ਅਥੈਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪਾਰ੍ਥੋ ਭਯਾਰ੍ਤਂ ਨष੍ਟਚੇਤਸਮ੍ ।। 68
ਫਿਰ ਪਾਰਥ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਡਰ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਅਹਂ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਕੌਰਵ੍ਯੈਰ੍ਹਯਾਨ੍ਸਂਯਚ੍ਛ ਮੇਤਿ ਮਾਮ੍ । ਆਦਦਾਨਃ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵਂ ਪਲਾਯਨਪਰੋऽਭਵਃ ।। 69
ਮੈਂ ਕੌਰਵਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ—ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਰੱਖ। ਜਦ ਤੈਥੋਂ ਮੇਰਾ ਸਾਥ ਹੈ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਭੱਜਣ ਦੀ ਸੋਚ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?
ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਕੌਰਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵਿਜਯਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਯਸ੍ਯ ਯਨ੍ਤਾਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸਂਯਚ੍ਛਾਮਿ ਹਯੋਤ੍ਤਮਾਨ੍। ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧੇ ਜਯੋ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ।। 70
ਕੌਰਵਾਂ ਨਾਲ ਲੜ, ਜਿੱਤ ਤੇਰੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਜਿਸ ਦਾ ਮੈਂ ਰਥ ਹੰਕਦਾ ਹਾਂ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਉਸ ਦੀ ਪੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਥੋਤ੍ਤਰ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਯਨ੍ਤ੍ਰਾ ਸਹ ਮਯਾ ਕੁਰੂਨ੍ । ਜਿਤ੍ਵਾ ਮਹੀਂ ਯਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਸਕਲਾਮਿਮਾਮ੍ ।। 71
ਉੱਤਰ, ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਥ ਹੰਕਦੇ ਹੋਏ ਕੌਰਵਾਂ ਨਾਲ ਲੜ; ਜਿੱਤ ਕੇ, ਇੱਦਾਂ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਮਾਣ ਤੇ ਰਾਜ ਭੋਗੇਂਗਾ।
ਹਤੋ ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸਸੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਨ ਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਤੇ ਪਲਾਯਨਮ੍ ।। 72
ਜੇ ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਸੁਰਗ ਮਿਲੇਗਾ; ਪਰ ਭੱਜ ਜਾਣਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ।
ਅਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕੁਰੂਞ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾ ਜਯਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ। ਤਥਾऽਹਂ ਪ੍ਰਯਤਿष੍ਯੇऽਤ੍ਰ ਸਹਾਯੋऽਤ੍ਰ ਮਤੋ ਹ੍ਯਹਮ੍ ।। 73
ਅੱਜ ਜਦ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਏਂਗਾ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੇਂਗਾ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵੀ ਇੱਥੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸਾਥੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਯਦਿ ਨੋਤ੍ਸਹਸੇ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਿਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਕਰ੍ਸ਼ਨ। ਏਹਿ ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਹਯਾਨ੍ਯਚ੍ਛ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਿਃ ।। 74
ਜੇ ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਤਾ ਆ ਕੇ ਮੇਰੇ ਘੋੜੇ ਹੰਕਾਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਂ।
ਪ੍ਰਯਾਹ੍ਯੇਤਦ੍ਰਥਾਨੀਕਂ ਮਦ੍ਬਾਹੁਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ । ਅਪ੍ਰਧृष੍ਯਤਮਂ ਘੋਰਂ ਗੁਪ੍ਤਂ ਘੋਰੈਰ੍ਮਹਾਰਥੈਃ । ਮਾ ਭੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਗ੍ਰ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋਸਿ ਪਰਂਤਪ ।। 75
ਮੇਰੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਇਸ ਰਥਾਂ ਦੀ ਲਾਈਨ ਵੱਲ ਚੱਲ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਡਰ ਨਾ ਕਰ, ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੂੰ ਇੱਕ ਯੋਧਾ ਹੈਂ।
ਅਹਂ ਤੈਃ ਕੁਰੁਭਿਰ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਨੇष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਪਸ਼ੂਨ੍ । ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੈਤਦ੍ਰਥਾਨੀਕਮਪ੍ਰਧृष੍ਯਂ ਦੁਰਾਸਦਮ੍ ।। 76
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਕੌਰਵਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ ਤੇ ਤੇਰੀਆਂ ਗਾਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਇਸ ਰਥਾਂ ਦੀ ਲਾਈਨ ਵਿਚ ਚੱਲ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿਚ ਔਖੀ ਹੈ।
ਯਨ੍ਤਾ ਭਵ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇऽਹਂ ਕੁਰੁਭਿਃ ਸਹ। ਸ਼ੂਰਾਨ੍ਸਮਰਚਣ੍ਡਾਂਸ਼੍ਚ ਨਯਿष੍ਯੇ ਯਮਸਾਦਨਮ੍ ।। 77
ਮੈਂ ਲੜਾਂਗਾ ਤੇ ਤੂੰ ਰਥ ਹੰਕਾਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ; ਮੈਂ ਕੌਰਵਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਯਮਲੋਕ ਪਹੁੰਚਾਵਾਂਗਾ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣੋ ਵੈਰਾਟਿਂ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰਪਰਾਜਿਤਃ। ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਭਯਾਰ੍ਤਂ ਤਮੁਤ੍ਤਰਂ ਭਰਤਰ੍षਭਃ ।। 78
ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕਦੇ ਹਰਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਉੱਤਰ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤਸ੍ਤਤੋ ਵਿਵੇष੍ਟਨ੍ਤਮਕਾਮਂ ਭਯਪੀਡਿਤਮ੍ । ਰਥਮਾਰੋਪਮਾਯਾਸ ਪਾਰ੍ਥਃ ਪਰਪੁਰਂਜਯਃ ।। 79
ਉਸਨੂੰ ਇधर-ਉਧਰ ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਤੇ ਮਨ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਘੁੰਮਦਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਾਰਥ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲਿਆ।
ਤਮਾਰੋਪ੍ਯ ਰਥੋਪਸ੍ਥੇ ਵਿਲਪਨ੍ਤਂ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਗਾਣ੍ਡੀਵਂ ਧਨੁਰਾਦਾਤੁਮੁਪਾਯਾਤ੍ਤਾਂ ਸ਼ਮੀਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸਨੂੰ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਧਨੰਜੈ ਉਸ ਸ਼ਮੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਆਪਣਾ ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਸਕੇ।
ਉਤ੍ਤਰਂ ਤਂ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਨ੍ਤਾਰਮਰ੍ਜੁਨਃ ।। 80
ਉੱਤਰ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਰਥ ਹੰਕਾਰ ਬਣਾਕੇ, ਅਰਜੁਨ—
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕ੍ਲੀਬਰੂਪੇਣ ਰਥਸ੍ਥਂ ਰਥਿਪੁਙ੍ਗਵਮ੍। ਸ਼ਮੀਮਭਿਮੁਖਂ ਯਾਨ੍ਤਂ ਰਥਮਾਰੋਪ੍ਯ ਚੋਤ੍ਤਰਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਰਥਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਰਥ ਤੇ ਖੜਾ, ਕਲੀਬ ਵਾਂਗ ਭੇਸ ਪਾ ਕੇ, ਸ਼ਮੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਉੱਤਰ ਨੂੰ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲਿਆ ਵੇਖਿਆ—
ਦ੍ਰੋਣਭੀष੍ਮਾਦਯਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਕੁਰੂਣਾਂ ਰਥਿਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਵਿਤ੍ਰਸ੍ਤਮਨਸਸ਼੍ਚਾਸਨ੍ਧਨਞ੍ਜਯਕृਤਾਦ੍ਭਯਾਤ੍
ਦ੍ਰੋਣ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਹੋਰ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ, ਧਨੰਜੈ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਾਨਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਹਤੋਤ੍ਸਾਹਾਨੁਤ੍ਪਾਤਾਨਪਿ ਚਾਦ੍ਭੁਤਾਨ੍। ਗੁਰੁਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੋऽਭ੍ਯਭਾषਤ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਤੇ ਅਜੀਬ ਅਜੀਬ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਸਤਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੇ ਆਖਿਆ—
ਸ੍ਵਰਾਸ਼੍ਚ ਵਾਤਾਃ ਸਂਯਾਨ੍ਤਿ ਰੂਕ੍ਸ਼ਾਃ ਪਰੁषਨਿਸ੍ਵਨਾਃ । ਭਸ੍ਮਵਰ੍षਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਨ ਤਮਸਾ ਸਂਵृਤਂ ਨਭਃ
ਸਖ਼ਤ ਤੇ ਕਰੜੇ ਹਵਾ ਦੇ ਝੋਕੇ ਵੱਜ ਰਹੇ ਹਨ, ਆਕਾਸ਼ 'ਚ ਹਨੇਰਾ ਛਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਸੁੱਟੇ ਦੀ ਵਰਖਾ ਵਰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਰੂਕ੍ਸ਼ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਜਲਦਾ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇऽਦ੍ਭੁਤਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ । ਨਿਃਸਰਨ੍ਤਿ ਚ ਕੋਸ਼ੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਕਠੋਰ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਜੀਬ ਜਾਪਦੇ ਬੱਦਲ ਦਿਸ ਰਹੇ ਹਨ; ਤੇ ਆਪਣੇ ਥਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਨਿਕਲ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵਾਸ਼੍ਚ ਵਿਨਦਨ੍ਤ੍ਯੇਤਾ ਦੀਪ੍ਤਾਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਦਾਰੁਣਾਃ । ਹਯਾਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਰੂਣਿ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤਿ ਧ੍ਵਜਾਃ ਕਮ੍ਪਨ੍ਤ੍ਯਕਮ੍ਪਿਤਾਃ
ਇਹ ਡਰਾਉਣੇ ਗਿੱਦੜ ਚਮਕਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਘੋੜੇ ਅੰਸੂ ਵਹਾ ਰਹੇ ਹਨ ਤੇ ਝੰਡੇ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹਿਲਦੇ, ਕੰਬ ਰਹੇ ਹਨ।
ਯਾਦृਸ਼ਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਰੂਪਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਯਤ੍ਤਾ ਭਵਨ੍ਤਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜਿਹੋ ਜਿਹੇ ਰੂਪ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਵੀ ਦਿਸ ਰਹੇ ਹਨ; ਤੁਹਾਡੇ ਲੋਕ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ, ਜੰਗ ਹੁਣ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਰਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜਾਨਂ ਵ੍ਯੂਹਧ੍ਵਂ ਵਾਹਿਨੀਮਪਿ । ਵੈਸ਼ਸਂ ਚ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਂ ਰਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਗੋਧਨਮ੍
ਰਾਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਫੌਜ ਨੂੰ ਕਤਾਰ ਵਿਚ ਲਾਓ, ਮੁਸੀਬਤ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹੋ ਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਏष ਵੀਰੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂਵਰਃ। ਆਗਤਃ ਕ੍ਲੀਬਵੇषੇਣ ਪਾਰ੍ਥੋ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹ ਵੱਡਾ ਬਹਾਦਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਬਾਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ, ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਥੇ ਨਰ-ਨਾਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਅਰਜੁਨ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏਤਾਵਦੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਭੀष੍ਮਮਾਲੋਕ੍ਯ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਕੇਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਨਦੀਜ ਲਙ੍ਕੇਸ਼ਵਨਾਰਿਕੇਤੁਰ੍ਨਗਾਹ੍ਵਯੋ ਨਾਮ ਨਗਾਰਿਸੂਨੁਃ । ਗਤ੍ਯਾ ਸੁਰੇਸ਼ਃ ਕ੍ਵਚਿਦਙ੍ਗਨੇਵ ਗੁਰੁਰ੍ਬਭਾषੇ ਵਚਨਂ ਤਦਾਨੀਮ੍
ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਨਦੀਜਾ ਹੈ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤੁਰਗਾਹਵਯਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ—ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਦੇਖ ਕੇ ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਔਰਤ ਵਾਂਗ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਂਜ੍ਞਯਾ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਤੂष੍ਣੀਮਾਸੀਦ੍ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਾਙ੍ਗੇਯਃ ਸਂਜ੍ਞਯਾऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੰਕੇਤ ਵਿਚ ਕਹਿ ਕੇ, ਦ੍ਰੋਣ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਵੀ ਸੰਕੇਤ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਤੀਤਂ ਚਕ੍ਰਮਸ੍ਮਾਕਂ ਵਿषਯਾਨ੍ਤਰਮਾਗਤਾਃ । ਅਤੀਤਃ ਸਮਯਸ਼੍ਚੋਕ੍ਤ ਅਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਯਃ ਸਭਾਤਲੇ। ਨ ਭਯਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸ਼ਙ੍ਕਾਂ ਤ੍ਯਜ ਨਰਰ੍षਭ
ਸਾਡਾ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਆ ਗਏ ਹਾਂ। ਜੋ ਵਾਅਦਾ ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਮੁਕ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੋਂ ਡਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਆਪਣਾ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰ ਲਓ, ਮਰਦਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਦੇਵਵ੍ਰਤੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤੇ ਵਚਨੇ ਹਿਤਕਾਰਿਣਾ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਥਾਲੋਕ੍ਯ ਸਂਜ੍ਞਯਾ ਦ੍ਰੋਣ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਦੇਵਵ੍ਰਤ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਚੁੱਕਾ। ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਸੰਕੇਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਏष ਵੀਰੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂਵਰਃ । ਆਗਤਃ ਕ੍ਲੀਬਰੂਪੇਣ ਪਾਰ੍ਥੋ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹ ਵੱਡਾ ਬਹਾਦਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਬਾਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ, ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ। ਇਹ ਨਰ-ਨਾਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਅਰਜੁਨ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏष ਪਾਰ੍ਥੋ ਹਿ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸਵ੍ਯਸਾਚੀ ਪਰਨ੍ਤਪਃ। ਯੇ ਜੇਤਾਰੋ ਮਹੀਪਾਨਾਮਮੁਨਾ ਕੁਰਵੋ ਹਤਾਃ
ਇਹ ਪਾਰਥ ਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦੇ ਸਨ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।