ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਭੂਮੌ ਵਰ੍ਧਯਿਤ੍ਵਾ ਜਯਾਸ਼ਿषਾ। ਆਸੀਨਂ ਸੂਰ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ੇ ਕਾਞ੍ਚਨੇ ਪਰਮਾਸਨੇ ।। 10
ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਉਹਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਉੱਚ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਬੈਠਾ ਵੇਖਿਆ।
ਉਪਾਸ੍ਯਮਾਨਂ ਸਚਿਵੈਰ੍ਮਰੁਦ੍ਭਿਰਿਵ ਵਾਸਵਮ੍ । ਵਿਦ੍ਵਦ੍ਭਿਰ੍ਗਾਯਕੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਕਵਿਭਿਃ ਸ੍ਤੁਤਿਪਾਠਕੈਃ ।। 11
ਉਹ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਮਰੁਦਾਂ ਵਿਚ ਇੰਦਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਗਾਇਕਾਂ ਤੇ ਕਵੀਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਨੇਕੈਰਪਿ ਰਾਜਨ੍ਯੈਃ ਸੇਵਿਤਂ ਸਪਰਿਚ੍ਛਦੈਃ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਆਸੀਨਮਿਦਮਬ੍ਰੁਵਨ੍ ।। 12
ਅਨੇਕ ਰਾਜਿਆਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਉਹ ਸਭਾ ਵਿਚ ਬੈਠੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕਰਦੇ।
ਕृਤੋऽਸ੍ਮਾਭਿਃ ਪਰੋ ਯਤ੍ਨਸ੍ਤੇषਾਮਨ੍ਵੇषਣੇ ਸਦਾ । ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਤਿ ਕਾਨਨੇ ।। 13
ਅਸੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ।
ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਵ੍ਯਾਲਸਂਕੀਰ੍ਣੇ ਨਾਨਾਭ੍ਰਮਰਸਂਕੁਲੇ । ਲਤਾਪ੍ਰਤਾਨਗਹਨੇ ਨਾਨਾਗੁਲ੍ਮਸਮਾਵृਤੇ ।। 14
ਉਸ ਸੁੰਨ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਭੰਬੀਰ ਹਨ, ਲਤਾਂ ਦੇ ਘਣੇ ਜਾਲ ਤੇ ਕਈ ਝਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਨ ਚ ਵਿਦ੍ਮੋ ਗਤਾ ਯੇਨ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਸੁਦृਢਵਿਕ੍ਰਮਾਃ । ਮਾਰ੍ਗਮਾਣਾਃ ਪਦਨ੍ਯਾਸਮਾਸ਼੍ਰਮੇषੁ ਵਨੇषੁ ਚ ।। 15
ਪਰ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡਵ ਕਿੱਥੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਸੀਂ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੱਭਦੇ ਰਹੇ।
ਗਿਰਿਕੂਟੇषੁ ਤੁਙ੍ਗੇषੁ ਨਾਨਾਜਨਪਦੇषੁ ਚ। ਜਨਾਕੀਰ੍ਣੇषੁ ਦੇਸ਼ੇषੁ ਚਤ੍ਵਰੇषੁ ਪੁਰੇषੁ ਚ ।। 16
ਉੱਚ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਤੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਭੀੜ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ, ਚੌਕਾਂ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ।
ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਹਸਾ ਨष੍ਟਾਨ੍ਨੈਵ ਵਿਦ੍ਮ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍। ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਾਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍ਨष੍ਟਾ ਭਦ੍ਰਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਰਰ੍षਭ ।। 17
ਰਾਜੇ, ਪਾਂਡਵ ਅਚਾਨਕ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਏ, ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਦਿੱਖ ਹਨ, ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ—ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਗਿਰੀਣਾਂ ਕੂਟਕੁਞ੍ਜੇषੁ ਕਨ੍ਦਰੋਦਰਸਾਨੁषੁ। ਨਦੀਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣੇष੍ਵੇਵ ਹ੍ਰਦੇषੁ ਚ ਸਰਸ੍ਸੁ ਚ।। 18
ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਤੇ ਖੱਡਾਂ ਵਿੱਚ, ਢਲਾਨਾਂ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸਰੋਤਾਂ, ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਪੰਡਾਂ ਵਿੱਚ।
ਗਹ੍ਵਰੇषੁ ਚ ਦੁਰ੍ਗੇषੁ ਗ੍ਰਾਮੇषੂ ਪਵਨੇषੁ ਚ। ਦੁਰ੍ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਗਤਿਸ੍ਤੇषਾਂ ਮृਗ੍ਯਤੇऽਸ੍ਮਾਭਿਰੇਵ ਚ ।। ਗਜਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸਮੀਪੇषੁ ਸਿਂਹਾਨ੍ਤੇ ਸ਼ਰਭਾਨ੍ਤਰੇ ।। 19
ਘਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਕਿਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਪਿੰਡਾਂ ਤੇ ਖੁੱਲੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਪਤਾ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ—ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਬਾਘਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਕੋਲ, ਤੇ ਸ਼ਰਭਾਂ ਵਿਚ।
ਵਤ੍ਮਨ੍ਯਨ੍ਵਿਚ੍ਛਮਾਨਾਸ੍ਤੁ ਰਥਾਨਾਂ ਰਥਿਸਤ੍ਤਮ। ਕਂਚਿਤ੍ਕਾਲਂ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੂਤਾਨਨੁਗਤਾ ਵਯਮ੍ ।। 20
ਚੰਗੇ ਰਥੀ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਰਥੀਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ ਰਹੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਮृਗਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਵਿਦਿਤਾਰ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਵਤਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਸੂਤਾ ਵਿਨਾ ਪਾਰ੍ਥੈਃ ਪਰਂਤਪ ।। 21
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਖੋਜੀ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਜਾਣ ਲਈ, ਰਥੀ ਪੰਡਵਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਦਵਾਰਕਾ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਦਮਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਨ ਤਤ੍ਰ ਕृष੍ਣਾ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵ੍ਰਤਾਃ। ਨਰਦੇਵ ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਨ ਚ ਵਿਦ੍ਮਾਤ੍ਰ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ ।। 22
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ, ਨਾ ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਵੱਡੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਪੰਡਵ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਵੀ ਅਸੀਂ ਪੰਡਵਾਂ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਨਿਰ੍ਵृਤੋ ਭਵ ਨष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਵਸ੍ਥੋ ਭਵ ਪਰਂਤਪ । ਸਰ੍ਵਥੈਵ ਪ੍ਰਨष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਨਮਸ੍ਤੇ ਭਰਤਰ੍षਭ ।। 23
ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲੇ। ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਸਾਡਾ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸਰ੍ਵਾ ਚ ਪृਥਿਵੀ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾ । ਸਰਾष੍ਟ੍ਰਨਗਰਗ੍ਰਾਮਾ ਪਤ੍ਤਨੈਸ਼੍ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾ । ਅਨ੍ਵੇषਿਤਾ ਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਨ ਚ ਪਸ਼੍ਯਾਮਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ ।। 24
ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ, ਬਾਗਾਂ, ਰਾਜ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਪਿੰਡਾਂ ਤੇ ਕਸਬਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਹਰ ਥਾਂ ਖੋਜੀ ਗਈ ਹੈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਪੰਡਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।
ਪੁਨਃ ਸ਼ਾਧਿ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਅਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਅਨ੍ਵੇषਣੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਭੂਯਃ ਕਿਂ ਕਰਵਾਮਹੇ ।। 25
ਹੁਣ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਨੂੰ ਫਿਰ ਆਗਿਆ ਦੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਪੰਡਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ ਅੱਗੇ ਕੀ ਕਰੀਏ?
ਇਮਾਂ ਚ ਨਃ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਵੀਰ ਵਾਚਂ ਭਦ੍ਰਵਤੀਂ ਸ਼ृਣੁ ।। 26
ਹੇ ਵੀਰ, ਹੁਣ ਸਾਡੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ।
ਯੇਨ ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾ ਨਿਹਤਾ ਬਲੇਨ ਬਹੁਸ਼ੋ ਨृਪ। ਸੂਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਤ੍ਸ੍ਯਸ੍ਯ ਕੀਚਕੇਨ ਬਲੀਯਸਾ। ਸ ਹਤਃ ਪਤਿਤਃ ਸ਼ੇਤੇ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ਨਿਸ਼ਿ ਭਾਰਤ ।। 27
ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਗਰਤ ਵਾਰ ਵਾਰ ਹਰਾਏ ਗਏ, ਮਤਸਿਆ ਰਾਜ ਦੇ ਰਥੀ ਕੀਚਕ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਭਾਰਤ।
ਸ੍ਯਾਲੋ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਸੇਨਾਪਤਿਰੁਦਾਰਧੀਃ। ਸੁਦੇष੍ਣਾਯਾਨੁਜਃ ਕ੍ਰੂਰਃ ਸ਼ੂਰੋ ਵੀਰੋ ਗਤਵ੍ਯਥਃ ।। 28
ਉਹ ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟ ਦਾ ਸਿਆਲਾ ਸੀ, ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ, ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਕਠੋਰ, ਬਹਾਦਰ, ਵੀਰ ਅਤੇ ਨਿਡਰ ਸੀ।
ਉਤ੍ਸਾਹਵਾਨ੍ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਨੀਤਿਮਾਨ੍ਬਲਵਾਨਪਿ । ਯੁਦ੍ਧਜ੍ਞੋ ਰਿਪੁਵੀਰ੍ਯਘ੍ਨਃਕ ਸਿਂਹਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ ।। 29
ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਮਹਾਂਵੀਰ, ਚਲਾਕ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਜਾਰਕ੍ਸ਼ਣਦਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੁਗ੍ਰਹਣਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਨ੍। ਵਿਜਿਤਾਰਿਰ੍ਮਹਾਯੁਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡੋ ਮਾਨਤਤ੍ਪਰਃ ।। 30
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਫੜਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਤਿੱਖਾ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਦਾ ਪਾਸੀ ਸੀ।
ਨਰਨਾਰੀਮਨੋਹ੍ਲਾਦੀ ਧੀਰੋ ਵਾਗ੍ਮੀ ਰਣਪ੍ਰਿਯਃ। ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਾऽਰ੍ਥਕਾਮਾਨਾਂ ਭਾਜਨਂ ਮਨੁਜੋਤ੍ਤਮਃ ।। 31
ਉਹ ਮਰਦਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਧੀਰਜਵਾਨ, ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਲੜਾਈ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਨ ਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ।
ਸ ਹਤੋ ਨਿਸ਼ਿ ਗਨ੍ਧੈਰ੍ਵਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਨਰਾਧਿਪ। ਅਮृष੍ਯਮਾਣੋ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਨਿਸ਼ੀਥੇ ਸਹ ਸੋਦਰੈਃ । ਸੁਹृਦਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਨਿਹਤਾ ਯੋਧਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਹਰੈਰ੍ਹਤਾਃ ।। 32
ਉਹ ਮੰਦ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਔਰਤ ਦੀ ਖਾਤਰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਦੋਸਤ ਤੇ ਯੋਧੇ ਵੀ ਹਮਲੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਚ ਮਹਿषੀ ਕਾਚਿਦਸ੍ਤਿ ਨਿਤਮ੍ਬਿਨੀ। ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀ ਨਾਮ ਤਾਂ ਦृਪ੍ਤੋ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾऽਕਾਮਯਦ੍ਬਲੀ ।। 33
ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਣੀ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੈਰੰਧਰੀ ਹੈ; ਉਸ ਅਹੰਕਾਰੀ, ਮੰਦ ਮਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹਿਆ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤਮਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ਨਿਹਤੋ ਨਿਸ਼ਿ ।। 34
ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਬਾਨ੍ਧਵੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਕੀਚਕੋ ਨਿਹਤੋ ਯਤਃ। ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਵੇषਣਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਚਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚਰ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰੇषਯੇਤਿ ਮਤਿਰ੍ਹਿ ਨਃ ।। 35
ਕਿਉਂਕਿ ਕੀਚਕ ਆਪਣੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ, ਅੱਜ ਤੋਂ ਪੰਡਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ, ਸਾਡੀ ਰਾਏ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਥਾਂ ਚਾਰੇ ਭੇਜੇ ਜਾਣ।
ਨਿਹਤੋ ਨਿਸ਼ਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ । ਏਤਾਵਚ੍ਛ੍ਰੁਤਮਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਭਦ੍ਰਂ ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਨਰਾਧਿਪ ।। 36
ਉਹ ਮੰਦ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਇਹੀ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ। ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਾ।
ਪ੍ਰਿਯਮੇਤਦੁਪਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਚ ਪਰਾਭਵਮ੍ । ਕृਤਕृਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕੌਰਵ੍ਯ ਵਿਧਤ੍ਸ੍ਵ ਯਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ ।। 37
ਇਹ ਪਿਆਰੀ ਖ਼ਬਰ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਹਾਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੌਰਵ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਸਮਝ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਸੋ ਕਰ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇषਾਂ ਵਚਸ੍ਤਦਾ। ਚਿਰਮਨ੍ਤਰ੍ਮਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਇਦਮਾਹ ਸਭਾਸਦਃ ।। 1
ਫਿਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੰਮੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ ਤੇ ਸਭਾ ਵਿਚ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਅਸ਼ਕ੍ਯਂ ਖਲੁ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਗਤਿਂ ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਹਿ ਤਤ੍ਵਤਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਂ ਕ੍ਵਨੁ ਸ੍ਯੁਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਗਤਾਃ ।। 2
ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਸਹੀ ਚਾਲ ਜਾਣਨਾ ਅਸਲ ਵਿਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਖੋਜੋ ਕਿ ਪਾਂਡਵ ਕਿੱਥੇ ਗਏ ਹੋਣਗੇ।