ਨ ਚੋਰਾ ਨ ਚ ਦਣ੍ਡਾਸ਼੍ਚ ਨ ਚ ਬਾਧਾ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੁਤ। ਨਾਸ਼ਕ੍ਤਾ ਨ ਚ ਦੁष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ।। 40
ਉਥੇ ਨਾ ਚੋਰ ਹੋਣਗੇ, ਨਾ ਸਜ਼ਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਤਕਲੀਫ, ਨਾ ਅਸਹਾਇ ਜਾਂ ਮੰਦ ਲੋਕ, ਜਿੱਥੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭਯਂ ਚ ਨਾਵਿਸ਼ੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਨਿष੍ਪ੍ਰਤੀਪਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍। ਬਹੁਕ੍ਸ਼ੀਰਾਸ੍ਤਥਾ ਗਾਵਃ ਸੁਪੁष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਸੁਦੋਹਨਾਃ ।। 41
ਉਥੇ ਡਰ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਵੇਗੀ; ਗਾਂਵਾਂ ਵਧੇਰੇ ਦੁੱਧ ਦੇਣਗੀਆਂ, ਚੰਗੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਪਯਾਂਸਿ ਦਧਿਸਰ੍ਪੀषਿ ਰਸਵਨ੍ਤਿ ਹਿਤਾਨਿ ਚ । ਸਲਿਲਾਨਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਨਿ ਸਰ੍ਵੇ ਭਾਵਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਨਾਃ ।। 42
ਉਥੇ ਦੁੱਧ, ਦਹੀ, ਤੇ ਘੀ ਸੁਆਦਲੇ ਤੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋਣਗੇ; ਪਾਣੀ ਸਾਫ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।
ਗੁਣਵਨ੍ਤਿ ਚ ਪਾਨਾਨਿ ਭੋਜ੍ਯਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਤਤ੍ਰ ਦੇਸ਼ੇ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ।। 43
ਉਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।
ਰਸਾਃ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਬ੍ਦਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਦृਸ਼੍ਯਾਨਿ ਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਨਿ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ।। 44
ਜਿੱਥੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੁਆਦ, ਛੂਹ, ਸੁਗੰਧ, ਧੁਨੀਆਂ ਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਆਂ ਸਭ ਉਤਮ ਤੇ ਸਾਫ ਹੋਣਗੀਆਂ।
ਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵੈਸ੍ਤੁ ਸੇਵਿਤਾਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ। ਸ੍ਵੈਃਸ੍ਵੈਰ੍ਗੁਣੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਵਰ੍षੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੇ । ਦੇਸ਼ੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਤ ਪਾਣ੍ਡਵਸਂਸ਼੍ਰਿਤੇ ।। 45
ਉਥੇ, ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨਗੇ, ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਹੈ।
ਸਂਪ੍ਰੀਤਿਮਾਞ੍ਜਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਤੁष੍ਟਃ ਸ਼ੁਚਿਰਵ੍ਯਯਃ। ਦੇਵਤਾਤਿਥਿਭੂਯਾਂਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨੁਰਾਗਵਾਨ੍ ।। 46
ਉਥੇ ਲੋਕ ਖੁਸ਼, ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੋਣਗੇ; ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ, ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਇष੍ਟਦਾਨਮਹੋਤ੍ਸਾਹਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ । ਵ੍ਯਕ੍ਤਵਾਕ੍ਯਾਸ੍ਤਤਸ੍ਤਾਤ ਸ਼ੁਭਕਲ੍ਯਾਣਮਙ੍ਗਲਾਃ ।। 47
ਉਥੇ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਨ ਤੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਸਦਾ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਸਾਫ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਭਾਗੇ ਹੋਣਗੇ।
ਸ਼ੁਭਤ੍ਵਿषਃ ਸ਼ੁਭੇਚ੍ਛਾਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਤੁष੍ਟਾਃ ਸ਼੍ਰਿਯਾऽਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਜਨਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ।। 48
ਜਿੱਥੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲੋਕ ਚਮਕਦਾਰ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਚੰਗੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਸਦਾ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣਗੇ।
ਨਿਤ੍ਯੋਤ੍ਸਵਪ੍ਰਮੁਦਿਤੋ ਨਿਤ੍ਯਹृष੍ਟਃ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਵृਤਃ। ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨਿਵਾਸੋऽਯਂ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ।। 49
ਜਿੱਥੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਵਸੇਬਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਤਸਵ ਭਰਿਆ, ਸਦਾ ਖੁਸ਼, ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਵੇਗਾ।
ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸ ਤੁ ਦੁਰ੍ਜ੍ਞੇਯਃ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੈਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ। ਕਿਂਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਕृਤੈਸ੍ਤਾਤ ਪਾਰ੍ਥੋ ਵਿਜ੍ਞਾਯਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ।। 50
ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਵੀ ਸਮਝਣਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਤਾਂ ਇਹ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਪਿਆਰੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸਮਝ ਪਾਉਣਾ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਤ੍ਯਂ ਧृਤਿਰ੍ਦਾਨਂ ਪਰਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਧ੍ਰੁਵਾ ਕ੍ਸ਼ਮਾ। ਹ੍ਰੀਃ ਸ਼੍ਰੀਃ ਕੀਰ੍ਤਿਃ ਪਰਂ ਤੇਜ ਆਨृਸ਼ਂਸ੍ਯਮਥਾਰ੍ਜਵਮ੍ ।। 51
ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਚਾਈ, ਡਟਣ, ਦਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਅਟੱਲ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਲਾਜ, ਚੰਗੀ ਕismet, ਇੱਜ਼ਤ, ਵਧੀਆ ਜੋਸ਼, ਦਇਆ ਅਤੇ ਸਚਾਈ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਵਾਸਃ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਤਾਂ ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਵਃ । ਗਤਿਰ੍ਵਾ ਪਰਮਾ ਤਤ੍ਰ ਨੋਤ੍ਸਹੇ ਵਕ੍ਤੁਮਨ੍ਯਥਾ ।। 52
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਜੋ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੋਚੋ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੰਤਮ ਮੰਜ਼ਿਲ ਇੱਥੇ ਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦਾ।
ਏਵਮੇਤਤ੍ਤੁ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਯਤ੍ਕृਤ੍ਯਂ ਸਾਧੁ ਮਨ੍ਯਸੇ। ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਕੁਰੁ ਕੌਰਵ੍ਯ ਯਦ੍ਯੇਤਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਦਧਾਸਿ ਮੇ। ਕੁਲਸ੍ਯ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਤਾਤ ਯਦਹਂ ਪ੍ਰਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ ।। 53
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਜੋ ਕੰਮ ਤੂੰ ਠੀਕ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਕਰ, ਕੌਰਵ; ਜੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਤੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ। ਮੈਂ ਜੋ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਘਰਾਣੇ ਲਈ ਸਹੀ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ।
ਤਤਃ ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚ ਕृਤਸ੍ਤਦਾ। ਯੁਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਚ ਵृਦ੍ਧੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਭਾਪਿਤਮ੍ ।। 1
ਫਿਰ ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜੋ ਵੱਡੇ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਠੀਕ ਤੇ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਹੈ।'
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਹਿਤਂ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸਹੇਤੁਕਮ੍। ਤਤ੍ਰਾਨੁਰੂਪਂ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਮਮਾਪਿ ਵਚਨਂ ਸ਼ृਣੁ ।। 2
ਜੋ ਕੁਝ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਧਰਮ ਨਾਲ, ਮਕਸਦ ਨਾਲ, ਨਰਮ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਚ ਤੇ ਤਰਕ ਨਾਲ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਜੋ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਚੈਵ ਗਤਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰ੍ਨਿਵਾਸਸ਼੍ਚਾਨੁਚਿਨ੍ਤ੍ਯਤਾਮ੍ । ਨੀਤਿਰ੍ਵਿਧੀਯਤਾਂ ਤਤ੍ਰ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਯਾ ਹਿਤਾ ਭਵੇਤ੍ ।। 3
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੋਚੋ; ਹੁਣ ਐਸੀ ਨੀਤੀ ਬਣਾਓ ਜੋ ਸਭ ਲਈ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੋਵੇ।
ਨਾਵਜ੍ਞੇਯੋ ਰਿਪੁਸ੍ਤਾਤ ਪ੍ਰਾਕृਤੋऽਪਿ ਬੁਭੂषਤਾ। ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸ਼ੂਰਾ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸੋ ਬਲਿਨਸ੍ਤਥਾ ।। 4
ਜੋ ਵਧੀਆ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਆਮ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਹਲਕਾ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਫਿਰ ਪਾਂਡਵਾਂ, ਜੋ ਬਹਾਦਰ, ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੇषੁ ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਮਹਾਤ੍ਮਸੁ । ਗੂਢਭਾਵੇषੁ ਛਨ੍ਨੇषੁ ਕਾਲੇ ਚੋਦਯਮਾਗਤੇ ।। 5
ਇਸ ਲਈ, ਜਦ ਪਾਂਡਵ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ ਸਭਾ ਵਿਚ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਨੀਤਿ ਲੁਕਾ ਕੇ, ਕੰਮ ਛੁਪਾ ਕੇ, ਤੇ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ—
ਸ੍ਵਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਪਰਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਚ ਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਂ ਬਲਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਉਦਯਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। 6
ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਜਾਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਉਭਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨਿਵृਤ੍ਤਸਮਯਾਃ ਪਾਰ੍ਥਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਮਹੋਤ੍ਸਾਹਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਹ੍ਯਮਿਤੌਜਸਃ ।। 7
ਪਾਰਥਾਂ ਦਾ ਵਧੇਰੇ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਪਾਂਡਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੋਸ਼ ਬੇਹੱਦ ਹੈ, ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋਣਗੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬਲਂ ਚ ਕੋਸ਼ਂ ਚ ਨਾਤਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍। ਯਥਾ ਕਾਲੋਦਯੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਤੈਃ ਸਂਦਧਾਮਹੇ ।। 8
ਇਸ ਲਈ, ਫੌਜ ਤੇ ਖਜਾਨਾ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਉਭਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇ, ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਸਕੀਏ।
ਯਤ੍ਰ ਯਨ੍ਮਨ੍ਯਸੇ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਬੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਬਲਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਨਿਯਤਂ ਸਰ੍ਵਮਿਤ੍ਰੇषੁ ਬਲਵਤ੍ਸ੍ਵਬਲੇषੁ ਚ ।। 9
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਫਾਇਦਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸੋਚ; ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ।
ਸਾਰਂ ਫਲ੍ਗੁ ਬਲਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਂ ਚਾਪਿ ਭਾਰਤ । ਸ੍ਵਰਾष੍ਟ੍ਰਪਰਰਾष੍ਟ੍ਰੇषੁ ਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਂ ਬਲਮਾਤ੍ਮਨਃ ।। 10
ਮੁੱਖ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਮਧਯਮ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਭਾਰਤ, ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਪ੍ਰਹृਸ਼ष੍ਟਂ ਪ੍ਰਾਹृष੍ਟਂ ਵਾ ਸਂਦਧਾਮ ਤਥਾ ਪਰੈਃ । ਸਾਮ੍ਨਾ ਦਾਨੇਨ ਭੇਦੇਨ ਦਣ੍ਡੇਨ ਬਲਿਕਰ੍ਮਣਾ ।। 11
ਚਾਹੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾਰਾਜ਼, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ, ਦਾਨ, ਵੰਡ, ਸਜ਼ਾ ਜਾਂ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋਵੋ।
ਨ੍ਯਾਯੇਨਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਚ ਪਰਾਨ੍ਬਲਾਚ੍ਚਾਨਮ੍ਯ ਦੁਰ੍ਬਲਾਨ੍ । ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਬਲਂ ਚਾਭਾष੍ਯਤਾਂ ਸੁਖਮ੍ ।। 12
ਨਿਆਂ ਨਾਲ, ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨੀਵਾਂ ਕਰਕੇ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਦੇ ਕੇ, ਤਾਕਤ ਦੀ ਗੱਲ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਕਰੋ।
ਸ੍ਵਕੋਸ਼ਬਲਸਂਵृਦ੍ਧਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਿਦ੍ਧਿਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ । ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਸੇ ਚਾਪਿ ਬਲਿਭਿਰਰਿਭਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤੈਃ। ਅਨ੍ਯੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਣ੍ਡਵੈਰ੍ਵਾऽਪਿ ਹੀਨੈਃ ਸ੍ਵਬਲਵਾਹਨੈਃ ।। 13
ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਤੇ ਖਜਾਨਾ ਵਧਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਪੱਕਾ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਵੇਂਗਾ; ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜੇਗਾ, ਜੋ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣਗੇ, ਚਾਹੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਜਾਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਵੇ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਵ੍ਯਵਹਰ੍ਤਾਸਿ ਨ੍ਯਾਯਤਃ। ਯਥਾਕਾਲਂ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਚਿਰਂ ਸੁਖਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ।। 14
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਸੋਚ ਕੇ, ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਸਮੇਂ ਤੇ ਲੰਬਾ ਸੁਖ ਪਾਵੇਂਗਾ।
ਭੀष੍ਮਾਦ੍ਰੋਣਕृਪੈਰੁਕ੍ਤੇ ਕਰ੍ਣਦੁਃਸ਼ਾਸਨਾਦਿਭਿਃ। ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇषਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਨੁਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਸਚਿਵਾਨਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। 15
ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਕਰਣ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਸੋਚ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤਮੇਤਨ੍ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਥਾਸੁ ਜਨਸਂਸਦਿ। ਧੀਰਾਣਾਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦੁषਾਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਨਾਂ ਮਤਿਨਿਸ਼੍ਚਯੇ । ਕृਤਿਨਾਂ ਸਾਰਫਲ੍ਗੁਤ੍ਵੇ ਜਾਨਾਮਿ ਨਯਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ।। 16
ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨੀਆਂ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰਾਂ, ਤੇ ਨੀਤੀ ਦੇ ਪੱਕੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਤਜਰਬੇ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।