ਪੁਤ੍ਰਾਦਨਵਮਃ ਸ਼ਿष੍ਯ ਇਤਿ ਧਰ੍ਮਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ। ਏਤੇਨਾਪਿ ਨਿਮਿਤ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਿਯੋ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਨੌਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਦ੍ਰੋਣ ਵੀ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਤ੍ਵਮਕਰੋਰ੍ਦ੍ਯੂਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਯਥਾऽਹਰਃ । ਯਥਾऽਨੈषੀਃ ਸਭਾਂ ਕृष੍ਣਾਂ ਤਥਾ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਪਾਣ੍ਡਵਂ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਜੂਆ ਖੇਡਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਹੜਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਂਡਵ ਨਾਲ ਲੜ।
ਅਯਂ ਤੇ ਮਾਤੁਲਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਕੋਵਿਦਃ । ਦੁਰ੍ਦ੍ਯੂਤਦੇਵੀ ਗਾਨ੍ਧਾਰਃ ਸ਼ਕੁਨਿਰ੍ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਤਾਮਿਹ
ਇੱਥੇ ਤੇਰਾ ਮਾਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਰੀਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਗਾਂਧਾਰ ਦਾ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਜੋ ਮੰਦੇ ਜੂਏ ਦਾ ਮਾਹਿਰ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਲੜੇ।
ਨਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪਤਿ ਗਾਣ੍ਡੀਵਂ ਨ ਕृਤਂ ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਨ ਚ। ਜ੍ਵਲਤੋ ਨਿਸ਼ਿਤਾਨ੍ਬਾਣਾਂਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪਤਿ ਗਾਣ੍ਡਿਵਂ
ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਜੂਆ ਫੈਂਕਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਗਾਂਡੀਵ, ਨਾ ਦਵਾਪਰ ਦਾ ਪਾਸਾ। ਪਰ ਉਹ ਗਾਂਡੀਵ ਤੋਂ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਧਾਰਦਾਰ ਤੀਰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਹਿ ਗਾਣ੍ਡੀਵਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਗृਧ੍ਰਪਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸੁਤੇਜਨਾਃ । ਨਾਨ੍ਤਰੇष੍ਵਵਤਿष੍ਠਨ੍ਤੇ ਗਿਰੀਣਾਮਪਿ ਦਾਰਣਾਃ
ਗਾਂਡੀਵ ਤੋਂ ਛੱਡੇ ਗਿੱਧ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਤੀਰ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਰੁਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਚੀਰ ਕੇ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਤਕਃ ਪਵਨੋ ਮृਤ੍ਯੁਸ੍ਤਥਾऽਗ੍ਨਿਰ੍ਬਡਵਾਮੁਖਃ । ਕੁਰ੍ਯੁਰੇਤੇ ਕ੍ਵਚਿਚ੍ਛੇषਂ ਨ ਤੁ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਮੌਤ, ਹਵਾ, ਸਮਾਂ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਅੱਗ ਕਦੇ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਬਚਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਧਨੰਜਯਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ।
ਯਥਾ ਸਭਾਯਾਂ ਦ੍ਯੂਤਂ ਤ੍ਵਂ ਮਾਤੁਲੇਨ ਮਹਾਕਰੋਃ । ਤਥਾ ਯੁਦ੍ਧਸ੍ਵ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਸੌਬਲੇਨ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਾਮੇ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡਿਆ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸੌਬਲਾ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਕੇ ਲੜ।
ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਤਾਂ ਕਾਮਮਾਚਾਰ੍ਯੋ ਨਾਹਂ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍ । ਮਤ੍ਸ੍ਯੋ ਹ੍ਯਸ੍ਮਾਭਿਰਾਯੋਧ੍ਯੋ ਯਦ੍ਯਾਗਚ੍ਛੇਦ੍ਗਵਾਂਪਦਮ੍
ਅਚਾਰਯਾ ਜੇ ਚਾਹੇ ਤਾਂ ਲੜੇ, ਪਰ ਮੈਂ ਧਨੰਜਯਾ ਨਾਲ ਲੜਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਮਤਸਿਆ ਗਾਂਵਾਂ ਲੈਣ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਡਾ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕੁਸ਼ਲਂ ਹਿਤਮ੍ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕੁਰੁਸਂਸਦਿ
ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਕੁਰੁ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਇਹ ਲਾਭਦਾਇਕ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਸਾਧੁ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਵੈ ਦ੍ਰੋਣਃ ਕृਪਃ ਸਾਧ੍ਵਨੁਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਆਚਾਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰਃ ਸਹਜਂ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਸਾਧੁ ਭਾषਤੇ
ਦ੍ਰੋਣ ਸਹੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਪ ਸਹੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਅਚਾਰਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਤੇ ਸਹੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਣਸ੍ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮੇਣ ਕੇਵਲਂ ਯੋਦ੍ਧੁਮਿਚ੍ਛਤਿ। ਆਚਾਰ੍ਯੋ ਨਾਵਮਨ੍ਤਵ੍ਯਃ ਪੁਰੁषੇਣ ਵਿਜਾਨਤਾ। ਦੇਸ਼ਕਾਲੌ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਯੋਦ੍ਧਵ੍ਯਮਿਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਕਰਨ ਸਿਰਫ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਲੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਚਾਰਯਾ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਥਾਂ ਤੇ ਸਮਾਂ ਦੇਖ ਕੇ ਹੀ ਲੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਸੂਰ੍ਯਸਮਾਃ ਪ़ਞ੍ਚ ਸਪਤ੍ਨਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ। ਕਥਮਭ੍ਯੁਦਯੇ ਤੇषਾਂ ਨ ਪ੍ਰਮੁਹ੍ਯੇਤ ਪਣ੍ਡਿਤਃ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਪੰਜ ਵਿਰੋਧੀ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਉਭਰਨ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਕਿਵੇਂ ਨਾਹ ਘਬਰਾਏ?
ਸ੍ਵਾਰ੍ਥੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਮੁਹ੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੇऽਪਿ ਧਰ੍ਮਵਿਦੋ ਜਨਾਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਵਂ ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਯਤ੍ਤੁ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਵੀ, ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋਪਿ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਨਪਿ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍ । ਨੈਵ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਨਾਘ੍ਰਾਤਿ ਮਨ੍ਦਃ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਂ ਗਤਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮੰਦੇ ਮਨ ਦਾ ਹੈ, ਧਨੰਜਯਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਵੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਨਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜਾਨਂ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਰੌਣਿਮੁਵਾਚ ਹ। ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਾਮ੍ਨਾ ਬੁਦ੍ਧਿਮਤਾਂਵਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਨਰਮ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਸੰਤੁਲਨ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਣੋ ਹਿ ਯਦਵੋਚਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਤੇਜਸ੍ਸਂਜਨਨਾਯ ਤਤ੍। ਆਚਾਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰਃ ਕ੍ਸ਼ਮਤਾਂ ਮਹਤ੍ਕਾਰ੍ਯਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਕਰਨ ਨੇ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸੀ। ਅਚਾਰਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਹਿਣ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨਾਯਂ ਕਾਲੋ ਵਿਰੋਧਸ੍ਯ ਕੌਨ੍ਤੇਯੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ । ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭਵਤਾ ਸਰ੍ਵਮਾਚਾਰ੍ਯੇਣ ਕृਪੇਣ ਚ
ਇਹ ਸਮਾਂ ਵਿਰੋਧ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੌਂਤੀ ਪੁੱਤਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਤੂੰ, ਅਚਾਰਯਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਹਿਣਾ ਪਏ।
ਭਵਤਾਂ ਹਿ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਤ੍ਵਂ ਯਥਾऽऽਦਿਤ੍ਯੇ ਪ੍ਰਭਾ ਤਥਾ । ਯਥਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਨਾਪਕृष੍ਯਤੇ । ਏਵਂ ਭਵਤ੍ਸੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਮਾਹਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਦੀ ਸੋਭਾ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਪੱਕੇ ਹਨ।
ਚਤ੍ਵਾਰ ਏਕਤੋ ਵੇਦਾਃ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਮੇਕਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਨੈਤਤ੍ਸਮਸ੍ਤਮੁਭਯਂ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਦਨੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਮ। ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਭਾਰਤਾਚਾਰ੍ਯਾਤ੍ਸੁਪੁਤ੍ਰਾਦਿਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਚਾਰ ਵੇਦ ਹਨ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਯੋਧਾ ਵਿਦਿਆ। ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣੇ, ਸਗੋਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿੱਚ ਹੀ। ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ।
ਵੇਦਾਨ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਇਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ । ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਮृਤੇ ਰਾਜਨ੍ਕੋ ਦ੍ਰੋਣਾਦਧਿਕੋ ਭਵੇਤ੍
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਤ, ਪੁਰਾਣੇ, ਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਇਤਿਹਾਸ—ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚੈਵ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਨੈਤਦਨ੍ਯਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਬ੍ਰਹਮਾਸ਼ਤਰ ਤੇ ਵੇਦ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ।
ਆਚਾਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰਃ ਕ੍ਸ਼ਮਤਾਂ ਨਾਯਂ ਕਾਲੋ ਵਿਭੇਦਨੇ । ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਹਤ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਾਮਃ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਮਾਗਤਮ੍
ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਉਂ ਸਬਰ ਕਰੀਏ; ਇਹ ਵੰਡ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ। ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਲੜੀਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਬਲਸ੍ਯ ਵ੍ਯਸਨਾਨੀਹ ਯਾਨ੍ਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਮਨੀषਿਭਿਃ । ਮੁਖ੍ਯੋ ਭੇਦੋਹਿ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਪਾਪਿष੍ਠੋ ਵਿਦੁषਾਂ ਮਤਃ
ਸਿਆਣਿਆਂ ਨੇ ਫੌਜ ਦੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤੇ ਮਾੜੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨੈਵਂ ਨ੍ਯਾਯ੍ਯਮਿਦਂ ਵਾਚ੍ਯਮਸ੍ਮਾਕਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ । ਕਿਂਤੁ ਰੋषਪਰੀਤੇਨ ਗੁਰੁਣਾ ਭਾषਿਤਾ ਗੁਣਾਃ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ, ਸਾਨੂੰ ਇੰਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਪਰ ਗੁਰੂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਸ਼ਤ੍ਰੋਰਪਿ ਗੁਣਾ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਦੋषਾ ਵਾਚ੍ਯਾ ਗੁਰੋਰਪਿ । ਸਰ੍ਵਥਾ ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨੇਨ ਪੁਤ੍ਰੇ ਸ਼ਿष੍ਯੇ ਹਿਤਂ ਵਦੇਤ੍
ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਗੁਣ ਵੀ ਮੰਨਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਅਵਗੁਣ ਵੀ ਦੱਸਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਲਈ ਭਲਾ ਹੀ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਆਚਾਰ੍ਯ ਏष ਕ੍ਸ਼ਮਤਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰਤ੍ਰ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍ । ਅਭਿਦ੍ਯਮਾਨੇ ਤੁ ਗੁਰੌ ਨਿਵृਤ੍ਤਂ ਰੋषਕਾਰਿਤਮ੍
ਇਹ ਗੁਰੂ ਹਨ; ਆਉਂ ਸਬਰ ਕਰੀਏ, ਇੱਥੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਣਾਈਏ। ਜਦ ਗੁਰੂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਰੋਕ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਦ੍ਰੋਣਂ ਕ੍ਸ਼ਮਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ। ਸਹ ਕਰ੍ਣੇਨ ਭੀष੍ਮੇਣ ਕृਪਂ ਚੈਵ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਫਿਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਕਰਣ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਨਾਲ।
ਯਦੇਤਤ੍ਪ੍ਰਥਮਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਤੇਨੈਵਾਹਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਵੈ ਪਰਮਤ੍ਰ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਬੋਲਿਆ ਸੀ—ਉਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਹ ਲਿਆ ਜਾਵੇ।
ਯਥਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਪਾਰ੍ਥੋ ਨੋਪਸਰ੍ਪਤਿ ਸਂਗਰੇ। ਸਾਹਸਾਦ੍ਯਦਿ ਵਾ ਮੋਹਾਤ੍ਤਥਾ ਨੀਤਿਰ੍ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਪਾਰਥ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਕੋਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਚਾਹੇ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਜਾਂ ਭੁਲੇਖੇ ਨਾਲ, ਨੀਤੀ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਵਨਵਾਸੇ ਹ੍ਯਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਤੇ ਦਰ੍ਸ਼ਯੇਨ੍ਨ ਧਨਞ੍ਜਯਃ । ਧਨਂ ਚਾਲਭਮਾਨੋऽਤ੍ਰ ਨਾਦ੍ਯ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਜਦ ਤੱਕ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਮੁਕਾ ਨਹੀਂ, ਧਨੰਜਯਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਤੇ ਜੇ ਇੱਥੇ ਧਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਮਾਫ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।