ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਪਾਰ੍ਥਂ ਨ ਮੂਢਾਤ੍ਮਾ ਵ੍ਯਜਾਨਤ। ਵਿਰਾਟਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਭੁਖੇ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਪੁਨਰੇਵ ਤਮ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਵਿਰਾਟ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਾ ਸਕਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪੁੱਛਿਆ।
ਸੁਵਰ੍ਣਰੁਚਿਰਾਣ੍ਯੇषਾਮਾਯੁਧਾਨਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਰੁਚਿਰਾਣਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ੍ਤੇ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਮਾਸ਼ੁਕਾਰਿਣਾਮ੍
ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਹਨ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਤੇਜ਼-ਕਰਤਬ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਵਨੁ ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇष੍ਵਪਰਾਜਿਤਾਃ। ਯੇषਾਮਿਮਾਨਿ ਦੀਪ੍ਤਾਨਿ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਦੀਪ੍ਯਨ੍ਤਿ ਭਾਨ੍ਤਿ ਚ
ਕਿੱਥੇ ਹਨ ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪਾਂਡਵ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜੇਤ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਹਥਿਆਰ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ?
ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਵਸਨ੍ਤਿ ਦੇਸ਼ੇ ਚ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾ ਬਨ੍ਧੁਵਤ੍ਸਲਾਃ। ਕ੍ਵ ਧਰ੍ਮਰਾਜਃ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਕਿਹੜੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਹ ਧਰਮਕੁੰਨ, ਰਿਸ਼ਤੇ-ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ? ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਧਰਮਰਾਜ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ?
ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ਸੁਧੀਃ । ਧਰ੍ਮਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਧਰ੍ਮਮੂਰ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਉਹ ਧਰਮ ਵਾਲਾ, ਧਰਮਕੁੰਨ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਧਰਮ ਦਾ ਨਿਗਰਾਨ, ਧਰਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਨਿष੍ਠੋ ਧਰ੍ਮਕਰ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮਗੋਪ੍ਤਾ ਸੁਧਰ੍ਮਕृਤ੍। ਸਤ੍ਯਾਰ੍ਜਵਕ੍ਸ਼ਮਾਧਾਰੋ ਘृਣੀ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਧਰਮ 'ਚ ਟਿਕਾ ਹੋਇਆ, ਧਰਮਕਰਤਾ, ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਧਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਚ, ਸਧਾਰਣਤਾ ਤੇ ਮਾਫੀ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਦਇਆਲੂ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਭੀਮਸੇਨਾਰ੍ਜੁਨੌ ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਮਾਤੁਲਾ ਮਮ। ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵੋ ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਕੁਸ਼ਲੌ ਰਣੇ
ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਵੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਮਾਮੇ ਹਨ; ਨਕੁਲ ਜਾਂ ਸਾਹਦੇਵ, ਦੋਵੇਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਰ੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਵਿਨਾਸ਼ਨਾਃ। ਰਾਜ੍ਯਮਕ੍ਸ਼ੈਃ ਪਰਾਜਿਤ੍ਯ ਨਃ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਵਨਂ ਗਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਹੀ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜ ਪਾਸੇ ਜੂਏ 'ਚ ਹਾਰ ਕੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਚਾਪਿ ਪਾਞ੍ਚਾਲੀ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰਤ੍ਨਮਿਤਿ ਮੇ ਸ਼੍ਰੁਤਾ। ਜਿਤਾ ਚਾਕ੍ਸ਼ੈਸ੍ਤਦਾ ਕृष੍ਣਾ ਤਾਨੇਵਾਨ੍ਵਗਮਦ੍ਵਨੇ
ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਪਾਂਚਾਲੀ, ਜੋ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਤਨ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਜੂਏ 'ਚ ਹਾਰ ਗਈ; ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਗਈ।
ਉਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਤੇ ਨਃ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਵਨਂ ਗਤਾਃ
ਉਹ ਆਪਣਾ ਧਰਮਕ ਰਾਜ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੰਗਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਯਦਿ ਜਾਨੀषੇ ਕ੍ਵਨੁ ਤੇ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣਃ । ਕ੍ਵਨੁ ਵਾ ਨਿਵਸਨ੍ਤੀਤਿ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਬृਹਨ੍ਨਲੇ
ਜੇ ਤੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਬਾਰੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ, ਬ੍ਰਿਹੰਨਲਾ, ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਨ?
ਕਿਮਰ੍ਥਮਾਗਤਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਕਥਂ ਜ੍ਞਾਤਾਨਿ ਭਵਤਾ ਤਥਾ ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਆਏ ਹਨ? ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ? ਇਹ ਵੀ ਦੱਸ, ਸੋਹਣੀਏ.
ਤਤਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਬੀਭਤ੍ਸੁਃ ਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨਃ। ਉਵਾਚ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਤਮੁਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਵਚਃ
ਫਿਰ ਕੌਂਤੀ ਪੁੱਤਰ ਅਰਜੁਨ, ਜਿਸਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਹਨ, ਹੱਸ ਕੇ ਉਸ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਉੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।'
ਮਾ ਭੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸਰ੍ਵਂ ਤੇ ਵਰ੍ਣਯਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਨਾਤ੍ਰ ਭੇਤਵ੍ਯਮਦ੍ਯਾਪਿ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ ਯਥਾਤਥਾ
ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਤੂੰ ਡਰ ਨਾ ਕਰ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸਮਝਾ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਅਜੇ ਵੀ ਡਰਣ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ।
ਵਯਂ ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਨਾਮ ਵਨਵਾਸਸ੍ਯ ਪਾਰਗਾਃ। ਅਤੀਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇ ਵਰ੍षੇ ਚ੍ਛਨ੍ਨਵਾਸਮਿਹੋषਿਤਾਃ। ਤਸ੍ਮਾਦਸ਼ਙ੍ਕਿਤਮਨਾਃ ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਵਹਿਤੋਤ੍ਤਰ
ਅਸੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਤੇਰ੍ਹਾ ਸਾਲ ਇੱਥੇ ਲੁਕ ਕੇ ਕੱਟਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਉੱਤਰ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰ ਕੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਅਹਮਸ੍ਮ੍ਯਰ੍ਜੁਨੋ ਨਾਮ ਕਙ੍ਕੋ ਨਾਮ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤੁ ਵਲਲਃ ਪਿਤੁਸ੍ਤੇ ਰਸਪਾਚਕਃ। ਅਸ਼੍ਵਬਨ੍ਧਸ੍ਤੁ ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ੍ਤੁ ਗੋਪਤਿਃ
ਮੈਂ ਅਰਜੁਨ ਹਾਂ; ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦਾ ਨਾਂ ਕੰਕਾ ਹੈ; ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਵਲਲਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਰਸੋਈਆ ਹੈ; ਨਕੁਲ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈ।
ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਯਦਰ੍ਥੇ ਕੀਚਕੋ ਹਤਃ। ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਃ ਸਹਭ੍ਰਾਤृਭਿਰਾਹਵੇ
ਸੈਰੰਧਰੀ ਨੂੰ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਸਮਝ, ਜਿਸ ਲਈ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਮੰਦ ਬਚਨ ਵਾਲੇ ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਦ੍ਵਚਨਂ ਜਿष੍ਣੋਰ੍ਵਿਸ੍ਮਯਸ੍ਫਾਰਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਨਨਿਮਿषਃ ਪਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਨੈਰ੍ਵਾਚਮੁਵਾਚ ਹ
ਜਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉੱਤਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਖੁਲ ਗਈਆਂ; ਉਹ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਨਿਗਾਹ ਲਾ ਕੇ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਦਸ਼ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਨਾਮਾਨਿ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਮੇ ਕਥਾਸੁ ਚ। ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਯਾਸ੍ਤਾਨਿ ਯਦਿ ਮੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਤੇ
ਮੈਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪਾਰਥ ਦੇ ਦਸ ਨਾਂ ਹਨ; ਜੇ ਤੂੰ ਉਹ ਦੱਸ ਦੇਵੇਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਹਰ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਵਾਂਗਾ।
ਅਹਂ ਤਰ੍ਹਿ ਤਵਾਚਕ੍ਸ਼ੇ ਦਸ਼ ਨਾਮਾਨਿ ਤਾਨਿ ਮੇ। ਵੈਰਾਟੇ ਸ਼ृਣੁ ਤਾਨਿ ਤ੍ਵਂ ਯਾਨਿ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤਾਨਿ ਤੇ। ਈਸ਼ਾਨੋ ਵਿਦਧੇ ਦੇਵਸ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵਸ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰੋ ਦਿਵਿ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਸ ਨਾਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ; ਇੱਥੇ ਸੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਸੁਣੇ ਹਨ: ਈਸ਼ਾਨ, ਵਿਧਾਤਾ, ਦੇਵ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ।
ਅਰ੍ਜੁਨਃ ਫਲ੍ਗੁਨੋ ਜਿष੍ਣੁਃ ਕਿਰੀਟੀ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨਃ। ਬੀਭਤ੍ਸੁਰ੍ਵਿਜਯਃ ਪਾਰ੍ਥਃ ਸਵ੍ਯਸਾਚੀ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਏਤਾਨਿ ਮਮ ਨਾਮਾਨਿ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾਨਿ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮੈਃ
ਅਰਜੁਨ, ਫਲਗੁਨ, ਜਿਸ਼ਨੂ, ਕਿਰੀਟੀ, ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨ, ਬੀਭਤਸੁ, ਵਿਜਯ, ਪਾਰਥ, ਸਵਯਸਾਚੀ, ਧਨੰਜਯ — ਇਹ ਮੇਰੇ ਨਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਰੱਖੇ ਹਨ।
ਗੁਣਤੋ ਦਸ਼ ਨਾਮਾਨਿ ਸਮਵੇਤਾਨਿ ਪਾਣ੍ਡਵੇ। ਚਰਨ੍ਤਿ ਲੋਕੇ ਖ੍ਯਾਤਾਨਿ ਵਿਦਿਤਾਨਿ ਮਮਾਵਘ
ਗੁਣਾਂ ਕਰਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਇਹ ਦਸ ਨਾਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ ਤੇ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹਨ।
ਕੇਨਾਸਿ ਵਿਜਯੋ ਨਾਮ ਕੇਨਾਸਿ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨਃ। ਸਵ੍ਯਸਾਚੀ ਚ ਕੇਨਾਸਿ ਜਿष੍ਣੁਰ੍ਬੀਭਤ੍ਸੁਰੇਵ ਚ
ਤੈਨੂੰ ਵਿਜਯ ਕਿਉਂ ਆਖਦੇ ਹਨ? ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨ ਕਿਉਂ? ਸਵਯਸਾਚੀ, ਜਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਬੀਭਤਸੁ — ਇਹ ਨਾਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਮਿਲੇ ਹਨ?
ਅਰ੍ਜੁਨਃ ਫਲ੍ਗੁਨਃ ਪਾਰ੍ਥਃ ਕਿਰੀਟੀ ਕੇਨ ਸਾਰਥੇ। ਧਨਞ੍ਜਯਸ਼੍ਚ ਕੇਨਾਸਿ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਵਦ ਬृਹਨ੍ਨਲੇ
ਤੈਨੂੰ ਅਰਜੁਨ, ਫਲਗੁਨ, ਪਾਰਥ, ਕਿਰੀਟੀ ਤੇ ਧਨੰਜਯ ਕਿਉਂ ਆਖਦੇ ਹਨ? ਬ੍ਰਿਹੰਨਲਾ, ਜਲਦੀ ਦੱਸ, ਇਹ ਨਾਂ ਕਿਵੇਂ ਪਏ?
ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਮੇ ਤਸ੍ਯ ਵੀਰਸ੍ਯ ਕੇਵਲਾ ਨਾਮਹੇਤਵਃ। ਇਤਸ੍ਤਤਸ਼੍ਚਲਤ੍ਯੇਤਨ੍ਮਨੋ ਮੇ ਚਞ੍ਚਲਂ ਤ੍ਵਯਿ। ਅਰ੍ਜੁਨੋ ਵਾ ਭਵਾਨ੍ਨੇਤਿ ਵਦ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਬृਹਨ੍ਨਲੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਵੀਰ ਦੇ ਨਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੀ ਸੁਣੇ ਹਨ; ਤੇਰਾ ਕਾਰਨ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਭਟਕਦਾ ਹੈ, ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਹੰਨਲਾ, ਜਲਦੀ ਦੱਸ, ਕੀ ਤੂੰ ਅਰਜੁਨ ਹੈਂ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?
ਸਰ੍ਵਾਞ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਜਨਪਦਾਨ੍ਧਨਂ ਚਾਚ੍ਛਿਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਮਧ੍ਯੇ ਧਨਸ੍ਯ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਂ ਤਨ੍ਮਾਮਾਹੁਰ੍ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਉਸ ਖਜਾਨੇ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਧਨੰਜਯ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਅਭਿਪ੍ਰਯਾਮਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਯਦਾऽਹਂ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਨ੍। ਅਜਿਤ੍ਵਾ ਨ ਨਿਵਿਰ੍ਤੇਯਂ ਤੇਨ ਵੈ ਵਿਜਯਂ ਵਿਦੁਃ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹਨ, ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਵਿਜਯ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਵੇਤਾਃ ਕਾਞ੍ਚਨਸਨ੍ਨਾਹਾ ਰਥੇ ਯੁਜ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮੇ ਹਯਾਃ। ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਿਰ੍ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਤੇਨਾਹਂ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨਃ
ਮੇਰੇ ਰਥ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਕਿਰੀਟਂ ਸੂਰ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ਂ ਭ੍ਰਾਜਤੇ ਮੇ ਸ਼ਿਰੋਗਤਮ੍। ਰਣਮਧ੍ਯੇ ਰਥਸ੍ਥਸ੍ਯ ਸੂਰ੍ਯਪਾਵਕਸਨ੍ਨਿਭਮ੍
ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਮੇਰਾ ਤਾਜ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰਥ ਵਿਚ ਖੜੇ ਹੋਏ ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਰਗਾ।
ਅਚ੍ਛੇਦ੍ਯਂ ਰੁਚਿਰਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍। ਇਨ੍ਦ੍ਰਦਤ੍ਤਮਨਾਹਾਰ੍ਯਂ ਤੇਨਾਹੁਰ੍ਮਾਂ ਕਿਰੀਟਿਨਮ੍
ਇਹ ਤਾਜ ਟੁੱਟਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਲੈ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ 'ਤਾਜਧਾਰੀ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।