ਅਸ੍ਮਾਭਿਰੇਵ ਨਿਕृਤੋ ਵਰ੍षਾਣੀਹ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼। ਸਿਂਹਃ ਪਾਸ਼ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਨ ਨਃ ਸ਼ੇषਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਅਸੀਂ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਤੇਰਾਂ ਸਾਲ ਰੋਕਿਆ; ਹੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਪਿੰਜਰੇ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਸ਼ੇਰ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡੇਗਾ।
ਏਕਾਨ੍ਤੇ ਪਾਰ੍ਥਮਾਸੀਨਂ ਕੂਪੇऽਗ੍ਨਿਮਿਵ ਸਂਵृਤਮ੍ । ਅਜ੍ਞਾਨਾਦਭ੍ਯਵਸ੍ਕਨ੍ਦ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸ੍ਮੋ ਭਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਅਸੀਂ ਅਣਜਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਰਥਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਬੈਠਾ ਸੀ ਤੇ ਕੂਏ ਵਿੱਚ ਛੁਪੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ—ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਉਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਤੂਲਰਾਸ਼ੌ ਤੁ ਏਕੋऽਗ੍ਨਿਂ ਸ਼ਮਯੇਤ੍ਕਥਮ੍ । ਸਹ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਾਮਹੇ ਪਾਰ੍ਥਮਾਗਤਂ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਮ੍
ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਰੂਈ ਦੇ ਢੇਰ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਅੱਗ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਬੁਝਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਆਓ, ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਪਰਥਾ, ਜੋ ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਆਇਆ ਹੈ, ਨਾਲ ਲੜੀਏ।
ਯਤ੍ਤਾ ਵਯਂ ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਵ੍ਯੂਢਾਨੀਕਾਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ। ਯੁਦ੍ਧਾਯਾਵਸ੍ਥਿਤਂ ਪਾਰ੍ਥਮਾਗਤਂ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਮ੍
ਅਸੀਂ ਭਾਵੇਂ ਬਹਾਦਰ, ਜਥੇਬੰਦੀ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਵਧੀਆ ਵਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਪਰਥਾ ਜੰਗ ਲਈ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਬਿਜਲੀ।
ਯਤ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰਥਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। षਡ੍ਰਥਾਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਮਿਵਾਸੁਰਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਛੇ ਜਣੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੌਂਕੜਾ ਪਾ ਕੇ, ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਓ ਤੇ ਵਿੱਧ ਜਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਵੱਜਰ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ ਸੀ।
ਦ੍ਰੋਣੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਭੀष੍ਮੋ ਭਵਾਨ੍ਦ੍ਰੌਣਿਸ੍ਤਥਾ ਵਯਮ੍। ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਾਮਹੇ ਪਾਰ੍ਥਂ ਕਰ੍ਣ ਮਾ ਸਾਹਸਂ ਕृਥਾਃ
ਦ੍ਰੋਣ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਭੀਸ਼ਮ, ਮੈਂ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤ ਤੇ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਰਥ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗੇ; ਕਰਣ, ਤੂੰ ਬੇਸਮਝੀ ਨਾ ਕਰ।
ਨ ਹ੍ਯਸਂਗਤ੍ਯ ਸਮਰੇ ਪਾਰ੍ਥਂ ਜੇष੍ਯਾਮਹੇ ਵਯਮ੍। ਸਂਗਤ੍ਯ ਸਮਰੇ ਪਾਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵੇ ਜੇष੍ਯਮਾਹੇ ਵਯਮ੍ ।। 26
ਜੇ ਅਸੀਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਨਾ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਲੜਾਂਗੇ, ਤਾਂ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਾਂਗੇ।
ਕृਪਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਣੋ ਰਾਜਨ੍ਯੁਧਾਂਪਤਿਃ । ਪੁਨਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸਂਰਬ੍ਧੋ ਗਰ੍ਹਯਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਕृਪਮ੍
ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਰਣ ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਸਿਰਤਾਜ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੂੰ ਡਾਂਟਦਾ ਹੋਇਆ ਫਿਰ ਬੋਲਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼ਯਾਮ੍ਯਹਮਾਚਾਰ੍ਯਂ ਭਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਂ ਗਤਂ ਰਿਪੌ । ਭੀਤੇਨ ਹਿ ਨ ਯੋਦ੍ਧਵ੍ਯਮਹਂ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍ ।। 2
ਗੁਰੂ ਜੀ, ਮੈਂ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਡਰ ਕਰਕੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਪੱਖਦਾਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ ਹੋ; ਡਰਪੋਕ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਧਨੰਜਯ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ।
ਨਨੁ ਵਾਰੁਣਮਾਗ੍ਨੇਯਂ ਯਾਮ੍ਯਂ ਵਾਯਵ੍ਯਮੇਵ ਚ। ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਰਸ਼੍ਚੈਵ ਸਤ੍ਵਹੀਨਸ੍ਯ ਤੇ ਵृਥਾ
ਵਰੁਣ, ਅਗਨੀ, ਯਮ, ਵਾਯੂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਸ਼ਿਰਾ, ਕੋਈ ਵੀ ਹਥਿਆਰ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੌਸਲਾ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਵਿਅਰਥ ਹਨ।
ਮਿਤ੍ਰਕਾਰ੍ਯਂ ਕृਤਮਿਦਂ ਪਿਤਾਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਰਥੈਃ । ਭਰ੍ਤृਪਿਣ੍ਡਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਵਿष੍ਟੋ ਯਥੇष੍ਟਂ ਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਥ
ਮਿੱਤਰ ਲਈ ਕੰਮ ਪਿਤਾ-ਪੁੱਤ ਨੇ, ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਹੋ ਕੇ, ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਹੁਣ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੋ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਹਰਸ੍ਵ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਯਜ੍ਞਾਨਨੁਚਰਸ੍ਵ ਚ। ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਣਾਨਿ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯ ਮਾऽਸ੍ਮਾਨ੍ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਭੀषਯ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਿਖ ਮੰਗ, ਯਜਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਾ, ਤੇ ਅੱਜ ਸੱਦੇ ਤੇ ਖਾ ਲੈ; ਪਰ ਲੜਾਈ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਡਰਾਉਂ ਨਾ।
ਭਾਰ੍ਗਵਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਯਾ ਮੁਕ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਦਹੇਤ੍ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਮ੍। ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮੇਕਮਰ੍ਜੁਨਮਾਹਵੇ
ਜੇ ਮੈਂ ਭਾਰਗਵ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ ਦਿਆਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਧਰਤੀ ਸੜ ਜਾਵੇ; ਤਾਂ ਫਿਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਕੀ ਵਿਰਲਾ।
ਆਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਦਵੀਂ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ । ਕੀਚਕਾਨਾਂ ਤੁ ਬਲਿਨਾਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੇਨਾਵਮਰ੍ਦਿਨਾਮ੍
ਮਤਸਿਆ, ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆਏ ਹਨ, ਇਸ ਰਾਹ ਤੇ ਆਉਣਗੇ; ਪਰ ਕੀਚਕ, ਜੋ ਵੈਰੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਰੌਂਦਣ ਵਾਲੇ ਹਨ—
ਤਾਨਹਂ ਨਿਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਭਵਤਾ ਗਮ੍ਯਤਾਂ ਗृਹਮ੍ । ਕਿਂ ਵੇਦਵਾਦਿਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪਰਸ੍ਨੇਹਾਨੁਭਾषਿਣਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਘਰ ਚਲੇ ਜਾਓ। ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ?
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਉਵਾਚ ਵਦਤਾਂਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ
ਉਹਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਵੱਲ ਤੱਕ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਨ ਚ ਤਾਵਞ੍ਜਿਤਾ ਗਾਵੋ ਨ ਚ ਸੀਮਾਨ੍ਤਰਂ ਗਤਾਃ। ਨ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਕਰ੍ਣ ਵਿਕਤ੍ਥਸੇ
ਹਾਲੇ ਗਾਂਵਾਂ ਜਿੱਤੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਸਰਹੱਦ ਪਾਰ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਹਾਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੀਆਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਕਰਣ, ਵੱਡੀ ਵੱਡੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਬਹੂਨਿ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪਠਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਤੇषੁ ਕਿਂਸ੍ਵਿਦਿਦਂ ਦृष੍ਟਂ ਦ੍ਯੂਤੇ ਜੀਯੇਤ ਯਨ੍ਨृਪਃ
ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਈ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜਾ ਜੂਏ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸਂਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਵਿਪੁਲਾਞ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਲਬ੍ਧਾ ਚ ਵਿਪੁਲਂ ਧਨਮ੍ । ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਚ ਮਹੀਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਨੇਹ ਕਤ੍ਥਨ੍ਤਿ ਪਣ੍ਡਿਤਾਃ
ਵੱਡੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਧਨ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਇੱਥੇ ਵੱਡੀ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਪਚਤ੍ਯਗ੍ਨਿਰਵਾਕ੍ਯਸ੍ਤੁ ਤੂष੍ਣੀਂ ਭਾਤਿ ਦਿਵਾਕਰਃ । ਤੂष੍ਣੀਂ ਧਾਰਯਤੇ ਲੋਕਾਨ੍ਵਸੁਧਾ ਸਚਰਾਚਰਾਨ੍
ਅੱਗ ਬਿਨਾ ਬੋਲਿਆਂ ਪਕਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ—ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ—ਨੂੰ ਝਲਦੀ ਹੈ।
ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਵਿਹਿਤਾਨਿ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ । ਧਨਂ ਯੈਰਧਿਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯਚ੍ਚ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨ ਦੁष੍ਯਤਿ
ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਹਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਧਨ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਦਾਗ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਅਧੀਤ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦਾਨ੍ਯਾਜਯੇਤ ਯਜੇਤ ਵਾ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਧਨਮਾਹृਤ੍ਯ ਯਜੇਤੈਵ ਨ ਯਾਜਯੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਜਾਂ ਆਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕਸ਼ਤਰੀ ਨੇ ਧਨ ਕਮਾ ਕੇ ਸਿਰਫ ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਰਵਾਉਣਾ ਨਹੀਂ।
ਵੈਸ਼੍ਯੋऽਧਿਗਮ੍ਯ ਵਿਤ੍ਤਾਨਿ ਵਾਰ੍ਤਾਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਵੈਸ਼ਯ ਨੇ ਜਦੋਂ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਪਾਰ ਤੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਰਿषੁ ਵਰ੍ਣੇषੁ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ। ਵਨ੍ਦਨਾਯੋਗਵਿਧਿਭਿਰ੍ਵੈਤਸੀਂ ਵृਤ੍ਤਿਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤਿੰਨ ਉੱਚ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੇਵਾ ਕਰੇ, ਨਮਰਤਾ ਅਤੇ ਆਦਰ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨ ਕੇ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਵਿਕਾ ਸੇਵਾ 'ਤੇ ਹੀ ਨਿਰਭਰ ਰੱਖੇ।
ਵਰ੍ਤਮਾਨਾ ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚਾਪਿ ਮਹੀਮਿਮਾਮ੍ । ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਮਹਾਭਾਗਾ ਯਜ੍ਞਾਨ੍ਸੁਵਿਪੁਲਾਨਪਿ
ਜੋ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਾ ਜਾਤਿਸ੍ਤੇषੁ ਸੂਤੇਯਂ ਕੇऽਪਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚ ਕਾਃ । ਕੇਯਂ ਵਰ੍ਣੇषੁ ਯਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਕ੍ਤृਭੋਕ੍ਤृਨਿਯਨ੍ਤृषੁ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਤੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀ ਹੈ, ਮੰਤ੍ਰ ਕੀ ਹਨ, ਤੇ ਕਰਮ ਕਿਹੜੇ ਹਨ? ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਿਆਂ, ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਨਿਯੰਤਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਕਿਹੜੀ ਹੈ?
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਕਰ੍ਣਂ ਚ ਕੁਰੁਸਂਸਾਦ। ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਭृਸ਼ਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਤਰ੍ਜਯਤ੍
ਦੁਰਯੋਧਨ ਤੇ ਕਰਣ ਨੂੰ ਕੁਰੂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦ੍ਯੂਤੇਨ ਕੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਃ ਸ੍ਤੋष੍ਟੁਰ੍ਮਹਤਿ । ਤਥਾ ਨृਸ਼ਂਸਰੂਪੋਯਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਘृਣਃ
ਕਿਹੜਾ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਜੂਏ ਨਾਲ ਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸਮਝ ਕੇ ਵਧਾਈ ਦੇਵੇ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਰਦਈ ਤੇ ਕਰੂੜ ਹੈ।
ਤਥਾऽਧਿਗਮ੍ਯ ਵਿਤ੍ਤਾਨਿ ਕੋ ਵਿਕਤ੍ਥੇਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਨਿਕृਤ੍ਯਾ ਵਞ੍ਚਨਾਯੋਗੈਸ਼੍ਚਰਨ੍ਵੈਤਂਸਿਕੋ ਯਥਾ
ਕੌਣ, ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ, ਧੋਖੇ ਤੇ ਫਰੇਬ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਠੱਗ ਹੋਵੇ?
ਕਤਮਦ੍ਦ੍ਵੈਰਥਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਯਤ੍ਰਾਜੈषੀਰ੍ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍। ਨਕੁਲਂ ਸਹਦੇਵਂ ਵਾ ਧਨਂ ਯੇषਾਂ ਤ੍ਵਯਾ ਹृਤਮ੍
ਕਿਹੜੀ ਰਥ-ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਧਨੰਜਯ, ਨਕੁਲ ਜਾਂ ਸਹਦੇਵ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਨ ਤੂੰ ਲੈ ਲਿਆ?