ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਵਚਨਮਾਦਾਯ ਭੀਮੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਚ। ਚਾਪਮਾਦਾਯ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਰਥਮਾਸ੍ਥਾਯ ਪਾਣ੍ਡਵਃ ।। 31
ਭੀਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਕੇ, ਵ੍ਰੱਖ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਧਨੁਸ਼ ਉਠਾਇਆ, ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆ ਗਿਆ।
ਵ੍ਯਮੁਞ੍ਚਚ੍ਛਰਵਰ੍षਾਣਿ ਸਤੋਯ ਇਵ ਤੋਯਦਃ । ਤਂ ਭੀਮੋ ਭੀਮਕਰ੍ਮਾਣਂ ਸ਼ੁਸ਼ਰ੍ਮਾਣਮਥਾऽऽਦ੍ਰਵਤ੍ ।। 32
ਉਹ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਖਾ ਵਰਗਾ ਵਾਹੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਬਦਲ ਵਰ੍ਹਦਾ ਹੋਵੇ; ਫਿਰ ਭੀਮ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੁਸ਼ਰਮਾ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ।
ਵਿਰਾਟਮਭਿਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯੈਨਂ ਤਿष੍ਠਿਤਿष੍ਠੇਤਿ ਚਾਵਦਤ੍ ।। 33
ਵੀਰਾਟ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਰੁਕੋ, ਰੁਕੋ!'
ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਕਾਲਾਨ੍ਤਕਯਮੋਪਮਮ੍ । ਤਿष੍ਠਤਿष੍ਠੇਤਿ ਭਾषਨ੍ਤਂ ਪृष੍ਠਤੋ ਰਥਪੁਙ੍ਗਵਃ ।। 34
ਸੁਸ਼ਰਮਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਜਦ ਪਿੱਛੋਂ ਰਥੀ ਨੇ 'ਰੁਕੋ, ਰੁਕੋ!' ਚੀਕਿਆ।
ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਸੁਮਹਤ੍ਕਰ੍ਮ ਮਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਪਰਾਵृਤ੍ਤੋ ਧਨੁਰ੍ਗृਹ੍ਯ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ ।। 35
ਉਹ ਵੱਡਾ ਕਰਤਬ ਤੇ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਆਉਂਦੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੁਸ਼ਰਮਾ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮੁੜਿਆ, ਧਨੁਸ਼ ਫੜਿਆ ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਿਮੇषਾਨ੍ਤਰਮਾਤ੍ਰੇਣ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਤੇ ਰਥਾਃ । ਰਥਾਨਾਂ ਚ ਗਜਾਨਾਂ ਚ ਵਾਜਿਨਾਂ ਚ ਸਸਾਦਿਨਾਂ ।। 36
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਪਲਕ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਤਸਂਘਾਤਾਃ ਸ਼ੂਰਾਣਾਮੁਗ੍ਰਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍ । ਪਾਤਿਤਾ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਸਮੀਪਤਃ ।। 37
ਵੀਰਾਟ ਦੇ ਨੇੜੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਰਲੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਜਥੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤੇ।
ਪਤ੍ਤਯੋ ਨਿਹਤਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਗਦਾਂ ਗृਹ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ।। 38
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।
ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਃ। ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਮਨਸਾ ਕਿਂ ਸ਼ੇषਂ ਹਿ ਬਲਸ੍ਯ ਮੇ ।। 39
ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਯੁੱਧ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੁਸ਼ਰਮਾ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਿਆ, 'ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਕੀ ਬਚਿਆ?'
ਅਪਰੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਸੈਨ੍ਯੇ ਪੁਰਾ ਮਗ੍ਨੋ ਮਹਾਬਲੇ। ਆਕਰ੍ਣਪੂਰ੍ਣੇਨ ਤਦਾ ਧਨੁषਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤ ।। 40
ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਯੋਧਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਧਨੁਸ਼ ਕੰਨ ਤੱਕ ਖਿੱਚ ਕੇ ਡਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾ ਸਾਯਕਾਂਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪਤੇ ਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ ।। 41
ਸੁਸ਼ਰਮਾ ਵਾਰ ਵਾਰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਛੱਡਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਤਃ ਸਮਸ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤੁਰਗਾਨਭ੍ਯਚੋਦਯਨ੍। ਦਿਵ੍ਯਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਕੁਰ੍ਵਾਣਾਸ੍ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਮਰ੍षਣਾਃ ।। 42
ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਚਲਾਉਣ ਲੱਗੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤਰਾਂ ਵਰਤਦੇ ਹੋਏ, ਤ੍ਰਿਗਰਤਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਟੇ ਰਹੇ।
ਤਾਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤਰਥਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ੍ਤਾਂ ਮਹਾਚਮੂਮ੍ । ਵੈਰਾਟਿਃ ਪਰਮਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਯੁਯੁਧੇ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ ।। 43
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਥ ਤੇ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮੁੜਦੇ ਵੇਖ, ਵੀਰਾਟ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਸਧਾਰਣ ਯੁੱਧ ਲੜਿਆ।
ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਃ ਸਮਭਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਅਯੁਧ੍ਯਨ੍ਤ ਜਯੈषਿਣਃ। ਤਾਨ੍ਭੀਮਸੇਨਃ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂਵਰਃ । ਵੈਰਾਟਿਃ ਪਰਮਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਯੁਯੁਧੇ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ ।। 44
ਤ੍ਰਿਗਰਤਾ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ ਤੇ ਲੜੇ; ਭੀਮਸੇਨ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਧਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇ ਵੀਰਾਟ, ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਅਸਧਾਰਣ ਯੁੱਧ ਲੜੇ।
ਸਹਸ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਹਿਣੀਦ੍ਰਾਜਾ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਨਕੁਲਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਪ੍ਤੈਵ ਸ਼ਤਾਨਿ ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਚ੍ਛਰੈਃ ।। 45
ਕੁੰਤੀਪੁਤ੍ਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰ ਛੱਡੇ, ਤੇ ਨਕੁਲ ਨੇ ਵੀ ਸੱਤ ਸੌ ਤੀਰ ਚਲਾਏ।
ਸ਼ਤਾਨਿ ਤ੍ਰੀਣਿ ਸ਼ੂਰਾਣਾਂ ਸਹਦੇਵਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਮਾਦਿष੍ਟੋ ਨਿਜਘ੍ਨੇ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ ।। 46
ਸਹਦੇਵ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਤਿੰਨ ਸੌ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ!
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਮਹਤੀਂ ਸੇਨਾਂ ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਨਾਂ ਮਹਾਬਲਃ । ਕ੍ਸ਼ੋਭਯਨ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਸਿਂਹਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਮृਗਾਨਿਵ ।। 47
ਤ੍ਰਿਗਰਤਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਛੋਟੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ।
ਤਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਰਾਜਾ ਤ੍ਵਰਮਾਣੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਅਭਿਦ੍ਰੁਤ੍ਯ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾਣਂ ਸ਼ਰੈਰਭ੍ਯਹਨਦ੍ਧृਸ਼ਮ੍ ।। 48
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਸੁਸ਼ਰਮਾ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾऽਪਿ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਵਰਾਣੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍ । ਅਵਿਧ੍ਯਦ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਬਾਣੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਸ਼੍ਚਤੁਰੋ ਹਯਾਨ੍ ।। 49
ਸੁਸ਼ਰਮਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਦਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਤੇ ਚਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਖਮੀ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਕਾਰੀ ਕੁਨ੍ਤੀऽਪੁਤ੍ਰੋ ਵृਕੋਦਰਃ। ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾਣਮਸ਼੍ਵਾਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨ੍ਯਪਾਤਯਤ੍ ।। 50
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ਰਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਸਦੇ ਘੋੜੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤੇ।
ਪृष੍ਠਗੋषੌ ਚ ਤਸ੍ਯਾਥ ਹਤ੍ਵਾ ਪਰਮਸਾਯਕੈਃ। ਅਥਾਸ੍ਯ ਸਾਰਥਿਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਥੋਪਸ੍ਥਾਦਪਤਯਤ੍ ।। 51
ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਰਥ ਦੇ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਵੀ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਚਕ੍ਰਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤੁ ਸ਼ੂਰਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਣਾਸ਼੍ਵੋ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ। ਸ ਭਯਾਦ੍ਵਿਰਥਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਰੈਗਰ੍ਤਂ ਵ੍ਯਾਜਹਾਤ੍ਤਦਾ ।। 52
ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ੂਰਾ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ੋਣਾਸ਼ਵ ਸੀ, ਡਰ ਕਰਕੇ ਰਥ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋਏ ਤ੍ਰਿਗਰਤਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਵਿਰਾਟਃ ਪ੍ਰਸ੍ਕਨ੍ਦ੍ਯ ਰਥਾਦਥ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਣਃ। ਗਦਾਮਸ੍ਯ ਪਰਾਮृਸ਼੍ਯ ਤਮੇਵਾਭ੍ਯਹਨਦ੍ਬਲੀ ।। 53
ਫਿਰ ਵਿਰਾਟ ਨੇ ਸੁਸ਼ਰਮਾ ਦੇ ਰਥ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਕੇ ਉਸਦੀ ਗਦਾ ਫੜੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਸ ਚਚਾਰ ਗਦਾਪਾਣਿਰ੍ਵृਦ੍ਧੋऽਪਿ ਤਰੁਣੋ ਯਥਾ ।। 54
ਉਹ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਗਦਾ ਨੂੰ ਐਸਾ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋਵੇ।
ਭੀਮਸ੍ਤੁ ਭੀਮਸਂਕਾਸ਼ੋ ਰਥਾਤ੍ਪ੍ਰਸ੍ਕਨ੍ਦ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਉਤ੍ਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਗਤ੍ਵਾ ਵੇਗੇਨ ਤਦ੍ਰਥੇ ਵਿਨਿਪਤ੍ਯ ਚ। ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਣਃ ਸ਼ਿਰੋऽਗੁਹ੍ਣਾਤ੍ਪੁਨਰਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਯੁਧ੍ਯਤਃ ।। 55
ਭੀਮ, ਜੋ ਭੀਮ ਵਰਗਾ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ाली ਸੀ, ਰਥ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ਰਮਾ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਤੇ ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਸੁਸ਼ਰਮਾ ਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਅਗ੍ਰਾਦ੍ਗਿਰੇਰ੍ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਸਿਂਹਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਮृਗਂ ਯਥਾ। ਊਰ੍ਧ੍ਵਮੁਤ੍ਪ੍ਲृਤ੍ਯ ਮਾਰ੍ਜਾਰ ਆਖੋਰ੍ਯਦ੍ਵਚ੍ਛਿਰੋ ਰੁषਾ ।। 56
ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬਿੱਲੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਚੂਹੇ ਦਾ ਸਿਰ ਉਠਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਭੀਮ ਨੇ ਵੀ ਐਸਾ ਕੀਤਾ।
ਸਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਤੁ ਰੋषਾਤ੍ਤਂ ਨਿष੍ਪਿਪੇष ਮਹੀਤਲੇ। ਯਦਾ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਪ੍ਰਾਹਰਦ੍ਵਿਲਪਿष੍ਯਤਃ ।। 57
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮਹਾਂਬਾਹੂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ ਜਦ ਉਹ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਜਾਨੁ ਦਦੌ ਭੀਮੋ ਜਘ੍ਨੇ ਚੈਨਮਰਤ੍ਨਿਨਾ । ਸ ਮੋਹਮਗਮਦ੍ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਹਾਰਵਰਪੀਡਿਤਃ।। 58
ਭੀਮ ਨੇ ਉਸਦੇ ਘੁੱਟ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ; ਰਾਜਾ ਵੱਡੇ ਵੱਜ ਦੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵੀਰੇ ਗृਹੀਤੇ ਤੁ ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਨਾਂ ਮਹਾਰਥੇ। ਅਭਜ੍ਯਤ ਬਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਨਾਂ ਭਯਾਤੁਰਮ੍ ।। 59
ਜਦ ਉਹ ਵੀਰ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਤ੍ਰਿਗਰਤਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਹਾਰਥੀਆਂ ਦਾ ਫੌਜ ਡਰ ਕਰਕੇ ਟੁੱਟ ਗਿਆ।
ਨਿਵृਤ੍ਯ ਗਾਸ੍ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਅਵਜਿਤ੍ਯ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾਣਂ ਧਨਂ ਚਾਦਾਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ।। 60
ਫਿਰ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਰੇ ਮਹਾਰਥੀ, ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਵਾਪਸ ਮੁੜੇ, ਸੁਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਸਾਰਾ ਧਨ ਲੈ ਆਏ।