ਏਕਃ ਸਪਤ੍ਨਾਞ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕੁਰੂਣਾਮਕਰੋਦ੍ਯਸ਼ਃ । ਏਕੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਜਾਨਂ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਮਰਿਨ੍ਦਮਃ । ਵਿਜਿਗ੍ਯੇ ਤਰਸਾ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਸੇਨਾਂ ਚਾਸ੍ਯ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਾਮ੍
ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਮਾਣ ਦਿੱਤਾ; ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗੰਧਰਵ ਰਾਜਾ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਅਟੱਲ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਰਾਜਿਤ ਕੀਤਾ।
ਪਾਞ੍ਚਾਲੀ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ । ਆਦਾਯ ਗਤਵਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥੋ ਭਵਾਨ੍ਕ੍ਵਨੁ ਗਤਸ੍ਤਦਾ
ਪਾਂਚਾਲੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ; ਪਰਥਾ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ—ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਿੱਥੇ ਸੀ?
ਤਥਾ ਨਿਵਾਤਕਵਚਾਃ ਕਾਲਕੇਯਾਸ਼੍ਚ ਦਾਨਵਾਃ । ਦੈਵਤੈਰਪ੍ਯਵਧ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਏਕੇਨ ਯੁਧਿ ਪਾਤਿਤਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਿਵਾਤਕਵਚ ਅਤੇ ਕਾਲਕੇ ਦਾਨਵ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਅਜੈਯ ਹਨ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਢੇਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਏਕੇਨ ਹਿ ਤ੍ਵਯਾ ਕਰ੍ਣ ਕਿਂ ਨਾਮੇਹ ਕृਤਂ ਪੁਰਾ। ਏਕੈਕੇਨ ਯਥਾ ਤੇषਾਂ ਭੂਮਿਪਾਲਾ ਵਸ਼ੇ ਕृਤਾਃ
ਕਰਨ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਇਕੱਲਾ ਕੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ?
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋਪਿ ਹਿ ਨ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸਂਯੁਗੇ ਯੋਦ੍ਧੁਮਰ੍ਹਤਿ । ਯਸ੍ਤੇਨਾਸ਼ਂਸਤੇ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਭੇषਜਮ੍
ਇੰਦਰ ਵੀ ਪਰਥਾ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੜਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਇਲਾਜ ਲੱਭੇ।
ਆਸ਼ੀਵਿषਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਪਾਣਿਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍। ਅਵਮੁਚ੍ਯ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਿਨ੍ਯਾ ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਮਾਦਾਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਦੀ ਖੁੱਲੀ ਮੂੰਹ ਤੋਂ, ਆਪਣਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਫਣੀ ਫੜ ਲਵੋ।
ਅਥਵਾ ਕੁਞ੍ਜਰਂ ਮਤ੍ਤਮੇਕਮੇਕਚਰਂ ਵਨੇ। ਨਿਰਙ੍ਕੁਸ਼ਂ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਨਗਰਂ ਯਾਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਘੁੰਮਦਾ, ਬਿਨਾ ਅੰਕੁਸ਼ ਦੇ, ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾਓ।
ਸਮਿਦ੍ਧਂ ਪਾਵਕਂ ਚਾਪਿ ਘृਤਮੇਦੋਵਸਾਹੁਤਮ੍। ਘृਤਾਕ੍ਤਸ਼੍ਚੀਰਵਾਸਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਧ੍ਯੇਨੋਤ੍ਸਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਘੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਘੀ, ਮੈਦ, ਤੇ ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਭੜਕ ਰਹੀ ਅੱਗ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਲੰਘਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਯਃ ਸਮਾਬਧ੍ਯ ਕਣ੍ਠੇ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤਥਾ ਸ਼ਿਲਾਮ੍ । ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਰੇਦ੍ਦੋਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਤਤ੍ਰ ਕਿਂ ਕਰ੍ਣ ਪੌਰੁषਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਗਲ ਵਿਚ ਪੱਥਰ ਬੰਨ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬੰਨ ਕੇ, ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ—ਕਰਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੀ ਵਿਰਤਾ ਹੈ?
ਅਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਃ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵੈ ਬਲਵਨ੍ਤਂ ਸੁਦੁਰ੍ਬਲਃ। ਤਾਦृਸ਼ਂ ਕਰ੍ਣ ਯਃ ਪਾਰ੍ਥਂ ਯੋਦ੍ਧੁਮਿਚ੍ਛੇਤ੍ਸ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਹੋ ਕੇ, ਪਰਥਾ, ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਹੈ, ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੂਰਖ ਹੈ, ਕਰਨ।
ਅਸ੍ਮਾਭਿਰੇਵ ਨਿਕृਤੋ ਵਰ੍षਾਣੀਹ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼। ਸਿਂਹਃ ਪਾਸ਼ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਨ ਨਃ ਸ਼ੇषਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਅਸੀਂ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਤੇਰਾਂ ਸਾਲ ਰੋਕਿਆ; ਹੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਪਿੰਜਰੇ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਸ਼ੇਰ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡੇਗਾ।
ਏਕਾਨ੍ਤੇ ਪਾਰ੍ਥਮਾਸੀਨਂ ਕੂਪੇऽਗ੍ਨਿਮਿਵ ਸਂਵृਤਮ੍ । ਅਜ੍ਞਾਨਾਦਭ੍ਯਵਸ੍ਕਨ੍ਦ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸ੍ਮੋ ਭਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਅਸੀਂ ਅਣਜਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਰਥਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਬੈਠਾ ਸੀ ਤੇ ਕੂਏ ਵਿੱਚ ਛੁਪੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ—ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਉਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਤੂਲਰਾਸ਼ੌ ਤੁ ਏਕੋऽਗ੍ਨਿਂ ਸ਼ਮਯੇਤ੍ਕਥਮ੍ । ਸਹ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਾਮਹੇ ਪਾਰ੍ਥਮਾਗਤਂ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਮ੍
ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਰੂਈ ਦੇ ਢੇਰ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਅੱਗ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਬੁਝਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਆਓ, ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਪਰਥਾ, ਜੋ ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਆਇਆ ਹੈ, ਨਾਲ ਲੜੀਏ।
ਯਤ੍ਤਾ ਵਯਂ ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਵ੍ਯੂਢਾਨੀਕਾਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ। ਯੁਦ੍ਧਾਯਾਵਸ੍ਥਿਤਂ ਪਾਰ੍ਥਮਾਗਤਂ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਮ੍
ਅਸੀਂ ਭਾਵੇਂ ਬਹਾਦਰ, ਜਥੇਬੰਦੀ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਵਧੀਆ ਵਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਪਰਥਾ ਜੰਗ ਲਈ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਬਿਜਲੀ।
ਯਤ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰਥਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। षਡ੍ਰਥਾਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਮਿਵਾਸੁਰਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਛੇ ਜਣੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੌਂਕੜਾ ਪਾ ਕੇ, ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਓ ਤੇ ਵਿੱਧ ਜਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਵੱਜਰ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ ਸੀ।
ਦ੍ਰੋਣੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਭੀष੍ਮੋ ਭਵਾਨ੍ਦ੍ਰੌਣਿਸ੍ਤਥਾ ਵਯਮ੍। ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਾਮਹੇ ਪਾਰ੍ਥਂ ਕਰ੍ਣ ਮਾ ਸਾਹਸਂ ਕृਥਾਃ
ਦ੍ਰੋਣ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਭੀਸ਼ਮ, ਮੈਂ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤ ਤੇ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਰਥ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗੇ; ਕਰਣ, ਤੂੰ ਬੇਸਮਝੀ ਨਾ ਕਰ।
ਨ ਹ੍ਯਸਂਗਤ੍ਯ ਸਮਰੇ ਪਾਰ੍ਥਂ ਜੇष੍ਯਾਮਹੇ ਵਯਮ੍। ਸਂਗਤ੍ਯ ਸਮਰੇ ਪਾਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵੇ ਜੇष੍ਯਮਾਹੇ ਵਯਮ੍ ।। 26
ਜੇ ਅਸੀਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਨਾ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਲੜਾਂਗੇ, ਤਾਂ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਾਂਗੇ।
ਕृਪਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਣੋ ਰਾਜਨ੍ਯੁਧਾਂਪਤਿਃ । ਪੁਨਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸਂਰਬ੍ਧੋ ਗਰ੍ਹਯਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਕृਪਮ੍
ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਰਣ ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਸਿਰਤਾਜ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੂੰ ਡਾਂਟਦਾ ਹੋਇਆ ਫਿਰ ਬੋਲਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼ਯਾਮ੍ਯਹਮਾਚਾਰ੍ਯਂ ਭਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਂ ਗਤਂ ਰਿਪੌ । ਭੀਤੇਨ ਹਿ ਨ ਯੋਦ੍ਧਵ੍ਯਮਹਂ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍ ।। 2
ਗੁਰੂ ਜੀ, ਮੈਂ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਡਰ ਕਰਕੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਪੱਖਦਾਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ ਹੋ; ਡਰਪੋਕ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਧਨੰਜਯ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ।
ਨਨੁ ਵਾਰੁਣਮਾਗ੍ਨੇਯਂ ਯਾਮ੍ਯਂ ਵਾਯਵ੍ਯਮੇਵ ਚ। ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਰਸ਼੍ਚੈਵ ਸਤ੍ਵਹੀਨਸ੍ਯ ਤੇ ਵृਥਾ
ਵਰੁਣ, ਅਗਨੀ, ਯਮ, ਵਾਯੂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਸ਼ਿਰਾ, ਕੋਈ ਵੀ ਹਥਿਆਰ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੌਸਲਾ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਵਿਅਰਥ ਹਨ।
ਮਿਤ੍ਰਕਾਰ੍ਯਂ ਕृਤਮਿਦਂ ਪਿਤਾਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਰਥੈਃ । ਭਰ੍ਤृਪਿਣ੍ਡਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਵਿष੍ਟੋ ਯਥੇष੍ਟਂ ਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਥ
ਮਿੱਤਰ ਲਈ ਕੰਮ ਪਿਤਾ-ਪੁੱਤ ਨੇ, ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਹੋ ਕੇ, ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਹੁਣ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੋ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਹਰਸ੍ਵ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਯਜ੍ਞਾਨਨੁਚਰਸ੍ਵ ਚ। ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਣਾਨਿ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯ ਮਾऽਸ੍ਮਾਨ੍ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਭੀषਯ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਿਖ ਮੰਗ, ਯਜਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਾ, ਤੇ ਅੱਜ ਸੱਦੇ ਤੇ ਖਾ ਲੈ; ਪਰ ਲੜਾਈ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਡਰਾਉਂ ਨਾ।
ਭਾਰ੍ਗਵਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਯਾ ਮੁਕ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਦਹੇਤ੍ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਮ੍। ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮੇਕਮਰ੍ਜੁਨਮਾਹਵੇ
ਜੇ ਮੈਂ ਭਾਰਗਵ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ ਦਿਆਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਧਰਤੀ ਸੜ ਜਾਵੇ; ਤਾਂ ਫਿਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਕੀ ਵਿਰਲਾ।
ਆਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਦਵੀਂ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ । ਕੀਚਕਾਨਾਂ ਤੁ ਬਲਿਨਾਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੇਨਾਵਮਰ੍ਦਿਨਾਮ੍
ਮਤਸਿਆ, ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆਏ ਹਨ, ਇਸ ਰਾਹ ਤੇ ਆਉਣਗੇ; ਪਰ ਕੀਚਕ, ਜੋ ਵੈਰੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਰੌਂਦਣ ਵਾਲੇ ਹਨ—
ਤਾਨਹਂ ਨਿਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਭਵਤਾ ਗਮ੍ਯਤਾਂ ਗृਹਮ੍ । ਕਿਂ ਵੇਦਵਾਦਿਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪਰਸ੍ਨੇਹਾਨੁਭਾषਿਣਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਘਰ ਚਲੇ ਜਾਓ। ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ?
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਉਵਾਚ ਵਦਤਾਂਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ
ਉਹਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਵੱਲ ਤੱਕ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਨ ਚ ਤਾਵਞ੍ਜਿਤਾ ਗਾਵੋ ਨ ਚ ਸੀਮਾਨ੍ਤਰਂ ਗਤਾਃ। ਨ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਕਰ੍ਣ ਵਿਕਤ੍ਥਸੇ
ਹਾਲੇ ਗਾਂਵਾਂ ਜਿੱਤੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਸਰਹੱਦ ਪਾਰ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਹਾਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੀਆਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਕਰਣ, ਵੱਡੀ ਵੱਡੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਬਹੂਨਿ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪਠਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਤੇषੁ ਕਿਂਸ੍ਵਿਦਿਦਂ ਦृष੍ਟਂ ਦ੍ਯੂਤੇ ਜੀਯੇਤ ਯਨ੍ਨृਪਃ
ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਈ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜਾ ਜੂਏ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸਂਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਵਿਪੁਲਾਞ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਲਬ੍ਧਾ ਚ ਵਿਪੁਲਂ ਧਨਮ੍ । ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਚ ਮਹੀਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਨੇਹ ਕਤ੍ਥਨ੍ਤਿ ਪਣ੍ਡਿਤਾਃ
ਵੱਡੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਧਨ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਇੱਥੇ ਵੱਡੀ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਪਚਤ੍ਯਗ੍ਨਿਰਵਾਕ੍ਯਸ੍ਤੁ ਤੂष੍ਣੀਂ ਭਾਤਿ ਦਿਵਾਕਰਃ । ਤੂष੍ਣੀਂ ਧਾਰਯਤੇ ਲੋਕਾਨ੍ਵਸੁਧਾ ਸਚਰਾਚਰਾਨ੍
ਅੱਗ ਬਿਨਾ ਬੋਲਿਆਂ ਪਕਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ—ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ—ਨੂੰ ਝਲਦੀ ਹੈ।