ਤਤਸ੍ਤਾ ਨਰ੍ਤਨਾਗਾਰਾਦ੍ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸਹਾਰ੍ਜੁਨਾਃ। ਕਨ੍ਯਾ ਦਦृਸ਼ੁਰਾਯਾਨ੍ਤੀਂ ਕृष੍ਣਾਂ ਕ੍ਲਿष੍ਟਾਮਨਾਗਸਮ੍ ।। 27
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਅਰਜੁਨ ਨਾਲ ਨਰਤਨ ਭਵਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਏ, ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਦੁਖੀ ਪਰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸੀ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰਿ ਮੁਕ੍ਤਾऽਸਿ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾऽਸਿ ਪੁਨਰਾਗਤਾ। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਚ ਨਿਹਤਾਃ ਸੂਤਾ ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਨਾਗਸਮ੍ ।। 28
'ਸੈਰੰਧਰੀ, ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਈ! ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮੁੜ ਆ ਗਈ! ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਉਹ ਰਥੀ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੰਗ ਕੀਤਾ ਸੀ!'
ਕਥਂ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰਿ ਮੁਕ੍ਤਾऽਸਿ ਕਥਂ ਪਾਪਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਹਤਾਃ। ਇਚ੍ਛਾਮਿ ਤੇ ਕਥਾਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਕਥਯਸ੍ਵ ਯਥਾਤਥਮ੍ ।। 29
'ਸੈਰੰਧਰੀ, ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਈ? ਉਹ ਪਾਪੀ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰੇ ਗਏ? ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ—ਜੋ ਹੋਇਆ, ਠੀਕ-ਠੀਕ ਦੱਸ।'
ਬृਹਨ੍ਨਲੇ ਕਿਂਨੁ ਤਵ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰ੍ਯਾ ਕਾਰ੍ਯਮਦ੍ਯ ਵੈ। ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਰਂਸ੍ਯਸਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਸਦਾ ਕਨ੍ਯਾਪੁਰੇ ਸੁਖਂ ।। 30
'ਸੈਰੰਧਰੀ, ਅੱਜ ਬ੍ਰਿਹੰਨਲਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਕੀ ਕੰਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ?'
ਨ ਹਿ ਦੁਃਖ ਸਮਾਪ੍ਨੋषਿ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀ ਯਦੁਪਾਸ਼੍ਰੁਤੇ। ਸੁਖੇਨ ਵਰ੍ਤਸੇ ਯੇਹ ਨ ਤਦ੍ਦੁਃਖਮਵਾਪ੍ਯਤੇ। ਤੇਨ ਮਾਂ ਦੁਃਖਿਤਾਮੇਵਂ ਪृਚ੍ਛਸਿ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਤ੍ਯਪਿ ।। 31
ਸੈਰੰਧਰੀ, ਤੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹਾਸਲ ਹੈ; ਇਥੇ ਤੂੰ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਅਜਿਹਾ ਦੁੱਖ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ, ਜਦ ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਹੱਸ ਕੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈਂ।
ਬृਹਨ੍ਨਲਾऽਪਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਦੁਃਖਮਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਨਨ੍ਤਕਮ੍। ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿਗਤੇਵੇਯਂ ਨ ਚੈਨਾਮਵਬੁਧ੍ਯਸੇ ।। 32
ਕਲਿਆਣੀ, ਬ੍ਰਿਹਨ੍ਨਲਾ ਵੀ ਅੰਤਹੀਨ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਰਹੀ ਹੈ; ਇਹ ਔਰਤ ਜਿਵੇਂ ਪਸ਼ੂ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਪਰ ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਦੀ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਯਾ ਸਹੋषਿਤਾ ਚਾਸ੍ਮਿ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਹੋषਿਤਾ। ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਤਰਂ ਵਾਸਂ ਵਸੇਯਮਹਮਙ੍ਗਨੇ । ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਯਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਕੋਨੁ ਦੁਃਖਂ ਨ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍। ।। 33
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਸਭ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੀ ਹੈਂ; ਪਰ ਮੈਂ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਕਠਿਨ ਵਾਸ ਵੀ ਸਹਿ ਲੈਣੀ। ਜਦ ਤੂੰ ਦੁਖੀ ਹੈਂ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਤਾਂ ਕੌਣ ਐਸਾ ਹੈ ਜੋ ਦੁੱਖ ਬਾਰੇ ਨਾ ਸੋਚੇ?
ਨ ਤੁ ਕੇਨਚਿਦਨ੍ਯਨ੍ਤਂ ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ਧृਦਯਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਵੇਦਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਨੂਨਂ ਤੇਨ ਮਾਂ ਨਾਵਬੁਧ੍ਯਸੇ ।। 34
ਕਦੇ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ, ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਦਾ ਦਿਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ; ਇਸੇ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੀ।
ਤਤਃ ਸਹੈਵ ਕਨ੍ਯਾਭਿਰ੍ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਰਾਜਵੇਸ਼੍ਮ ਤਤ੍। ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸੁਦੇष੍ਣਾਯਾਃ ਸਮੀਪਮਨਸੂਯਿਨੀ ।। 35
ਫਿਰ, ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਗਈ ਤੇ ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਈਰਖਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਤਾਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਜਪਤ੍ਨੀ ਵਿਰਾਟਵਚਨਾਦਿਦਮ੍ । ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰਿ ਗਮ੍ਯਤਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਯਤ੍ਰ ਕਾਮਯਸੇ ਗਤਿਮ੍ । ਰਾਜਾ ਬਿਭੇਤਿ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੇਭ੍ਯਃ ਪਰਾਭਵਾਤ੍ ।। 36
ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਸੈਰੰਧਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਸੈਰੰਧਰੀ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਉਥੇ ਜਲਦੀ ਚਲੀ ਜਾ। ਰਾਜਾ ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੋਂ ਹਾਰ ਜਾਣ ਦੇ ਡਰ ਵਿਚ ਹੈ।'
ਤ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਤਰੁਣੀ ਸੁਭ੍ਰੂ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਾ ਭੁਵਿ । ਚਿਤ੍ਤਾਨਿ ਚ ਨृਣਾਂ ਭਦ੍ਰੇ ਰਕ੍ਤਾਨਿ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਜੇ ਸੁਖੇ ।। 37
ਤੂੰ ਨੌਜਵਾਨ ਹੈਂ, ਸੁੰਦਰ ਭੌਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੇਰੀ ਸੋਭਾ ਦੀ ਕੋਈ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ। ਭਲੇ ਮਨ ਵਾਲੀ, ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਤੇਰੇ ਸਪਰਸ਼ ਦੇ ਸੁਖ ਵੱਲ ਖਿੱਚੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਭਯਂ ਮਹ੍ਯਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਨਗਰਸ੍ਯ ਚ। ਗਚ੍ਛਾਦ੍ਯੈਵ ਯਥੇष੍ਟਂ ਤ੍ਵਂ ਨਗਰਾਦ੍ਯਤ੍ਰ ਰਂਸ੍ਯਸੇ ।। 38
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਲਈ, ਰਾਜ ਲਈ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਲਈ ਡਰ ਹੈ। ਤੂੰ ਹੁਣੇ ਹੀ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਉਥੇ ਚਲੀ ਜਾ, ਜਿੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇ।
ਤ੍ਵਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਸ਼ੁਭੇ ਮਹ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵੋ ਬਨ੍ਧੁਜਨੋ ਹਤਃ। ਨृਸ਼ਂਸਾ ਖਲੁ ਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਂ ਮੇ ਕृਤੋ ਵਧਃ ।। 39
ਤੇਰੇ ਕਾਰਨ, ਸੁਭਾਗੀ, ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਨਿਰਦਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੀ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਜੇਭ੍ਯੋ ਭਯਮਦ੍ਯ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ। ਯਥੇष੍ਟਂ ਗਚ੍ਛ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰਿ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਚੇਹ ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍ ।। 40
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅੱਜ ਗੰਧਰਵ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਸੈਰੰਧਰੀ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਉਥੇ ਜਾ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਰਹੇ।
ਸੁਦੇष੍ਣਾਯਾ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀ ਚੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਾਹਮਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਰਾਜਾ ਕ੍ਸ਼ਾਮ੍ਯਤੁ ਭਾਮਿਨਿ ।। 41
ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੈਰੰਧਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਰਾਜਾ, ਸੁੰਦਰੋ, ਕੇਵਲ ਤੇਰਾਂ ਦਿਨ ਸਹਿ ਲਵੇ।'
ਕृਤਕृਤ੍ਯਾ ਅਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਸ੍ਤੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਤੋ ਮਾਮੁਪਨੇष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ ।। 42
ਜਦ ਉਹ ਗੰਧਰਵ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਣਗੇ, ਉਹ ਇੱਥੋਂ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਫਿਰ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਆਉਣਗੇ ਤੇ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਗੇ।
ਧ੍ਰੁਵਂ ਚ ਸ਼੍ਰੇਯਸਾ ਰਾਜਾ ਯੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਸਹ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ । ਰਾਜ੍ਞਃ ਕृਤੋਪਕਾਰਾਸ਼੍ਚ ਕृਤਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਸਦਾ ਸ਼ੁਭੇ। ਸਾਧਵਸ਼੍ਚ ਬਲੋਤ੍ਸਿਕ੍ਤਾਃ ਕृਤਪ੍ਰਤਿਕृਤੇਪ੍ਸਵਃ ।। 43
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਤੇ ਜੋ ਮਦਦ ਦਾ ਮਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸੁਭਾਗੀ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਲੇ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਉਪਕਾਰ ਦਾ ਬਦਲਾ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਰ੍ਥਿਨੀ ਮਾ ਬ੍ਰਵੀਤ੍ਯੇषਾ ਯਦ੍ਵਾਤਦ੍ਵੇਤਿ ਚਿਨ੍ਤਯ। ਭਰਸ੍ਵ ਤਦਹਰ੍ਮਾਤ੍ਰਂ ਤਤ੍ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। 44
ਇਹ ਔਰਤ ਮਦਦ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ; ਸੋਚ ਕਿ ਦੇਣੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਕੇਵਲ ਅੱਜ ਦਾ ਦਿਨ ਸਹਿ ਲੈ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੈਕੇਯੀ ਦੁਃਖਮੋਹਿਤਾ। ਉਵਾਚ ਦ੍ਰੌਪਦੀਮਾਰ੍ਤਾ ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯਸਨਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾ ।। 45
ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੈਕੇਈ ਰਾਣੀ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਜੋ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ।
ਵਸ ਭਦ੍ਰੇ ਯਥੇष੍ਟਂ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾ। ਤ੍ਰਾਯਸ੍ਵ ਮਮ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ।। 46
ਭਲੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਇੱਥੇ ਰਹਿ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆਈ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਾ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਰਾਜ੍ਞੇ ਸਰ੍ਵਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ । ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਰਾਤ੍ਰਿਮਿਮਾਂ ਭੀਰੁਃ ਕृਤਕृਤ੍ਯਾ ਨਿਵਾਸਯੇ ।। 47
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਦੱਸਿਆ: 'ਇਹ ਡਰਪੋਕ ਔਰਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੀਹ ਰਾਤਾਂ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਲਵੇ।'
ਕੀਚਕੇ ਤੁ ਹਤੇ ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟਃ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਸ਼ੋਕਮਾਹਾਰਯਤ੍ਤੀਵ੍ਰਂ ਸਾਮਾਤ੍ਯਃ ਸਪੁਰੋਹਿਤਃ ।। 1
ਕੀਚਕ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਵਿਰਾਟ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਸਮੇਤ ਗਹਿਰੀ ਪੀੜਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਕੀਚਕਸ੍ਯ ਵਧਂ ਘੋਰਂ ਸਾਨੁਜਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਅਤ੍ਯਾਹਿਤਂ ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਸ੍ਮਯਨ੍ਤ ਪृਥਗ੍ਜਨਾਃ ।। 2
ਕੀਚਕ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਮੌਤ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਰਹੇ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਰੇ ਜਨਪਦੇ ਜਜਲ੍ਪੁਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ਦਯਿਤੋ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦਰ੍ਪੋਤ੍ਸਿਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕੀਚਕਃ ।। 3
ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਹਰ ਥਾਂ ਲੋਕ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਕੀਚਕ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਚਾਹਤਾ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਾਂਪਰਾਯੇ ਪਰਿਕ੍ਰੁष੍ਟੋ ਬਲਵਾਨ੍ਦੁਰ੍ਜਯੋ ਰਣੇ। ਆਸੀਤ੍ਪ੍ਰਹਰ੍ਤਾ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਦਾਰਦਰ੍ਸ਼ੀ ਚ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ । ਸ ਹਤਃ ਕਿਲ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀਕਾਰਣਾਨ੍ਨਿਸ਼ਿ ।। 4
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਦਾ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜੈਯ ਸੀ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਮਾੜਾ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈਣ ਵਾਲਾ; ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸੈਰੰਧਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਯਜਲ੍ਪਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਕੀਚਕਸ੍ਯ ਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਦੇਸ਼ੇਦੇਸ਼ੇ ਮਨੁष੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ ਕੀਚਕੇ ਹਤੇ ।। 5
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਲੋਕ ਹਰ ਥਾਂ ਕੀਚਕ ਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ 'ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹੇ।
ਅਥ ਵੈਃ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾ ਯੇ ਬਹਿਸ਼੍ਚਰਾਃ । ਮृਗਯਿਤ੍ਵਾ ਬਹੂਨ੍ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਗ੍ਰਾਮਾਂਸ਼੍ਚ ਨਗਰਾਣਿ ਚ ।। 6
ਫਿਰ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਵਲੋਂ ਭੇਜੇ ਹੋਏ ਜਾਸੂਸਾਂ ਨੇ ਕਈ ਇਲਾਕਿਆਂ, ਪਿੰਡਾਂ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਕੀਤੀ।
ਸਂਵਿਧਾਯ ਯਥਾऽऽਦਿष੍ਟਂ ਯਥਾਦੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਕਾਃ । ਕृਤਸਂਕੇਤਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਪੁਰਂ ਤਤਃ ।। 7
ਜੋ ਹੁਕਮ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਜਾਸੂਸਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।
ਆਗਮ੍ਯ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਮਰਿਨ੍ਦਮਮ੍। ਤਤ੍ਰ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜਾਨਂ ਕੌਰਵ੍ਯਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਜਮ੍ ।। 8
ਹਾਸਤਿਨਾਪੁਰ ਆ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪਾਸ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੌਰਵ ਰਾਜੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਦ੍ਰੋਣਕਰ੍ਣਕृਪੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਭੀष੍ਮੇਣ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਸਂਗਤਂ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥੈਃ ।। 9
ਡ੍ਰੋਣ, ਕਰਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਭੀਸ਼ਮ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਗਰਤ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।