਾਤ੍
ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਕੁਰੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਰਲੇ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ; ਪਰ ਧਰਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿਚ ਬੱਝੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਕਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟੇ ਨਹੀਂ।
ਯਸ਼੍ਚਾਨृਤ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਸ ਚ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪਰਾਭਵਮ੍ । ਵृਣੁਯੁਰ੍ਮਾਣਂ ਪਾਰ੍ਥਾ ਨਾਨृਤਤ੍ਵਂ ਕਥਂਚਨ
ਜੋ ਝੂਠਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਹਾਰਦਾ ਹੈ; ਪਾਂਡਵ ਮੌਤ ਚੁਣ ਲੈਂਦੇ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਝੂਠ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤੁ ਕਾਲੇ ਸ੍ਵਾਨਰ੍ਥਾਨ੍ਨੋਤ੍ਸृਜੇਯੁਰ੍ਨਰਰ੍षਭਾਃ । ਅਪਿ ਵਜ੍ਰਭृਤਾ ਗੁਪ੍ਤਾਂਸ੍ਤਥਾਵੀਰ੍ਯਾ ਹਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਆਵੇ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਫਾਇਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ, ਭਾਵੇਂ ਵਜਰਧਾਰੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਇਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਯੁਦ੍ਧ੍ਯੇਮ ਸਮਰੇ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂਵਰਮ੍
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਾਲ ਲੜੀਏ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਦਤ੍ਰ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਲੋਕੇ ਸਦ੍ਭਿਰਨੁष੍ਠਿਤਮ੍। ਤਤ੍ਸਂਵਿਧੀਯਤਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮਾ ਵੋ ਹ੍ਯਰ੍ਥੋऽਭ੍ਯਗਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੈ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਕਰ ਲਓ, ਨਾ ਤਾਂ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਆ ਜਾਵੇ।
ਨ ਹਿ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਕਦਾਚਿਦਪਿ ਕੌਰਵ । ਏਕਾਨ੍ਤਸਿਦ੍ਧਿਂ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੇਲੇ ਪੂਰੀ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਹੇ ਕੌਰਵ; ਤੇ ਧਨੰਜਯਾ ਹੁਣ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਸਂਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਤੁ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਭਾਵਾਭਾਵੌ ਜਯਾਜਯੌ । ਅਵਸ਼੍ਯਮੇਕਂ ਸ੍ਪृਸ਼ਤੋ ਦृष੍ਟਮੇਤਦਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਜਦੋਂ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਲਾਭ-ਹਾਨੀ, ਜਿੱਤ-ਹਾਰ, ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਜਰੂਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯੁਦ੍ਧੋਪਚਰਿਤਂ ਕਰ੍ਮ ਵਾ ਧਰ੍ਮਸਂਹਿਤਮ੍ । ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਾਸ਼ੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੰਗ ਜਾਂ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਕਰ ਲਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਨੰਜਯਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਕੋ ਹਿ ਸਮਰੇ ਪਾਰ੍ਥਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਨਿਰ੍ਦਹੇਚ੍ਛਰੈਃ । ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਕੌਰਵਾਨ੍ਰਣੇ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਨ੍ਧਿਂ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕੁਰੁष੍ਵ ਯਦਿ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਪਾਰਥ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਹੋਵੇ, ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ? ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਵਧੀਆ, ਜੇ ਠੀਕ ਸਮਝੋ ਤਾਂ ਸਾਂਝ ਪਾ ਲਓ।