ਵਤ੍ਮਨ੍ਯਨ੍ਵਿਚ੍ਛਮਾਨਾਸ੍ਤੁ ਰਥਾਨਾਂ ਰਥਿਸਤ੍ਤਮ। ਕਂਚਿਤ੍ਕਾਲਂ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੂਤਾਨਨੁਗਤਾ ਵਯਮ੍ ।। 20
ਚੰਗੇ ਰਥੀ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਰਥੀਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ ਰਹੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਮृਗਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਵਿਦਿਤਾਰ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਵਤਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਸੂਤਾ ਵਿਨਾ ਪਾਰ੍ਥੈਃ ਪਰਂਤਪ ।। 21
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਖੋਜੀ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਜਾਣ ਲਈ, ਰਥੀ ਪੰਡਵਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਦਵਾਰਕਾ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਦਮਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਨ ਤਤ੍ਰ ਕृष੍ਣਾ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵ੍ਰਤਾਃ। ਨਰਦੇਵ ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਨ ਚ ਵਿਦ੍ਮਾਤ੍ਰ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ ।। 22
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ, ਨਾ ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਵੱਡੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਪੰਡਵ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਵੀ ਅਸੀਂ ਪੰਡਵਾਂ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਨਿਰ੍ਵृਤੋ ਭਵ ਨष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਵਸ੍ਥੋ ਭਵ ਪਰਂਤਪ । ਸਰ੍ਵਥੈਵ ਪ੍ਰਨष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਨਮਸ੍ਤੇ ਭਰਤਰ੍षਭ ।। 23
ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲੇ। ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਸਾਡਾ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸਰ੍ਵਾ ਚ ਪृਥਿਵੀ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾ । ਸਰਾष੍ਟ੍ਰਨਗਰਗ੍ਰਾਮਾ ਪਤ੍ਤਨੈਸ਼੍ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾ । ਅਨ੍ਵੇषਿਤਾ ਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਨ ਚ ਪਸ਼੍ਯਾਮਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ ।। 24
ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ, ਬਾਗਾਂ, ਰਾਜ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਪਿੰਡਾਂ ਤੇ ਕਸਬਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਹਰ ਥਾਂ ਖੋਜੀ ਗਈ ਹੈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਪੰਡਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।
ਪੁਨਃ ਸ਼ਾਧਿ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਅਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਅਨ੍ਵੇषਣੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਭੂਯਃ ਕਿਂ ਕਰਵਾਮਹੇ ।। 25
ਹੁਣ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਨੂੰ ਫਿਰ ਆਗਿਆ ਦੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਪੰਡਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ ਅੱਗੇ ਕੀ ਕਰੀਏ?
ਇਮਾਂ ਚ ਨਃ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਵੀਰ ਵਾਚਂ ਭਦ੍ਰਵਤੀਂ ਸ਼ृਣੁ ।। 26
ਹੇ ਵੀਰ, ਹੁਣ ਸਾਡੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ।
ਯੇਨ ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾ ਨਿਹਤਾ ਬਲੇਨ ਬਹੁਸ਼ੋ ਨृਪ। ਸੂਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਤ੍ਸ੍ਯਸ੍ਯ ਕੀਚਕੇਨ ਬਲੀਯਸਾ। ਸ ਹਤਃ ਪਤਿਤਃ ਸ਼ੇਤੇ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ਨਿਸ਼ਿ ਭਾਰਤ ।। 27
ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਗਰਤ ਵਾਰ ਵਾਰ ਹਰਾਏ ਗਏ, ਮਤਸਿਆ ਰਾਜ ਦੇ ਰਥੀ ਕੀਚਕ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਭਾਰਤ।
ਸ੍ਯਾਲੋ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਸੇਨਾਪਤਿਰੁਦਾਰਧੀਃ। ਸੁਦੇष੍ਣਾਯਾਨੁਜਃ ਕ੍ਰੂਰਃ ਸ਼ੂਰੋ ਵੀਰੋ ਗਤਵ੍ਯਥਃ ।। 28
ਉਹ ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟ ਦਾ ਸਿਆਲਾ ਸੀ, ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ, ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਕਠੋਰ, ਬਹਾਦਰ, ਵੀਰ ਅਤੇ ਨਿਡਰ ਸੀ।
ਉਤ੍ਸਾਹਵਾਨ੍ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਨੀਤਿਮਾਨ੍ਬਲਵਾਨਪਿ । ਯੁਦ੍ਧਜ੍ਞੋ ਰਿਪੁਵੀਰ੍ਯਘ੍ਨਃਕ ਸਿਂਹਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ ।। 29
ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਮਹਾਂਵੀਰ, ਚਲਾਕ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਜਾਰਕ੍ਸ਼ਣਦਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੁਗ੍ਰਹਣਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਨ੍। ਵਿਜਿਤਾਰਿਰ੍ਮਹਾਯੁਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡੋ ਮਾਨਤਤ੍ਪਰਃ ।। 30
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਫੜਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਤਿੱਖਾ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਦਾ ਪਾਸੀ ਸੀ।
ਨਰਨਾਰੀਮਨੋਹ੍ਲਾਦੀ ਧੀਰੋ ਵਾਗ੍ਮੀ ਰਣਪ੍ਰਿਯਃ। ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਾऽਰ੍ਥਕਾਮਾਨਾਂ ਭਾਜਨਂ ਮਨੁਜੋਤ੍ਤਮਃ ।। 31
ਉਹ ਮਰਦਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਧੀਰਜਵਾਨ, ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਲੜਾਈ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਨ ਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ।
ਸ ਹਤੋ ਨਿਸ਼ਿ ਗਨ੍ਧੈਰ੍ਵਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਨਰਾਧਿਪ। ਅਮृष੍ਯਮਾਣੋ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਨਿਸ਼ੀਥੇ ਸਹ ਸੋਦਰੈਃ । ਸੁਹृਦਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਨਿਹਤਾ ਯੋਧਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਹਰੈਰ੍ਹਤਾਃ ।। 32
ਉਹ ਮੰਦ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਔਰਤ ਦੀ ਖਾਤਰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਦੋਸਤ ਤੇ ਯੋਧੇ ਵੀ ਹਮਲੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਚ ਮਹਿषੀ ਕਾਚਿਦਸ੍ਤਿ ਨਿਤਮ੍ਬਿਨੀ। ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀ ਨਾਮ ਤਾਂ ਦृਪ੍ਤੋ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾऽਕਾਮਯਦ੍ਬਲੀ ।। 33
ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਣੀ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੈਰੰਧਰੀ ਹੈ; ਉਸ ਅਹੰਕਾਰੀ, ਮੰਦ ਮਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹਿਆ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤਮਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ਨਿਹਤੋ ਨਿਸ਼ਿ ।। 34
ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਬਾਨ੍ਧਵੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਕੀਚਕੋ ਨਿਹਤੋ ਯਤਃ। ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਵੇषਣਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਚਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚਰ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰੇषਯੇਤਿ ਮਤਿਰ੍ਹਿ ਨਃ ।। 35
ਕਿਉਂਕਿ ਕੀਚਕ ਆਪਣੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ, ਅੱਜ ਤੋਂ ਪੰਡਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ, ਸਾਡੀ ਰਾਏ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਥਾਂ ਚਾਰੇ ਭੇਜੇ ਜਾਣ।
ਨਿਹਤੋ ਨਿਸ਼ਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ । ਏਤਾਵਚ੍ਛ੍ਰੁਤਮਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਭਦ੍ਰਂ ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਨਰਾਧਿਪ ।। 36
ਉਹ ਮੰਦ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਇਹੀ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ। ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਾ।
ਪ੍ਰਿਯਮੇਤਦੁਪਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਚ ਪਰਾਭਵਮ੍ । ਕृਤਕृਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕੌਰਵ੍ਯ ਵਿਧਤ੍ਸ੍ਵ ਯਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ ।। 37
ਇਹ ਪਿਆਰੀ ਖ਼ਬਰ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਹਾਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੌਰਵ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਸਮਝ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਸੋ ਕਰ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇषਾਂ ਵਚਸ੍ਤਦਾ। ਚਿਰਮਨ੍ਤਰ੍ਮਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਇਦਮਾਹ ਸਭਾਸਦਃ ।। 1
ਫਿਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੰਮੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ ਤੇ ਸਭਾ ਵਿਚ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਅਸ਼ਕ੍ਯਂ ਖਲੁ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਗਤਿਂ ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਹਿ ਤਤ੍ਵਤਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਂ ਕ੍ਵਨੁ ਸ੍ਯੁਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਗਤਾਃ ।। 2
ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਸਹੀ ਚਾਲ ਜਾਣਨਾ ਅਸਲ ਵਿਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਖੋਜੋ ਕਿ ਪਾਂਡਵ ਕਿੱਥੇ ਗਏ ਹੋਣਗੇ।
ਅਲ੍ਪਾਵਸ਼ਿष੍ਟਃ ਕਾਲਸ੍ਤੁ ਗਤੋ ਭੂਯਿष੍ਠ ਏਵ ਚ। ਤੇषਾਮਜ੍ਞਾਤਚਰ੍ਯਾਯਾਮਸ੍ਮਿਨ੍ਵਰ੍षੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੇ ।। 3
ਹੁਣ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਹੀ ਬਚਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਤੀਹਵਾਂ ਸਾਲ ਵੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਅਣਜਾਣ ਵਾਸ ਵਿਚ ਲੰਘ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਪਿ ਵਰ੍षਸ੍ਯ ਸ਼ੇषਂ ਤੇ ਹ੍ਯਤੀਯੁਰਿਹ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਨਿਵृਤ੍ਤਸਮਯਾਸ੍ਤੇ ਹਿ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾਃ ।। 4
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਇਸ ਸਾਲ ਦਾ ਬਾਕੀ ਸਮਾਂ ਇੱਥੇ ਲੰਘਾ ਲਿਆ ਹੈ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮੁਕ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੱਚ ਤੇ ਵਚਨ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤ ਇਵ ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਾਸ਼ੀਵਿषੋਪਮਾਃ । ਦੁਃਖਾਦ੍ਭਵੇਯੁਃ ਸਂਰਬ੍ਧਾਃ ਕੌਰਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ।। 5
ਵੱਡੇ ਅਜਗਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ ਵਾਲੇ ਸੱਪਾਂ ਵਰਗੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਦੁਖ ਵਿਚ ਪੱਕੇ ਹੋ ਕੇ ਜਰੂਰ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਵਿਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਾ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਤਰ੍ਕਯਾ ਸੁਪ੍ਰਣੀਤਯਾ। ਨਿਪੁਣੈਸ਼੍ਚਾਰਪੁਰੁषੈਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੈਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸੁਸਂਵृਤੈਃ ।। 6
ਇਹ ਰਾਜੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਤੇ ਚਤੁਰ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਗੁਪਤ ਚਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਲੱਭੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅਜ੍ਞਾਤਸਮਯੇ ਜ੍ਞਾਤਾਃ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਰੂਪਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ। ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਯੁਰ੍ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਾਸ੍ਤਾਵਦੇਵ ਪੁਨਰ੍ਵਨਮ੍ ।। 7
ਜੇ ਉਹ ਅਣਜਾਣ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਲੱਭੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਠਿਨਾਈ ਸਹਿ ਕੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੁੱਸਾ ਦਬਾ ਕੇ ਮੁੜ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਵਿਚਿਨ੍ਵਧ੍ਵਂ ਯਥਾ ਚਾਤ੍ਯਨ੍ਤਮਵ੍ਯਯਮ੍। ਰਾਜ੍ਯਂ ਨਿਰ੍ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਮਵ੍ਯਗ੍ਰਂ ਨਿਃਸਪਤ੍ਨਂ ਚਿਰਂ ਭਵੇਤ੍ ।। 8
ਇਸ ਲਈ ਜਲਦੀ ਖੋਜ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਰਾਜ ਸਦਾ ਲਈ ਇਕਠਾ, ਚਿੰਤਾ ਰਹਿਤ ਤੇ ਵੈਰੀ ਰਹਿਤ ਰਹੇ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤੇ ਵਚਨੇऽਤੀਵ ਦੁਃਖਿਨਾ। ਤਤਃ ਕਰ੍ਣੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਂਯੁਤਮ੍ ।। 9
ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਕਹੀ, ਫਿਰ ਕਰਣ ਨੇ ਸੱਚ, ਧਰਮ ਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਭਰੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਏਤੇ ਪੁਨਰ੍ਨ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਅਨ੍ਯੇ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਭਾਰਤ । ਸ਼ੀਘ੍ਰਵृਤ੍ਤਾ ਨਰਾ ਯੋਗ੍ਯਾ ਨਿਪੁਣਾਸ਼੍ਛਨ੍ਨਚਾਰਿਣਃ ।। 10
ਇਹ ਲੋਕ ਮੁੜ ਨਾ ਜਾਣ, ਹੋਰ ਲੋਕ ਭਾਰਤ, ਤੂੰ ਭੇਜ; ਤੇਜ਼, ਯੋਗ, ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਛੁਪ ਕੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਚਰ ਭੇਜੋ।
ਚਰਨ੍ਤੁ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਸ੍ਫੀਤਾਞ੍ਜਨਪਦਾਕੁਲਾਨ੍ । ਤਤ੍ਰ ਗੋष੍ਠੀषੁ ਰਮ੍ਯਾਸੁ ਸਿਦ੍ਧਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਰੂਪਿਣਃ ।। 11
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੈ; ਸੋਹਣੀਆਂ ਗੋਸ਼ਟੀਆਂ ਵਿਚ, ਕਾਬਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਵੇਸ਼-ਭੂਸ਼ਾ ਵਿਚ।
ਪਰਿਵਾਹੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਵਿਵਿਧੇष੍ਵਾਕਰੇषੁ ਚ। ਅਨ੍ਵੇष੍ਟਵ੍ਯਾ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਛਨ੍ਨਚਾਰਿਣਃ ।। 12
ਪਾਰਾਂ, ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਣਾਂ ਵਿਚ, ਰਾਜਾ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਜੋ ਛੁਪ ਕੇ ਚਲ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੱਭੇ ਜਾਣ।