ਸੁਵਰ੍ਣਦਣ੍ਡਰੁਚਿਰਾਃ ਕਾਲਦਣ੍ਡੋਪਮਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ । ਨਕੁਲਸ੍ਯ ਸ਼ਰਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਵਜ੍ਰਾਸ਼ਨਿਸਮਪ੍ਰਭਾਃ
ਨਕੁਲ ਦੇ ਇਹ ਬਾਣ ਸੋਨੇ ਦੇ ਡੰਡੇ ਵਾਲੇ, ਕਾਲ ਦੇ ਡੰਡੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਵਿਦਯੁਤ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ ਹਨ।
ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਂ ਪृਚ੍ਛਸੇ ਦੀਪ੍ਤਾਨ੍ਸਮਧਾਰਾਨ੍ਸਮਾਹਿਤਾਨ੍। ਵਰਾਹਕਰ੍ਣਾਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਗ੍ਰਾਃ ਸਹਦੇਵਸ੍ਯ ਤੇ ਸ਼ਰਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਤੇ ਲਗਦੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਚਲਾਏ ਬਾਣਾਂ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਸਹਦੇਵ ਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਸੂਰ ਦੇ ਕੰਨ ਵਰਗੇ ਤੇ ਨੁਕਦਾਰ ਹਨ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਂ ਸਾਯਕੋ ਦੀਰ੍ਘੋ ਗਵ੍ਯੇ ਕੋਸ਼ੇ ਚ ਦਂਸ਼ਿਤਃ। ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯਾਯਂ ਮਹਾਘੋਰਃ ਸਰ੍ਵਭਾਰਸਹੋ ਮਹਾਨ੍
ਇਹ ਲੰਬਾ ਤੀਰ, ਜੋ ਗੋ-ਧਨ ਲਈ ਕਵਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪਰੀਖਿਆ ਗਿਆ, ਪਾਰਥ ਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ, ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਹਰ ਭਾਰ ਝੱਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਂ ਨਿਰ੍ਮਲਃ ਖਙ੍ਗੋ ਦ੍ਵੀਪਿਚਰ੍ਮਣਿ ਦਂਸ਼ਿਤਃ। ਰਾਜ੍ਞੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯਾਯਂ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਇਹ ਨਿਰਮਲ ਤਲਵਾਰ, ਜੋ ਟਾਪੂ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਖਾਲ 'ਤੇ ਪਰੀਖਿਆ ਹੋਈ, ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਹੈ।
ਵੈਯਾਘਕੋਸ਼ੋ ਭੀਮਸ੍ਯ ਪਞ੍ਚਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਲਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਵਾਰਣਾਨਾਂ ਸੁਦृਪ੍ਤਾਨਾਂ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਸ੍ਕਨ੍ਧਸ਼ਾਤਨੇ
ਭੀਮ ਦਾ ਇਹ ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਵਾਲਾ ਤੀਰ-ਕਵਰ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਪੰਜ ਬਾਘਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ, ਉਹ ਹਠੀਲੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੋੜਣ ਲਈ ਸਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਸਵਰ੍ਣਾਭਃ ਖਙ੍ਗਃ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਮृਗੇਨ੍ਦ੍ਰਚਰ੍ਮਪਿਹਿਤਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਧਾਰਃ ਸੁਨਿਰ੍ਮਲਃ
ਇਹ ਪਾਰਥ ਦੀ ਤਲਵਾਰ, ਨੀਲ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਰਖਦੀ ਹੈ, ਸਿੰਘ ਦੀ ਖਾਲ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਹੈ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਃ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਗ੍ਰਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ । ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯੈष ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਪਰਸੈਨ੍ਯਾਗ੍ਰਦੂषਣਃ
ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲੀ ਤਲਵਾਰ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਂ ਪਾਰ੍षਤੇ ਕੋਸ਼ੇ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੋ ਰੁਚਿਰਤ੍ਸਰੁਃ ।। ਨਕੁਲਸ੍ਯੈष ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਸਮਪ੍ਰਭਃ
ਇਹ ਰੰਗਦਾਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤਲਵਾਰ, ਪਾਰਸ਼ਤ ਦੇ ਕਵਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਹੋਈ, ਨਕੁਲ ਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਂ ਪਿਙ੍ਗਲਃ ਖਙ੍ਗਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰੋ ਮਣਿਮਯਤ੍ਸਰੁਃ। ਸਹਦੇਵਸ੍ਯ ਖਙ੍ਗੋऽਯਂ ਭਾਰਸਾਹੋऽਤਿਦਂਸ਼ਿਤਃਕ । ਭੀਮਸ੍ਯਾਯਂ ਮਹਾਦਣ੍ਡਃ ਸਰ੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਵਿਨਾਸ਼ਨਃ
ਇਹ ਪਿੰਗਲ ਰੰਗ ਦੀ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀ ਤੇ ਮਣੀਆਂ ਵਾਲੀ ਹਥੀ ਤਲਵਾਰ ਸਾਹਦੇਵ ਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਭਾਰੀ ਹੈ। ਭੀਮ ਦੀ ਇਹ ਵੱਡੀ ਗਦਾ, ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਭੇਦਤੋ ਹ੍ਯਰ੍ਜੁਨਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਕਥਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ । ਆਯੁਧਾਨਿ ਕਲਾਪਾਂਸ਼੍ਚ ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚਾਤੁਲਪ੍ਰਭਾਨ੍
ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰ, ਤੀਰ-ਕਵਰ ਅਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਚਮਕ ਵਾਲੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਪਾਰ੍ਥਂ ਨ ਮੂਢਾਤ੍ਮਾ ਵ੍ਯਜਾਨਤ। ਵਿਰਾਟਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਭੁਖੇ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਪੁਨਰੇਵ ਤਮ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਵਿਰਾਟ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਾ ਸਕਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪੁੱਛਿਆ।
ਸੁਵਰ੍ਣਰੁਚਿਰਾਣ੍ਯੇषਾਮਾਯੁਧਾਨਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਰੁਚਿਰਾਣਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ੍ਤੇ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਮਾਸ਼ੁਕਾਰਿਣਾਮ੍
ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਹਨ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਤੇਜ਼-ਕਰਤਬ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਵਨੁ ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇष੍ਵਪਰਾਜਿਤਾਃ। ਯੇषਾਮਿਮਾਨਿ ਦੀਪ੍ਤਾਨਿ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਦੀਪ੍ਯਨ੍ਤਿ ਭਾਨ੍ਤਿ ਚ
ਕਿੱਥੇ ਹਨ ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪਾਂਡਵ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜੇਤ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਹਥਿਆਰ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ?
ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਵਸਨ੍ਤਿ ਦੇਸ਼ੇ ਚ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾ ਬਨ੍ਧੁਵਤ੍ਸਲਾਃ। ਕ੍ਵ ਧਰ੍ਮਰਾਜਃ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਕਿਹੜੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਹ ਧਰਮਕੁੰਨ, ਰਿਸ਼ਤੇ-ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ? ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਧਰਮਰਾਜ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ?
ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ਸੁਧੀਃ । ਧਰ੍ਮਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਧਰ੍ਮਮੂਰ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਉਹ ਧਰਮ ਵਾਲਾ, ਧਰਮਕੁੰਨ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਧਰਮ ਦਾ ਨਿਗਰਾਨ, ਧਰਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਨਿष੍ਠੋ ਧਰ੍ਮਕਰ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮਗੋਪ੍ਤਾ ਸੁਧਰ੍ਮਕृਤ੍। ਸਤ੍ਯਾਰ੍ਜਵਕ੍ਸ਼ਮਾਧਾਰੋ ਘृਣੀ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਧਰਮ 'ਚ ਟਿਕਾ ਹੋਇਆ, ਧਰਮਕਰਤਾ, ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਧਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਚ, ਸਧਾਰਣਤਾ ਤੇ ਮਾਫੀ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਦਇਆਲੂ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਭੀਮਸੇਨਾਰ੍ਜੁਨੌ ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਮਾਤੁਲਾ ਮਮ। ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵੋ ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਕੁਸ਼ਲੌ ਰਣੇ
ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਵੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਮਾਮੇ ਹਨ; ਨਕੁਲ ਜਾਂ ਸਾਹਦੇਵ, ਦੋਵੇਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਰ੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਵਿਨਾਸ਼ਨਾਃ। ਰਾਜ੍ਯਮਕ੍ਸ਼ੈਃ ਪਰਾਜਿਤ੍ਯ ਨਃ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਵਨਂ ਗਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਹੀ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜ ਪਾਸੇ ਜੂਏ 'ਚ ਹਾਰ ਕੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਚਾਪਿ ਪਾਞ੍ਚਾਲੀ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰਤ੍ਨਮਿਤਿ ਮੇ ਸ਼੍ਰੁਤਾ। ਜਿਤਾ ਚਾਕ੍ਸ਼ੈਸ੍ਤਦਾ ਕृष੍ਣਾ ਤਾਨੇਵਾਨ੍ਵਗਮਦ੍ਵਨੇ
ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਪਾਂਚਾਲੀ, ਜੋ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਤਨ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਜੂਏ 'ਚ ਹਾਰ ਗਈ; ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਗਈ।
ਉਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਤੇ ਨਃ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਵਨਂ ਗਤਾਃ
ਉਹ ਆਪਣਾ ਧਰਮਕ ਰਾਜ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੰਗਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਯਦਿ ਜਾਨੀषੇ ਕ੍ਵਨੁ ਤੇ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣਃ । ਕ੍ਵਨੁ ਵਾ ਨਿਵਸਨ੍ਤੀਤਿ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਬृਹਨ੍ਨਲੇ
ਜੇ ਤੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਬਾਰੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ, ਬ੍ਰਿਹੰਨਲਾ, ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਨ?
ਕਿਮਰ੍ਥਮਾਗਤਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਕਥਂ ਜ੍ਞਾਤਾਨਿ ਭਵਤਾ ਤਥਾ ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਆਏ ਹਨ? ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ? ਇਹ ਵੀ ਦੱਸ, ਸੋਹਣੀਏ.
ਤਤਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਬੀਭਤ੍ਸੁਃ ਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨਃ। ਉਵਾਚ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਤਮੁਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਵਚਃ
ਫਿਰ ਕੌਂਤੀ ਪੁੱਤਰ ਅਰਜੁਨ, ਜਿਸਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਹਨ, ਹੱਸ ਕੇ ਉਸ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਉੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।'
ਮਾ ਭੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸਰ੍ਵਂ ਤੇ ਵਰ੍ਣਯਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਨਾਤ੍ਰ ਭੇਤਵ੍ਯਮਦ੍ਯਾਪਿ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ ਯਥਾਤਥਾ
ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਤੂੰ ਡਰ ਨਾ ਕਰ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸਮਝਾ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਅਜੇ ਵੀ ਡਰਣ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ।
ਵਯਂ ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਨਾਮ ਵਨਵਾਸਸ੍ਯ ਪਾਰਗਾਃ। ਅਤੀਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇ ਵਰ੍षੇ ਚ੍ਛਨ੍ਨਵਾਸਮਿਹੋषਿਤਾਃ। ਤਸ੍ਮਾਦਸ਼ਙ੍ਕਿਤਮਨਾਃ ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਵਹਿਤੋਤ੍ਤਰ
ਅਸੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਤੇਰ੍ਹਾ ਸਾਲ ਇੱਥੇ ਲੁਕ ਕੇ ਕੱਟਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਉੱਤਰ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰ ਕੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਅਹਮਸ੍ਮ੍ਯਰ੍ਜੁਨੋ ਨਾਮ ਕਙ੍ਕੋ ਨਾਮ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤੁ ਵਲਲਃ ਪਿਤੁਸ੍ਤੇ ਰਸਪਾਚਕਃ। ਅਸ਼੍ਵਬਨ੍ਧਸ੍ਤੁ ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ੍ਤੁ ਗੋਪਤਿਃ
ਮੈਂ ਅਰਜੁਨ ਹਾਂ; ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦਾ ਨਾਂ ਕੰਕਾ ਹੈ; ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਵਲਲਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਰਸੋਈਆ ਹੈ; ਨਕੁਲ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈ।
ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਯਦਰ੍ਥੇ ਕੀਚਕੋ ਹਤਃ। ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਃ ਸਹਭ੍ਰਾਤृਭਿਰਾਹਵੇ
ਸੈਰੰਧਰੀ ਨੂੰ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਸਮਝ, ਜਿਸ ਲਈ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਮੰਦ ਬਚਨ ਵਾਲੇ ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਦ੍ਵਚਨਂ ਜਿष੍ਣੋਰ੍ਵਿਸ੍ਮਯਸ੍ਫਾਰਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਨਨਿਮਿषਃ ਪਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਨੈਰ੍ਵਾਚਮੁਵਾਚ ਹ
ਜਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉੱਤਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਖੁਲ ਗਈਆਂ; ਉਹ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਨਿਗਾਹ ਲਾ ਕੇ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਦਸ਼ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਨਾਮਾਨਿ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਮੇ ਕਥਾਸੁ ਚ। ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਯਾਸ੍ਤਾਨਿ ਯਦਿ ਮੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਤੇ
ਮੈਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪਾਰਥ ਦੇ ਦਸ ਨਾਂ ਹਨ; ਜੇ ਤੂੰ ਉਹ ਦੱਸ ਦੇਵੇਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਹਰ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਵਾਂਗਾ।
ਅਹਂ ਤਰ੍ਹਿ ਤਵਾਚਕ੍ਸ਼ੇ ਦਸ਼ ਨਾਮਾਨਿ ਤਾਨਿ ਮੇ। ਵੈਰਾਟੇ ਸ਼ृਣੁ ਤਾਨਿ ਤ੍ਵਂ ਯਾਨਿ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤਾਨਿ ਤੇ। ਈਸ਼ਾਨੋ ਵਿਦਧੇ ਦੇਵਸ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵਸ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰੋ ਦਿਵਿ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਸ ਨਾਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ; ਇੱਥੇ ਸੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਸੁਣੇ ਹਨ: ਈਸ਼ਾਨ, ਵਿਧਾਤਾ, ਦੇਵ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ।