ਕਾਮਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਕੁਰਵੋ ਗਾਃ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਪਰਂਤਪਾਃ । ਰਥੇषੁ ਵਾऽਪਿ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੁ ਮਾਮਕਮ੍
ਕੁਰੁ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਜੇ ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਗਾਂ ਲੈ ਜਾਓ, ਜਾਂ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਖੜੇ ਰਹੋ ਤੇ ਮੇਰਾ ਜੰਗ ਵੇਖੋ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨੀਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ। ਆਚਾਰ੍ਯਃ ਕੁਰੁਵੀਰਾਣਾਂ ਕृਪਃ ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਨੀਤੀ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਕੁਰੁਵੀਰਾਂ ਦੇ ਅਚਾਰਯ, ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਪ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਸਦੈਵ ਤਵ ਰਾਧੇਯ ਯੁਦ੍ਧੇ ਕ੍ਰੂਰਤਰਾ ਮਤਿਃ। ਨਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਵੇਤ੍ਸਿ ਨਾਨੁਬਨ੍ਧਮਵੇਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਰਾਧੇਯਾ, ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਤੋਂ ਕਠੋਰ ਰਹੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਅਸਲ ਹਾਲਤ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਅੰਤ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਨਯਾ ਹਿ ਬਹਵਃ ਸਨ੍ਤਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਚਿਨ੍ਤਿਤਾਃ । ਤੇषਾਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸੁਪਾਪਿष੍ਠਂ ਵੇਦਯਨ੍ਤਿ ਪੁਰਾਵਿਦਃ
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਨੀਤੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰੰਥ ਲਿਖੇ ਗਏ ਹਨ, ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜਾ ਰਾਹ ਹੈ।
ਦੇਸ਼ਕਾਲੇਨ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਵਿਜਯਦਂ ਭਵੇਤ੍। ਹੀਨਕਾਲਂ ਤਦੇਵੇਹ ਅਨਰ੍ਥਾਯੋਪਕਲ੍ਪਤੇ
ਸਹੀ ਥਾਂ ਤੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਲੜਿਆ ਗਿਆ ਜੰਗ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਗਲਤ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਲੜਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਨੁਕਸਾਨ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦੇਸ਼ੇ ਕਾਲੇ ਚ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਕਲ੍ਯਾਣਾਯ ਵਿਧੀਯਤੇ। ਆਨੁਕੂਲ੍ਯੇਨ ਕਾਰ੍ਯਾਣਾਮੁਤ੍ਤਰਂ ਤੁ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਸਹੀ ਥਾਂ ਤੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਦਿਲੇਰੀ ਭਲਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਅਗਲੀ ਕਦਮ ਸਿਰਫ਼ ਤਦ ਹੀ ਚੁੱਕੀ ਜਾਵੇ ਜਦੋਂ ਹਾਲਾਤ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣ।
ਭਾਰਂ ਹਿ ਰਥਕਾਰਸ੍ਯ ਨ ਵ੍ਯਵਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਣ੍ਡਿਤਾਃ। ਪਰਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਤੁ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸਂਨਿਪਾਤੋ ਨ ਨਃ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਚਲਾਕ ਲੋਕ ਰਥ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ। ਪਰਥਾ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਏਕੋ ਹਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਸਮਰੇ ਸਮਰ੍ਥਃ ਪ੍ਰਤਿਬਾਧਿਤੁਮ੍ । ਏਕਃ ਕੁਰੂਨਭ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਦੇਕਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਮਤਰ੍ਪਯਤ੍
ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ।
ਏਕਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚ ਵਰ੍षਾਣਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਮਧਾਰਯਤ੍ । ਏਕਃ ਸੁਭਦ੍ਰਾਮਾਰੋਪ੍ਯ ਦ੍ਵੈਰਥੇ ਕृष੍ਣਮਾਹ੍ਵਯਮ੍
ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਪੰਜ ਸਾਲ ਤੱਕ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਨਿਭਾਇਆ; ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਥ ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਦੋ ਰਥਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ।
ਸੈਨ੍ਧਵਂ ਵਨਵਾਸੇ ਤੁ ਜਿਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਾਮਥਾਨਯਤ੍ । ਏਕਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚ ਵਰ੍षਾਣਿ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਸ੍ਰਾਣ੍ਯਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਤ
ਜੰਗਲ-ਵਾਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਸਿੰਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ; ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਪੰਜ ਸਾਲ ਤੱਕ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਸਿੱਖੀ।
ਏਕਃ ਸਪਤ੍ਨਾਞ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕੁਰੂਣਾਮਕਰੋਦ੍ਯਸ਼ਃ । ਏਕੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਜਾਨਂ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਮਰਿਨ੍ਦਮਃ । ਵਿਜਿਗ੍ਯੇ ਤਰਸਾ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਸੇਨਾਂ ਚਾਸ੍ਯ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਾਮ੍
ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਮਾਣ ਦਿੱਤਾ; ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗੰਧਰਵ ਰਾਜਾ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਅਟੱਲ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਰਾਜਿਤ ਕੀਤਾ।
ਪਾਞ੍ਚਾਲੀ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ । ਆਦਾਯ ਗਤਵਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥੋ ਭਵਾਨ੍ਕ੍ਵਨੁ ਗਤਸ੍ਤਦਾ
ਪਾਂਚਾਲੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ; ਪਰਥਾ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ—ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਿੱਥੇ ਸੀ?
ਤਥਾ ਨਿਵਾਤਕਵਚਾਃ ਕਾਲਕੇਯਾਸ਼੍ਚ ਦਾਨਵਾਃ । ਦੈਵਤੈਰਪ੍ਯਵਧ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਏਕੇਨ ਯੁਧਿ ਪਾਤਿਤਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਿਵਾਤਕਵਚ ਅਤੇ ਕਾਲਕੇ ਦਾਨਵ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਅਜੈਯ ਹਨ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਢੇਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਏਕੇਨ ਹਿ ਤ੍ਵਯਾ ਕਰ੍ਣ ਕਿਂ ਨਾਮੇਹ ਕृਤਂ ਪੁਰਾ। ਏਕੈਕੇਨ ਯਥਾ ਤੇषਾਂ ਭੂਮਿਪਾਲਾ ਵਸ਼ੇ ਕृਤਾਃ
ਕਰਨ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਇਕੱਲਾ ਕੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ?
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋਪਿ ਹਿ ਨ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸਂਯੁਗੇ ਯੋਦ੍ਧੁਮਰ੍ਹਤਿ । ਯਸ੍ਤੇਨਾਸ਼ਂਸਤੇ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਭੇषਜਮ੍
ਇੰਦਰ ਵੀ ਪਰਥਾ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੜਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਇਲਾਜ ਲੱਭੇ।
ਆਸ਼ੀਵਿषਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਪਾਣਿਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍। ਅਵਮੁਚ੍ਯ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਿਨ੍ਯਾ ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਮਾਦਾਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਦੀ ਖੁੱਲੀ ਮੂੰਹ ਤੋਂ, ਆਪਣਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਫਣੀ ਫੜ ਲਵੋ।
ਅਥਵਾ ਕੁਞ੍ਜਰਂ ਮਤ੍ਤਮੇਕਮੇਕਚਰਂ ਵਨੇ। ਨਿਰਙ੍ਕੁਸ਼ਂ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਨਗਰਂ ਯਾਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਘੁੰਮਦਾ, ਬਿਨਾ ਅੰਕੁਸ਼ ਦੇ, ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾਓ।
ਸਮਿਦ੍ਧਂ ਪਾਵਕਂ ਚਾਪਿ ਘृਤਮੇਦੋਵਸਾਹੁਤਮ੍। ਘृਤਾਕ੍ਤਸ਼੍ਚੀਰਵਾਸਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਧ੍ਯੇਨੋਤ੍ਸਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਘੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਘੀ, ਮੈਦ, ਤੇ ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਭੜਕ ਰਹੀ ਅੱਗ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਲੰਘਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਯਃ ਸਮਾਬਧ੍ਯ ਕਣ੍ਠੇ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤਥਾ ਸ਼ਿਲਾਮ੍ । ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਰੇਦ੍ਦੋਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਤਤ੍ਰ ਕਿਂ ਕਰ੍ਣ ਪੌਰੁषਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਗਲ ਵਿਚ ਪੱਥਰ ਬੰਨ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬੰਨ ਕੇ, ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ—ਕਰਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੀ ਵਿਰਤਾ ਹੈ?
ਅਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਃ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵੈ ਬਲਵਨ੍ਤਂ ਸੁਦੁਰ੍ਬਲਃ। ਤਾਦृਸ਼ਂ ਕਰ੍ਣ ਯਃ ਪਾਰ੍ਥਂ ਯੋਦ੍ਧੁਮਿਚ੍ਛੇਤ੍ਸ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਹੋ ਕੇ, ਪਰਥਾ, ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਹੈ, ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੂਰਖ ਹੈ, ਕਰਨ।
ਅਸ੍ਮਾਭਿਰੇਵ ਨਿਕृਤੋ ਵਰ੍षਾਣੀਹ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼। ਸਿਂਹਃ ਪਾਸ਼ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਨ ਨਃ ਸ਼ੇषਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਅਸੀਂ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਤੇਰਾਂ ਸਾਲ ਰੋਕਿਆ; ਹੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਪਿੰਜਰੇ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਸ਼ੇਰ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡੇਗਾ।
ਏਕਾਨ੍ਤੇ ਪਾਰ੍ਥਮਾਸੀਨਂ ਕੂਪੇऽਗ੍ਨਿਮਿਵ ਸਂਵृਤਮ੍ । ਅਜ੍ਞਾਨਾਦਭ੍ਯਵਸ੍ਕਨ੍ਦ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸ੍ਮੋ ਭਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਅਸੀਂ ਅਣਜਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਰਥਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਬੈਠਾ ਸੀ ਤੇ ਕੂਏ ਵਿੱਚ ਛੁਪੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ—ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਉਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਤੂਲਰਾਸ਼ੌ ਤੁ ਏਕੋऽਗ੍ਨਿਂ ਸ਼ਮਯੇਤ੍ਕਥਮ੍ । ਸਹ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਾਮਹੇ ਪਾਰ੍ਥਮਾਗਤਂ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਮ੍
ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਰੂਈ ਦੇ ਢੇਰ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਅੱਗ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਬੁਝਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਆਓ, ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਪਰਥਾ, ਜੋ ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਆਇਆ ਹੈ, ਨਾਲ ਲੜੀਏ।
ਯਤ੍ਤਾ ਵਯਂ ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਵ੍ਯੂਢਾਨੀਕਾਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ। ਯੁਦ੍ਧਾਯਾਵਸ੍ਥਿਤਂ ਪਾਰ੍ਥਮਾਗਤਂ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਮ੍
ਅਸੀਂ ਭਾਵੇਂ ਬਹਾਦਰ, ਜਥੇਬੰਦੀ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਵਧੀਆ ਵਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਪਰਥਾ ਜੰਗ ਲਈ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਬਿਜਲੀ।
ਯਤ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰਥਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। षਡ੍ਰਥਾਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਮਿਵਾਸੁਰਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਛੇ ਜਣੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੌਂਕੜਾ ਪਾ ਕੇ, ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਓ ਤੇ ਵਿੱਧ ਜਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਵੱਜਰ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ ਸੀ।
ਦ੍ਰੋਣੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਭੀष੍ਮੋ ਭਵਾਨ੍ਦ੍ਰੌਣਿਸ੍ਤਥਾ ਵਯਮ੍। ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਾਮਹੇ ਪਾਰ੍ਥਂ ਕਰ੍ਣ ਮਾ ਸਾਹਸਂ ਕृਥਾਃ
ਦ੍ਰੋਣ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਭੀਸ਼ਮ, ਮੈਂ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤ ਤੇ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਰਥ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗੇ; ਕਰਣ, ਤੂੰ ਬੇਸਮਝੀ ਨਾ ਕਰ।
ਨ ਹ੍ਯਸਂਗਤ੍ਯ ਸਮਰੇ ਪਾਰ੍ਥਂ ਜੇष੍ਯਾਮਹੇ ਵਯਮ੍। ਸਂਗਤ੍ਯ ਸਮਰੇ ਪਾਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵੇ ਜੇष੍ਯਮਾਹੇ ਵਯਮ੍ ।। 26
ਜੇ ਅਸੀਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਨਾ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਲੜਾਂਗੇ, ਤਾਂ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਾਂਗੇ।
ਕृਪਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਣੋ ਰਾਜਨ੍ਯੁਧਾਂਪਤਿਃ । ਪੁਨਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸਂਰਬ੍ਧੋ ਗਰ੍ਹਯਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਕृਪਮ੍
ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਰਣ ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਸਿਰਤਾਜ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੂੰ ਡਾਂਟਦਾ ਹੋਇਆ ਫਿਰ ਬੋਲਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼ਯਾਮ੍ਯਹਮਾਚਾਰ੍ਯਂ ਭਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਂ ਗਤਂ ਰਿਪੌ । ਭੀਤੇਨ ਹਿ ਨ ਯੋਦ੍ਧਵ੍ਯਮਹਂ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍ ।। 2
ਗੁਰੂ ਜੀ, ਮੈਂ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਡਰ ਕਰਕੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਪੱਖਦਾਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ ਹੋ; ਡਰਪੋਕ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਧਨੰਜਯ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ।
ਨਨੁ ਵਾਰੁਣਮਾਗ੍ਨੇਯਂ ਯਾਮ੍ਯਂ ਵਾਯਵ੍ਯਮੇਵ ਚ। ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਰਸ਼੍ਚੈਵ ਸਤ੍ਵਹੀਨਸ੍ਯ ਤੇ ਵृਥਾ
ਵਰੁਣ, ਅਗਨੀ, ਯਮ, ਵਾਯੂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਸ਼ਿਰਾ, ਕੋਈ ਵੀ ਹਥਿਆਰ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੌਸਲਾ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਵਿਅਰਥ ਹਨ।