ਕੀਚਕਸ੍ਯ ਵਧਂ ਭੀਮ ਯਦਿ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਨਾਗਰਾਃ। ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਨਾਹਂ ਜੀਵਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ ।। 49
ਜੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕ ਜਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਭੀਮ, ਕਿ ਤੂੰ ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਜੀਉਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੀ।
ਕਥਂ ਸਤ੍ਯਾਚ੍ਚ ਨਾਪੇਯਾਦ੍ਰਾਜਾऽਯਂ ਮਤ੍ਕृਤੇ ਪ੍ਰਭੋ। ਨਿਸ਼ਿ ਗੂਢਂ ਤਥਾ ਭੀਮ ਕੀਚਕਂ ਤਂ ਨਿਪਾਤਯ ।। 50
ਇਹ ਰਾਜਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੱਚ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਭੀਮ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਲੁਕ ਕੇ ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ।
ਅਨੁਬੁਦ੍ਧੇ ਹਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਪੁਨਰ੍ਵਨਂ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਧੀਮਾਨਨੁਜੈਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ ।। 51
ਜੇ ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮੁੜ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਕਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਪਰਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਤਿਵਰ੍ਤੇਤ ਭਾਰਤ। ਭੀਮ ਭੀਤਾऽਸ੍ਮਿ ਸਂਬੋਧਾਤ੍ਸਾਧੁ ਮਾ ਚਾਪਲਂ ਕृਥਾਃ ।। 52
ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਭੀਮ, ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਣ ਦਾ ਡਰ ਹੈ—ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਬੇਸਮਝੀ ਨਾ ਕਰੀਂ।
ਯਥਾ ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਞ੍ਜਾਨੀਤੇ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਂ ਤ੍ਵਯਾ ਹਤਮ੍। ਤਥਾ ਕੁਰੁष੍ਵ ਕੌਰਵ੍ਯ ਬਲਵਨ੍ਨਰਿਮਰ੍ਦਨ । ਅਦृਸ਼੍ਯਮਾਨਸ੍ਤ੍ਵਂਤਸ੍ਯ ਭਿਨ੍ਧਿ ਪ੍ਰਾਣਾਨਰਿਨ੍ਦਮ ।। 53
ਹੇ ਕੌਰਵ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗੇ ਕਿ ਤੂੰ ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੈ; ਲੁਕ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈ ਲੈ, ਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਤਥਾ ਭਦ੍ਰੇ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਭੀਰੁ ਭਾषਸੇ। ਅਦृਸ਼੍ਯਮਾਨਸ੍ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਤਮਿਸ੍ਰਾਯਾਂ ਸਕੁਣ੍ਡਲਮ੍ ।। 1
ਹੇ ਭਲੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਓਹੀ ਕਰਾਂਗਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਲੁਕ ਕੇ, ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਕੁੰਡਲ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਨਾਗੋ ਬਿਲ੍ਵਮਿਵਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਪੋਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛਿਰਃ। ਅਲਭ੍ਯਾਮਿਚ੍ਛਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕੀਚਕਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ ।। 2
ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਬਿਲਵਾ ਫਲ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਕੀਚਕ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ, ਕੁਚਲ ਦਿਆਂਗਾ।
ਮਯਾ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲਿ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸੁਤਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਕੋਪਾਦृਤੇ ਕਿਮਨ੍ਯਤ੍ਤੁ ਨਾਨੁਵਰ੍ਤੇਤ ਕੋ ਨृਪਮ੍ ।। 3
ਹੇ ਪਾਂਚਾਲੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ, ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਕੌਣ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤਵਾ ਮਹਾਬਾਹੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਾਣ੍ਡਵਨਨ੍ਦਨਃ। ਅਰ੍ਧਰਾਤ੍ਰੇ ਤਦੋਤ੍ਥਾਯ ਸਤ੍ਵਵਾਨ੍ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਃ ।। 4
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸ਼ੂਰ ਭੀਮ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਠ ਗਿਆ।
ਅਵਦਾਤੇਨ ਮृਦੁਨਾ ਪਟੇਨਾਚ੍ਛਾਦਿਤਸ੍ਤਥਾ । ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਪृष੍ਠਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਰਾਸੀਨ੍ਨਰ੍ਤਨਾਲਯਃ ।। 5
ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਨਰਮ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਉਹ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਨਰਤਨਾਲਯ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਜਿੱਥੇ ਨਾਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ ਭੀਮਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਮਿਸ੍ਰਾਯਾਮੁਪਾਵਿਸ਼ਤ੍ । ਮृਗਂ ਸਿਂਹ ਇਵਾਦृਸ਼੍ਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਸ ਕੀਚਕਮ੍ ।। 6
ਭੀਮ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਗੇ ਗਿਆ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਉਹ ਇੰਝ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕੀਚਕ ਦੀ ਆਸ ਲਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਕੀਚਕਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਰਃਸ੍ਨਾਤੋ ਨਿਸ਼ਾਯਾਂ ਸਮਲਂਕृਤਃ। ਸਙ੍ਕੇਤਮਗਮਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾਗਾਰਮਪਾਵृਤਮ੍ ।। 7
ਕੀਚਕ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਧੋਇਆ, ਸਜਾਇਆ ਤੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੇ ਸੁੰਨੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਤਦੇਵ ਨਰ੍ਤਨਾਗਾਰਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲੀ ਯਦਭਾषਤ। ਤਾਂ ਮਨ੍ਯਮਾਨਃ ਸਂਕੇਤੇ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀਂ ਕਾਮਮੋਹਿਤਃ ।। 8
ਉਹੀ ਨਚਣ ਵਾਲਾ ਹਾਲ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਪਾਂਚਾਲੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਕੀਚਕ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹੀ ਥਾਂ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਸੈਰੰਧਰੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਨਰ੍ਤਨਾਗਾਰਂ ਤਤਸ੍ਤਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਮ੍। ਪੂਰ੍ਵਾਗਤਂ ਭੀਮਸੇਨਂ ਦृਪ੍ਤਮਪ੍ਰਤਿਮਜਸਮ੍ ।। 9
ਜਦ ਉਹ ਨਚਣ ਵਾਲੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਏ ਹੋਏ ਭੀਮਸੈਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਤੁੱਟ ਹੌਂਸਲੇ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸ਼ਯਾਨਂ ਸ਼ਯਨੇ ਤਤ੍ਰ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਮੂਢਃ ਪਰਾਮृਸ਼ਤ੍। ਜਾਜ੍ਵਲ੍ਯਮਾਨਂ ਕੋਪੇਨ ਕृष੍ਣਾਧਰ੍षਣਜੇਨ ਚ ।। 10
ਉੱਥੇ, ਇਕ ਖੱਟ ਤੇ ਲੇਟੇ ਹੋਏ, ਕੀਚਕ ਨੇ ਮੂਰਖਤਾ ਨਾਲ ਮੌਤ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਿਆ, ਜੋ ਕ੍ਰੋਧ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਉੱਤੇ ਹੋਏ ਉਤਪੀੜਨ ਕਰਕੇ ਭੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਏਕਾਨ੍ਤੇ ਭੀਮਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕੀਚਕਃ ਕਾਲਚੋਦਿਤਃ। ਹਰ੍षੋਨ੍ਮਥਿਤਚਿਤ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਮਯਮਾਨੋऽਭ੍ਯਭਾषਤ ।। 11
ਕੀਚਕ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਮਾਂ ਲੈ ਆਇਆ ਸੀ, ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ ਭੀਮ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਹੱਸਦਿਆਂ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ।
ਪ੍ਰਹਿਤਂ ਤੇ ਮਯਾ ਭਦ੍ਰੇ ਬਹੁਵਿਤ੍ਤਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ। ਤ੍ਵਯਿ ਤਿष੍ਠਤੁ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾऽਸਿ ਸ੍ਵਯਮਾਗਤਾ ।। 12
ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਧਨ ਭੇਜਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰਾ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹੀ ਰਹੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਇੱਥੇ ਆਈ ਹੈ।
ਅਕਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਗृਹਗਤਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਬਲਵਾਨ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਸ਼੍ਚ ਨਾਨ੍ਯਸ੍ਤੇ ਸਦृਸ਼ਃ ਪੁਮਾਨ੍ ।। 13
ਮੇਰੇ ਘਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਅਕਸਰ ਅਚਾਨਕ ਮੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਕੋਈ ਹੋਰ ਮਰਦ ਨਾ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਵਰਗਾ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਨਾ ਸੋਹਣਾ।
ਅਹਂ ਰੂਪੇਣ ਸਂਪਨ੍ਨਃ ਸ੍ਨਾਤੋ ਗੁਰੁਵਿਭੂषਿਤਃ। ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਪ੍ਰਿਯਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਃ । ਰੂਪਸ੍ਯ ਤਨ੍ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਫਲਂ ਕਮਲਲੋਚਨੇ ।। 14
ਮੈਂ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾ ਕੇ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਲੱਗਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਕਮਲ-ਅੱਖੀਏ, ਮੇਰੇ ਰੂਪ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਇਨਾਮ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯੋਸਿ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾऽऽਤ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਸਿ।। 15
ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵੀ ਵੇਖਣਯੋਗ ਹੈਂ, ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਯਾऽਪੀਦृਗ੍ਗੁਣਾ ਨਾਰੀ ਰੂਪਸ਼ੀਲਸਮਨ੍ਵਿਤਾ। ਅਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਯਤੋ ਜਾਨਾਸਿ ਸੂਤਜ। ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਂ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇਨ ਯਥੇਯਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾ ।। 16
ਤੇਰੇ ਵਰਗੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ। ਹੁਣ ਵੇਖ, ਹੇ ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਜਾਣ ਲਵੇਂਗਾ ਕਿ ਚੰਗੀ ਔਰਤ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਉਪਰਂਸ੍ਯਸਿ ਕਾਮਾਚ੍ਚ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਪ੍ਰष੍ਟੁਮਰ੍ਹਸਿ । ਈਦृਸ਼ਸ੍ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਃ ਸ੍ਪृष੍ਟਪੂਰ੍ਵੋ ਨ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍ ।। 17
ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਹੁਣ ਜੋ ਛੂਹਣ ਲੱਗਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੂਹਿਆ।
ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਵੇਤ੍ਸਿ ਵਿਦਗ੍ਧਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਾਮਧਰ੍ਮਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ। ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰੋ ਨਾਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਸਮਃ ਪੁਰੁषਸ੍ਤ੍ਵਿਹ ।। 18
ਤੂੰ ਚਲਾਕ ਹੈਂ ਤੇ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਛੂਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ; ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਰਦ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਭੀਮੋ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਸਹਸੋਤ੍ਪਤ੍ਯ ਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੇਦਮੁਵਾਚ ਹ ।। 19
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਭੀਮ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਅਚਾਨਕ ਉੱਠਿਆ ਤੇ ਹੱਸ ਕੇ ਇਹ ਬੋਲਿਆ।
ਅਦ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਭਗਿਨੀ ਪਾਪਂ ਕृष੍ਯਮਾਣਂ ਮਯਾ ਭੁਵਿ । ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇऽਦ੍ਰਿਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਂ ਸਿਂਹੇਨੇਵ ਮਹਾਗਜਮ੍ ।। 20
ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਪਾਪੀ, ਮੈਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਘਸੀਟਦੇ ਵੇਖੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਘਸੀਟਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰਾਬਾਧਾ ਤ੍ਵਯਿ ਹਤੇ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀ ਵਿਚਰਿष੍ਯਤਿ। ਸੁਖਮੇਵ ਚਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰ੍ਯਾਃ ਪਤਯਃ ਸਦਾ ।। 21
ਤੇਰੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਉੱਤੇ ਸੈਰੰਧਰੀ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਘੁੰਮੇਗੀ, ਤੇ ਸੈਰੰਧਰੀ ਦੇ ਪਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖੀ ਰਹਿਣਗੇ।
ਤਤੋ ਜਗ੍ਰਾਹ ਕੇਸ਼ੇषੁ ਮਾਲ੍ਯਵਤ੍ਸੁ ਸੁਗਨ੍ਧਿषੁ ।। 22
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੇਸਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਜੋ ਸੁਗੰਧੀ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਕੀਚਕਂ ਭੀਮੋ ਵਿਰਰਾਜ ਮਹਾਬਲਃ। ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਗ੍ਰਾਸਕਾਮਸ੍ਤੁ ਸਿਂਹਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਮृਗਂ ਯਥਾ ।। 23
ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਭੀਮ ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਚਮਕ ਉਠਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਛੋਟੇ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਕੇਸ਼ੇषੁ ਪਰਾਮृष੍ਟੋ ਬਲੇਨ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਃ। ਆਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਕੇਸ਼ਾਨ੍ਵੇਗੇਨ ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਜਗ੍ਰਾਹ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍ ।। 24
ਫਿਰ, ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਭੀਮ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਫੜਿਆ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਖਿੱਚ ਕੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ ਪਕੜ ਲਿਆ।
ਬਾਹੁਯੁਦ੍ਧਂ ਤਯੋਰਾਸੀਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਯੋਰ੍ਨਰਸਿਂਹਯੋਃ। ਵਸਨ੍ਤੇ ਵਾਸਿਤਾਹੇਤੋਰ੍ਬਲਿਨੋਰ੍ਨਾਗਯੋਰਿਵ ।। 25
ਉਹ ਦੋਨੋ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਏ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ-ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਿਚ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਕੁਸ਼ਤੀ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਵਸੰਤ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵੱਡੇ ਅਜਗਰ ਜੋੜੀ ਲਈ ਲੜਦੇ ਹਨ।