ਨਦੀਕੁਞ੍ਜੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਗ੍ਰਾਮੇषੁ ਨਗਰੇषੁ ਚ। ਆਸ਼੍ਰਮੇषੁ ਚ ਰਮ੍ਯੇषੁ ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਗੁਹਾਸੁ ਚ ।। 13
ਨਦੀ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ, ਤੀਰਥਾਂ, ਪਿੰਡਾਂ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਸੋਹਣੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿਚ।
ਵਿਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਾ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਰ੍ਕਯਾ ਸੁਵਿਨੂਤਯਾ । ਵਿਵਿਧੈਸ੍ਤਤ੍ਪਰੈਃ ਸਮ੍ਯਙ੍ਵਿਪੁਣੈਸ੍ਤਜ੍ਜ੍ਞਸਂਮਤੈਃ ।। 14
ਉਹ ਰਾਜੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਰਾਹਦਾਰੀ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਿਪੁੰਨ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਮੰਨਤਾ ਵਾਲਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਲੱਭੇ ਜਾਣ।
ਅਥਾਗ੍ਰਜਾਨਨ੍ਤਰਜੋ ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਹਿਤੇ ਰਤਃ। ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭ੍ਰਾਤਾ ਭ੍ਰਾਤਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। 15
ਫਿਰ ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਯੇषੁ ਨਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯੋ ਰਾਜਂਸ਼੍ਚਾਰੇषੁ ਮਨੁਜਾਧਿਪ। ਤੇ ਯਾਨ੍ਤੁ ਦਤ੍ਤਦੇਯਾ ਵੈ ਭੂਯਸ੍ਤਾਨ੍ਪਰਿਮਾਰ੍ਗਿਤੁਮ੍ ।। 16
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਚਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸਾਡਾ ਭਰੋਸਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦੇ ਕੇ ਹੋਰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਭੇਜੋ।
ਯਦਾਹ ਕਰ੍ਣੋ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਤਾਮ੍ । ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਚਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮृਗਯਨ੍ਤੁ ਯਤਸ੍ਤਤਃ ।। 17
ਜਿਵੇਂ ਕਰਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇ; ਸਾਰੇ ਚਰ, ਜਿੱਥੇ-ਕਿੱਥੇ ਹੋ ਸਕੇ, ਉਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਲੱਭਣ।
ਘ੍ਰਾਣੈਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਸ਼ਵੋ ਵੇਦੈਰੇਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਚਾਰੈਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਾਜਾਨਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਭ੍ਯਾਮਿਤਰੇ ਜਨਾਃ ।। 18
ਜਾਨਵਰ ਨੱਕ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਦਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜੇ ਚਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਯਥੋਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚਾਰਪੁਰੁषਾ ਮृਗਯਨ੍ਤੁ ਪੁਨਃਪੁਨਃ । ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਦੇਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਨਗਰਾਣਿ ਚ ।। 19
ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼ਿਤ ਚਾਰੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ। ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇਲਾਕਿਆਂ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ।
ਨ ਹਿ ਤੇषਾਂ ਗਤਿਰ੍ਵਾਸਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਵੋਪਲਭ੍ਯਤੇ। ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਵਾ ਨਿਗੂਢਾਸ੍ਤੇ ਪਾਰਂ ਵੋਰ੍ਮਿਮਤੋ ਗਤਾਃ ।। 20
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਲ-ਫਿਰ, ਰਹਿਣ-ਸਹਿਣ ਜਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਖਬਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ; ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੁਕ ਗਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਪਾਰ ਕਰ ਗਏ ਹੋਣ।
ਵ੍ਯਾਲੈਰ੍ਵਾऽਪਿ ਮਹਾਰਣ੍ਯੇ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਸ਼ੂਰਮਾਨਿਨਃ। ਦ੍ਵੀਪਂ ਵਾ ਪਰਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਗਿਰਿਦੁਰ੍ਗਵਨੇष੍ਵਪਿ ।। 21
ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ੌਰਿਆਂ ਦਾ ਘਮੰਡ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖਾ ਲਏ ਗਏ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਦੂਰ ਦੇ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਪਹਾੜੀ ਕਿਲਿਆਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ।
ਹੀਨਦਰ੍ਪਾ ਨਿਰਾਸ਼ਾਸ੍ਤੇ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਵਾऽਪਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ । ਅਥਵਾ ਵਿषਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਨष੍ਟਾਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਃ ਸਮਾਃ ।। 22
ਉਹ ਆਪਣਾ ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਆਸ ਗੁਆ ਕੇ, ਸ਼ਾਇਦ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖਾ ਲਏ ਗਏ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਖਤਰਨਾਕ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਅਨੇਕਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਹੋਣ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਨਸਮਵ੍ਯਗ੍ਰਂ ਕृਤ੍ਵਾऽऽਤ੍ਮਾਨਂ ਨਿਯਮ੍ਯ ਚ। ਕੁਰੁ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਹੋਤ੍ਸਾਹਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਯਨ੍ਨਰਾਧਿਪ ।। 23
ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਠੰਢਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਤੂੰ ਠੀਕ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਕੰਮ ਕਰ।
ਅਥਾऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਦ੍ਰੋਣਃ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਰ੍ਥਦਰ੍ਸ਼ਿਵਾਨ੍। ਨ ਤਾਦृਸ਼ਾ ਵਿਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਾਪਿ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਾਭਵਮ੍ ।। 1
ਫਿਰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਦ੍ਰੋਣ, ਜੋ ਗੂੜ੍ਹ ਅਰਥਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਐਸੇ ਲੋਕ ਨਾ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਹੀ ਹਾਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੂਰਾਸ਼੍ਚ ਕृਤਵਿਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਬੁਦ੍ਧਿਮਨ੍ਤੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਃ। ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਃ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਨੁਵ੍ਰਤਾਃ ।। 2
ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹਨ, ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਕੇ, ਅਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ।
ਨੀਤਿਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਤਤ੍ਵਜ੍ਞਂ ਪਿਤृਵਚ੍ਚ ਸਮਾਹਿਤਮ੍। ਧਰ੍ਮੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਸਤ੍ਯਧृਤਿਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਪਚਾਯਿਨਮ੍ ।। 3
ਉਹ ਨੀਤੀ, ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਸਾਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਸੰਭਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਧਰਮ ਤੇ ਸੱਚ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ।
ਅਨੁਵ੍ਰਤਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਭ੍ਰਾਤਰੋ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਭ੍ਰਾਤॄਨਨੁਵ੍ਰਤਮ੍ ।। 4
ਉਸ ਦੇ ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲੇ ਭਰਾ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਤਥਾਵਿਧੇਯਾਨਾਂ ਨਿਭृਤਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਨੀਤਿਮਾਨ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਨੈषਾਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ।। 5
ਐਸੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਸੰਭਲਿਆ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਇੱਕ ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਨੀਤੀ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਕਿਉਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਨਾ ਕਰੇ?
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਤ੍ਨਾਤ੍ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਂ ਨ ਤਾਵਤ੍ਸਮਯੋ ਗਤਃ। ਨ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ਮृਚ੍ਛੇਯੁਰਿਤਿ ਮੇ ਨੈष੍ਠਿਕੀ ਮਤਿਃ ।। 6
ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਜਾਂਚੋ; ਸਮਾਂ ਹਾਲੇ ਨਹੀਂ ਲੰਘਿਆ। ਮੇਰੀ ਪੱਕੀ ਸੋਚ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੋਏ।
ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਤਾਂ ਚੈਵ ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਚ੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਕਾਲਿਕਮ੍ । ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਸਾਧੁ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਵਾਸਸ਼੍ਚੈषਾਂ ਪ੍ਰਚਿਨ੍ਤ੍ਯਤਾਂ ।। 7
ਜੋ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ ਅਤੇ ਉਹ ਜਲਦੀ, ਬਿਨਾ ਦੇਰੀ, ਕਰੋ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਥਾਂ ਵੀ ਸੋਚੋ।
ਯਥਾ ਚ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥੇषੁ ਧृਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਰੁਪਲਭ੍ਯੇਤ ਤਥਾ ਨੀਤਿਰ੍ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍ ।। 8
ਐਸਾ ਉਪਾਅ ਬਣਾਓ ਕਿ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਲ-ਫਿਰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਸਕੇ, ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੋਪਾਯੈਰ੍ਯਤਸ੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਯਥਾ ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ । ਦੁਰ੍ਜ੍ਞੇਯਾਃ ਖਲੁ ਸ਼ੂਰਾਸ੍ਤੇ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਚ ਦੈਵਤੈਃ ।। 9
ਤੂੰ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕੇ; ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਮਝਣ ਵਿਚ ਔਖੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਮਾਨਵਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥਃ ਸਤ੍ਯਵਾਨ੍ਨੀਤਿਮਾਞ੍ਸ਼ੁਚਿਃ । ਤੇਜੋਰਾਸ਼ਿਭਿਰਾਪੂਰ੍ਣੋ ਦਹੇਦਪਿ ਚ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ।। 10
ਪਾਰਥ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਨੀਤੀਵਾਨ, ਸਾਫ-ਸੁਥਰਾ, ਜੋ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੀ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਤ੍ਨਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਭੂਯਸ਼੍ਚ ਮृਗਯਾਮਹੇ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਸ਼੍ਚਾਰਕੈਃ ਸਿਦ੍ਧੈਸ੍ਤਾਪਸੈਰ੍ਨਿਪੁਣੈਰਪਿ ।। 11
ਇਸ ਲਈ, ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ ਅਤੇ ਮੁੜ ਖੋਜ ਕਰੀਏ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਚਾਰਿਆਂ, ਸਿਧਾਂ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਅਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨਾਲ।
ਵਿਵਿਧੈਸ੍ਤਤ੍ਪਰੈਃ ਸਮ੍ਯਙ੍ਵਿਰ੍ਭੀਕੈਸ੍ਤਜ੍ਜ੍ਞਸਂਮਤੈਃ । ਅਨ੍ਵੇष੍ਟਵ੍ਯਾ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਛਨ੍ਨਚਾਰਿਣਃ ।। 12
ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੋਗ, ਨਿਰਭੈ ਤੇ ਜਾਣੂ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਪਾਂਡਵਾਂ, ਜੋ ਲੁਕ ਕੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੀਏ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਤਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਧੀਮਾਨ੍ਭਾਰਤਾਨਾਂ ਪਿਤਾਮਹਃ । ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨ੍ਦੇਸ਼ਕਾਲਜ੍ਞੋ ਨੀਤਿਮਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਮਤਿਃ ।। 13
ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਭਾਰਤਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾਮਹ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਮਾਂ ਤੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਨੀਤੀਵਾਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ, ਬੋਲਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਪਰਤੇ ਵਾਕ੍ਯੇ ਆਚਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਅਨਨ੍ਤਰਮੁਵਾਚੇਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਹੇਤ੍ਵਰ੍ਥਸਂਮਿਤਮ੍ ।। 14
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਚਾਰਯ ਜੀ ਦੀ ਗੱਲ ਮੁਕ ਗਈ, ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੇ ਧਰ੍ਮਸਂਹਿਤਾਮ੍। ਪਾਣ੍ਡਵੇ ਨਿਤ੍ਯਮਵ੍ਯਗ੍ਰਾਂ ਗਿਰਂ ਭੀष੍ਮਃ ਸਮਾਦਦੇ ।। 15
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿਚ ਮਜਬੂਤ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਸੁਚੱਜੀ ਤੇ ਧਿਆਨਯੋਗ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਅਸਤ੍ਸੁ ਦੁਰ੍ਲਭਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਤਾਂ ਚਾਭਿਮਤਾਂ ਸਦ। ਭੀष੍ਮਸ੍ਤ੍ਵਭ੍ਯਵਦਤ੍ਤਤ੍ਰ ਗਿਰਂ ਸਾਧੁਭਿਰਰ੍ਚਿਤਾਮ੍ ।। 16
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਉਥੇ ਉਹ ਗੱਲ ਆਖੀ ਜੋ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ—ਜੋ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਿਰਲੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸਤਜਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਨੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋऽਵਾਦੀਦਾਚਾਰ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਿਤ੍। ਸ਼੍ਰੁਤਵृਤ੍ਤੋਪਸਂਪਨ੍ਨਾ ਨਾਸ਼ਂ ਨਾਯਾਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ।। 17
ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਚਾਰਯ, ਜੋ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ: ਪਾਂਡਵ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਲਣ ਤੇ ਗਿਆਨ ਪੂਰੀ ਹੈ, ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ।
ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨਾਃ ਸਾਧੁਵृਤ੍ਤਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਵृਦ੍ਧਾਨੁਸ਼ਾਸਨੇ ਯਤ੍ਤਾਃ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ ।। 18
ਉਹ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਚੰਗੀ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਮਯਂ ਸਮਯਜ੍ਞਾਸ੍ਤੇ ਪਾਲਯਨ੍ਤਃ ਸ਼ੁਭਵ੍ਰਤਾਃ। ਨ ਵਿषੀਦਨ੍ਤਿ ਤੇ ਪਾਰ੍ਥਾ ਉਦ੍ਵਹਨ੍ਤਃ ਸਤਾਂ ਧੁਰਮ੍ ।। 19
ਜੋ ਨਿਯਮ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੇ ਪੱਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਂਡਵ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਾਰ ਉਠਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਕਦੇ ਹਤਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।