ਪਰਾਕ੍ਰਮਂ ਤੁ ਸੂਤਾਨਾਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾऽਨ੍ਵਮਨ੍ਯਤ । ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰ੍ਯਾਃ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸਹ ਦਾਹਂ ਨਰਾਧਿਪਃ ।। 12
ਰਥਚਾਲਕਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੈਰੰਧਰੀ ਨੂੰ ਰਥਚਾਲਕ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਸਾੜਨ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਸਮਨੁਜ੍ਞਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਯ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ। ਰੁਰੁਦੁਃ ਕੀਚਕਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯਾਭਿਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ।। 13
ਫਿਰ, ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਉੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਆਰੋਪ੍ਯ ਕृष੍ਣਾਂ ਸਹ ਕੀਚਕੇਨ ਨਿਬਧ੍ਯ ਕੇਸ਼ੇषੁ ਚ ਪਾਦਯੋਸ਼੍ਚ। ਤੇ ਚਾਪਿ ਸੂਤਾ ਵਚਨੈਰਵੋਚਨ੍ਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਚੈਨਾਮਭਿਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਕृष੍ਣਾਮ੍ ।। 14
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਕੇਸਾਂ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੀਚਕ ਦੇ ਨਾਲ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਰਥਚਾਲਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਤੱਕ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਯਸ੍ਯਾਃ ਕृਤੇ।़ਯਂ ਨਿਹਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਿ ਸਾ ਕੀਚਕਮਾਰ੍ਗਮੇਤੁ । ਅਵਾਰ੍ਯਸਤ੍ਵੇਨ ਚ ਕੀਚਕੇਨ ਗਤਾਸੁਨਾ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਮ੍ ।। 15
ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਔਰਤ ਕੀਚਕ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲੇ; ਕੀਚਕ ਦੀ ਬੇਰੁਕਾਵੀ ਅਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਸੁਗਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇਗੀ।
ਸਾ ਤੇਨ ਕृष੍ਣਾ ਸ਼ਯਨੇ ਨਿਬਦ੍ਧਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ ਚੈਵ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ ਚ। ਅਨਾਰ੍ਯਸਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਮਹਾਰ੍ਯਸਤ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤਾਸੁਨਾ ਸਾ ਪ੍ਰਰੁਰੋਦ ਕृष੍ਣਾ । ਵਿਲਮ੍ਬਮਾਨਾ ਵਿਵਸ਼ਾ ਹਿ ਦੁष੍ਟੈਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਪਰ੍ਯਙ੍ਕਵਰੇ ਸ਼ੁਭਾਙ੍ਗੀ ।। 16
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਮਨ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸੇਜ ਤੇ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; noble ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਮੰਦ-ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਬੇਬਸ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰੋਕੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਸੋਹਣੀ ਸੇਜ ਤੇ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਹ੍ਰਿਯਮਾਣਾऽਥ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰੈਰਨਿਨ੍ਦਿਤਾ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਨਾਥਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਕृष੍ਣਾ ਨਾਥਵਤੀ ਸਤੀ ।। 17
ਫਿਰ, ਨਿੰਦਾ ਰਹਿਤ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਕੁਲ੍ਹਾਂ ਵਾਲੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜਦੋਂ ਰਥਚਾਲਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਘਸੀਟੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਰੱਖਵਾਲਾ ਲੱਭਦੀ ਹੋਈ, ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਵਾਲੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੋਈ।
ਮृਤੇਨ ਸਹ ਬਦ੍ਧਾਙ੍ਗੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਜੀਵਿਤੇ ਤਦਾ। ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਾਭਿਮੁਖਂ ਨੀਤਾ ਕਰੇਣੁਰਿਵ ਰੌਤਿ ਸਾ ।। 18
ਮਰੇ ਹੋਏ ਨਾਲ ਅੰਗਾਂ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ, ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਨਿਰਾਸ਼, ਉਹ ਸਮੇਂ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਈ ਗਈ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਰੋਈ।
ਜਯੋ ਜਯੇਸ਼ੋ ਵਿਜਯੋ ਜਯਤ੍ਸੇਨੋ ਜਯਦ੍ਬਲਃ। ਤ ਮੇ ਵਾਚਂ ਵਿਜਾਨਨ੍ਤੁ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਾ ਨਯਨ੍ਤਿ ਮਾਮ੍ ।। 19
'ਜਯ, ਜਯੇਸ਼, ਵਿਜਯ, ਜਯਤਸੇਨ, ਜਯਦਬਲ—ਉਹ ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਥਚਾਲਕਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।'
ਯੇषਾਂ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਰ੍ਘੋषੋ ਜ੍ਯਾਘੋषਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਮਹਾਨ੍। ਤੇ ਮੇ ਵਾਚਂ ਵਿਜਾਨਨ੍ਤੁ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਾ ਨਯਨ੍ਤਿ ਮਾਮ੍ ।। 20
'ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਡੰਡੂਬੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਾਣ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵੱਡੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ—ਉਹ ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਥਚਾਲਕਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।'
ਯੇषਾਂ ਜ੍ਯਾਤਲਨਿਰ੍ਘੋषੋ ਵਿਸ੍ਫੂਰ੍ਜਿਤਮਿਵਾਸ਼ਨੇਃ। ਅਸ਼੍ਰੂਯਤ ਮਹਾਨ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਭੀਮਘੋਪਸ੍ਤਰਸ੍ਵਿਨਾਮ੍ ।। 21
'ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਾਣ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਆਵਾਜ਼ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸੁਣੀ ਗਈ, ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਤੜਕ ਵਾਂਗ, ਜਦ ਉਹ ਭੀਮਕ ਗੂੰਜ ਫੈਲਾਉਂਦੇ—'
ਰਥਘੋਪਸ਼੍ਚ ਬਲਵਾਨ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਤਰਸ੍ਵਿਨਾਮ੍ । ਤੇ ਮੇ ਵਾਚਂ ਬਿਜਾਨਨ੍ਤੁ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਾ ਨਯਨ੍ਤਿ ਮਾਮ੍ ।। 22
'ਤੇ ਤੇਜ਼ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਗੂੰਜ—ਉਹ ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਥਚਾਲਕਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।'
ਯੇषਾਂ ਵੀਰ੍ਯਮਤੁਲ੍ਯਂ ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਬਲਂ ਯਸ਼ਃ। ਰਾਜਸਿਂਹਾ ਇਵਾਗ੍ਰ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਮਾਂ ਜਾਨਨ੍ਤੁ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾਂ ।। 23
'ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਯਸ਼ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਜ-ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਹਨ—ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹਾਂ।'
ਇਤ੍ਯਸ੍ਯਾਃ ਕृਪਣਾ ਵਾਚਃ ਕृष੍ਣਾਯਾਃ ਪਰਿਦੇਵਿਤਾਃ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਾਭ੍ਯੁਤ੍ਥਿਤੋ ਭੀਮਃ ਸ਼ਯਨਾਦਵਿਚਾਰਯਨ੍ ।। 24
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਦੁਖੀ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੀਮ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਦੇ ਆਪਣੀ ਖਟ ਤੋਂ ਉੱਠ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਗੰਭੀਰ ਵਿਚਾਰ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਹਂ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰਿ ਤੇ ਵਾਚਃ ਸ਼ृਣੋਮਿ ਤਵ ਭਾषਿਤਾਃ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਨ ਭਯਂ ਜਾਤੁ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ।। 25
ਸੈਰੰਧਰੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹਨ। ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਡਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਵਿਜਜृਮ੍ਭੇ ਜਿਘਾਂਸਯਾ ।। 26
ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਭੀਮ ਕਤਲ ਕਰਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਤਣਿਆ।
ਤਤਃ ਸ ਵ੍ਯਾਯਤਂ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਪਰਿਵੇष੍ਟ੍ਯ ਚ। ਅਦ੍ਵਾਰੇਣਾਭ੍ਯਵਸ੍ਕਨ੍ਦ੍ਯ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਬਹਿਸ੍ਤਦਾ ।। 27
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਬੰਨ ਕੇ ਤੇ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਭੀਮ ਪਾਸੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਚੁਪ ਚਾਪ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਸ ਲਙ੍ਘਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਕਾਰਮਾਰੁਹ੍ਯ ਤਰਸਾ ਦ੍ਰੁਮਮ੍ । ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਾਭਿਮੁਖਃ ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਕੀਚਕਾ ਗਤਾਃ ।। 28
ਭੀਮ ਨੇ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਸਮਸ਼ਾਨ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ ਜਿੱਥੇ ਕੀਚਕਾਂ ਗਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸ ਲਙ੍ਘਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਕਾਰਂ ਨਿਃਸृਤ੍ਯ ਚ ਪੁਰੋਤ੍ਤਮਾਤ੍ । ਜਵੇਨੋਤ੍ਪਤਿਤੋ ਭੀਮਃ ਸੂਤਾਨਾਮਗ੍ਰਤਸ੍ਤਦਾ ।। 29
ਭੀਮ ਨੇ ਕੰਧ ਲੰਘ ਕੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਰਥੀਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਚਿਤਾਸਮੀਪਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸ ਤਤ੍ਰਾਪਸ਼੍ਯਨ੍ਮਹਾਬਲਃ । ਤਾਲਮਾਤ੍ਰਂ ਮਹਾਸ੍ਕਨ੍ਧਮੂਰ੍ਧ੍ਵਸ਼ੁष੍ਕਂ ਵਨਸ੍ਪਤਿਮ੍ ।। 30
ਚਿਤਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਭੀਮ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਰੁੱਖ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਤਾਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗੂ ਲੰਮਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਡਾਲੀ ਮੋਟੀ ਤੇ ਉਪਰੋਂ ਸੁੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਂ ਨਾਗਵਦੁਪਕ੍ਰਮ੍ਯ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਪਰਿਰਭ੍ਯ ਚ। ਵृਕ੍ਸ਼ਮੁਤ੍ਪਾਟਯਾਮਾਸ ਭੀਮੋ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਃ ।। 31
ਭੀਮ, ਹਾਥੀ ਵਾਂਗੂ, ਉਸ ਰੁੱਖ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਜਫ਼ੀ ਪਾ ਕੇ, ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਉਖਾੜ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਦਸ਼ਵ੍ਯਾਮਂ ਨਿष੍ਪਤ੍ਰਮਕਰੋਤ੍ਤਦਾ ।। 32
ਫਿਰ, ਉਸ ਦਸ-ਹਥ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਲਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਤਂ ਮਹਾਕਾਯਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਭ੍ਰਾਮਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਵੇਗਿਤਃ। ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯਾਭ੍ਯਪਤਤ੍ਸੂਤਾਨ੍ਦਣ੍ਡਪਾਣਿਰਿਵਾਨ੍ਤਕਃ।। 33
ਉਹ ਵੱਡਾ ਰੁੱਖ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਇਆ, ਫੜ ਕੇ, ਭੀਮ ਰਥੀਆਂ ਵੱਲ ਐਸਾ ਦੌੜਿਆ ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਦੰਡ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਹੋਵੇ।
ਊਰੁਵੇਗੇਨ ਤਸ੍ਯਾਥ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਕਿਂਸ਼ੁਕਾਃ। ਭੂਮੌ ਨਿਪਤਿਤਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਂਭਗ੍ਨਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ੇਰਤੇ ।। 34
ਭੀਮ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਜਿਵੇਂ ਬਰ, ਪੀਪਲ ਤੇ ਕਿੰਸ਼ੁਕ, ਟੁੱਟ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਪਏ ਰਹੇ।
ਤਂ ਸਿਂਹਮਿਵ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਮਾਗਤਮ੍। ਵਿਤ੍ਰੇਸੁਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਸੂਤਾ ਵਿਪਾਦਭਯਪੀਡਿਤਾਃ ।। 35
ਉਹਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗੂ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੇ ਸਮਝ ਕੇ ਕਿ ਕੋਈ ਗੰਧਰਵ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਰਥੀ ਡਰ ਗਏ, ਮੌਤ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਤਮਨ੍ਤਕਮਿਵ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਭਯਸ਼ਙ੍ਕਿਤਾਃ। ਦਿਧਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਸ੍ਤਥਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਚੋਪਕੀਚਕਾਃ। ਪਰਸ੍ਪਰਮਥੋਚੁਸ੍ਤੇ ਵਿषਾਦਭਯਮੋਹਿਤਾਃ ।। 36
ਉਹ ਗੰਧਰਵ ਦਾ ਡਰ ਕਰਦੇ, ਭੀਮ ਨੂੰ ਮੌਤ ਵਾਂਗੂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਪਕੀਚਕਾਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਤੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ, ਡਰ ਤੇ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋ ਬਲਵਾਨੇਤਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧ ਉਦ੍ਯਮ੍ਯ ਪਾਦਪਮ੍। ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਾਃ ਸੁਮਹਾਭਾਗਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਚਸਃ। ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀ ਮੁਚ੍ਯਤਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਭਯਂ ਨੋ ਮਹਦਾਗਤਮ੍ ।। 37
ਇਹ ਗੰਧਰਵ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਰੁੱਖ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਹੈ! ਧਨਵੰਤ ਗੰਧਰਵ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗੂ ਚਮਕਦੇ, ਜਾਗ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਸੈਰੰਧਰੀ ਨੂੰ ਛੱਡੋ, ਜਲਦੀ! ਸਾਡੀ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਖਤਰਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਥ ਸਮਾਵਿਦ੍ਧਂ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਪਾਦਪਮ੍ । ਵਿਮੁਚ੍ਯ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਤ੍ਰਸ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਨ੍ਨਗਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ।। 38
ਭੀਮਸੇਨ ਵੱਲੋਂ ਰੁੱਖ ਹਿਲਾਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਡਰ ਕੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਭੱਜ ਪਏ।
ਦ੍ਰਵਤਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ ਵਜ੍ਰੀ ਦਾਨਵਾਨਿਵ । ਅਥ ਭੀਮਃ ਸਮੁਤ੍ਪਤ੍ਯ ਦ੍ਰਵਤਾਂ ਪੁਰਤੋऽਭਵਤ੍ ।। 39
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੱਜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਭੀਮ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗੂ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚ, ਉੱਠ ਕੇ ਭੱਜ ਰਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ।
ਤੇ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਯੋਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾ ਨਿਸ਼੍ਚੇष੍ਟਾਃ ਸਮਵਸ੍ਥਿਤਾਃ ।। 40
ਉਹ ਭੀਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਡਰ ਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਹੀ ਨਿਸ਼ਚਲ ਖੜੇ ਰਹੇ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਞ੍ਸ਼ਤਸਙ੍ਖ੍ਯਕਾਨ੍ਸ ਵਜ੍ਰੀ ਦਾਨਵਾਨਿਵ। ਏਕੇਨੈਵ ਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਦਸ਼ ਸਪ੍ਤ ਚ ਵਿਂਸ਼ਤਿਮ੍। ਅष੍ਟਾਦਸ਼ ਚ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਞ੍ਜਘਾਨ ਸ ਵृਕੋਦਰਃ ।। 41
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਭੀਮ ਨੇ ਇਕ ਹੀ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਦਸ, ਸੱਤ, ਵੀਹ, ਅਠਾਰਾਂ ਤੇ ਪੰਜਾਹ ਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।