ਮਹਾਦੇਵੋਪਿ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਯੁਦ੍ਧਤੋषਿਤਃ । ਕਿਰਾਤਵੇषਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨੋ ਗਿਰੌ ਹਿਮਵਤਿ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਹਾਂਦੇਵ ਜੀ ਵੀ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਕਿਰਾਤ ਦੀ ਵੈਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਰਥ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਸਨ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂਵਾਦਿਨਂ ਦ੍ਰੋਣਂ ਕਰ੍ਣਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋऽਭ੍ਯਭਾषਤ
ਜਦੋਂ ਦ੍ਰੋਣ ਇਹ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਰਣ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਸਦਾ ਭਵਾਨ੍ਫਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯ ਗੁਣਾਨਸ੍ਮਾਸੁ ਕਤ੍ਥਸੇ। ਨ ਚਾਰ੍ਜੁਨਃ ਕਲਾਪੂਰ੍ਣੋ ਮਮ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਵਾ
ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਨੂੰ ਫਲਗੁਨ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਨਾ ਅਰਜੁਨ, ਨਾ ਮੈਂ, ਨਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਪਾਸ ਪੂਰੀ ਤਰਕਸ਼ ਹੈ।
ਯਦ੍ਯੇष ਪਾਰ੍ਥੋ ਰਾਧੇਯ ਕृਤਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਭਵੇਨ੍ਮਮ । ਜ੍ਞਾਤਾਃ ਪੁਨਸ਼੍ਚਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਵਤ੍ਸਰਾਨ੍
ਜੇ ਇਹ ਪਰਥਾ, ਰਾਧੇਯ, ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਦਵਾਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਗੁਜ਼ਾਰਣਗੇ।
ਅਥਵਾ ਕਸ਼੍ਚਿਦੇਵਾਨ੍ਯਃ ਕ੍ਲੀਬਰੂਪੇਣ ਦੇਵਰਾਟ੍ । ਸ਼ਰੈਰੇਨਂ ਸੁਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਪਾਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਭੂਤਲੇ
ਜਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ, ਨਪੁੰਸਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਦਤਿ ਤਾਂ ਵਾਚਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਪਰਨ੍ਤਪੇ। ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣਃ ਕृਪੋ ਦ੍ਰੌਣਿਃ ਪੌਰੁषਂ ਤਦਪੂਜਯਨ੍
ਜਦੋਂ ਧਰਤਰਾਸ਼ਟਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਦੀ ਮਰਦਾਂਗੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਤਾਂ ਸ਼ਮੀਮਭਿਸਂਗਮ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥੋ ਵੈਰਾਟਿਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਸੁਖਸਂਵਰ੍ਧਿਤਂ ਪਿਤ੍ਰਾ ਸਮਰਾਣਾਮਕੋਵਿਦਮ੍
ਉਸ ਸ਼ਮੀ ਰੁੱਖ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਪਰਥ ਨੇ ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਢੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਏਹਿ ਭੂਮਿਂਜਯਾਰੁਹ੍ਯ ਵੈਰਾਟੇ ਮਹਤੀਂ ਸ਼ਮੀਮ੍। ਸਮਾਦਿष੍ਟੋ ਮਯਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਧਨੁਰ੍ਗਾਣ੍ਡੀਵਮਾਨਯ
ਆਓ, ਭੂਮਿੰਜਯ, ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਸ਼ਮੀ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੋ ਤੇ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਸ਼ ਲਿਆਓ।
ਨੇਮਾਨੀष੍ਵਾਸਨਾਨੀਹ ਸੋਢੁਂ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮੇ ਬਲਮ੍ । ਨਾਲਂ ਭਾਰਂ ਗੁਰੁਂ ਭੇਤ੍ਤੁਂ ਕੁਞ੍ਜਰਂ ਵਾ ਪ੍ਰਮਰ੍ਦਿਤੁਮ੍
ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਇੱਥੇ ਇਹ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਭਾਰੀ ਭਾਰ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਜਾਂ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਕੁਚਲਣ ਲਈ ਲਾਇਕ ਹੈ।
ਮਮ ਵਾ ਬਾਹੁਵਿਕ੍ਸ਼ੇਪਂ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨਿਹ ਵਿਜੇष੍ਯਤਃ। ਨੇਚ੍ਛਾਮਿ ਤੈਰਹਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਕਰ੍ਮ ਵੈਜਯਿਕਂ ਤ੍ਵਿਹ
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਅਤਿਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਣਿ ਹ੍ਰਸ੍ਵਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਚ ਮृਦੂਨਿ ਚ। ਆਯੁਧਾਨਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤਵੈਤਾਨਿ ਮਹਾਬਲ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਨਾਜੁਕ, ਛੋਟੇ ਤੇ ਮ੍ਰਿਦੂ ਹਨ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭੂਮਿਂਜਯਾਰੁਹ੍ਯ ਸ਼ਮੀਮੇਤਾਂ ਪਲਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ । ਅਸ੍ਯਾਂ ਹਿ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਧਨੂਂषਿ ਨਿਹਿਤਾਤ੍ਯੁਤ
ਇਸ ਲਈ, ਭੂਮਿੰਜਯ, ਇਸ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਮੀ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਹੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਭੀਮਸ੍ਯ ਬੀਭਤ੍ਸੋਰ੍ਯਮਯੋਸ੍ਤਥਾ । ਧ੍ਵਜਾ ਸ਼ਰਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਰਾਣਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਕਵਚਾਨਿ ਚ
ਇੱਥੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਭੀਮ, ਬੀਭਤਸੁ ਅਤੇ ਜੁੜਵਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਬੈਨਰ, ਤੀਰ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਕਵਚ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰੈਵ ਤੁ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਧਨੁਃ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਗਾਣ੍ਡਿਵਮ੍ । ਏਕਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸਂਮਿਤਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਇੱਥੇ ਪਰਥ ਦਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਸ਼ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਲੱਖ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ ਤੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਯਾਮਸਹਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤृਣਰਾਜਸਮਂ ਮਹਤ੍ । ਸਰ੍ਵਾਯੁਧਮਹਾਮਾਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਾਰਿਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਕਮ੍
ਇਹ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਘਾਹ ਦੇ ਗੱਠ ਵਾਂਗ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਵਰ੍ਣਵਿਕृਤਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਮਾਯਤਮਵ੍ਰਣਮ੍। ਅਲਂ ਭਾਰਂ ਗੁਰੁਂ ਸੋਢੁਂ ਵਾਰੁਣਂ ਚ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਦਿਵਿਆ, ਚਿੱਟਾ, ਲੰਮਾ, ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ, ਭਾਰੀ ਭਾਰ ਸਹਿਣ ਯੋਗ, ਵਾਰੁਣ ਦਾ ਤੇ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣਾ ਹੈ।
ਤਾਦृਸ਼ਾਨ੍ਯੇਵ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਬਲਵਨ੍ਤਿ ਦृਢਾਨਿ ਚ। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਭੀਮਸ੍ਯ ਬੀਭਤ੍ਸੋਰ੍ਯਮਯੋਸ੍ਤਥਾ । ਪ੍ਰਥਿਤਾਨਿ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਨਿ ਦੁਰ੍ਦਸ਼ਾਨਿ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੁਤ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਭੀਮ, ਬੀਭਤਸੁ ਅਤੇ ਜੁੜਵਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਦ੍ਰਿੜ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੇ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਔਖੇ ਹਨ।
ਸ਼ਰੀਰਮਿਹ ਚਾਸਕ੍ਤਂ ਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁष੍ਕਂ ਪੁਰਾ ਕਿਲ। ਤਦਹਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਃ ਸਨ੍ਸ੍ਪृਸ਼ੇਯਂ ਪਾਣਿਨਾ ਕਥਮ੍
ਇੱਥੇ, ਕਈ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਕ ਸੁੱਕਾ ਸ਼ਮੀ ਰੁੱਖ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਫਿਰ ਮੈਂ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਛੂ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਨ ਮਾਮੇਵਂਵਿਧਂ ਕਰ੍ਮ ਕਾਰਯਸ੍ਵ ਬृਹਨ੍ਨਲੇ । ਕਥਂ ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਕਰ੍ਤੁਂ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਕਥਂ
ਬ੍ਰਿਹਨ੍ਨਲਾ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਨਾ ਕਰਵਾ। ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਇਹ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਨੈਵਂਵਿਧਂ ਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤਮਾਲਬ੍ਧੁਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਯੋਨਿਨਾ । ਮਹਤਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੇਣ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਜ੍ਞਵਿਦਾ ਸਤਾ
ਇਹ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹਾਂ, ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਸਚਾ ਮਨੁੱਖ ਹਾਂ।
ਸ੍ਪृष੍ਟਵਨ੍ਤਂ ਸ਼ਰੀਰਂ ਮਾਂ ਸ਼ਵਵਾਹਮਿਵਾਸ਼ੁਚਿਮ੍। ਕਥਂ ਵਾ ਵ੍ਯਵਹਾਰ੍ਯਂ ਵੈ ਕੁਰ੍ਵੀਥਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਬृਹਨ੍ਨਲੇ
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਲ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਲਾਸ਼ਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਛੂਹ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਬ੍ਰਿਹਨ੍ਨਲਾ?
ਤਮੁਵਾਚ ਤਤਃ ਸ਼ੂਰਃ ਪਾਰ੍ਥਂ ਪਰਪੁਂਰਜਯਃ। ਦਾਯਾਦਂ ਸਰ੍ਵਮਤ੍ਸ੍ਯਾਨਾਂ ਕੁਲੇ ਜਾਤਂ ਵਿਸ਼ਾਰਦਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਨੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਮਤਸਿਆ ਰਾਜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਰਸ, ਰਾਜਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ, ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ।'
ਜਾਨਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਸ਼ੁਭਂ ਜਾਤ੍ਯਾ ਕੁਲੇਨ ਚ । ਕਥਂ ਨੁ ਪਾਪਕਂ ਕਰ੍ਮ ਬ੍ਰੂਯਾਂ ਤ੍ਵਾऽਹਂ ਪਰਨ੍ਤਪ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਤੇ ਕੁਲ ਦੇ। ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਪਾਪ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਰਣ ਲਈ ਆਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ?
ਵ੍ਯਵਹਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚੈਵ ਭਵਿष੍ਯਸਿ । ਧਨੂਂष੍ਯੇਤਾਨਿ ਮਾ ਭੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਰੀਰਂ ਨਾਤ੍ਰ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵਪਾਰ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋਵੇਂਗਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵੀ। ਇਹ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਨਾ ਕਰ; ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ।
ਦਾਯਾਦਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਰਾਜਸ੍ਯ ਕੁਲੇ ਜਾਤਂ ਮਨਸ੍ਵਿਨਮ੍ । ਕਥਂ ਵਾ ਨਨ੍ਦਿਤਂ ਕਰ੍ਮ ਕਾਰਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਨृਪਾਤ੍ਮਜ
ਮਤਸਿਆ ਰਾਜ ਦੇ ਵਾਰਸ, ਰਾਜਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਤੇ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਰਵਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਰਥਾਤ੍ਪ੍ਰਸ੍ਕਨ੍ਦ੍ਯ ਕੁਣ੍ਡਲੀ। ਆਰੁਰੋਹ ਸ਼ਮੀਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਵੈਰਾਟਿਰਵਸ਼ਸ੍ਤਦਾ
ਪਾਰਥ ਵਲੋਂ ਇਹ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਕੁੰਡਲਾਂ ਵਾਲਾ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰਿਆ ਅਤੇ ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਮੀ ਦੇ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਵਿਰਾਟ ਰਾਜਾ।
ਤਮਨ੍ਵਸ਼ਾਸਚ੍ਛਤ੍ਰੁਘ੍ਨੋ ਰਥੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਧਨਞ੍ਜਯਃ । ਅਵਰੋਪਯ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਗ੍ਰਾਦ੍ਧਨੂਂष੍ਯੇਤਾਨਿ ਮਾਚਿਰਮ੍
ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਧਨੰਜਯ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ: 'ਰੁੱਖ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਉਤਾਰ ਲਿਆ।'
ਸੋਪਹृਤ੍ਯ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਧਨੂਂषਿ ਪृਥੁਵਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍ । ਪਰਿਵੇष੍ਟਨਪਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਮੁਚ੍ਯ ਸਮੁਪਾਨਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਸੀਨੇ ਵਾਲੇ ਸ਼ੂਰਵੀਆਂ ਦੇ ਮਹਿੰਗੇ ਧਨੁਸ਼ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਪੱਤਰ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਪੇਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਪਰਿਵੇष੍ਟਨਮੇਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮੁਞ੍ਚਸ੍ਵ ਮਾਚਿਰਮ੍ । ਤੇषਾਂ ਸਂਨਹਨੀਯਾਨਿ ਪਰਿਮੁਚ੍ਯ ਪਰਨ੍ਤਪਃ। ਅਪਸ਼੍ਯਤ੍ਤਤ੍ਰ ਗਾਣ੍ਡੀਵਂ ਚਤੁਰ੍ਭਿਰਪਰੈਃ ਸਹ
ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਪੱਤਰ ਜਲਦੀ ਖੋਲ੍ਹ। ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਪੇਟੇ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਉੱਥੇ ਗਾਂਡੀਵ ਤੇ ਹੋਰ ਚਾਰ ਧਨੁਸ਼ ਵੇਖੇ।
ਤੇषਾਂ ਵਿਮੁਚ੍ਯਮਾਨਾਨਾਂ ਧਨੁषਾਮਰ੍ਕਵਰ੍ਚਸਾਮ੍। ਵਿਨਿਸ਼੍ਚੇਰੁਃ ਪ੍ਰਭਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਗ੍ਰਹਾਣਾਮੁਦਯੇष੍ਵਿਵ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਮਰਾਂ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ ਧਨੁਸ਼ ਖੋਲ੍ਹੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਿਕਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਉਗਣ ਸਮੇਂ।