ਅਦ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੋ ਮਮ ਵੀਰ੍ਯਂ ਸੁਦੁਃਸਹਮ੍। ਮਾ ਭੈਰ੍ਵਿਗਤਸਂਤ੍ਰਾਸਃ ਕੁਰੂਨੇਤਾਨ੍ਸਮਾਗਤਾਨ੍
ਅੱਜ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਜੰਗੀ ਤਾਕਤ ਦੇਖੋ ਜੋ ਸਹਿਣਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਡਰੋ ਨਾ, ਤੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਚਾਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹਨ।
ਸੁਯੋਧਨਸ੍ਯ ਮਿषਤਃ ਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਚ ਕृਪਸ੍ਯ ਚ। ਪਿਤਾਮਹਸ੍ਯ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਦ੍ਰੌਣੇਰ੍ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਚ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਸਰ੍ਵਾਨੇਵ ਕੁਰੂਞ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਨੇष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਪਸ਼ੂਨ੍]
ਸੁਯੋਧਨ, ਕਰਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਪਿਤਾਮਾ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੌਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਦ੍ਰੌਣ ਆਪ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਕੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਤੇਰੇ ਪਸ਼ੂ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵਾਂਗਾ।
ਤਤਃ ਪਾਰ੍ਥਂ ਸ ਵੈਰਾਟਿਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਸ੍ਤ੍ਵਭ੍ਯਵਾਦਯਤ੍। ਅਹਂ ਭੂਮਿਂਜਯੋ ਨਾਮ ਪ੍ਰਣਤੋਸ੍ਮਿ ਧਨਂਜਯ
ਫਿਰ ਵੈਰਾਟ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮਿਲਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਭੂਮਿੰਜਯ ਹੈ, ਧਨੰਜਯ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।'
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਤ੍ਵਾਂ ਪਾਰ੍ਥ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇ ਧਨਂਜਯ । ਲੋਹਿਤਾਕ੍ਸ਼ ਮਹਾਬਾਹੋ ਨਾਗਰਾਜਵਰੋਪਮ
'ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਪਾਰਥ। ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਧਨੰਜਯ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਰਗੇ ਹੋ।'
ਯਦਜ੍ਞਾਨਾਦਵੋਚਂ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਮਾਦੇਨ ਨਰੋਤ੍ਤਮ। ਅਕृਤ੍ਵਾ ਹृਦਯੇ ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਤਨ੍ਮਮ
'ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਣਜਾਣੀ ਤੇ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹੱਤਤਾ ਜਾਣੇ ਬਿਨਾਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।'
ਯਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਕਰ੍ਮ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍। ਅਤੋ ਭਯਂ ਵ੍ਯਪੇਤਂ ਮੇ ਪ੍ਰੀਤਿਸ਼੍ਚ ਪਰਮਾ ਤ੍ਵਯਿ
'ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਅਸਾਧਾਰਣ ਤੇ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਡਰ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰੀਤ ਹੈ।'
ਦਾਸੋऽਹਂ ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਪਸ਼੍ਯ ਮਾਮਨੁਕਮ੍ਪਯਾ
'ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦਾਸ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗਾ—ਮੈਨੂੰ ਦਇਆ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖੋ।'
ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾ ਕृਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਵ ਸਾਰਥ੍ਯਕਾਰਣਾਤ੍। ਸੇਯਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾ ਪੂਰ੍ਣਾ ਮੇ ਹਰ੍षਸ਼੍ਚਾਰ੍ਜੁਨ ਜਾਯਤੇ
'ਜੋ ਵਾਅਦਾ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਰਜੁਨ, ਤੇ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ।'
ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਤਨਯਸ੍ਯੇਹ ਸਾਰਥਿਃ ਸ੍ਯਾਂ ਮਹਾਮृਧੇ । ਇਤਿ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕृਤਾऽਸ੍ਮਾਭਿਃ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦ
'ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਸੁਰਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜੰਗੀ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੇ।'
ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾ ਮਮ ਸਂਪੂਰ੍ਣਾ ਤਵ ਸਾਰਥ੍ਯਕਾਰਣਾਤ੍ । ਮਨਸ੍ਸ੍ਵਾਸ੍ਥ੍ਯਂ ਚ ਮੇ ਜਾਤਂ ਜਾਤਂ ਭਾਗ੍ਯਂ ਚ ਮੇ ਮਹਤ੍
'ਮੇਰਾ ਵਾਅਦਾ ਤੇਰੇ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਕਰਕੇ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਮਨ ਸੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਭਾਗ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਆਸ੍ਥਾਯ ਵਿਪੁਲਂ ਵੀਰ ਰਥਂ ਸਾਰਥਿਨਾ ਮਯਾ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਚ ਜਿਤ੍ਵਾऽऽਜੌ ਨਿਵਰ੍ਤਯ ਪਸ਼ੂਨ੍ਮਮ
'ਵੱਡਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹੋ, ਵੀਰ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸਾਰਥੀ ਬਣ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤੋ ਤੇ ਮੇਰੇ ਪਸ਼ੂ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵੋ।'
ਪ੍ਰੀਤੋਸ੍ਮਿ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਦ੍ਯ ਨ ਭਯਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤਵ। ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨੁਦਾਮਿ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਰਣੇ ਰਣਵਿਸ਼ਾਰਦ
'ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਰਾਜਪੁਤਰ, ਖੁਸ਼ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੰਗੀ ਕਲਾ ਦੇ ਮਾਹਰ।'
ਸ੍ਵਸ੍ਥੋ ਭਵ ਮਹਾਨ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਪਸ਼੍ਯ ਮਾਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਿਃ ਸਹ । ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਂ ਵਿਮਰ੍ਦੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਕੁਰ੍ਵਾਣਂ ਭੈਰਵਂ ਰਵਮ੍
'ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਸਚਿੰਤ ਰਹੋ; ਮੈਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਗੂੰਜ ਕਰਦੇ ਵੇਖੋ।'
ਗਾਣ੍ਡੀਵਂ ਦੇਵਦਤ੍ਤਂ ਚ ਸ਼ਰਾਨ੍ਕਨਕਭੂषਣਾਨ੍। ਏਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨੁਪਾਸਙ੍ਗਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਬਧ੍ਨੀਹਿ ਮੇ ਰਥੇ । ਏਕਂ ਚਾਹਰ ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਂ ਜਾਤਰੂਪਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍
'ਗਾਂਡੀਵ, ਦੇਵਦੱਤ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਤੀਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਲਗਾ ਦਿਓ; ਤੇ ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਤਲਵਾਰ ਵੀ ਲਿਆ ਦਿਓ।'
ਅਹਂ ਵੈ ਕੁਰੁਭਿਰ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਪਸ਼ੂਨ੍ । ਤੋषਯਿष੍ਯਾਮਿ ਰਾਜਾਨਂ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪੁਰਂ ਪੁਨਃ
ਮੈਂ ਕੁਰੁਆਂ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ, ਤੇਰੇ ਪਸ਼ੂ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵਾਂਗਾ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਸਂਕਲ੍ਪਾਗਾਧਪਰਿਧਂ ਬਾਹੁਪ੍ਰਾਕਾਰਤੋਰਣਮ੍। ਤ੍ਰਿਦਣ੍ਡਤੂਣਸਂਬਾਧਂ ਨੈਕਧ੍ਵਜਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਪੱਕੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਬਾਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਤੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੇ ਕਈ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਜ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੇਪਨਿਨਦਾਰਾਵਂ ਨੇਮੀਨਿਨਦਦੁਨ੍ਦੁਭਿਃ । ਸ਼ਰਜਾਲਵਿਤਾਨਾਢ੍ਯਮਾਕ੍ਸ਼੍ਵੇਡਿਤਮਹਾਸ੍ਵਨਮ੍ । ਨਗਰਂ ਤੇ ਮਯਾ ਗੁਪ੍ਤਂ ਰਥੋਪਸ੍ਥਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਧਨੁਸ਼ ਦੀਆਂ ਤੰਦਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਪਹੀਏ ਤੇ ਨਗਾਰੇ ਦੀ ਧਮਕ, ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਛਤਰੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ, ਤੇਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਮੇਰੀ ਰਖਿਆ ਹੇਠ ਰਥਾਂ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਧਿष੍ਠਿਤੋ ਮਯਾ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਰਥੋ ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਿਨਾ । ਅਜਯ੍ਯਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਵੈਰਾਟੇ ਵ੍ਯੇਤੁ ਤੇ ਭਯਮ੍
ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ, ਗਾਂਡੀਵ ਧਾਰੀ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ, ਕੋਈ ਵੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਫੌਜ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ; ਵੈਰਾਟ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਡਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਬਹੁਨਾ ਕਿਂ ਪ੍ਰਲਾਪੇਨ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਪਰਮਂ ਵਚਃ। ਨਾਹਂ ਬਿਭੇਮਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਪਿ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋਃ
ਲੰਬੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣ: ਹੇ ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ।
ਯਮਵਾਯੁਕੁਬੇਰੇਭ੍ਯੋ ਦ੍ਰੋਣਭੀष੍ਮਸ਼ਤਾਦਪਿ । ਬਿਭੇਮਿ ਨਾਹਮੇਤੇਭ੍ਯੋ ਜਾਨਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਥਿਰਂ ਯੁਧਿ । ਕੇਸ਼ਵੇਨਾਪਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਵਾ ਸਮਮ੍
ਮੈਂ ਯਮ, ਵਾਯੂ, ਕੁਬੇਰ ਜਾਂ ਸੌ ਡ੍ਰੋਣ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਤੋਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ; ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨਾਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਇੰਦਰ ਨਾਲ।
ਇਦਂ ਤੁ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਨੇਵ ਪਰਿਮੁਹ੍ਯਾਮਿ ਕੇਵਲਮ੍। ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਨਾਧਿਗਚ੍ਛਾਮਿ ਨਾਵਗਚ੍ਛਾਮਿ ਕਿਂਚਨ
ਇਹ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਨਿਸਚੈ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕੁਝ ਸਮਝ ਆਉਂਦਾ।
ਏਵਂ ਵਰਾਙ੍ਗਰੂਪਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣੈਃ ਸੂਚਿਤਸ੍ਯ ਚ। ਕੇਨ ਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਕ੍ਲੀਬਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਾਮੁਪਾਗਤਮ੍
ਤੇਰੇ ਚੰਗੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ, ਫਿਰ ਕਿਸ ਕਰਮ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਇਹ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਈ ਹੈ?
ਮਨ੍ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਕ੍ਲੀਬਰੂਪੇਣ ਚਰਨ੍ਤਂ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਨਮ੍। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਜਪ੍ਰਤਿਮਂ ਦੇਵਂ ਵਾऽਪਿ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ੂਲਪਾਣੀ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਹੀ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ।
ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਨਿਯੋਗਾਞ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯ ਸਂਵਤ੍ਸਰਮਿਦਂ ਵ੍ਰਤਮ੍। ਚਰਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਵੈ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਨਾਸ੍ਮਿ ਕ੍ਲੀਬੋ ਮਹਾਬਾਹੋ ਪਰਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਸਂਯੁਤਃ । ਉਰ੍ਵਸ਼ੀਸ਼ਾਪਸਂਭੂਤਂ ਕ੍ਲੈਬ੍ਯਂ ਸਮੁਪਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ, ਮੈਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਬੰਨਿਆ ਹੋਇਆ; ਇਹ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਉਰਵਸ਼ੀ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਆਈ ਹੈ।
ਪੁਰਾऽਹਮਾਜ੍ਞਯਾ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯਾਸ੍ਮਿ ਸੁਰਾਲਯਮ੍। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨੁਰ੍ਵਸ਼ੀ ਦृष੍ਟਾ ਸੁਧਰ੍ਮਾਯਾਂ ਮਯਾ ਤਦਾ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ ਸੀ; ਉਥੇ ਸੁਧਰਮਾ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤੀਂ ਪਰਮਂ ਰੂਪਂ ਬਿਭ੍ਰਤੀਂ ਵਜ੍ਰਿਸਨ੍ਨਿਧੌ । ਅਪਸ਼੍ਯਂ ਤਾਮਨਿਮਿषਂ ਕੂਟਸ੍ਥਾਮਨ੍ਵਯਸ੍ਯ ਮੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨੱਚਦੇ ਹੋਏ, ਵਧੀਆ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਨਿਗਾਹਾਂ ਲਗਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਵੇਖਿਆ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਸਮਾਗਤਾ ਮਹ੍ਯਂ ਸ਼ਯਨਂ ਰਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਯਾ। ਅਹਂ ਤਾਮਭਿਵਾਦ੍ਯੈਵ ਮਾਤृਸਤ੍ਕਾਰਮਾਚਰਮ੍
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ, ਮੇਰੇ ਸੰਗ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਇਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ।
ਸਾ ਚ ਮਾਮਸ਼ਪਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਤ੍ਵਂ ਭਵੇਤਿ ਵੈ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਾਮਾਹ ਮਾ ਭੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਰ੍ਥ षਣ੍ਡਤਾ
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ ਕਹਿੰਦੀ, 'ਤੂੰ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਬਣ ਜਾਵੇਂ'; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਪਾਰਥ, ਇਸ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਤੋਂ ਡਰ ਨਾ।'
ਉਪਕਾਰੋ ਭਵੇਤ੍ਤੁਭ੍ਯਮਜ੍ਞਾਤਵਸਤੌ ਪੁਰਾ। ਇਤੀਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਾਮਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯ ਤਤਃ ਪ੍ਰੇषਿਤਵਾਨ੍ਵृषਾ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਇਆ ਦਿਖਾਈ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਅਣਪਛਾਤੇ ਵਾਸ ਦੌਰਾਨ ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੋਵੇਗਾ,' ਤੇ ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।