ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਣੋ ਰਾਜਾਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। 47
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਰਣ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਸੂਕ੍ਤਂ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਣਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਮਿਦਂ ਵਚਃ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਵਿਨਿਰ੍ਯਾਮੋ ਯੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਰੂਥਿਨੀਂ ।। 48
ਸੁਸ਼ਰਮਾ ਦੀ ਗੱਲ ਚੰਗੀ ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ, ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਚਲ ਪਈਏ।
ਯਦੇਤਤ੍ਤੇऽਭਿਰੁਚਿਤਂ ਮਮ ਚੈਤਦ੍ਧਿ ਰੋਚਤੇ। ਪ੍ਰਵਿਭਜ੍ਯ ਚ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਯਥਾ ਵਾ ਮਨ੍ਯਤੇ ਭਵਾਨ੍ ।। 49
ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਪਸੰਦ ਆਇਆ; ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡ ਲਓ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਰਾਏ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਵਾਨ੍ਕੁਲਵृਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਃ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਆਚਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕृਪੋ ਵਿਦ੍ਵਾਞ੍ਸ਼ਕੁਨਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੌਬਲਃ ।। 50
ਸਾਡੇ ਪਿਤਾਮਾ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਚਾਰਯ ਕ੍ਰਿਪਾ ਵੀ ਗਿਆਨੀ ਹਨ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਸੌਬਲਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ।
ਮਨ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤੇ ਯਥਾ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥਾ ਯਾਤ੍ਰਾ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍। ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਚਾਸ਼ੁ ਗਚ੍ਛਾਮਃ ਸਾਧਨਾਰ੍ਥਂ ਮਹੀਪਤੇ ।। 51
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਸੋਚਦੇ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਹੀ ਕਰੀਏ ਅਤੇ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰੀਏ। ਰਾਜਾ ਜੀ, ਆਪਸੀ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਕਸਦ ਲਈ ਜਲਦੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈਏ।
ਕਿਂਨੁ ਨਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਹੀਨਾਰ੍ਥਬਲਪੌਰੁषੈਃ। ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਹਿ ਪ੍ਰਨष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਵਾऽਪਿ ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ।। 52
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਕੀ ਕੰਮ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਨਾ ਦੌਲਤ ਰਹੀ, ਨਾ ਤਾਕਤ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਹੌਸਲਾ? ਉਹ ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਜਾਂ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ।
ਤਦ੍ਭਵਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰਙ੍ਗੇਣ ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਵृਤਃ। ਵਿਰਾਟਨਗਰਂ ਯਾਤੁ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯੇਨ ਭਾਰਤ। ਆਦਾਸ੍ਯਾਮੋऽਥ ਗਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਵਸੂਨਿ ਚ ।। 53
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੀ ਚੌਕਸena ਨਾਲ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਾਰਸ, ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਜਾਓ। ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਜਾਨੇ ਹਥਿਆ ਲਵਾਂਗੇ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍। ਵੈਕਰ੍ਤਨਸ੍ਯ ਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਜ੍ਞਾਪਯਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍। ਸ਼ਾਸਨੇ ਨਿਤ੍ਯਯੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਮਨਨ੍ਤਰਮ੍ ।। 54
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ, ਕਰਣ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਆਪਣੇ ਹੁਕਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਸਹ ਵृਦ੍ਧੈਸ੍ਤੁ ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਯੋਜਯ ਵਾਹਿਨੀਮ੍। ਯਥੋਦ੍ਦੇਸ਼ਂ ਤੁ ਗਚ੍ਛਾਮਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਕੌਰਵੈਃ ।। 55
ਵੱਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਜਲਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰ। ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਕੌਰਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੈਅ ਹੋਇਆ, ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਸਕੀਏ।
ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾ ਤੁ ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਦੇਸ਼ਂ ਯਾਤੁ ਮਹਾਰਥਃ। ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤੈਃ ਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪ੍ਰਖ੍ਯਾਤਬਲਪੌਰੁषੈਃ। ਪ੍ਰਾਗੇਵ ਹਿ ਸੁਸਂਯਤ੍ਤੋ ਵਿਰਾਟਨਗਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ।। 56
ਸੁਸ਼ਰਮਣ, ਵੱਡਾ ਯੋਧਾ, ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤ੍ਰਿਗਰਤਾਂ ਦੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਜਾਵੇ।
ਜਘਨ੍ਯਤੋ ਵਯਂ ਤਤ੍ਰ ਯਾਸ੍ਯਾਮੋ ਦਿਵਸਾਨ੍ਤਰੇ। ਵਿषਯਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਰਾਜਸ੍ਯ ਸੁਸਮृਦ੍ਧਂ ਸੁਸਂਹਿਤਮ੍ ।। 57
ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਪਿੱਛਲੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਮਤਸਿਆ ਰਾਜੇ ਦੇ ਖੂਬ ਰੀਝੇ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ।
ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਣਾ ਗृਹੀਤੇ ਤੁ ਮਤ੍ਸ੍ਯਰਾਜਸ੍ਯ ਗੋਧਨੇ। ਵਿਰਾਟਃ ਸੈਨ੍ਯਮਾਦਾਯ ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤੈਃ ਸਹ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ।। 58
ਜਦੋਂ ਸੁਸ਼ਰਮਣ ਮਤਸਿਆ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਫੜ ਲਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਵਿਰਾਟ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਤ੍ਰਿਗਰਤਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰੇਗਾ।
ਅਪਰਂ ਦਿਵਸਂ ਗਾਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤੁ ਕੌਰਵਾਃ। ਗਵਾਰ੍ਥੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕੁਰੁਭਿਃ ਸਹ ।। 59
ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਕੌਰਵਾਂ ਉਥੇ ਪਸ਼ੂ ਫੜ ਲੈਣ। ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ خاطر, ਪਾਂਡਵਾਂ ਉਥੇ ਕੁਰੁਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਲੜਨਗੇ।
ਤਥਾ ਗਤ੍ਵਾ ਯਥੋਦ੍ਦੇਸ਼ਂ ਵਿਰਾਟਨਗਰਾਨ੍ਤਿਕੇ। ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਗੋष੍ਠਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤੁ ਵਿਪੁਲਂ ਧਨਮ੍ ।। 60
ਜਿਵੇਂ ਤੈਅ ਹੋਇਆ, ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਢੇਰ ਤੇ ਧਨ ਹਥਿਆ ਲੈਣ।
ਗਵਾਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ਤਿ ਗੁਣਵਨ੍ਤਿ ਚ। ਵਯਮਸ੍ਯ ਨਿਗृਹ੍ਣੀਮੋ ਦ੍ਵਿਧਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਵਾਹਿਨੀਮ੍ ।। 61
ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੱਖਾਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਉੱਤਮ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਫੌਜ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ ਫੜ ਲਵਾਂ।
ਤੇ ਸ੍ਮ ਗਤ੍ਵਾ ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਦੇਸ਼ਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਮਹੀਪਤੇਃ। ਸਂਨਦ੍ਧਾ ਰਥਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਪਤਾਕਾ ਬਲੋਤ੍ਕਟਾਃ। ਪ੍ਰਤਿਵੈਰਂ ਚਿਕੀਰ੍षਨ੍ਤੋ ਗੋषੁ ਗृਦ੍ਧਾ ਮਹਾਬਲਾਃ ।। 62
ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼ ਹੋਇਆ, ਮਤਸਿਆ ਰਾਜੇ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਰਥਯੋਧੇ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ, ਝੰਡੇ ਲੈ ਕੇ, ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਲਾਲਚੀ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਆਦਤ੍ਤ ਗਾਃ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾऽਥ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਚਾष੍ਟਮੀਮ੍ ।। 63
ਫਿਰ ਸੁਸ਼ਰਮਣ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਫੜ ਲੀਆਂ।
ਅਪਰੇ ਦਿਵਸੇ ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਜਨ੍ਸਂਭੂਯ ਕੌਰਵਾਃ। ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਤੇ ਨ੍ਯਗृਹ੍ਣਨ੍ਤ ਗੋਕੁਲਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਕੌਰਵਾਸ੍ਤੁ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਨਾਂ ਵਿषਯਾਨ੍ਤਰੇ ।। 64
ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸਾਰੇ ਕੌਰਵਾਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਨੌਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਸ਼ੂ-ਪਿੰਜਰੇ ਫੜ ਲਏ; ਵੱਡੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਕੌਰਵਾਂ ਨੇ ਮਤਸਿਆ ਦੇ ਹੋਰ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕੀਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਤਤ੍ਰੈਵਾਮਿਤਤੇਜਸਾਮ੍। ਛਦ੍ਮਲਿਙ੍ਗਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਨਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ।। 1
ਉਥੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਅਣਗਣ ਤਾਕਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡਵਾਂ, ਜੋ ਭੇਸ ਬਦਲ ਕੇ ਆਏ ਸਨ, ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵ੍ਯਤੀਤਃ ਸਮਯਃ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਿਰਾਟਨਗਰੇ ਸਤਾਮ੍। ਕੁਰ੍ਵਤਾਂ ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਵੀਰਾਟਸ੍ਯ ਮਹੀਪਤੇਃ ।। 2
ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਨਿਯਤ ਸਮਾਂ ਚੰਗਾ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਜਦ ਉਹ ਵਿਰਾਟ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕੀਚਕੇ ਤੁ ਹਤੇ ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟਃ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਪਰਾਂ ਸਂਭਾਵਨਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇ ।। 3
ਪਰ ਜਦ ਕਿਚਕਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਵਿਰਾਟ ਰਾਜਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਸ੍ਵਾਨ੍ਤੇ ਤਸ੍ਯ ਵਰ੍षਸ੍ਯ ਭਾਰਤ। ਸ਼ੁਸ਼ਰ੍ਮਣਾ ਗृਹੀਤਂ ਤੁ ਗੋਧਨਂ ਤਰਸਾ ਬਹੁ ।। 4
ਫਿਰ, ਭਾਰਤ, ਉਸ ਤੀਰਵੇਂ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਸੁਸ਼ਰਮਣ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਫੜ ਲੀਆਂ।
ਤਤਃ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਮਹਾਨਾਸੀਦ੍ਰੇਣੁਸ਼੍ਚ ਦਿਵਮਸ੍ਪृਸ਼ਤ੍। ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਘੋषਸ਼੍ਚ ਭੇਰੀਣਾਂ ਚ ਮਹਾਸ੍ਵਨਃ। ਗਵਾਸ਼੍ਵਰਥਨਾਗਾਨਾਂ ਨਿਸ਼੍ਵਨਸ਼੍ਚ ਪਦਾਤਿਨਾਮ੍ ।। 5
ਫਿਰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ, ਧੂੜ ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਚੜ੍ਹ ਗਈ। ਸਾਂਖ, ਡੁੰਨੂਬੀਆਂ, ਭੇਰੀਆਂ ਅਤੇ ਨਗਾੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ, ਗਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਰੌਲਾ ਪੈ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਤੈਸ੍ਤ੍ਵਭਿਨਿਰ੍ਯਾਯ ਮਤ੍ਸ੍ਯਰਾਜਸ੍ਯ ਗੋਧਨੇ। ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤੈਰ੍ਗृਹ੍ਯਮਾਣੇ ਤੁ ਗੋਪਾਲਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯषੇਧਯਨ੍ ।। 6
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਗੋਪਾਲਾਂ ਨੇ ਮਤਸਿਆ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਗਾਂ ਲੈ ਕੇ ਨਿਕਲੇ, ਤੇ ਤ੍ਰਿਗਰਤ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਗੋਪਾਲਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ।
ਅਥ ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾ ਬਹਵਃ ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਧਨਂ ਬਹੁ । ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਹਯੈਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰੈ ਰਥਵ੍ਰਾਤੈਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ। ਗੋਪਾਲਾਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਯੁਧ੍ਯਨ੍ਤ ਰਣੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਯੇ ਧृਤਿਮ੍ ।। 7
ਫਿਰ ਤ੍ਰਿਗਰਤਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਧਨ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਗੋਪਾਲਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਜਿੱਤ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲੜੇ।
ਤੇ ਹਨ੍ਯਮਾਨਾ ਬਹੁਭਿਃ ਪ੍ਰਾਸਤੋਮਰਪਾਣਿਭਿਃ । ਗੋਪਾਲਾ ਗੋਕੁਲੇ ਭਕ੍ਤਾ ਵਾਰਯਾਮਾਸੁਰੋਜਸਾ ।। 8
ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਭਾਲਿਆਂ ਤੇ ਗਦਿਆਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਗੋਪਾਲਾਂ ਜੋ ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਭਗਤ ਸੀ, ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਪਰਸ਼੍ਵਥੈਸ਼੍ਚ ਮੁਸਲੈਰ੍ਭਿਣ੍ਡਿਪਾਲੈਸ਼੍ਚ ਮੁਦ੍ਗਰੈਃ। ਗੋਪਾਲਾਃ ਕਰ੍षਣੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰੈਰ੍ਜਘ੍ਨੁਰਸ਼੍ਵਾਨ੍ਸਮਨ੍ਤਤਃ ।। 9
ਗੋਪਾਲਾਂ ਨੇ ਕੁਲਹਾੜੀਆਂ, ਗਦਿਆਂ, ਸਲਿੰਗਾਂ ਤੇ ਭਾਰੀ ਮੁਗਦਰਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਤੇ ਹਨ੍ਯਮਾਨਾਃ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਸ੍ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾ ਰਥਯੋਧਿਨਃ । ਵਿਸृਜ੍ਯ ਸ਼ਰਵਰ੍षਣਿ ਗੋਪਾਨਦ੍ਰਾਵਯਨ੍ਬਲਾਤ੍ ।। 10
ਤ੍ਰਿਗਰਤਾਂ ਦੇ ਰਥਾਂ ਵਾਲੇ ਯੋਧੇ ਗੋਪਾਲਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰਕੇ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੋਪਾਲਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਹਨ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਗੋਪੇषੁ ਵਿਮੁਖੇषੁ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਤਤੋ ਯੁਵਾਨਃ ਸਂਭੀਤਾਃ ਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤੋ ਰੇਣੁਗੁਣ੍ਠਿਤਾਃ ।। 11
ਜਦੋਂ ਗੋਪਾਲਾਂ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸੀ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਭੱਜ ਰਹੇ ਸੀ, ਤਦ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਨੌਜਵਾਨ ਡਰ ਕੇ, ਹਾ-ਹਾ ਕਰਦੇ, ਧੂੜ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਭੱਜ ਪਏ।
ਜਵੇਨ ਮਹਤਾ ਚੈਵ ਗੋਪਾਲਾਃ ਪੁਰਮਾਵ੍ਰਜਨ੍। ਵਿਰਾਟਨਗਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਰਾ ਰਾਜਾਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍ ।। 12
ਗੋਪਾਲਾਂ ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਆਏ। ਵਿਰਾਟ ਨਗਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।