ਏਤੇਪਾਮਪਿ ਦੀਯਨ੍ਤਾਂ ਰਥਾ ਧ੍ਵਜਪਤਾਕਿਨਃ। ਕਵਚਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਦृਢਾਨਿ ਚ ਲਘੂਨਿ ਚ ।। 33
ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਰਥ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਹਲਕੇ ਕਵਚ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ।
ਪ੍ਰਤਿਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤੁ ਗਾਤ੍ਰੇषੁ ਦੀਯਨ੍ਤਾਮਾਯੁਧਾਨਿ ਚ । ਨੇਮੇ ਜਾਤੁ ਨ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯ੍ਰੇਯੁਰਿਤਿ ਮੇ ਧੀਯਤੇ ਮਤਿਃ ।। 34
ਕਵਚ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਪਾ ਲੈਣ, ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ; ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਦੇ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਹਟਣਗੇ ਨਹੀਂ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨृਪਤੇਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤ੍ਵਰਿਤਮਾਨਸਃ। ਸ਼ਤਾਨੀਕਃ ਸ ਪਾਰ੍ਥਭ੍ਯੋ ਰਥਾਨ੍ਰਾਜਨ੍ਸਮਾਦਿਸ਼ਤ੍ ।। 35
ਰਾਜਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਤਾਨੀਕਾ ਨੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਸੀ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਰਥ ਤੁਰੰਤ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ।
ਸਹਦੇਵਾਯ ਰਾਜ੍ਞੇ ਚ ਭੀਮਾਯ ਨਕੁਲਾਯ ਚ। ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਹਸਾ ਸੂਤਾ ਰਾਜਭਕ੍ਤਿਪੁਰਸ੍ਕृਤਾਃ ।। 36
ਸਹਦੇਵ, ਰਾਜਾ, ਭੀਮ ਤੇ ਨਕੁਲ ਲਈ, ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਦੇ ਭਗਤ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਜਲਦੀ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਾ ਨਰਦੇਵੇਨ ਰਥਾਞ੍ਛੀਘ੍ਰਮਯੋਜਯਨ੍। ਕਵਚਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਨਵਾਨਿ ਚ ਦृਢਾਨਿ ਚ।। 37
ਰਾਜਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਰਥ ਤੁਰੰਤ ਜੋੜੇ, ਤੇ ਨਵੇਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਵਚ ਦਿੱਤੇ।
ਵਿਰਾਟਃ ਪ੍ਰਦਦੌ ਯਾਨਿ ਤੇषਾਮਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾਮ੍। ਤਾਨ੍ਯਾਮੁਚ੍ਯ ਸ਼ਰੀਰੇषੁ ਦਂਸ਼ਿਤਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਰਥਾਃ ।। 38
ਵੀਰਾਟ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਨਿਰਮਲ ਸਨ, ਕਵਚ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਮਹਾਰਥੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਪਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਤਰਸ੍ਵਿਨਸ਼੍ਛਨ੍ਨਰੂਪਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ । ਰਥਾਨ੍ਹੇਮਪਰਿष੍ਕਾਰਾਨ੍ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਨਿਰ੍ਯਯੁਰ੍ਹृष੍ਟਾ ਦਂਸ਼ਿਤਾ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ ।। 39
ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਪਾਂਡਵ, ਜੋ ਭੇਸ ਬਦਲੇ ਹੋਏ ਤੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਕਵਚ ਪਾ ਕੇ ਨਿਕਲੇ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਵਿਰਾਟਮਨ੍ਵਯੁਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਹਿਤਾਃ ਕੁਰੁਪੁਙ੍ਗਵਾਃ। ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਾਃ ।। 40
ਚਾਰ ਵੀਰ ਪਾਂਡਵ ਭਰਾ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਨ, ਵੀਰਾਟ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਕੱਠੇ ਚਲੇ।
ਦੀਰ੍ਘਾਨਾਂ ਚ ਦृਢਾਨਾਂ ਚ ਧਨੁषਾਂ ਤੇ ਯਥਾਬਲਮ੍। ਉਤ੍ਕृष੍ਯ ਪਾਸ਼ਾਨ੍ਮੌਰ੍ਵੀਣਾਂ ਵੀਰਾਸ਼੍ਚਾਪੇष੍ਵਯੋਜਯਨ੍ ।। 41
ਜੋ ਵੀਰ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਨੁਸਾਰ ਲੰਬੇ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਮੌਰਵੀ ਦੀਆਂ ਡੋਰਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਣ ਕੇ ਚੜਾ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਤਤਃ ਸੁਵਾਸਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵੀਰਾਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨਰੂषਿਤਾਃ । ਚੋਦਿਤਾ ਨਰਦੇਵੇਨ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਸ਼੍ਵਾਨਚੋਦਯਨ੍ ।। 42
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਵੀਰ ਸੁੰਦਰ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਚੰਦਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੌੜਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤੇ ਹਯਾ ਹੇਮਸਂਚ੍ਛਨ੍ਨਾ ਬृਹਨ੍ਤਃ ਸਾਧੁਵਾਹਿਨਃ । ਚੋਦਿਤਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਪਤ੍ਰਿਣਾਮਿਵ ਪਙ੍ਕ੍ਤਯਃ ।। 43
ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ ਜਦੋਂ ਦੌੜਾਏ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਡਦੇ ਹੋਏ ਲੱਗਦੇ ਸਨ।
ਭੀਮਰੂਪਾਸ਼੍ਚ ਮਾਤਙ੍ਗਾਃ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਕਰਟਾਮੁਖਾਃ। ਸ੍ਵਾਰੂਢਾ ਯੁਦ੍ਧਕੁਸ਼ਲੈਰ੍ਮਹਾਮਾਤ੍ਰਾਧਿਰੋਹਿਤਾਃ ।। 44
ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਤੇ ਮੂੰਹ ਡਰਾਉਣੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਮਾਹਰ ਮਹਾਵਤ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।
ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤ ਇਵ ਜੀਮੂਤਾਃ ਸੁਦਨ੍ਤਾਃ षਾष੍ਟਿਹਾਯਨਾਃ । ਰਾਜਾਨਮਨ੍ਵਯੁਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਕ੍ਰਾਮਨ੍ਤ ਇਵ ਪਰ੍ਵਤਾਃ ।। 45
ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖੇ ਹੋਏ, ਸੱਠ ਸਾਲ ਦੇ ਹਾਥੀ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦृਢਾਯੁਧਜਨਾਕੀਰ੍ਣਂ ਰਥਾਸ਼੍ਵਗਜਸਂਕੁਲਮ੍ । ਤਦ੍ਬਲਾਗ੍ਰਂ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਤਦਾ ਬਭੌ ।। 46
ਵੀਰਾਟ ਦੀ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਾਲੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ, ਰਥਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਫੌਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਂ ਮਹਾਰਾਜ ਨਿਨੀषਨ੍ਤਂ ਗਵਾਂ ਪਦਮ੍। ਵਿਸ਼ਾਰਦਾਨਾਂ ਵੈਸ਼੍ਯਾਨਾਂ ਪ੍ਰਕृष੍ਟਾਨਾਂ ਤਦਾ ਨृਪ ।। 47
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਗਵਾਂ ਦੇ ਪਾਸ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਚੱਲ ਪਿਆ, ਤਾਂ ਮਾਹਰ ਤੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਗਵਾਲੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋ ਲਏ।
ਵਿਂਸ਼ਤਿਸ੍ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨਰਾਣਾਮਨੁਯਾਯਿਨਾਮ੍। ਅष੍ਟੌ ਰਥਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ ਨਾਗਸ਼ਤਾਨਿ ਚ । ਵਿਂਸ਼ਚ੍ਚਾਸ਼੍ਵਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਾਨਾਂ ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਯਯੁਃ ।। 48
ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਆਦਮੀ, ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ, ਦਸ ਸੌ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਮਤਸਿਆਂ ਦੇ, ਫੌਜ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲ ਪਏ।
ਤਦਨੀਕਂ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇऽਤੀਵ ਭਾਰਤ। ਵਸਨ੍ਤੇ ਬਹੁਪੁष੍ਪਾਢ੍ਯਂ ਕਾਨਨਂ ਚਿਤ੍ਰਿਤਂ ਯਥਾ ।। 49
ਵੀਰਾਟ ਦੀ ਉਹ ਫੌਜ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜਿਵੇਂ ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗਾ ਜੰਗਲ।
ਨਿਰ੍ਯਾਯ ਨਗਰਾਚ੍ਛੂਰਾ ਵ੍ਯੂਢਾਨੀਕਾਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ। ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਨਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਾਃ ਮੂਰ੍ਯੇऽਸ੍ਤਂਗਮਿਤੇ ਸਤਿ ।। 1
ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਲੜਾਕੂ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿਚ ਖੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਮਤਸਿਆ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਗਿਆ, ਤ੍ਰਿਗਰਤਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਤੇ ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯੂਢਾਨੀਕਾਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਗੋषੁ ਗृਦ੍ਧਾ ਮਹਾਬਲਾਃ ।। 2
ਉਹ ਤ੍ਰਿਗਰਤ ਤੇ ਮਤਸਿਆ, ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਲੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਗਵਾਂ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿਚ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪਏ।
ਭੀਮਾਸ਼੍ਚ ਮਤ੍ਤਮਾਤਙ੍ਗਾਸ੍ਤੋਮਰਾਙ੍ਕੁਸ਼ਚੋਦਿਤਾਃ। ਗ੍ਰਾਮਣੀਯੈਃ ਸਮਾਰੂਢਾਃ ਕੁਸ਼ਲੈਰ੍ਹਸ੍ਤਿਸਾਦਿਭਿਃ ।। 3
ਭਾਰੀ ਤੇ ਮਸਤ ਹਾਥੀ, ਜੋ ਭਾਲਿਆਂ ਤੇ ਅੰਕੁਸ ਨਾਲ ਚਲਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਮਾਹਰ ਅੱਗੂਆਂ ਤੇ ਹਾਥੀ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਸਵਾਰੀ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤੇषਾਂ ਸਮਾਗਮੋ ਘੋਰਸ੍ਤੁਮੁਲੋ ਰੋਮਹਰ੍षਣਃ। ਘ੍ਨਤਾਂ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਰਾਜਨ੍ਯਮਰਾष੍ਟ੍ਰਵਿਵਰ੍ਧਨਃ ।। 4
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੁਟਭੇੜ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ, ਸ਼ੋਰ ਵਾਲੀ ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਖੜੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੀ ਰਿਆਸਤ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਧਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦੇਵਾਸੁਰਸਮੋ ਰਾਜਨ੍ਨਾਸੀਤ੍ਸੂਰ੍ਯੇऽਬਲਮ੍ਬਤਿ । ਪਦਾਤਿਰਥਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰਹਯਾਰੋਹਬਲੌਘਵਾਨ੍ ।। 5
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਮੰਦੀ ਪੈ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੰਗ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਪੈਦਲ, ਰਥ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜੇ ਵਾਲੇ ਫੌਜੀ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਸਨ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭ੍ਯਾਪਤਤਾਂ ਨਿਘ੍ਨਤਾਂ ਚੇਤਰੇਤਰਮ੍ । ਉਦਤਿष੍ਠਦ੍ਰਜੋ ਭੌਮਂ ਨ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਯਤ ਕਿਂਚਨ ।। 6
ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਤੇ ਵੱਜਦੇ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਇੰਨਾ ਧੂੜ ਉੱਡਿਆ ਕਿ ਕੁਝ ਵੀ ਦਿਸਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਸ਼੍ਚਾਪਤਨ੍ਭੂਮੌ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਰਜਸਾ ਵृਤਾਃ । ਇषੁਭਿਰ੍ਵ੍ਯਤਿਸਰ੍ਪਦ੍ਭਿਰਾਦਿਤ੍ਯੋऽਨ੍ਤਰਧੀਯਤ ।। 7
ਫੌਜ ਦੇ ਧੂੜ ਨਾਲ ਪੰਛੀ ਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਤੀਰ ਉੱਡ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਸੂਰਜ ਵੀ ਅੱਡ ਗਿਆ।
ਖਦ੍ਯੋਤੈਰਿਵ ਸਂਯੁਕ੍ਤਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮਜਾਯਤ।। 8
ਆਸਮਾਨ ਇੰਝ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਜਗਮਗਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜੁਗਨੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ।
ਰੁਕ੍ਮਪृष੍ਠਾਨਿ ਚਾਪਾਨਿ ਵਿਚੇਰੁਰ੍ਵਿਦ੍ਯੁਤੋ ਯਥਾ । ਨਰ੍ਦਤਾਂ ਲੋਕਵੀਰਾਣਾਂ ਸਵ੍ਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮਸ੍ਯਤਾਮ੍ ।। 9
ਸੋਨੇ ਦੀ ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਯੋਧੇ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਖੱਬੇ ਤੇ ਸੱਜੇ ਤੀਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਸਨ।
ਰਥਾ ਰਥੈਃ ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਃ ਪਤ੍ਤਯਸ਼੍ਚ ਪਦਾਤਿਭਿਃ । ਸਾਦਿਨਃ ਸਾਦਿਭਿਰ੍ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਗਜੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਹਾਗਜਾਃ ।। 10
ਰਥਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਪੈਦਲਾਂ ਨਾਲ, ਘੋੜਸਵਾਰ ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਹੋਰ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਹੋ ਗਏ।
ਅਸਿਭਿਃ ਪਟ੍ਟਸੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਸ੍ਤੋਮਰੈਰਪਿ । ਸਂਰਬ੍ਧਾਃ ਸਮਰੇ ਯੋਧਾ ਨਿਜਘ੍ਨੁਰਿਤਰੇਤਰਮ੍ ।। 11
ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਹੋਏ ਜੰਗੀ ਸਿਪਾਹੀ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਚੌੜੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਭਾਲਿਆਂ ਤੇ ਬਰਛਿਆਂ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤਃ ਸਮਰੇऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਹृष੍ਟਾਃ ਪਰਿਘਪਾਣਯਃ । ਨ ਸ਼ੇਕੁਰਤਿਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਕਰ੍ਤੁਂ ਪਰਾਙ੍ਭੁਖਮ੍ ।। 12
ਲੋਹੇ ਦੇ ਗੱਡੇ ਫੜ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਲੜਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਬਹਾਦਰ ਜੰਗੀਰੂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਹਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਰਕ੍ਤਾਧਰੋष੍ਠਂ ਸੁਨਸਂ ਕ੍ਲृਪ੍ਤਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਮ੍। ਅਦृਸ਼੍ਯਤ ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਰਜੋਵਿਧ੍ਵਸ੍ਤਕੁਣ੍ਡਲਮ੍ ।। 13
ਉਥੇ ਇਕ ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸਿਰ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਸਦੇ ਹੋਠ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਾਲ, ਨੱਕ ਸੁੰਦਰ, ਦਾਢੀ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੱਢੀ ਹੋਈ, ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਮਾਟੀ ਦੇ ਚੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਕੰਨ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡਲ ਵੀ ਉਡ ਗਏ ਸਨ।