ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸ ਤੁ ਦੁਰ੍ਜ੍ਞੇਯਃ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੈਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ। ਕਿਂਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਕृਤੈਸ੍ਤਾਤ ਪਾਰ੍ਥੋ ਵਿਜ੍ਞਾਯਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ।। 50
ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਵੀ ਸਮਝਣਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਤਾਂ ਇਹ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਪਿਆਰੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸਮਝ ਪਾਉਣਾ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਤ੍ਯਂ ਧृਤਿਰ੍ਦਾਨਂ ਪਰਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਧ੍ਰੁਵਾ ਕ੍ਸ਼ਮਾ। ਹ੍ਰੀਃ ਸ਼੍ਰੀਃ ਕੀਰ੍ਤਿਃ ਪਰਂ ਤੇਜ ਆਨृਸ਼ਂਸ੍ਯਮਥਾਰ੍ਜਵਮ੍ ।। 51
ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਚਾਈ, ਡਟਣ, ਦਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਅਟੱਲ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਲਾਜ, ਚੰਗੀ ਕismet, ਇੱਜ਼ਤ, ਵਧੀਆ ਜੋਸ਼, ਦਇਆ ਅਤੇ ਸਚਾਈ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਵਾਸਃ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਤਾਂ ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਵਃ । ਗਤਿਰ੍ਵਾ ਪਰਮਾ ਤਤ੍ਰ ਨੋਤ੍ਸਹੇ ਵਕ੍ਤੁਮਨ੍ਯਥਾ ।। 52
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਜੋ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੋਚੋ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੰਤਮ ਮੰਜ਼ਿਲ ਇੱਥੇ ਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦਾ।
ਏਵਮੇਤਤ੍ਤੁ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਯਤ੍ਕृਤ੍ਯਂ ਸਾਧੁ ਮਨ੍ਯਸੇ। ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਕੁਰੁ ਕੌਰਵ੍ਯ ਯਦ੍ਯੇਤਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਦਧਾਸਿ ਮੇ। ਕੁਲਸ੍ਯ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਤਾਤ ਯਦਹਂ ਪ੍ਰਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ ।। 53
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਜੋ ਕੰਮ ਤੂੰ ਠੀਕ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਕਰ, ਕੌਰਵ; ਜੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਤੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ। ਮੈਂ ਜੋ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਘਰਾਣੇ ਲਈ ਸਹੀ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ।
ਤਤਃ ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚ ਕृਤਸ੍ਤਦਾ। ਯੁਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਚ ਵृਦ੍ਧੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਭਾਪਿਤਮ੍ ।। 1
ਫਿਰ ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜੋ ਵੱਡੇ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਠੀਕ ਤੇ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਹੈ।'
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਹਿਤਂ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸਹੇਤੁਕਮ੍। ਤਤ੍ਰਾਨੁਰੂਪਂ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਮਮਾਪਿ ਵਚਨਂ ਸ਼ृਣੁ ।। 2
ਜੋ ਕੁਝ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਧਰਮ ਨਾਲ, ਮਕਸਦ ਨਾਲ, ਨਰਮ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਚ ਤੇ ਤਰਕ ਨਾਲ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਜੋ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਚੈਵ ਗਤਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰ੍ਨਿਵਾਸਸ਼੍ਚਾਨੁਚਿਨ੍ਤ੍ਯਤਾਮ੍ । ਨੀਤਿਰ੍ਵਿਧੀਯਤਾਂ ਤਤ੍ਰ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਯਾ ਹਿਤਾ ਭਵੇਤ੍ ।। 3
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੋਚੋ; ਹੁਣ ਐਸੀ ਨੀਤੀ ਬਣਾਓ ਜੋ ਸਭ ਲਈ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੋਵੇ।
ਨਾਵਜ੍ਞੇਯੋ ਰਿਪੁਸ੍ਤਾਤ ਪ੍ਰਾਕृਤੋऽਪਿ ਬੁਭੂषਤਾ। ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸ਼ੂਰਾ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸੋ ਬਲਿਨਸ੍ਤਥਾ ।। 4
ਜੋ ਵਧੀਆ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਆਮ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਹਲਕਾ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਫਿਰ ਪਾਂਡਵਾਂ, ਜੋ ਬਹਾਦਰ, ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੇषੁ ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਮਹਾਤ੍ਮਸੁ । ਗੂਢਭਾਵੇषੁ ਛਨ੍ਨੇषੁ ਕਾਲੇ ਚੋਦਯਮਾਗਤੇ ।। 5
ਇਸ ਲਈ, ਜਦ ਪਾਂਡਵ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ ਸਭਾ ਵਿਚ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਨੀਤਿ ਲੁਕਾ ਕੇ, ਕੰਮ ਛੁਪਾ ਕੇ, ਤੇ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ—
ਸ੍ਵਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਪਰਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਚ ਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਂ ਬਲਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਉਦਯਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। 6
ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਜਾਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਉਭਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨਿਵृਤ੍ਤਸਮਯਾਃ ਪਾਰ੍ਥਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਮਹੋਤ੍ਸਾਹਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਹ੍ਯਮਿਤੌਜਸਃ ।। 7
ਪਾਰਥਾਂ ਦਾ ਵਧੇਰੇ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਪਾਂਡਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੋਸ਼ ਬੇਹੱਦ ਹੈ, ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋਣਗੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬਲਂ ਚ ਕੋਸ਼ਂ ਚ ਨਾਤਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍। ਯਥਾ ਕਾਲੋਦਯੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਤੈਃ ਸਂਦਧਾਮਹੇ ।। 8
ਇਸ ਲਈ, ਫੌਜ ਤੇ ਖਜਾਨਾ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਉਭਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇ, ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਸਕੀਏ।
ਯਤ੍ਰ ਯਨ੍ਮਨ੍ਯਸੇ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਬੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਬਲਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਨਿਯਤਂ ਸਰ੍ਵਮਿਤ੍ਰੇषੁ ਬਲਵਤ੍ਸ੍ਵਬਲੇषੁ ਚ ।। 9
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਫਾਇਦਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸੋਚ; ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ।
ਸਾਰਂ ਫਲ੍ਗੁ ਬਲਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਂ ਚਾਪਿ ਭਾਰਤ । ਸ੍ਵਰਾष੍ਟ੍ਰਪਰਰਾष੍ਟ੍ਰੇषੁ ਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਂ ਬਲਮਾਤ੍ਮਨਃ ।। 10
ਮੁੱਖ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਮਧਯਮ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਭਾਰਤ, ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਪ੍ਰਹृਸ਼ष੍ਟਂ ਪ੍ਰਾਹृष੍ਟਂ ਵਾ ਸਂਦਧਾਮ ਤਥਾ ਪਰੈਃ । ਸਾਮ੍ਨਾ ਦਾਨੇਨ ਭੇਦੇਨ ਦਣ੍ਡੇਨ ਬਲਿਕਰ੍ਮਣਾ ।। 11
ਚਾਹੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾਰਾਜ਼, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ, ਦਾਨ, ਵੰਡ, ਸਜ਼ਾ ਜਾਂ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋਵੋ।
ਨ੍ਯਾਯੇਨਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਚ ਪਰਾਨ੍ਬਲਾਚ੍ਚਾਨਮ੍ਯ ਦੁਰ੍ਬਲਾਨ੍ । ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਬਲਂ ਚਾਭਾष੍ਯਤਾਂ ਸੁਖਮ੍ ।। 12
ਨਿਆਂ ਨਾਲ, ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨੀਵਾਂ ਕਰਕੇ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਦੇ ਕੇ, ਤਾਕਤ ਦੀ ਗੱਲ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਕਰੋ।
ਸ੍ਵਕੋਸ਼ਬਲਸਂਵृਦ੍ਧਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਿਦ੍ਧਿਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ । ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਸੇ ਚਾਪਿ ਬਲਿਭਿਰਰਿਭਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤੈਃ। ਅਨ੍ਯੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਣ੍ਡਵੈਰ੍ਵਾऽਪਿ ਹੀਨੈਃ ਸ੍ਵਬਲਵਾਹਨੈਃ ।। 13
ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਤੇ ਖਜਾਨਾ ਵਧਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਪੱਕਾ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਵੇਂਗਾ; ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜੇਗਾ, ਜੋ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣਗੇ, ਚਾਹੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਜਾਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਵੇ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਵ੍ਯਵਹਰ੍ਤਾਸਿ ਨ੍ਯਾਯਤਃ। ਯਥਾਕਾਲਂ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਚਿਰਂ ਸੁਖਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ।। 14
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਸੋਚ ਕੇ, ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਸਮੇਂ ਤੇ ਲੰਬਾ ਸੁਖ ਪਾਵੇਂਗਾ।
ਭੀष੍ਮਾਦ੍ਰੋਣਕृਪੈਰੁਕ੍ਤੇ ਕਰ੍ਣਦੁਃਸ਼ਾਸਨਾਦਿਭਿਃ। ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇषਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਨੁਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਸਚਿਵਾਨਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। 15
ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਕਰਣ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਸੋਚ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤਮੇਤਨ੍ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਥਾਸੁ ਜਨਸਂਸਦਿ। ਧੀਰਾਣਾਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦੁषਾਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਨਾਂ ਮਤਿਨਿਸ਼੍ਚਯੇ । ਕृਤਿਨਾਂ ਸਾਰਫਲ੍ਗੁਤ੍ਵੇ ਜਾਨਾਮਿ ਨਯਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ।। 16
ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨੀਆਂ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰਾਂ, ਤੇ ਨੀਤੀ ਦੇ ਪੱਕੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਤਜਰਬੇ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਸਤ੍ਵੇ ਬਾਹੁਬਲੇ ਧੈਰ੍ਯੇ ਪ੍ਰਾਣੇ ਸ਼ਾਰੀਰਸਂਭਵੇ। ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਮਾਨੁषੇ ਲੋਕੇ ਸਦੈਤ੍ਯਨਰਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇ ।। 17
ਤਾਕਤ, ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਹੌਸਲਾ, ਜਿੰਦਗੀ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਤਾਕਤ—ਇਹ ਗੁਣ ਅੱਜ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਦੈਤਾਂ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਨ।
ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ਤੁ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾ ਬਲੇ ਸ਼ਕ੍ਰੋਪਮਾ ਭੁਵਿ। ਉਤ੍ਤਮਾਃ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਤੇषਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਬਲੇ ਸਮਃ ।। 18
ਧਰਤੀ ਤੇ ਚਾਰ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ; ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ।
ਬਲਦੇਵਸ਼੍ਚ ਭੀਮਸ਼੍ਚ ਮਦ੍ਰਰਾਜਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਚਤੁਰ੍ਥਃ ਕੀਚਕਸ੍ਤੇषਾਂ ਪਞ੍ਚਮਂ ਨਾਨੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਮਃ ।। 19
ਉਹ ਹਨ ਬਲਦੇਵ, ਭੀਮ, ਮਦਰਾ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਚੌਥਾ ਕੀਚਕ; ਪੰਜਵਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਾਨਨ੍ਤਰਬਲਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਜਯੈਪਿਣਃ। ਬਾਹੂਯੁਦ੍ਧਮਭੀਪ੍ਸਨ੍ਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਂਰਬ੍ਧਮਾਨਸਾਃ ।। 20
ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਬਰਾਬਰ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੱਥੋਂ-ਹੱਥ ਲੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤੇਨਾਹਮਵਗਚ੍ਛਾਮਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯੇਨ ਵृਕੋਦਰਮ੍। ਮਨਸ੍ਯਭਿਨਿਵਿष੍ਟਂ ਮੇ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ।। 21
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਸਦੀਕ ਨਾਲ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਪਾਂਡਵ ਜੀਵਤ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਹਂ ਕੀਚਕਂ ਮਨ੍ਯੇ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਮਾਰਿਤਮ੍। ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਮਨ੍ਯੇ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ ।। 22
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਮਾਰਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਸੈਰੰਧਰੀ ਹੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਹੈ; ਹੋਰ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਙ੍ਕੇ ਕृष੍ਣਾਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਤੁ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਕੀਚਕਃ। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਵ੍ਯਪਦੇਸ਼ੇਨ ਹਤੋ ਨਿਸ਼ਿ ਮਹਾਬਲਃ ।। 23
ਮੈਂ ਸ਼ੱਕ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ, ਮਾਰਿਆ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।
ਕੋ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਪਰੋ ਭੀਮਾਤ੍ਕੀਚਕਂ ਹਨ੍ਤੁਮੋਜਸਾ । ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਨਾ ਬਾਹੁਬਲਾਤ੍ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਚੂਰ੍ਣਨੇ ।। 24
ਭੀਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਬਿਨਾ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਕੁਚਲ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਮਰ੍ਦਿਤੁਂ ਵਾ ਤਥਾ ਤੀਵ੍ਰਂ ਚਰ੍ਮਮਾਂਸਾਸ੍ਥਿਚੂਰ੍ਣਨਮ੍ । ਰੂਪਮਨ੍ਯਤ੍ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਭੀਮਸ੍ਯੈਤਦ੍ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ ।। 25
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਚਮੜੀ, ਮਾਸ ਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੁਚਲਣਾ, ਹੋਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ—ਇਹ ਕੰਮ ਭੀਮ ਨੇ ਹੀ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਧ੍ਰੁਵਂ ਕृष੍ਣਾਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਤੁ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਸੂਤਜਾਃ । ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਵ੍ਯਪਦੇਸ਼ੇਨ ਹਤਾ ਨਿਸ਼ਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। 26
ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।