ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਜਿਤਃ ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਭੀਮਸ਼੍ਚ ਬਲਿਨਾਂਵਰਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਤ੍ਵਯਾ ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਨਿਰ੍ਜਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਕਿਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ, ਜਾਂ ਭੀਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ? ਕਿਹੜੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿੱਤਿਆ?
ਤਥੈਵ ਕਤਮਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਕृष੍ਣਾ ਜਿਤਾ ਤ੍ਵਯਾ । ਏਕਵਸ੍ਤ੍ਰਾ ਸਭਾਂ ਨੀਤਾ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਕਰ੍ਮਨ੍ਰਜਸ੍ਵਲਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਿਹੜੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਕਪੜੇ ਵਿੱਚ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਨਿਮਨ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਜਸਵਲਾ ਸੀ?
ਮੂਲਮੇषਾਂ ਮਹਤ੍ਕृਤ੍ਤਂ ਸਾਰਾਰ੍ਥੀ ਚਨ੍ਦਨਂ ਯਥਾ। ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਂ ਕਰ੍ਮ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਤਤ੍ਰ ਕਿਂ ਵਿਦੁਰੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਜੜ੍ਹ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗਾ ਰਥੀ ਚੰਦਨ ਨੂੰ ਕੱਟਦਾ ਹੈ; ਨਿਮਨ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਕੀ ਕਿਹਾ?
ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਮਮਰ੍षਂ ਲਕ੍ਸ਼ਯਾਮਹੇ। ਅਨ੍ਯੇषਾਮਪਿ ਸਤ੍ਵਾਨਾਮਪਿ ਕੀਟਪਿਪੀਲਿਕੈਃ
ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸਾ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਕੀੜੇ ਤੇ ਚੀਟੀਆਂ।
ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਃ ਸਂਪਰਿਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਨ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਂ ਪਾਣ੍ਡਵੋऽਰ੍ਹਤਿ। ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤੋ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਮੁਆਫ ਕਰੇ; ਧਨੰਜਯ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਪੁਨਃ ਪਣ੍ਡਿਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਾਚਾਰ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ। ਵੈਰਾਨ੍ਤਕਰਣੋ ਜਿष੍ਣੁਰ੍ਨ ਨਃ ਸ਼ੇषਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਤੂੰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਵੈਰ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜੀਸ਼ਨੂ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡੇਗਾ।
ਨੈਵ ਦੇਵਾ ਨ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਨਾਸੁਰਾ ਨ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਭਯਾਦਿਹ ਨ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯੇਰਨ੍ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ
ਨਾ ਦੇਵ, ਨਾ ਗੰਧਰਵ, ਨਾ ਅਸੁਰ, ਨਾ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਇੱਥੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਨਗੇ।
ਯਂ ਯਮੇਕੋਪਿ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਨਿਪਤਿष੍ਯਤਿ । ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਗਰੁਡਵਦ੍ਵੇਗਾਦ੍ਵਿਨਿਹਤ੍ਯਾਨ੍ਤਮੇष੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ, ਇਕੱਲਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਕਰਮਣ ਕਰੇ, ਉਹ ਗਰੁੜ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਰਖਤ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਢਾਹ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਂ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਧਨੁष੍ਯਮਰਰਾਟ੍ਸਮਮ੍ । ਵਾਸੁਦੇਵਸਮਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤਂ ਪਾਰ੍ਥਂ ਕੋ ਨ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਕੌਣ ਉਸ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਨੁਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵਰਗਾ ਹੈ?
ਦੇਵਂ ਦੈਵੇਨ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯੇਤ ਮਾਨੁਪੇਣ ਚ ਮਾਨੁਪਮ੍ । ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਹ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਯੋ ਹਨ੍ਯਾਤ੍ਕੋऽਰ੍ਜੁਨੇਨ ਸਮਃ ਪੁਮਾਨ੍
ਦੇਵ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾਈ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਸਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੌਣ ਹੈ?
ਪੁਤ੍ਰਾਦਨਵਮਃ ਸ਼ਿष੍ਯ ਇਤਿ ਧਰ੍ਮਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ। ਏਤੇਨਾਪਿ ਨਿਮਿਤ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਿਯੋ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਨੌਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਦ੍ਰੋਣ ਵੀ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਤ੍ਵਮਕਰੋਰ੍ਦ੍ਯੂਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਯਥਾऽਹਰਃ । ਯਥਾऽਨੈषੀਃ ਸਭਾਂ ਕृष੍ਣਾਂ ਤਥਾ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਪਾਣ੍ਡਵਂ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਜੂਆ ਖੇਡਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਹੜਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਂਡਵ ਨਾਲ ਲੜ।
ਅਯਂ ਤੇ ਮਾਤੁਲਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਕੋਵਿਦਃ । ਦੁਰ੍ਦ੍ਯੂਤਦੇਵੀ ਗਾਨ੍ਧਾਰਃ ਸ਼ਕੁਨਿਰ੍ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਤਾਮਿਹ
ਇੱਥੇ ਤੇਰਾ ਮਾਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਰੀਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਗਾਂਧਾਰ ਦਾ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਜੋ ਮੰਦੇ ਜੂਏ ਦਾ ਮਾਹਿਰ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਲੜੇ।
ਨਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪਤਿ ਗਾਣ੍ਡੀਵਂ ਨ ਕृਤਂ ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਨ ਚ। ਜ੍ਵਲਤੋ ਨਿਸ਼ਿਤਾਨ੍ਬਾਣਾਂਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪਤਿ ਗਾਣ੍ਡਿਵਂ
ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਜੂਆ ਫੈਂਕਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਗਾਂਡੀਵ, ਨਾ ਦਵਾਪਰ ਦਾ ਪਾਸਾ। ਪਰ ਉਹ ਗਾਂਡੀਵ ਤੋਂ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਧਾਰਦਾਰ ਤੀਰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਹਿ ਗਾਣ੍ਡੀਵਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਗृਧ੍ਰਪਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸੁਤੇਜਨਾਃ । ਨਾਨ੍ਤਰੇष੍ਵਵਤਿष੍ਠਨ੍ਤੇ ਗਿਰੀਣਾਮਪਿ ਦਾਰਣਾਃ
ਗਾਂਡੀਵ ਤੋਂ ਛੱਡੇ ਗਿੱਧ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਤੀਰ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਰੁਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਚੀਰ ਕੇ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਤਕਃ ਪਵਨੋ ਮृਤ੍ਯੁਸ੍ਤਥਾऽਗ੍ਨਿਰ੍ਬਡਵਾਮੁਖਃ । ਕੁਰ੍ਯੁਰੇਤੇ ਕ੍ਵਚਿਚ੍ਛੇषਂ ਨ ਤੁ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਮੌਤ, ਹਵਾ, ਸਮਾਂ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਅੱਗ ਕਦੇ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਬਚਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਧਨੰਜਯਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ।
ਯਥਾ ਸਭਾਯਾਂ ਦ੍ਯੂਤਂ ਤ੍ਵਂ ਮਾਤੁਲੇਨ ਮਹਾਕਰੋਃ । ਤਥਾ ਯੁਦ੍ਧਸ੍ਵ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਸੌਬਲੇਨ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਾਮੇ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡਿਆ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸੌਬਲਾ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਕੇ ਲੜ।
ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਤਾਂ ਕਾਮਮਾਚਾਰ੍ਯੋ ਨਾਹਂ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍ । ਮਤ੍ਸ੍ਯੋ ਹ੍ਯਸ੍ਮਾਭਿਰਾਯੋਧ੍ਯੋ ਯਦ੍ਯਾਗਚ੍ਛੇਦ੍ਗਵਾਂਪਦਮ੍
ਅਚਾਰਯਾ ਜੇ ਚਾਹੇ ਤਾਂ ਲੜੇ, ਪਰ ਮੈਂ ਧਨੰਜਯਾ ਨਾਲ ਲੜਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਮਤਸਿਆ ਗਾਂਵਾਂ ਲੈਣ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਡਾ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕੁਸ਼ਲਂ ਹਿਤਮ੍ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕੁਰੁਸਂਸਦਿ
ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਕੁਰੁ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਇਹ ਲਾਭਦਾਇਕ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਸਾਧੁ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਵੈ ਦ੍ਰੋਣਃ ਕृਪਃ ਸਾਧ੍ਵਨੁਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਆਚਾਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰਃ ਸਹਜਂ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਸਾਧੁ ਭਾषਤੇ
ਦ੍ਰੋਣ ਸਹੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਪ ਸਹੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਅਚਾਰਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਤੇ ਸਹੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਣਸ੍ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮੇਣ ਕੇਵਲਂ ਯੋਦ੍ਧੁਮਿਚ੍ਛਤਿ। ਆਚਾਰ੍ਯੋ ਨਾਵਮਨ੍ਤਵ੍ਯਃ ਪੁਰੁषੇਣ ਵਿਜਾਨਤਾ। ਦੇਸ਼ਕਾਲੌ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਯੋਦ੍ਧਵ੍ਯਮਿਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਕਰਨ ਸਿਰਫ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਲੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਚਾਰਯਾ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਥਾਂ ਤੇ ਸਮਾਂ ਦੇਖ ਕੇ ਹੀ ਲੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਸੂਰ੍ਯਸਮਾਃ ਪ़ਞ੍ਚ ਸਪਤ੍ਨਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ। ਕਥਮਭ੍ਯੁਦਯੇ ਤੇषਾਂ ਨ ਪ੍ਰਮੁਹ੍ਯੇਤ ਪਣ੍ਡਿਤਃ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਪੰਜ ਵਿਰੋਧੀ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਉਭਰਨ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਕਿਵੇਂ ਨਾਹ ਘਬਰਾਏ?
ਸ੍ਵਾਰ੍ਥੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਮੁਹ੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੇऽਪਿ ਧਰ੍ਮਵਿਦੋ ਜਨਾਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਵਂ ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਯਤ੍ਤੁ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਵੀ, ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋਪਿ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਨਪਿ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍ । ਨੈਵ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਨਾਘ੍ਰਾਤਿ ਮਨ੍ਦਃ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਂ ਗਤਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮੰਦੇ ਮਨ ਦਾ ਹੈ, ਧਨੰਜਯਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਵੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਨਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜਾਨਂ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਰੌਣਿਮੁਵਾਚ ਹ। ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਾਮ੍ਨਾ ਬੁਦ੍ਧਿਮਤਾਂਵਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਨਰਮ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਸੰਤੁਲਨ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਣੋ ਹਿ ਯਦਵੋਚਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਤੇਜਸ੍ਸਂਜਨਨਾਯ ਤਤ੍। ਆਚਾਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰਃ ਕ੍ਸ਼ਮਤਾਂ ਮਹਤ੍ਕਾਰ੍ਯਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਕਰਨ ਨੇ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸੀ। ਅਚਾਰਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਹਿਣ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨਾਯਂ ਕਾਲੋ ਵਿਰੋਧਸ੍ਯ ਕੌਨ੍ਤੇਯੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ । ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭਵਤਾ ਸਰ੍ਵਮਾਚਾਰ੍ਯੇਣ ਕृਪੇਣ ਚ
ਇਹ ਸਮਾਂ ਵਿਰੋਧ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੌਂਤੀ ਪੁੱਤਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਤੂੰ, ਅਚਾਰਯਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਹਿਣਾ ਪਏ।
ਭਵਤਾਂ ਹਿ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਤ੍ਵਂ ਯਥਾऽऽਦਿਤ੍ਯੇ ਪ੍ਰਭਾ ਤਥਾ । ਯਥਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਨਾਪਕृष੍ਯਤੇ । ਏਵਂ ਭਵਤ੍ਸੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਮਾਹਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਦੀ ਸੋਭਾ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਪੱਕੇ ਹਨ।
ਚਤ੍ਵਾਰ ਏਕਤੋ ਵੇਦਾਃ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਮੇਕਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਨੈਤਤ੍ਸਮਸ੍ਤਮੁਭਯਂ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਦਨੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਮ। ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਭਾਰਤਾਚਾਰ੍ਯਾਤ੍ਸੁਪੁਤ੍ਰਾਦਿਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਚਾਰ ਵੇਦ ਹਨ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਯੋਧਾ ਵਿਦਿਆ। ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣੇ, ਸਗੋਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿੱਚ ਹੀ। ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ।
ਵੇਦਾਨ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਇਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ । ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਮृਤੇ ਰਾਜਨ੍ਕੋ ਦ੍ਰੋਣਾਦਧਿਕੋ ਭਵੇਤ੍
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਤ, ਪੁਰਾਣੇ, ਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਇਤਿਹਾਸ—ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ।