ਮਿਤ੍ਰਕਾਰ੍ਯਂ ਕृਤਮਿਦਂ ਪਿਤਾਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਰਥੈਃ । ਭਰ੍ਤृਪਿਣ੍ਡਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਵਿष੍ਟੋ ਯਥੇष੍ਟਂ ਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਥ
ਮਿੱਤਰ ਲਈ ਕੰਮ ਪਿਤਾ-ਪੁੱਤ ਨੇ, ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਹੋ ਕੇ, ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਹੁਣ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੋ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਹਰਸ੍ਵ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਯਜ੍ਞਾਨਨੁਚਰਸ੍ਵ ਚ। ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਣਾਨਿ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯ ਮਾऽਸ੍ਮਾਨ੍ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਭੀषਯ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਿਖ ਮੰਗ, ਯਜਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਾ, ਤੇ ਅੱਜ ਸੱਦੇ ਤੇ ਖਾ ਲੈ; ਪਰ ਲੜਾਈ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਡਰਾਉਂ ਨਾ।
ਭਾਰ੍ਗਵਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਯਾ ਮੁਕ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਦਹੇਤ੍ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਮ੍। ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮੇਕਮਰ੍ਜੁਨਮਾਹਵੇ
ਜੇ ਮੈਂ ਭਾਰਗਵ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ ਦਿਆਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਧਰਤੀ ਸੜ ਜਾਵੇ; ਤਾਂ ਫਿਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਕੀ ਵਿਰਲਾ।
ਆਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਦਵੀਂ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ । ਕੀਚਕਾਨਾਂ ਤੁ ਬਲਿਨਾਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੇਨਾਵਮਰ੍ਦਿਨਾਮ੍
ਮਤਸਿਆ, ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆਏ ਹਨ, ਇਸ ਰਾਹ ਤੇ ਆਉਣਗੇ; ਪਰ ਕੀਚਕ, ਜੋ ਵੈਰੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਰੌਂਦਣ ਵਾਲੇ ਹਨ—
ਤਾਨਹਂ ਨਿਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਭਵਤਾ ਗਮ੍ਯਤਾਂ ਗृਹਮ੍ । ਕਿਂ ਵੇਦਵਾਦਿਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪਰਸ੍ਨੇਹਾਨੁਭਾषਿਣਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਘਰ ਚਲੇ ਜਾਓ। ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ?
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਉਵਾਚ ਵਦਤਾਂਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ
ਉਹਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਵੱਲ ਤੱਕ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਨ ਚ ਤਾਵਞ੍ਜਿਤਾ ਗਾਵੋ ਨ ਚ ਸੀਮਾਨ੍ਤਰਂ ਗਤਾਃ। ਨ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਕਰ੍ਣ ਵਿਕਤ੍ਥਸੇ
ਹਾਲੇ ਗਾਂਵਾਂ ਜਿੱਤੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਸਰਹੱਦ ਪਾਰ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਹਾਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੀਆਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਕਰਣ, ਵੱਡੀ ਵੱਡੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਬਹੂਨਿ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪਠਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਤੇषੁ ਕਿਂਸ੍ਵਿਦਿਦਂ ਦृष੍ਟਂ ਦ੍ਯੂਤੇ ਜੀਯੇਤ ਯਨ੍ਨृਪਃ
ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਈ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜਾ ਜੂਏ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸਂਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਵਿਪੁਲਾਞ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਲਬ੍ਧਾ ਚ ਵਿਪੁਲਂ ਧਨਮ੍ । ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਚ ਮਹੀਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਨੇਹ ਕਤ੍ਥਨ੍ਤਿ ਪਣ੍ਡਿਤਾਃ
ਵੱਡੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਧਨ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਇੱਥੇ ਵੱਡੀ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਪਚਤ੍ਯਗ੍ਨਿਰਵਾਕ੍ਯਸ੍ਤੁ ਤੂष੍ਣੀਂ ਭਾਤਿ ਦਿਵਾਕਰਃ । ਤੂष੍ਣੀਂ ਧਾਰਯਤੇ ਲੋਕਾਨ੍ਵਸੁਧਾ ਸਚਰਾਚਰਾਨ੍
ਅੱਗ ਬਿਨਾ ਬੋਲਿਆਂ ਪਕਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ—ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ—ਨੂੰ ਝਲਦੀ ਹੈ।
ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਵਿਹਿਤਾਨਿ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ । ਧਨਂ ਯੈਰਧਿਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯਚ੍ਚ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨ ਦੁष੍ਯਤਿ
ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਹਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਧਨ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਦਾਗ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਅਧੀਤ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦਾਨ੍ਯਾਜਯੇਤ ਯਜੇਤ ਵਾ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਧਨਮਾਹृਤ੍ਯ ਯਜੇਤੈਵ ਨ ਯਾਜਯੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਜਾਂ ਆਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕਸ਼ਤਰੀ ਨੇ ਧਨ ਕਮਾ ਕੇ ਸਿਰਫ ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਰਵਾਉਣਾ ਨਹੀਂ।
ਵੈਸ਼੍ਯੋऽਧਿਗਮ੍ਯ ਵਿਤ੍ਤਾਨਿ ਵਾਰ੍ਤਾਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਵੈਸ਼ਯ ਨੇ ਜਦੋਂ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਪਾਰ ਤੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਰਿषੁ ਵਰ੍ਣੇषੁ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ। ਵਨ੍ਦਨਾਯੋਗਵਿਧਿਭਿਰ੍ਵੈਤਸੀਂ ਵृਤ੍ਤਿਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤਿੰਨ ਉੱਚ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੇਵਾ ਕਰੇ, ਨਮਰਤਾ ਅਤੇ ਆਦਰ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨ ਕੇ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਵਿਕਾ ਸੇਵਾ 'ਤੇ ਹੀ ਨਿਰਭਰ ਰੱਖੇ।
ਵਰ੍ਤਮਾਨਾ ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚਾਪਿ ਮਹੀਮਿਮਾਮ੍ । ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਮਹਾਭਾਗਾ ਯਜ੍ਞਾਨ੍ਸੁਵਿਪੁਲਾਨਪਿ
ਜੋ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਾ ਜਾਤਿਸ੍ਤੇषੁ ਸੂਤੇਯਂ ਕੇऽਪਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚ ਕਾਃ । ਕੇਯਂ ਵਰ੍ਣੇषੁ ਯਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਕ੍ਤृਭੋਕ੍ਤृਨਿਯਨ੍ਤृषੁ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਤੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀ ਹੈ, ਮੰਤ੍ਰ ਕੀ ਹਨ, ਤੇ ਕਰਮ ਕਿਹੜੇ ਹਨ? ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਿਆਂ, ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਨਿਯੰਤਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਕਿਹੜੀ ਹੈ?
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਕਰ੍ਣਂ ਚ ਕੁਰੁਸਂਸਾਦ। ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਭृਸ਼ਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਤਰ੍ਜਯਤ੍
ਦੁਰਯੋਧਨ ਤੇ ਕਰਣ ਨੂੰ ਕੁਰੂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦ੍ਯੂਤੇਨ ਕੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਃ ਸ੍ਤੋष੍ਟੁਰ੍ਮਹਤਿ । ਤਥਾ ਨृਸ਼ਂਸਰੂਪੋਯਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਘृਣਃ
ਕਿਹੜਾ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਜੂਏ ਨਾਲ ਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸਮਝ ਕੇ ਵਧਾਈ ਦੇਵੇ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਰਦਈ ਤੇ ਕਰੂੜ ਹੈ।
ਤਥਾऽਧਿਗਮ੍ਯ ਵਿਤ੍ਤਾਨਿ ਕੋ ਵਿਕਤ੍ਥੇਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਨਿਕृਤ੍ਯਾ ਵਞ੍ਚਨਾਯੋਗੈਸ਼੍ਚਰਨ੍ਵੈਤਂਸਿਕੋ ਯਥਾ
ਕੌਣ, ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ, ਧੋਖੇ ਤੇ ਫਰੇਬ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਠੱਗ ਹੋਵੇ?
ਕਤਮਦ੍ਦ੍ਵੈਰਥਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਯਤ੍ਰਾਜੈषੀਰ੍ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍। ਨਕੁਲਂ ਸਹਦੇਵਂ ਵਾ ਧਨਂ ਯੇषਾਂ ਤ੍ਵਯਾ ਹृਤਮ੍
ਕਿਹੜੀ ਰਥ-ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਧਨੰਜਯ, ਨਕੁਲ ਜਾਂ ਸਹਦੇਵ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਨ ਤੂੰ ਲੈ ਲਿਆ?
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਜਿਤਃ ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਭੀਮਸ਼੍ਚ ਬਲਿਨਾਂਵਰਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਤ੍ਵਯਾ ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਨਿਰ੍ਜਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਕਿਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ, ਜਾਂ ਭੀਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ? ਕਿਹੜੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿੱਤਿਆ?
ਤਥੈਵ ਕਤਮਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਕृष੍ਣਾ ਜਿਤਾ ਤ੍ਵਯਾ । ਏਕਵਸ੍ਤ੍ਰਾ ਸਭਾਂ ਨੀਤਾ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਕਰ੍ਮਨ੍ਰਜਸ੍ਵਲਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਿਹੜੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਕਪੜੇ ਵਿੱਚ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਨਿਮਨ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਜਸਵਲਾ ਸੀ?
ਮੂਲਮੇषਾਂ ਮਹਤ੍ਕृਤ੍ਤਂ ਸਾਰਾਰ੍ਥੀ ਚਨ੍ਦਨਂ ਯਥਾ। ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਂ ਕਰ੍ਮ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਤਤ੍ਰ ਕਿਂ ਵਿਦੁਰੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਜੜ੍ਹ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗਾ ਰਥੀ ਚੰਦਨ ਨੂੰ ਕੱਟਦਾ ਹੈ; ਨਿਮਨ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਕੀ ਕਿਹਾ?
ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਮਮਰ੍षਂ ਲਕ੍ਸ਼ਯਾਮਹੇ। ਅਨ੍ਯੇषਾਮਪਿ ਸਤ੍ਵਾਨਾਮਪਿ ਕੀਟਪਿਪੀਲਿਕੈਃ
ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸਾ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਕੀੜੇ ਤੇ ਚੀਟੀਆਂ।
ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਃ ਸਂਪਰਿਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਨ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਂ ਪਾਣ੍ਡਵੋऽਰ੍ਹਤਿ। ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤੋ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਮੁਆਫ ਕਰੇ; ਧਨੰਜਯ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਪੁਨਃ ਪਣ੍ਡਿਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਾਚਾਰ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ। ਵੈਰਾਨ੍ਤਕਰਣੋ ਜਿष੍ਣੁਰ੍ਨ ਨਃ ਸ਼ੇषਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਤੂੰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਵੈਰ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜੀਸ਼ਨੂ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡੇਗਾ।
ਨੈਵ ਦੇਵਾ ਨ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਨਾਸੁਰਾ ਨ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਭਯਾਦਿਹ ਨ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯੇਰਨ੍ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ
ਨਾ ਦੇਵ, ਨਾ ਗੰਧਰਵ, ਨਾ ਅਸੁਰ, ਨਾ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਇੱਥੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਨਗੇ।
ਯਂ ਯਮੇਕੋਪਿ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਨਿਪਤਿष੍ਯਤਿ । ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਗਰੁਡਵਦ੍ਵੇਗਾਦ੍ਵਿਨਿਹਤ੍ਯਾਨ੍ਤਮੇष੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ, ਇਕੱਲਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਕਰਮਣ ਕਰੇ, ਉਹ ਗਰੁੜ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਰਖਤ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਢਾਹ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਂ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਧਨੁष੍ਯਮਰਰਾਟ੍ਸਮਮ੍ । ਵਾਸੁਦੇਵਸਮਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤਂ ਪਾਰ੍ਥਂ ਕੋ ਨ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਕੌਣ ਉਸ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਨੁਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵਰਗਾ ਹੈ?
ਦੇਵਂ ਦੈਵੇਨ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯੇਤ ਮਾਨੁਪੇਣ ਚ ਮਾਨੁਪਮ੍ । ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਹ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਯੋ ਹਨ੍ਯਾਤ੍ਕੋऽਰ੍ਜੁਨੇਨ ਸਮਃ ਪੁਮਾਨ੍
ਦੇਵ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾਈ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਸਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੌਣ ਹੈ?