ਯਾਦृਸ਼ਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਰੂਪਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਯਤ੍ਤਾ ਭਵਨ੍ਤਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜਿਹੋ ਜਿਹੇ ਰੂਪ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਵੀ ਦਿਸ ਰਹੇ ਹਨ; ਤੁਹਾਡੇ ਲੋਕ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ, ਜੰਗ ਹੁਣ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਰਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜਾਨਂ ਵ੍ਯੂਹਧ੍ਵਂ ਵਾਹਿਨੀਮਪਿ । ਵੈਸ਼ਸਂ ਚ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਂ ਰਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਗੋਧਨਮ੍
ਰਾਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਫੌਜ ਨੂੰ ਕਤਾਰ ਵਿਚ ਲਾਓ, ਮੁਸੀਬਤ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹੋ ਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਏष ਵੀਰੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂਵਰਃ। ਆਗਤਃ ਕ੍ਲੀਬਵੇषੇਣ ਪਾਰ੍ਥੋ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹ ਵੱਡਾ ਬਹਾਦਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਬਾਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ, ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਥੇ ਨਰ-ਨਾਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਅਰਜੁਨ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏਤਾਵਦੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਭੀष੍ਮਮਾਲੋਕ੍ਯ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਕੇਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਨਦੀਜ ਲਙ੍ਕੇਸ਼ਵਨਾਰਿਕੇਤੁਰ੍ਨਗਾਹ੍ਵਯੋ ਨਾਮ ਨਗਾਰਿਸੂਨੁਃ । ਗਤ੍ਯਾ ਸੁਰੇਸ਼ਃ ਕ੍ਵਚਿਦਙ੍ਗਨੇਵ ਗੁਰੁਰ੍ਬਭਾषੇ ਵਚਨਂ ਤਦਾਨੀਮ੍
ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਨਦੀਜਾ ਹੈ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤੁਰਗਾਹਵਯਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ—ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਦੇਖ ਕੇ ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਔਰਤ ਵਾਂਗ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਂਜ੍ਞਯਾ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਤੂष੍ਣੀਮਾਸੀਦ੍ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਾਙ੍ਗੇਯਃ ਸਂਜ੍ਞਯਾऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੰਕੇਤ ਵਿਚ ਕਹਿ ਕੇ, ਦ੍ਰੋਣ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਵੀ ਸੰਕੇਤ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਤੀਤਂ ਚਕ੍ਰਮਸ੍ਮਾਕਂ ਵਿषਯਾਨ੍ਤਰਮਾਗਤਾਃ । ਅਤੀਤਃ ਸਮਯਸ਼੍ਚੋਕ੍ਤ ਅਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਯਃ ਸਭਾਤਲੇ। ਨ ਭਯਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸ਼ਙ੍ਕਾਂ ਤ੍ਯਜ ਨਰਰ੍षਭ
ਸਾਡਾ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਆ ਗਏ ਹਾਂ। ਜੋ ਵਾਅਦਾ ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਮੁਕ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੋਂ ਡਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਆਪਣਾ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰ ਲਓ, ਮਰਦਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਦੇਵਵ੍ਰਤੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤੇ ਵਚਨੇ ਹਿਤਕਾਰਿਣਾ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਥਾਲੋਕ੍ਯ ਸਂਜ੍ਞਯਾ ਦ੍ਰੋਣ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਦੇਵਵ੍ਰਤ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਚੁੱਕਾ। ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਸੰਕੇਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਏष ਵੀਰੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂਵਰਃ । ਆਗਤਃ ਕ੍ਲੀਬਰੂਪੇਣ ਪਾਰ੍ਥੋ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹ ਵੱਡਾ ਬਹਾਦਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਬਾਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ, ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ। ਇਹ ਨਰ-ਨਾਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਅਰਜੁਨ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏष ਪਾਰ੍ਥੋ ਹਿ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸਵ੍ਯਸਾਚੀ ਪਰਨ੍ਤਪਃ। ਯੇ ਜੇਤਾਰੋ ਮਹੀਪਾਨਾਮਮੁਨਾ ਕੁਰਵੋ ਹਤਾਃ
ਇਹ ਪਾਰਥ ਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦੇ ਸਨ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਸ੍ਮਿਞ੍ਜਾਤੇ ਮਹੀ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾ ਨਿਰ੍ਭਰੋਚ੍ਛ੍ਵਾਸਿਤਾऽਭਵਤ੍। ਯੇਨ ਮੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਦਤ੍ਤਾ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਦ੍ਰੁਪਦਮੋਜਸਾ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਜਨਮਿਆ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੇ ਚੈਨ ਦੀ ਸਾਹ ਲਿਆ। ਇਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਮੇਰੇ ਯਜਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਵਿਯਦ੍ਗਤਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ । ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਯੇਨ ਪਾਞ੍ਚਾਲੀ ਪੁਰਾ ਯੇਨ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ
ਇਸ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਲਕੜੀ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਮਾਰਿਆ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਇਸ ਨੇ ਪਾਂਚਾਲੀ ਨੂੰ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿਚ ਜਿੱਤਿਆ।
ਖਾਣ੍ਡਵੇ ਯੇਨ ਸਂਤृਪ੍ਤੋ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਸੁਰਾਸੁਰਾਨ੍ । ਪਰਿਣੀਤਾ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਚ ਯੇਨ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਯਾਦਵਾਨ੍
ਖਾਂਡਵ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਜਿਸ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕੀਤਾ, ਦੇਵ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ। ਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਯਾਦਵਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਸੁਭਦਰਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।
ਨਿਰ੍ਜਿਤੋ ਯੇਨ ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰਿਃ ਸ੍ਮਰਾਰ੍ਦਨਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰੀ, ਜੋ ਕਾਮ ਦੇ ਨਾਸਕ ਹੈ, ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਗਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਂ ਯੇਨ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਦਾਨਵਾ ਯੁਧਿ । ਨਿਵਾਤਕਵਚਾ ਰਾਜਨ੍ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਤ੍ਰਿਕੋਟਯਃ। ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ ਕਾਲਕੇਯਾਸ਼੍ਚ ਹਿਰਣ੍ਯਪੁਰਵਾਸਿਨਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਦੇਵ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਜਿੱਤਿਆ। ਰਾਜਾ, ਨਿਵਾਤਕਵਚਾ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਫੌਜਾਂ, ਕਾਲਕੇਯ ਤੇ ਹੀਰਣਯਪੁਰ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਯੇਨ ਤ੍ਵਂ ਮੋਚਿਤੋ ਬਦ੍ਧਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੇਨ ਤਦ੍ਵਨੇ
ਜਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਵਲੋਂ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਛੁਡਾਇਆ।
ਯੇਨ ਗਤ੍ਵੋਤ੍ਤਰਂ ਮੇਰੋਰਾਨਿਨਾਯ ਮਹਦ੍ਧਨਮ੍ । ਯਾਜਿਤੋ ਧਰ੍ਮਸੂਨੁਸ਼੍ਚ ਨृਪਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਚ
ਜਿਸ ਨੇ ਉੱਤਰੀ ਮੇਰੂ ਪਾਰ ਜਾ ਕੇ ਵੱਡਾ ਧਨ ਲਿਆ। ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਯਜਨ ਕੀਤਾ।
ਯਸ੍ਮਿਞ੍ਸ਼ੌਰ੍ਯਂ ਚ ਵੀਰ੍ਯਂ ਚ ਤੇਜੋ ਧੈਰ੍ਯਂ ਪਰਾਕ੍ਰਮਃ । ਔਦਾਰ੍ਯਂ ਚੈਵ ਗਾਮ੍ਭੀਰ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਹ੍ਰੀਰ੍ਧਰ੍ਮੋ ਦਯਾऽऽਰ੍ਜਵਮ੍ । ਏਵਮਾਦਿਗੁਣੋਪੇਤਃ ਸੋਯਂ ਪਾਰ੍ਥੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਿਸ ਵਿਚ ਸ਼ੌਰ, ਤਾਕਤ, ਚਮਕ, ਹੌਸਲਾ, ਵਿਰਤਾ, ਦਿਲਦਾਰੀ, ਗੰਭੀਰਤਾ, ਸੋਭਾ, ਲੱਜਾ, ਧਰਮ, ਦਇਆ ਤੇ ਸਚਾਈ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਇਹ ਪਾਰਥ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨਾਜਿਤ੍ਵਾ ਵਿਨਿਵਰ੍ਤੇਤ ਸਰ੍ਵਾਨਪਿ ਮਰੁਦ੍ਗਣਾਨ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਹੀ ਵਾਪਸ ਆਵੇਗਾ, ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ।
ਕ੍ਲੇਸ਼ਿਤਸ਼੍ਚ ਵਨੇ ਸ਼ੂਰੋ ਵਾਸਵੇਨ ਚ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤਃ। ਅਮਰ੍षਵਸ਼ਮਾਪਨ੍ਨੋ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਨ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਯੋਦ੍ਧਾਰਮਨ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕੌਰਵ
ਇਹ ਬਹਾਦਰ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਕਲੇਸ਼ ਸਹਿ ਲਿਆ, ਵਾਸਵ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ। ਹੁਣ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਇਹ ਜੰਗ ਲੜੇਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਕੌਰਵ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਜੋ ਇਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਸਕੇ।
ਮਹਾਦੇਵੋਪਿ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਯੁਦ੍ਧਤੋषਿਤਃ । ਕਿਰਾਤਵੇषਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨੋ ਗਿਰੌ ਹਿਮਵਤਿ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਹਾਂਦੇਵ ਜੀ ਵੀ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਕਿਰਾਤ ਦੀ ਵੈਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਰਥ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਸਨ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂਵਾਦਿਨਂ ਦ੍ਰੋਣਂ ਕਰ੍ਣਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋऽਭ੍ਯਭਾषਤ
ਜਦੋਂ ਦ੍ਰੋਣ ਇਹ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਰਣ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਸਦਾ ਭਵਾਨ੍ਫਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯ ਗੁਣਾਨਸ੍ਮਾਸੁ ਕਤ੍ਥਸੇ। ਨ ਚਾਰ੍ਜੁਨਃ ਕਲਾਪੂਰ੍ਣੋ ਮਮ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਵਾ
ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਨੂੰ ਫਲਗੁਨ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਨਾ ਅਰਜੁਨ, ਨਾ ਮੈਂ, ਨਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਪਾਸ ਪੂਰੀ ਤਰਕਸ਼ ਹੈ।
ਯਦ੍ਯੇष ਪਾਰ੍ਥੋ ਰਾਧੇਯ ਕृਤਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਭਵੇਨ੍ਮਮ । ਜ੍ਞਾਤਾਃ ਪੁਨਸ਼੍ਚਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਵਤ੍ਸਰਾਨ੍
ਜੇ ਇਹ ਪਰਥਾ, ਰਾਧੇਯ, ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਦਵਾਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਗੁਜ਼ਾਰਣਗੇ।
ਅਥਵਾ ਕਸ਼੍ਚਿਦੇਵਾਨ੍ਯਃ ਕ੍ਲੀਬਰੂਪੇਣ ਦੇਵਰਾਟ੍ । ਸ਼ਰੈਰੇਨਂ ਸੁਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਪਾਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਭੂਤਲੇ
ਜਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ, ਨਪੁੰਸਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਦਤਿ ਤਾਂ ਵਾਚਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਪਰਨ੍ਤਪੇ। ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣਃ ਕृਪੋ ਦ੍ਰੌਣਿਃ ਪੌਰੁषਂ ਤਦਪੂਜਯਨ੍
ਜਦੋਂ ਧਰਤਰਾਸ਼ਟਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਦੀ ਮਰਦਾਂਗੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਤਾਂ ਸ਼ਮੀਮਭਿਸਂਗਮ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥੋ ਵੈਰਾਟਿਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਸੁਖਸਂਵਰ੍ਧਿਤਂ ਪਿਤ੍ਰਾ ਸਮਰਾਣਾਮਕੋਵਿਦਮ੍
ਉਸ ਸ਼ਮੀ ਰੁੱਖ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਪਰਥ ਨੇ ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਢੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਏਹਿ ਭੂਮਿਂਜਯਾਰੁਹ੍ਯ ਵੈਰਾਟੇ ਮਹਤੀਂ ਸ਼ਮੀਮ੍। ਸਮਾਦਿष੍ਟੋ ਮਯਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਧਨੁਰ੍ਗਾਣ੍ਡੀਵਮਾਨਯ
ਆਓ, ਭੂਮਿੰਜਯ, ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਸ਼ਮੀ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੋ ਤੇ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਸ਼ ਲਿਆਓ।
ਨੇਮਾਨੀष੍ਵਾਸਨਾਨੀਹ ਸੋਢੁਂ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮੇ ਬਲਮ੍ । ਨਾਲਂ ਭਾਰਂ ਗੁਰੁਂ ਭੇਤ੍ਤੁਂ ਕੁਞ੍ਜਰਂ ਵਾ ਪ੍ਰਮਰ੍ਦਿਤੁਮ੍
ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਇੱਥੇ ਇਹ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਭਾਰੀ ਭਾਰ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਜਾਂ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਕੁਚਲਣ ਲਈ ਲਾਇਕ ਹੈ।
ਮਮ ਵਾ ਬਾਹੁਵਿਕ੍ਸ਼ੇਪਂ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨਿਹ ਵਿਜੇष੍ਯਤਃ। ਨੇਚ੍ਛਾਮਿ ਤੈਰਹਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਕਰ੍ਮ ਵੈਜਯਿਕਂ ਤ੍ਵਿਹ
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।