ਪ੍ਰਜਾਰਕ੍ਸ਼ਣਦਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੁਗ੍ਰਹਣਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਨ੍। ਵਿਜਿਤਾਰਿਰ੍ਮਹਾਯੁਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡੋ ਮਾਨਤਤ੍ਪਰਃ ।। 30
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਫੜਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਤਿੱਖਾ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਦਾ ਪਾਸੀ ਸੀ।
ਨਰਨਾਰੀਮਨੋਹ੍ਲਾਦੀ ਧੀਰੋ ਵਾਗ੍ਮੀ ਰਣਪ੍ਰਿਯਃ। ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਾऽਰ੍ਥਕਾਮਾਨਾਂ ਭਾਜਨਂ ਮਨੁਜੋਤ੍ਤਮਃ ।। 31
ਉਹ ਮਰਦਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਧੀਰਜਵਾਨ, ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਲੜਾਈ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਨ ਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ।
ਸ ਹਤੋ ਨਿਸ਼ਿ ਗਨ੍ਧੈਰ੍ਵਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਨਰਾਧਿਪ। ਅਮृष੍ਯਮਾਣੋ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਨਿਸ਼ੀਥੇ ਸਹ ਸੋਦਰੈਃ । ਸੁਹृਦਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਨਿਹਤਾ ਯੋਧਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਹਰੈਰ੍ਹਤਾਃ ।। 32
ਉਹ ਮੰਦ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਔਰਤ ਦੀ ਖਾਤਰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਦੋਸਤ ਤੇ ਯੋਧੇ ਵੀ ਹਮਲੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਚ ਮਹਿषੀ ਕਾਚਿਦਸ੍ਤਿ ਨਿਤਮ੍ਬਿਨੀ। ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀ ਨਾਮ ਤਾਂ ਦृਪ੍ਤੋ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾऽਕਾਮਯਦ੍ਬਲੀ ।। 33
ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਣੀ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੈਰੰਧਰੀ ਹੈ; ਉਸ ਅਹੰਕਾਰੀ, ਮੰਦ ਮਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹਿਆ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤਮਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ਨਿਹਤੋ ਨਿਸ਼ਿ ।। 34
ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਬਾਨ੍ਧਵੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਕੀਚਕੋ ਨਿਹਤੋ ਯਤਃ। ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਵੇषਣਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਚਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚਰ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰੇषਯੇਤਿ ਮਤਿਰ੍ਹਿ ਨਃ ।। 35
ਕਿਉਂਕਿ ਕੀਚਕ ਆਪਣੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ, ਅੱਜ ਤੋਂ ਪੰਡਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ, ਸਾਡੀ ਰਾਏ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਥਾਂ ਚਾਰੇ ਭੇਜੇ ਜਾਣ।
ਨਿਹਤੋ ਨਿਸ਼ਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ । ਏਤਾਵਚ੍ਛ੍ਰੁਤਮਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਭਦ੍ਰਂ ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਨਰਾਧਿਪ ।। 36
ਉਹ ਮੰਦ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਇਹੀ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ। ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਾ।
ਪ੍ਰਿਯਮੇਤਦੁਪਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਚ ਪਰਾਭਵਮ੍ । ਕृਤਕृਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕੌਰਵ੍ਯ ਵਿਧਤ੍ਸ੍ਵ ਯਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ ।। 37
ਇਹ ਪਿਆਰੀ ਖ਼ਬਰ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਹਾਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੌਰਵ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਸਮਝ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਸੋ ਕਰ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇषਾਂ ਵਚਸ੍ਤਦਾ। ਚਿਰਮਨ੍ਤਰ੍ਮਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਇਦਮਾਹ ਸਭਾਸਦਃ ।। 1
ਫਿਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੰਮੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ ਤੇ ਸਭਾ ਵਿਚ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਅਸ਼ਕ੍ਯਂ ਖਲੁ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਗਤਿਂ ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਹਿ ਤਤ੍ਵਤਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਂ ਕ੍ਵਨੁ ਸ੍ਯੁਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਗਤਾਃ ।। 2
ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਸਹੀ ਚਾਲ ਜਾਣਨਾ ਅਸਲ ਵਿਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਖੋਜੋ ਕਿ ਪਾਂਡਵ ਕਿੱਥੇ ਗਏ ਹੋਣਗੇ।
ਅਲ੍ਪਾਵਸ਼ਿष੍ਟਃ ਕਾਲਸ੍ਤੁ ਗਤੋ ਭੂਯਿष੍ਠ ਏਵ ਚ। ਤੇषਾਮਜ੍ਞਾਤਚਰ੍ਯਾਯਾਮਸ੍ਮਿਨ੍ਵਰ੍षੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੇ ।। 3
ਹੁਣ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਹੀ ਬਚਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਤੀਹਵਾਂ ਸਾਲ ਵੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਅਣਜਾਣ ਵਾਸ ਵਿਚ ਲੰਘ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਪਿ ਵਰ੍षਸ੍ਯ ਸ਼ੇषਂ ਤੇ ਹ੍ਯਤੀਯੁਰਿਹ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਨਿਵृਤ੍ਤਸਮਯਾਸ੍ਤੇ ਹਿ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾਃ ।। 4
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਇਸ ਸਾਲ ਦਾ ਬਾਕੀ ਸਮਾਂ ਇੱਥੇ ਲੰਘਾ ਲਿਆ ਹੈ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮੁਕ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੱਚ ਤੇ ਵਚਨ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤ ਇਵ ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਾਸ਼ੀਵਿषੋਪਮਾਃ । ਦੁਃਖਾਦ੍ਭਵੇਯੁਃ ਸਂਰਬ੍ਧਾਃ ਕੌਰਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ।। 5
ਵੱਡੇ ਅਜਗਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ ਵਾਲੇ ਸੱਪਾਂ ਵਰਗੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਦੁਖ ਵਿਚ ਪੱਕੇ ਹੋ ਕੇ ਜਰੂਰ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਵਿਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਾ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਤਰ੍ਕਯਾ ਸੁਪ੍ਰਣੀਤਯਾ। ਨਿਪੁਣੈਸ਼੍ਚਾਰਪੁਰੁषੈਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੈਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸੁਸਂਵृਤੈਃ ।। 6
ਇਹ ਰਾਜੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਤੇ ਚਤੁਰ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਗੁਪਤ ਚਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਲੱਭੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅਜ੍ਞਾਤਸਮਯੇ ਜ੍ਞਾਤਾਃ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਰੂਪਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ। ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਯੁਰ੍ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਾਸ੍ਤਾਵਦੇਵ ਪੁਨਰ੍ਵਨਮ੍ ।। 7
ਜੇ ਉਹ ਅਣਜਾਣ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਲੱਭੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਠਿਨਾਈ ਸਹਿ ਕੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੁੱਸਾ ਦਬਾ ਕੇ ਮੁੜ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਵਿਚਿਨ੍ਵਧ੍ਵਂ ਯਥਾ ਚਾਤ੍ਯਨ੍ਤਮਵ੍ਯਯਮ੍। ਰਾਜ੍ਯਂ ਨਿਰ੍ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਮਵ੍ਯਗ੍ਰਂ ਨਿਃਸਪਤ੍ਨਂ ਚਿਰਂ ਭਵੇਤ੍ ।। 8
ਇਸ ਲਈ ਜਲਦੀ ਖੋਜ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਰਾਜ ਸਦਾ ਲਈ ਇਕਠਾ, ਚਿੰਤਾ ਰਹਿਤ ਤੇ ਵੈਰੀ ਰਹਿਤ ਰਹੇ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤੇ ਵਚਨੇऽਤੀਵ ਦੁਃਖਿਨਾ। ਤਤਃ ਕਰ੍ਣੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਂਯੁਤਮ੍ ।। 9
ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਕਹੀ, ਫਿਰ ਕਰਣ ਨੇ ਸੱਚ, ਧਰਮ ਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਭਰੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਏਤੇ ਪੁਨਰ੍ਨ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਅਨ੍ਯੇ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਭਾਰਤ । ਸ਼ੀਘ੍ਰਵृਤ੍ਤਾ ਨਰਾ ਯੋਗ੍ਯਾ ਨਿਪੁਣਾਸ਼੍ਛਨ੍ਨਚਾਰਿਣਃ ।। 10
ਇਹ ਲੋਕ ਮੁੜ ਨਾ ਜਾਣ, ਹੋਰ ਲੋਕ ਭਾਰਤ, ਤੂੰ ਭੇਜ; ਤੇਜ਼, ਯੋਗ, ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਛੁਪ ਕੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਚਰ ਭੇਜੋ।
ਚਰਨ੍ਤੁ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਸ੍ਫੀਤਾਞ੍ਜਨਪਦਾਕੁਲਾਨ੍ । ਤਤ੍ਰ ਗੋष੍ਠੀषੁ ਰਮ੍ਯਾਸੁ ਸਿਦ੍ਧਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਰੂਪਿਣਃ ।। 11
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੈ; ਸੋਹਣੀਆਂ ਗੋਸ਼ਟੀਆਂ ਵਿਚ, ਕਾਬਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਵੇਸ਼-ਭੂਸ਼ਾ ਵਿਚ।
ਪਰਿਵਾਹੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਵਿਵਿਧੇष੍ਵਾਕਰੇषੁ ਚ। ਅਨ੍ਵੇष੍ਟਵ੍ਯਾ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਛਨ੍ਨਚਾਰਿਣਃ ।। 12
ਪਾਰਾਂ, ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਣਾਂ ਵਿਚ, ਰਾਜਾ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਜੋ ਛੁਪ ਕੇ ਚਲ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੱਭੇ ਜਾਣ।
ਨਦੀਕੁਞ੍ਜੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਗ੍ਰਾਮੇषੁ ਨਗਰੇषੁ ਚ। ਆਸ਼੍ਰਮੇषੁ ਚ ਰਮ੍ਯੇषੁ ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਗੁਹਾਸੁ ਚ ।। 13
ਨਦੀ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ, ਤੀਰਥਾਂ, ਪਿੰਡਾਂ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਸੋਹਣੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿਚ।
ਵਿਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਾ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਰ੍ਕਯਾ ਸੁਵਿਨੂਤਯਾ । ਵਿਵਿਧੈਸ੍ਤਤ੍ਪਰੈਃ ਸਮ੍ਯਙ੍ਵਿਪੁਣੈਸ੍ਤਜ੍ਜ੍ਞਸਂਮਤੈਃ ।। 14
ਉਹ ਰਾਜੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਰਾਹਦਾਰੀ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਿਪੁੰਨ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਮੰਨਤਾ ਵਾਲਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਲੱਭੇ ਜਾਣ।
ਅਥਾਗ੍ਰਜਾਨਨ੍ਤਰਜੋ ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਹਿਤੇ ਰਤਃ। ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭ੍ਰਾਤਾ ਭ੍ਰਾਤਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। 15
ਫਿਰ ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਯੇषੁ ਨਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯੋ ਰਾਜਂਸ਼੍ਚਾਰੇषੁ ਮਨੁਜਾਧਿਪ। ਤੇ ਯਾਨ੍ਤੁ ਦਤ੍ਤਦੇਯਾ ਵੈ ਭੂਯਸ੍ਤਾਨ੍ਪਰਿਮਾਰ੍ਗਿਤੁਮ੍ ।। 16
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਚਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸਾਡਾ ਭਰੋਸਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦੇ ਕੇ ਹੋਰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਭੇਜੋ।
ਯਦਾਹ ਕਰ੍ਣੋ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਤਾਮ੍ । ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਚਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮृਗਯਨ੍ਤੁ ਯਤਸ੍ਤਤਃ ।। 17
ਜਿਵੇਂ ਕਰਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇ; ਸਾਰੇ ਚਰ, ਜਿੱਥੇ-ਕਿੱਥੇ ਹੋ ਸਕੇ, ਉਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਲੱਭਣ।
ਘ੍ਰਾਣੈਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਸ਼ਵੋ ਵੇਦੈਰੇਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਚਾਰੈਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਾਜਾਨਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਭ੍ਯਾਮਿਤਰੇ ਜਨਾਃ ।। 18
ਜਾਨਵਰ ਨੱਕ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਦਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜੇ ਚਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਯਥੋਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚਾਰਪੁਰੁषਾ ਮृਗਯਨ੍ਤੁ ਪੁਨਃਪੁਨਃ । ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਦੇਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਨਗਰਾਣਿ ਚ ।। 19
ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼ਿਤ ਚਾਰੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ। ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇਲਾਕਿਆਂ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ।
ਨ ਹਿ ਤੇषਾਂ ਗਤਿਰ੍ਵਾਸਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਵੋਪਲਭ੍ਯਤੇ। ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਵਾ ਨਿਗੂਢਾਸ੍ਤੇ ਪਾਰਂ ਵੋਰ੍ਮਿਮਤੋ ਗਤਾਃ ।। 20
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਲ-ਫਿਰ, ਰਹਿਣ-ਸਹਿਣ ਜਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਖਬਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ; ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੁਕ ਗਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਪਾਰ ਕਰ ਗਏ ਹੋਣ।
ਵ੍ਯਾਲੈਰ੍ਵਾऽਪਿ ਮਹਾਰਣ੍ਯੇ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਸ਼ੂਰਮਾਨਿਨਃ। ਦ੍ਵੀਪਂ ਵਾ ਪਰਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਗਿਰਿਦੁਰ੍ਗਵਨੇष੍ਵਪਿ ।। 21
ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ੌਰਿਆਂ ਦਾ ਘਮੰਡ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖਾ ਲਏ ਗਏ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਦੂਰ ਦੇ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਪਹਾੜੀ ਕਿਲਿਆਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ।
ਹੀਨਦਰ੍ਪਾ ਨਿਰਾਸ਼ਾਸ੍ਤੇ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਵਾऽਪਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ । ਅਥਵਾ ਵਿषਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਨष੍ਟਾਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਃ ਸਮਾਃ ।। 22
ਉਹ ਆਪਣਾ ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਆਸ ਗੁਆ ਕੇ, ਸ਼ਾਇਦ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖਾ ਲਏ ਗਏ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਖਤਰਨਾਕ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਅਨੇਕਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਹੋਣ।