ਤ੍ਵਯਾऽਪੀਦृਗ੍ਗੁਣਾ ਨਾਰੀ ਰੂਪਸ਼ੀਲਸਮਨ੍ਵਿਤਾ। ਅਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਯਤੋ ਜਾਨਾਸਿ ਸੂਤਜ। ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਂ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇਨ ਯਥੇਯਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾ ।। 16
ਤੇਰੇ ਵਰਗੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ। ਹੁਣ ਵੇਖ, ਹੇ ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਜਾਣ ਲਵੇਂਗਾ ਕਿ ਚੰਗੀ ਔਰਤ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਉਪਰਂਸ੍ਯਸਿ ਕਾਮਾਚ੍ਚ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਪ੍ਰष੍ਟੁਮਰ੍ਹਸਿ । ਈਦृਸ਼ਸ੍ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਃ ਸ੍ਪृष੍ਟਪੂਰ੍ਵੋ ਨ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍ ।। 17
ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਹੁਣ ਜੋ ਛੂਹਣ ਲੱਗਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੂਹਿਆ।
ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਵੇਤ੍ਸਿ ਵਿਦਗ੍ਧਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਾਮਧਰ੍ਮਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ। ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰੋ ਨਾਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਸਮਃ ਪੁਰੁषਸ੍ਤ੍ਵਿਹ ।। 18
ਤੂੰ ਚਲਾਕ ਹੈਂ ਤੇ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਛੂਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ; ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਰਦ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਭੀਮੋ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਸਹਸੋਤ੍ਪਤ੍ਯ ਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੇਦਮੁਵਾਚ ਹ ।। 19
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਭੀਮ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਅਚਾਨਕ ਉੱਠਿਆ ਤੇ ਹੱਸ ਕੇ ਇਹ ਬੋਲਿਆ।
ਅਦ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਭਗਿਨੀ ਪਾਪਂ ਕृष੍ਯਮਾਣਂ ਮਯਾ ਭੁਵਿ । ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇऽਦ੍ਰਿਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਂ ਸਿਂਹੇਨੇਵ ਮਹਾਗਜਮ੍ ।। 20
ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਪਾਪੀ, ਮੈਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਘਸੀਟਦੇ ਵੇਖੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਘਸੀਟਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰਾਬਾਧਾ ਤ੍ਵਯਿ ਹਤੇ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀ ਵਿਚਰਿष੍ਯਤਿ। ਸੁਖਮੇਵ ਚਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰ੍ਯਾਃ ਪਤਯਃ ਸਦਾ ।। 21
ਤੇਰੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਉੱਤੇ ਸੈਰੰਧਰੀ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਘੁੰਮੇਗੀ, ਤੇ ਸੈਰੰਧਰੀ ਦੇ ਪਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖੀ ਰਹਿਣਗੇ।
ਤਤੋ ਜਗ੍ਰਾਹ ਕੇਸ਼ੇषੁ ਮਾਲ੍ਯਵਤ੍ਸੁ ਸੁਗਨ੍ਧਿषੁ ।। 22
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੇਸਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਜੋ ਸੁਗੰਧੀ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਕੀਚਕਂ ਭੀਮੋ ਵਿਰਰਾਜ ਮਹਾਬਲਃ। ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਗ੍ਰਾਸਕਾਮਸ੍ਤੁ ਸਿਂਹਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਮृਗਂ ਯਥਾ ।। 23
ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਭੀਮ ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਚਮਕ ਉਠਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਛੋਟੇ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਕੇਸ਼ੇषੁ ਪਰਾਮृष੍ਟੋ ਬਲੇਨ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਃ। ਆਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਕੇਸ਼ਾਨ੍ਵੇਗੇਨ ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਜਗ੍ਰਾਹ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍ ।। 24
ਫਿਰ, ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਭੀਮ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਫੜਿਆ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਖਿੱਚ ਕੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ ਪਕੜ ਲਿਆ।
ਬਾਹੁਯੁਦ੍ਧਂ ਤਯੋਰਾਸੀਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਯੋਰ੍ਨਰਸਿਂਹਯੋਃ। ਵਸਨ੍ਤੇ ਵਾਸਿਤਾਹੇਤੋਰ੍ਬਲਿਨੋਰ੍ਨਾਗਯੋਰਿਵ ।। 25
ਉਹ ਦੋਨੋ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਏ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ-ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਿਚ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਕੁਸ਼ਤੀ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਵਸੰਤ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵੱਡੇ ਅਜਗਰ ਜੋੜੀ ਲਈ ਲੜਦੇ ਹਨ।
ਕੀਚਕਾਨਾਂ ਤੁ ਮੁਖ੍ਯਸ੍ਯ ਨਰਾਣਾਮੁਤ੍ਤਮਸ੍ਯ ਚ। ਵਾਲਿਸੁਗ੍ਰੀਵਯੋਰ੍ਭ੍ਰਾਤ੍ਰੋਃ ਪੁਰੇਵ ਕਪਿਸਿਂਹਯੋਃ ।। 26
ਇਹ ਲੜਾਈ ਕੀਚਕਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਵਿਚਕਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੀ ਵਾਨਰ-ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਾਲੀ ਵਲੀ ਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਭਰਾ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਵਿਵ ਗਰ੍ਜਨ੍ਤੌ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਨਾਗਾਵਿਵੋਦ੍ਯਤੌ। ਸਮਯਤ੍ਨੌ ਸਮਕ੍ਰੋਧੌ ਪਤਿਤੌ ਭੀਮਕੀਚਕੌ ।। 27
ਭੀਮ ਤੇ ਕੀਚਕ, ਬਿਲਕੁਲ ਬਰਾਬਰ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਬਬਰ-ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਾਂਗ ਗਰਜਦੇ ਹੋਏ, ਗਰੁੜ ਤੇ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਉੱਠਦੇ ਹੋਏ, ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਗਜਾਵਿਵ ਮਦੋਨ੍ਮਤ੍ਤੌ ਨਦਨ੍ਤੌ ਪਤਿਤੌ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ। ਵृषਭਾਵਿਵ ਵਲ੍ਮੀਕਂ ਮृਦ੍ਗਨ੍ਤੌ ਸਮਵਿਕ੍ਰਮੌ ।।28
ਦੋ ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਦੋ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਬਲਦਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਚੀਟੀ ਦੇ ਟਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਕੁਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਬਰਾਬਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲੜੇ।
ਈषਦਾਗਲਿਤਂ ਚਾਪਿ ਕ੍ਰੋਧਾਚ੍ਚਾਵਾਙ੍ਮੁਖਂ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਕੀਚਕੋ ਬਲਵਾਨ੍ਭੀਮਂ ਜਾਨੁਭ੍ਯਾਂ ਪਾਤਯਦ੍ਭੁਵਿ ।। 29
ਕੀਚਕ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਝੁਕ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭੀਮ ਨੂੰ ਗੁੱਟਿਆਂ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਾਤਿਤੋ ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤੁ ਕੀਚਕੇਨ ਬਲੀਯਸਾ। ਉਤ੍ਪਪਾਤਾਥ ਵੇਗੇਨ ਦਣ੍ਡਾਹਤ ਇਵੋਰਗਃ ।। 30
ਤਾਕਤਵਾਨ ਕੀਚਕ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਭੀਮਸੇਨ ਛੜੀ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਤੁਰੰਤ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਸ੍ਪਰ੍ਧਯਾ ਚ ਬਲੋਨ੍ਮਤ੍ਤੌ ਤਾਵੁਭੌ ਭੀਮਕੀਚਕੌ। ਨਿਸ਼੍ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਪਰ੍ਯਕਰ੍षੇਤਾਮਨ੍ਯੋਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਨਿਰ੍ਜਯੇ ।। 31
ਭੀਮ ਤੇ ਕੀਚਕ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਚੁੱਪਚਾਪ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਖਿੱਚਦੇ ਰਹੇ।
ਤਤਸ੍ਤਦ੍ਭਵਨਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪ੍ਰਾਕਮ੍ਪਤ ਤਦਾ ਭृਸ਼ਮ੍। ਤੌ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਮਾਪਨ੍ਨਾਵਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਜਘ੍ਨਤੁਃ ।। 32
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਮਹਲ ਬੜੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿਲਣ ਲੱਗਾ, ਜਦੋਂ ਦੋਨੋ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲੱਗੇ।
ਤਲਾਭ੍ਯਾਂ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਵਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਭਿਹਤੋ ਬਲੀ। ਕੀਚਕੋ ਰੋषਰਕ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੋ ਨ ਚਚਾਲ ਪਦਾਤ੍ਪਦਮ੍ ।। 33
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ ਨਾਲ ਕੀਚਕ ਦੇ ਸੀਨੇ ਤੇ ਮਾਰਿਆ, ਪਰ ਕੀਚਕ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਇਕ ਪੈਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਿਲਾਇਆ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਸ਼ਕਤ੍ਸੋਢੁਂ ਵੇਗਂ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਕੀਚਕੋ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦਹੀਯਤ ।। 34
ਕੀਚਕ ਨੇ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਉਸ ਮਹਾਨ ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਹਿ ਲਿਆ, ਪਰ ਫਿਰ, ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਧੀਕ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦਬਾ ਲਿਆ।
ਤਂ ਹੀਯਮਾਨਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਵਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਾਨੀਯ ਵੇਗੇਨ ਪ੍ਰਮਮਾਥ ਵਿਚੇਤਸਮ੍ ।। 35
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਵੇਖ ਲਿਆ ਕਿ ਕੀਚਕ ਹੁਣ ਦਬ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਲਿਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਖੋ ਬੈਠਣ ਤੱਕ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਕ੍ਰੋਧਾਵਿष੍ਟੋ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਸ੍ਯ ਪੁਨਸ਼੍ਚੈਨਂ ਵृਕੋਦਰਃ । ਜਗ੍ਰਾਹ ਜਯਤਾਂਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕੇਸ਼ੇष੍ਵੇਵ ਭृਸ਼ਂ ਤਦਾ ।। 36
ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਫਿਰ ਕੀਚਕ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਕੀਚਕਂ ਭੀਮੋ ਵਿਰਰਾਜ ਮਹਾਬਲਃ । ਆਮਿषਾਰ੍ਥੇ ਗृਹੀਤ੍ਵੈਵ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਮृਗਯੂਥਪਮ੍ ।। 37
ਮਹਾਬਲੀ ਭੀਮ ਨੇ ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਵਾਂਗਰਾਂ ਦੇ ਜੱਥੇ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਬਬਰ-ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ, ਚਮਕ ਉਠਿਆ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਤਿਬਲਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੀਚਕੋ ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਃ । ਵ੍ਯਾਯਚ੍ਛਨ੍ਨੇਵ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਨ ਤਰਸ੍ਵਿਨਾ ।। 38
ਉਥੇ, ਕੀਚਕ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਗਰਵ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਫਿਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲੜਿਆ, ਪਰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਬਾ ਲਿਆ।
ਮੁष੍ਟਿਨਾ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਸ਼ਿਰਸ੍ਯਭਿਹਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍। ਕੀਚਕੋ ਵृਤ੍ਤਰਕ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੋ ਗਤਾਸੁਰਪਤਦ੍ਭੁਵਿ ।। 39
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੁੱਕ ਨਾਲ ਕੀਚਕ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਕੀਚਕ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਤੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚੇਤ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਆਸ੍ਯੇ ਪਾਣੀ ਚ ਪਾਦੌ ਚ ਸ਼ਿਰੋਗ੍ਰੀਵਾਂ ਸਕੁਣ੍ਡਲਾਮ੍ । ਕਾਯੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਮृਦਿਤ੍ਵਾऽਙ੍ਗਾਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ।। 40
ਭੀਮ ਨੇ ਕੀਚਕ ਦੇ ਹੱਥ, ਪੈਰ, ਸਿਰ (ਕੁੰਡਲ ਸਮੇਤ) ਤੇ ਗਲ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਤਂ ਮਥਿਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਮਾਂਸਪਿਣ੍ਡਮਥਾਕਰੋਤ੍ ।। 41
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਕੇ, ਭੀਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਸ ਦਾ ਇਕ ਗੋਲਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਰਾਗ੍ਨਿਂ ਸ੍ਵਯਮੁਜ੍ਜ੍ਵਾਲ੍ਯ ਪਾਣਿਸਂਘਰ੍षਜਂ ਬਲੀ। ਕष੍ਣਾਯੈ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਬਲਃ ।। 42
ਉਥੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ ਰਗੜ ਕੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅੱਗ ਜਗਾਈ, ਤੇ ਉਹ ਅੱਗ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ।
ਉਵਾਚ ਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਯੋषਿਤਾਂ ਵਰਾਮ੍। ਤ੍ਵਯਿ ਕਾਮੁਕਮਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਪਾਪਿਨਂ ਪਾਰਦਾਰਿਕਮ੍। ਪਸ਼੍ਯੈਨਮੇਹਿ ਪਾਞ੍ਚਾਲਿ ਕਾਮੁਕੋऽਯਂ ਮਯਾ ਹਤਃ ।। 43
ਤੇ ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਬੜੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਆਖਿਆ: 'ਪਾਂਚਾਲੀ, ਵੇਖ, ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਬੜਾ ਪਾਪੀ ਤੇ ਕਾਮੀ ਸੀ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈਂ—ਇਹ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਨ੍ਤੇ ਸੁਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤੇ ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ੀਲਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ । ਏਵਂ ਸ੍ਵਪਨ੍ਤਿ ਤੇ ਭੀਰੁ ਸ਼ੇਤੇऽਯਂ ਕੀਚਕੋ ਯਥਾ। ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਮਭ੍ਯਹਨਦ੍ਭਦ੍ਰੇ ਪਦਾ ਭੂਮੌ ਨਿਪਾਤ੍ਯ ਚ ।। 44
'ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਸੋਹਣੀ ਵੱਲੀ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ, ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ, ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਾਮ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਹਾਲ ਪਾਵਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਕੀਚਕ ਪਿਆ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਇੱਥੇ ਪਿਆ ਹੈ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੇਣ ਹਤਂ ਤਦਾ। ਵਿਜ੍ਞਾਪਨਾਰ੍ਥਮਨ੍ਯੇषਾਂ ਵਿਰਰਾਮ ਮਹਾਹਵਮ੍ ।। 45
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਬੜੀਆਂ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ, ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕਿ ਹੋਰ ਲੋਕ ਜਾਣ ਲੈਣ ਕਿ ਕੀਚਕ ਗੰਧਰਵ ਨੇ ਮਾਰਿਆ ਹੈ।