ਅਤਿਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਣਿ ਹ੍ਰਸ੍ਵਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਚ ਮृਦੂਨਿ ਚ। ਆਯੁਧਾਨਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤਵੈਤਾਨਿ ਮਹਾਬਲ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਨਾਜੁਕ, ਛੋਟੇ ਤੇ ਮ੍ਰਿਦੂ ਹਨ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭੂਮਿਂਜਯਾਰੁਹ੍ਯ ਸ਼ਮੀਮੇਤਾਂ ਪਲਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ । ਅਸ੍ਯਾਂ ਹਿ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਧਨੂਂषਿ ਨਿਹਿਤਾਤ੍ਯੁਤ
ਇਸ ਲਈ, ਭੂਮਿੰਜਯ, ਇਸ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਮੀ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਹੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਭੀਮਸ੍ਯ ਬੀਭਤ੍ਸੋਰ੍ਯਮਯੋਸ੍ਤਥਾ । ਧ੍ਵਜਾ ਸ਼ਰਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਰਾਣਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਕਵਚਾਨਿ ਚ
ਇੱਥੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਭੀਮ, ਬੀਭਤਸੁ ਅਤੇ ਜੁੜਵਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਬੈਨਰ, ਤੀਰ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਕਵਚ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰੈਵ ਤੁ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਧਨੁਃ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਗਾਣ੍ਡਿਵਮ੍ । ਏਕਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸਂਮਿਤਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਇੱਥੇ ਪਰਥ ਦਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਸ਼ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਲੱਖ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ ਤੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਯਾਮਸਹਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤृਣਰਾਜਸਮਂ ਮਹਤ੍ । ਸਰ੍ਵਾਯੁਧਮਹਾਮਾਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਾਰਿਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਕਮ੍
ਇਹ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਘਾਹ ਦੇ ਗੱਠ ਵਾਂਗ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਵਰ੍ਣਵਿਕृਤਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਮਾਯਤਮਵ੍ਰਣਮ੍। ਅਲਂ ਭਾਰਂ ਗੁਰੁਂ ਸੋਢੁਂ ਵਾਰੁਣਂ ਚ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਦਿਵਿਆ, ਚਿੱਟਾ, ਲੰਮਾ, ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ, ਭਾਰੀ ਭਾਰ ਸਹਿਣ ਯੋਗ, ਵਾਰੁਣ ਦਾ ਤੇ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣਾ ਹੈ।
ਤਾਦृਸ਼ਾਨ੍ਯੇਵ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਬਲਵਨ੍ਤਿ ਦृਢਾਨਿ ਚ। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਭੀਮਸ੍ਯ ਬੀਭਤ੍ਸੋਰ੍ਯਮਯੋਸ੍ਤਥਾ । ਪ੍ਰਥਿਤਾਨਿ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਨਿ ਦੁਰ੍ਦਸ਼ਾਨਿ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੁਤ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਭੀਮ, ਬੀਭਤਸੁ ਅਤੇ ਜੁੜਵਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਦ੍ਰਿੜ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੇ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਔਖੇ ਹਨ।
ਸ਼ਰੀਰਮਿਹ ਚਾਸਕ੍ਤਂ ਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁष੍ਕਂ ਪੁਰਾ ਕਿਲ। ਤਦਹਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਃ ਸਨ੍ਸ੍ਪृਸ਼ੇਯਂ ਪਾਣਿਨਾ ਕਥਮ੍
ਇੱਥੇ, ਕਈ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਕ ਸੁੱਕਾ ਸ਼ਮੀ ਰੁੱਖ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਫਿਰ ਮੈਂ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਛੂ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਨ ਮਾਮੇਵਂਵਿਧਂ ਕਰ੍ਮ ਕਾਰਯਸ੍ਵ ਬृਹਨ੍ਨਲੇ । ਕਥਂ ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਕਰ੍ਤੁਂ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਕਥਂ
ਬ੍ਰਿਹਨ੍ਨਲਾ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਨਾ ਕਰਵਾ। ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਇਹ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਨੈਵਂਵਿਧਂ ਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤਮਾਲਬ੍ਧੁਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਯੋਨਿਨਾ । ਮਹਤਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੇਣ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਜ੍ਞਵਿਦਾ ਸਤਾ
ਇਹ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹਾਂ, ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਸਚਾ ਮਨੁੱਖ ਹਾਂ।
ਸ੍ਪृष੍ਟਵਨ੍ਤਂ ਸ਼ਰੀਰਂ ਮਾਂ ਸ਼ਵਵਾਹਮਿਵਾਸ਼ੁਚਿਮ੍। ਕਥਂ ਵਾ ਵ੍ਯਵਹਾਰ੍ਯਂ ਵੈ ਕੁਰ੍ਵੀਥਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਬृਹਨ੍ਨਲੇ
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਲ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਲਾਸ਼ਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਛੂਹ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਬ੍ਰਿਹਨ੍ਨਲਾ?
ਤਮੁਵਾਚ ਤਤਃ ਸ਼ੂਰਃ ਪਾਰ੍ਥਂ ਪਰਪੁਂਰਜਯਃ। ਦਾਯਾਦਂ ਸਰ੍ਵਮਤ੍ਸ੍ਯਾਨਾਂ ਕੁਲੇ ਜਾਤਂ ਵਿਸ਼ਾਰਦਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਨੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਮਤਸਿਆ ਰਾਜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਰਸ, ਰਾਜਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ, ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ।'
ਜਾਨਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਸ਼ੁਭਂ ਜਾਤ੍ਯਾ ਕੁਲੇਨ ਚ । ਕਥਂ ਨੁ ਪਾਪਕਂ ਕਰ੍ਮ ਬ੍ਰੂਯਾਂ ਤ੍ਵਾऽਹਂ ਪਰਨ੍ਤਪ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਤੇ ਕੁਲ ਦੇ। ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਪਾਪ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਰਣ ਲਈ ਆਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ?
ਵ੍ਯਵਹਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚੈਵ ਭਵਿष੍ਯਸਿ । ਧਨੂਂष੍ਯੇਤਾਨਿ ਮਾ ਭੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਰੀਰਂ ਨਾਤ੍ਰ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵਪਾਰ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋਵੇਂਗਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵੀ। ਇਹ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਨਾ ਕਰ; ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ।
ਦਾਯਾਦਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਰਾਜਸ੍ਯ ਕੁਲੇ ਜਾਤਂ ਮਨਸ੍ਵਿਨਮ੍ । ਕਥਂ ਵਾ ਨਨ੍ਦਿਤਂ ਕਰ੍ਮ ਕਾਰਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਨृਪਾਤ੍ਮਜ
ਮਤਸਿਆ ਰਾਜ ਦੇ ਵਾਰਸ, ਰਾਜਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਤੇ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਰਵਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਰਥਾਤ੍ਪ੍ਰਸ੍ਕਨ੍ਦ੍ਯ ਕੁਣ੍ਡਲੀ। ਆਰੁਰੋਹ ਸ਼ਮੀਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਵੈਰਾਟਿਰਵਸ਼ਸ੍ਤਦਾ
ਪਾਰਥ ਵਲੋਂ ਇਹ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਕੁੰਡਲਾਂ ਵਾਲਾ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰਿਆ ਅਤੇ ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਮੀ ਦੇ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਵਿਰਾਟ ਰਾਜਾ।
ਤਮਨ੍ਵਸ਼ਾਸਚ੍ਛਤ੍ਰੁਘ੍ਨੋ ਰਥੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਧਨਞ੍ਜਯਃ । ਅਵਰੋਪਯ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਗ੍ਰਾਦ੍ਧਨੂਂष੍ਯੇਤਾਨਿ ਮਾਚਿਰਮ੍
ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਧਨੰਜਯ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ: 'ਰੁੱਖ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਉਤਾਰ ਲਿਆ।'
ਸੋਪਹृਤ੍ਯ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਧਨੂਂषਿ ਪृਥੁਵਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍ । ਪਰਿਵੇष੍ਟਨਪਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਮੁਚ੍ਯ ਸਮੁਪਾਨਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਸੀਨੇ ਵਾਲੇ ਸ਼ੂਰਵੀਆਂ ਦੇ ਮਹਿੰਗੇ ਧਨੁਸ਼ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਪੱਤਰ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਪੇਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਪਰਿਵੇष੍ਟਨਮੇਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮੁਞ੍ਚਸ੍ਵ ਮਾਚਿਰਮ੍ । ਤੇषਾਂ ਸਂਨਹਨੀਯਾਨਿ ਪਰਿਮੁਚ੍ਯ ਪਰਨ੍ਤਪਃ। ਅਪਸ਼੍ਯਤ੍ਤਤ੍ਰ ਗਾਣ੍ਡੀਵਂ ਚਤੁਰ੍ਭਿਰਪਰੈਃ ਸਹ
ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਪੱਤਰ ਜਲਦੀ ਖੋਲ੍ਹ। ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਪੇਟੇ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਉੱਥੇ ਗਾਂਡੀਵ ਤੇ ਹੋਰ ਚਾਰ ਧਨੁਸ਼ ਵੇਖੇ।
ਤੇषਾਂ ਵਿਮੁਚ੍ਯਮਾਨਾਨਾਂ ਧਨੁषਾਮਰ੍ਕਵਰ੍ਚਸਾਮ੍। ਵਿਨਿਸ਼੍ਚੇਰੁਃ ਪ੍ਰਭਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਗ੍ਰਹਾਣਾਮੁਦਯੇष੍ਵਿਵ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਮਰਾਂ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ ਧਨੁਸ਼ ਖੋਲ੍ਹੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਿਕਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਉਗਣ ਸਮੇਂ।
ਸ ਤੇषਾਂ ਰੂਪਮਾਲੇਕ੍ਯ ਭੋਗਿਨਾਮਿਵ ਦृਮ੍ਭਤਾਮ੍ । ਹृष੍ਟਰੋਮਾ ਭਯੋਦ੍ਵਿਗ੍ਰਃ ਪ੍ਰਵੇਪਿਤਤਨੁਸ੍ਤਦਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਤੇ ਸ਼ਾਨ ਦੇਖ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਡਰ ਨਾਲ ਥਰ-ਥਰ ਕੰਪਦਾ ਹੋਇਆ।
ਅਰ੍ਜੁਨੇਨ ਸਮਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤਃ ਕਿਂਚਿਦ੍ਧृष੍ਟੋ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਃ। ਤੇषਾਂ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਭ੍ਯਾਸਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਭ੍ਯਾਸਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ।। 58
ਅਰਜੁਨ ਵਲੋਂ ਹੌਸਲਾ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਕੁਝ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੇ ਛੂਹਣ ਦੀ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਆਮੀਲ੍ਯ ਪੁਨਰੁਨ੍ਮੀਲ੍ਯ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਕਾਰ ਸਃ। ਸਮ੍ਯਗ੍ਘੁਣ੍ਟਸ੍ਤਦਾऽऽਸ਼੍ਵਸ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਸਮਪਦ੍ਯਤ ।। 59
ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਛੂਹ ਕੇ, ਫਿਰ ਹਟ ਕੇ, ਇਹ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਫਿਰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਿਖਾਇਆ ਤੇ ਹੌਸਲਾ ਮਿਲਿਆ, ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਂਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਤਾਨਿ ਚਾਪਾਨਿ ਭਾਨੁਮਨ੍ਤਿ ਬृਹਨ੍ਤਿ ਚ। ਵੈਰਾਟਿਰਰ੍ਜੁਨਂ ਰਾਜਨ੍ਨਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। 60
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ ਛੂਹ ਕੇ, ਵਿਰਾਟ ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਅਰਜੁਨ, ਇਹ ਕੀ ਹੈ?'
ਸਾਰਥੇ ਕਿਮਿਦਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਨਾਗੋ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਧਨੁਃ। ਸੌਵਰ੍ਣਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਪਦ੍ਮਾਨਿ ਸ਼ਤਪਤ੍ਰਾਣਿ ਭਾਗਸ਼ਃ । ਕੁਸ਼ਾਗ੍ਨਿਪ੍ਰਤਿਤਪ੍ਤਾਨਿ ਭਾਨੁਮਨ੍ਤਿ ਬृਹਨ੍ਤਿ ਚ
ਸਾਰਥੀ, ਇਹ ਕੀ ਹੈ, ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਚੀਜ਼—ਹਾਥੀ ਹੈ ਜਾਂ ਧਨੁਸ਼? ਇੱਥੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਹਨ, ਕੁਝ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੌ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਕੁਸ਼ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਤਪੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਵੱਡੇ।
ਬਿਨ੍ਦਵਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਸੌਵਰ੍ਣਾ ਮਣਿਪ੍ਰੋਤਾਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਸ਼ਸ਼ਿਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਭਾਃ ਪृष੍ਠੇ ਭਾਨ੍ਤਿ ਰੁਕ੍ਮਪਰਿष੍ਕृਤਾਃ
ਇੱਥੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਹਨ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਗੁੰਥੀਆਂ; ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ।
ਪੁष੍ਪਾਣ੍ਯਤ੍ਰ ਸੁਵਰ੍ਣਾਨਿ ਸ਼ਤਪਤ੍ਰਾਣਿ ਭਾਗਸ਼ਃ । ਵਿਸ੍ਮਾਪਨੀਯਰੂਪਂ ਚ ਭੀਮਂ ਭੀਮਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਇਥੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਫੁੱਲ ਹਨ, ਸੈਂਕੜੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੂਪ-ਸੋਭਾ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਅਦਭੁਤ ਹੈ।
ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਨਿਭਂ ਕਸ੍ਯ ਸ਼ਾਤਕੁਮ੍ਭਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍। ऋषਭਾ ਯਸ੍ਯ ਸੌਵਰ੍ਣਾਃ ਪृष੍ਠੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਸ਼ृਙ੍ਗਿਣਃ
ਇਹ ਕਿਸ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਦੀ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਾਂਡ, ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਖੜੇ ਹਨ।
ਤਾਲਪ੍ਰਮਾਣਂ ਕਸ੍ਯੇਦਂ ਮਣਿਰੁਕ੍ਮਵਿਭੂषਿਤਮ੍ ਹਾਟਕਸ੍ਯ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਯਸ੍ਮਿਞ੍ਸ਼ਾਖਾਮृਗਾ ਦਸ਼
ਇਹ ਕਿਨ੍ਹਾ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਲਮ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵਰਗਾ ਵੱਡਾ, ਮਣੀਆਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਦਸ ਸੋਨੇ ਦੇ ਡਾਲੀ-ਹਿਰਣ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ?
ਦੁਰਾਨਮਂ ਮਹਾਦੀਰ੍ਘਂ ਸੁਰੂਪਂ ਦੁष੍ਪ੍ਰਧਰ੍षਣਮ੍ । ਕਸ੍ਯੇਦਮੀਦृਸ਼ਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਧਨੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਦਂਸ਼ਿਤਾਃ
ਇਹ ਕਿਨ੍ਹਾ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਤੱਕ ਵੱਜਣ ਵਾਲਾ, ਸੁੰਦਰ, ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਦਭੁਤ ਧਨੁ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰ ਕਿਨ੍ਹਾ ਦੇ ਹਨ?