ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਮਾਨਵਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥਃ ਸਤ੍ਯਵਾਨ੍ਨੀਤਿਮਾਞ੍ਸ਼ੁਚਿਃ । ਤੇਜੋਰਾਸ਼ਿਭਿਰਾਪੂਰ੍ਣੋ ਦਹੇਦਪਿ ਚ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ।। 10
ਪਾਰਥ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਨੀਤੀਵਾਨ, ਸਾਫ-ਸੁਥਰਾ, ਜੋ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੀ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਤ੍ਨਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਭੂਯਸ਼੍ਚ ਮृਗਯਾਮਹੇ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਸ਼੍ਚਾਰਕੈਃ ਸਿਦ੍ਧੈਸ੍ਤਾਪਸੈਰ੍ਨਿਪੁਣੈਰਪਿ ।। 11
ਇਸ ਲਈ, ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ ਅਤੇ ਮੁੜ ਖੋਜ ਕਰੀਏ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਚਾਰਿਆਂ, ਸਿਧਾਂ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਅਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨਾਲ।
ਵਿਵਿਧੈਸ੍ਤਤ੍ਪਰੈਃ ਸਮ੍ਯਙ੍ਵਿਰ੍ਭੀਕੈਸ੍ਤਜ੍ਜ੍ਞਸਂਮਤੈਃ । ਅਨ੍ਵੇष੍ਟਵ੍ਯਾ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਛਨ੍ਨਚਾਰਿਣਃ ।। 12
ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੋਗ, ਨਿਰਭੈ ਤੇ ਜਾਣੂ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਪਾਂਡਵਾਂ, ਜੋ ਲੁਕ ਕੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੀਏ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਤਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਧੀਮਾਨ੍ਭਾਰਤਾਨਾਂ ਪਿਤਾਮਹਃ । ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨ੍ਦੇਸ਼ਕਾਲਜ੍ਞੋ ਨੀਤਿਮਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਮਤਿਃ ।। 13
ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਭਾਰਤਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾਮਹ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਮਾਂ ਤੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਨੀਤੀਵਾਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ, ਬੋਲਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਪਰਤੇ ਵਾਕ੍ਯੇ ਆਚਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਅਨਨ੍ਤਰਮੁਵਾਚੇਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਹੇਤ੍ਵਰ੍ਥਸਂਮਿਤਮ੍ ।। 14
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਚਾਰਯ ਜੀ ਦੀ ਗੱਲ ਮੁਕ ਗਈ, ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੇ ਧਰ੍ਮਸਂਹਿਤਾਮ੍। ਪਾਣ੍ਡਵੇ ਨਿਤ੍ਯਮਵ੍ਯਗ੍ਰਾਂ ਗਿਰਂ ਭੀष੍ਮਃ ਸਮਾਦਦੇ ।। 15
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿਚ ਮਜਬੂਤ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਸੁਚੱਜੀ ਤੇ ਧਿਆਨਯੋਗ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਅਸਤ੍ਸੁ ਦੁਰ੍ਲਭਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਤਾਂ ਚਾਭਿਮਤਾਂ ਸਦ। ਭੀष੍ਮਸ੍ਤ੍ਵਭ੍ਯਵਦਤ੍ਤਤ੍ਰ ਗਿਰਂ ਸਾਧੁਭਿਰਰ੍ਚਿਤਾਮ੍ ।। 16
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਉਥੇ ਉਹ ਗੱਲ ਆਖੀ ਜੋ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ—ਜੋ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਿਰਲੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸਤਜਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਨੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋऽਵਾਦੀਦਾਚਾਰ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਿਤ੍। ਸ਼੍ਰੁਤਵृਤ੍ਤੋਪਸਂਪਨ੍ਨਾ ਨਾਸ਼ਂ ਨਾਯਾਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ।। 17
ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਚਾਰਯ, ਜੋ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ: ਪਾਂਡਵ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਲਣ ਤੇ ਗਿਆਨ ਪੂਰੀ ਹੈ, ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ।
ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨਾਃ ਸਾਧੁਵृਤ੍ਤਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਵृਦ੍ਧਾਨੁਸ਼ਾਸਨੇ ਯਤ੍ਤਾਃ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ ।। 18
ਉਹ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਚੰਗੀ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਮਯਂ ਸਮਯਜ੍ਞਾਸ੍ਤੇ ਪਾਲਯਨ੍ਤਃ ਸ਼ੁਭਵ੍ਰਤਾਃ। ਨ ਵਿषੀਦਨ੍ਤਿ ਤੇ ਪਾਰ੍ਥਾ ਉਦ੍ਵਹਨ੍ਤਃ ਸਤਾਂ ਧੁਰਮ੍ ।। 19
ਜੋ ਨਿਯਮ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੇ ਪੱਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਂਡਵ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਾਰ ਉਠਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਕਦੇ ਹਤਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਤਪਸਾ ਚੈਵ ਗੁਪ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਵਵੀਰ੍ਯੇਣ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਨ ਨਾਸ਼ਮਭਿਗਚ੍ਛੇਯੁਰਿਤਿ ਮੇ ਨੈष੍ਠਿਕੀ ਮਤਿਃ ।। 20
ਤਪ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ; ਉਹ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ—ਇਹ ਮੇਰੀ ਪੱਕੀ ਸੋਚ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਰਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੇਸ਼ਵਾਨੁਗਤਾਃ ਸਦਾ। ਪ੍ਰਵੀਰਪੁਰੁषਾਸ੍ਤੇ ਵੈ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਮਹਾਬਲਾਃ ।। 21
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਤੇ ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਵੇषਣੇ ਸ਼ृਣੁ। ਨ ਤੁ ਨੀਤਿਃ ਸੁਨੀਤਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਵੇਦਿਤੁਂ ਪਰੈਃ ।। 22
ਹੁਣ ਮੈਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਬਾਰੇ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ। ਪਰ ਚੰਗੀ ਨੀਤੀ ਵਾਲੇ ਦੀ ਨੀਤੀ ਹੋਰ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ।
ਯਤ੍ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਯਮਿਹਾਸ੍ਮਾਭਿਸ੍ਤਾਨ੍ਵੈ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍। ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਪ੍ਰਣੇਤੁਂ ਤਤ੍ਤੇऽਹਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਿਬੋਧ ਤਤ੍ ।। 23
ਜੋ ਕੁਝ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਸੁਣੋ ਤੇ ਸਮਝੋ।
ਨ ਤ੍ਵਿਯਂ ਸਾਧੁ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯ ਨੀਤਿਃ ਕਥਂਚਨ । ਵृਦ੍ਧਾਨੁਸ਼ਾਸਨੇ ਤਾਤ ਤਿष੍ਠਤਃ ਸਤ੍ਯਸ਼ੀਲਿਨਃ ।। 24
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨੀਤੀ ਬਾਰੇ ਮੰਦੀ ਗੱਲ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਤੇ ਸਚੀ ਚਲਣ ਵਿਚ ਪੱਕੇ ਹਨ।
ਅਯੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਮਯਾ ਵਕ੍ਤੁਂ ਤੁਲ੍ਯਾ ਮੇ ਕੁਰੁਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਨਿਵਾਸਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਚ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਬਹੁਨਾ ਕਿਂ ਪ੍ਰਲਾਪੇਨ ਯਤੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਤੋ ਜਯਃ ।। 25
ਮੈਂ ਮੰਦੀ ਗੱਲ ਆਖਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ; ਕੁਰੁ ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ। ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਵਾਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ ਮੈਂ ਆਖਦਾ ਹਾਂ। ਲੰਬੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਜਿਥੇ ਧਰਮ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਿੱਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਤੁ ਨਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਤਾ। ਯਥਾਰ੍ਹਮਿਹ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਥਾ ਧਰ੍ਮਲਿਪ੍ਸਯਾ ।। 26
ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਗੱਲ ਆਖਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਹੈ, ਉਹ ਗੱਲ ਆਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਨਾਹਂ ਤਥਾ ਮਨ੍ਯੇ ਯਥਾऽਨ੍ਯੇ ਮੇਨਿਰੇ ਜਨਾਃ। ਨਿਵਾਸਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵਂ ਮਨੁਜਾਧਿਪ ।। 27
ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦਾ, ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਵਾਸ ਬਾਰੇ—ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸੁਣੋ।
[ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤੋ ਵੀਰੈਃ ਕृष੍ਣਯਾ ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਸ ਮਹਾਰਾਜੋ ਨਾਤ੍ਮਸ਼੍ਰੇਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। 28
[ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਰਾਜ ਕਿਉਂ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕੇਗਾ?]
ਪਾਣ੍ਡਵੋ ਨਿਕृਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਯਥਾਵਦ੍ਵਿਦਿਤਂ ਤਵ। ਕ੍ਲੇਸ਼ਿਤਸ਼੍ਚ ਪੁਰੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਰਾਜ੍ਯਕਾਮੈਸ਼੍ਚ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍। ਛਨ੍ਨਸ਼੍ਚਰਤਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾ ਨੀਤਿਮਾਨ੍ਨृਪਃ ।। 29
ਪਾਂਡਵ ਪਹਿਲਾਂ ਧੋਖਾ ਖਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਖੀ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਲੁਕ ਕੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿਚ ਨੀਤੀ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਸੁਸਂਚ੍ਛਨ੍ਨਮੁष੍ਯ ਵਾਸਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਆਯਾਤਿ ਚੋਦਯੇ ਕਾਲੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਦਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ।। 30
ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਵਧੀਆ ਵਾਸ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੁਕਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲੱਭ ਲਵੋਗੇ।
ਸੋਦਰੈਃ ਸਹਿਤਂ ਵੀਰਂ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾ ਚ ਪਰਂਤਪ। ਸਂਵਿਧਤ੍ਸ੍ਵ ਮਹਾਬਾਹੋ ਯਥਾ ਨਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਖੋਦਯਃ ।। 31
ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਵੀਰ—ਤੂੰ ਐਸਾ ਜਤਨ ਕਰ ਕਿ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁਖ ਆਵੇ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸ ਰਾਜਾ ਵਸਤਿ ਚ੍ਛਨ੍ਨਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਭृਤਾਂਵਰਃ। ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਗਮੋਹਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ ।। 32
ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੀਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਲੁਕ ਕੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਲੋਕ ਰਾਗ ਤੇ ਮੋਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਨਾਧਯੋ ਹਿ ਮਹਾਰਾਜ ਨ ਵ੍ਯਾਧਿਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭ]। ਪੁਰੇ ਜਨਪਦੇ ਵਾऽਪਿ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ।। 33
ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਜਿੱਥੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਂ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਨਾ ਗਰੀਬੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਰੋਗ ਹੋਵੇਗਾ।
ਦਾਨਸ਼ੀਲੋ ਵਦਾਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਿਭृਤੋ ਹ੍ਰੀਨਿषੇਵਕਃ। ਪ੍ਰਿਯਵਾਕ੍ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ਸ਼ੂਰੋ ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ। ਹृष੍ਟਃ ਪੁष੍ਟਃ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ।। 34
ਜਿੱਥੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਦਾਨ, ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ, ਸੰਯਮ, ਲਾਜ ਦਾ ਆਦਰ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਸੱਚਾ ਬੋਲ, ਹੌਸਲਾ, ਧਰਮ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ, ਖੁਸ਼ੀ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਹੁਨਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਨਾਸੂਯਕੋ ਨ ਚਾਪੀਰ੍ष੍ਯੁਰ੍ਨਾਭਿਮਾਨੀ ਨ ਮਤ੍ਸਰੀ। ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਜਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਯਂ ਧਰ੍ਮਮਨੁਵ੍ਰਤਃ ।। 35
ਉਥੇ ਲੋਕ ਨਾਹ ਈਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਾਹ ਜਲਦੇ ਹਨ, ਨਾਹ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਾਹ ਵਿਅੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਘੋषਾਸ਼੍ਚ ਭੂਯਾਂਸਃ ਪੁਣ੍ਯਸ਼ਬ੍ਦਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਕ੍ਰਤਵਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਭੂਯਾਂਸੋ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ ।। 36
ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਵਧੇਰੇ ਵੇਦ-ਪਾਠ, ਪਵਿੱਤਰ ਧੁਨੀਆਂ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਜਗ-ਯਜਨ ਹੋਣਗੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸਦਾ ਚ ਤਤ੍ਰ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਃ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਰ੍षੀ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸਂਪਨ੍ਨਸਸ੍ਯਾ ਚ ਮਹੀ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨਿਰਾਮਯਾ ।। 37
ਉਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੀਂਹ ਠੀਕ ਪਵੇਗਾ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਧਰਤੀ ਉਤਮ ਫਸਲ ਦੇਵੇਗੀ ਤੇ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇਗੀ।
ਰਸਵਨ੍ਤਿ ਚ ਧਾਨ੍ਯਾਨਿ ਗੁਣਵਨ੍ਤਿ ਫਲਾਨਿ ਚ। ਗਨ੍ਧਵਨ੍ਤਿ ਚ ਮਾਲ੍ਯਾਨਿ ਸ਼ੁਭਸ਼ਬ੍ਦਾ ਚ ਭਾਰਤੀ ।। 38
ਉਥੇ ਅਨਾਜ ਸੁਆਦਲੇ ਹੋਣਗੇ, ਫਲ ਚੰਗੇ ਗੁਣ ਵਾਲੇ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਸੁਗੰਧਤ, ਤੇ ਬੋਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇਗੀ।
ਵਾਯੁਸ਼੍ਚ ਸੁਖਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੋ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ । ਨੀਰੋਗਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਧਬਨ੍ਧਾ ਨ ਸਨ੍ਤਿ ਚ ।। 39
ਜਿੱਥੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਹਵਾ ਸੁਖਦਾਈ ਹੋਵੇਗੀ, ਲੋਕ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੋਣਗੇ, ਤੇ ਨਾ ਮਾਰ-ਕੱਟ ਹੋਵੇਗੀ, ਨਾ ਕੈਦ।