ਭੀਮੇਨ ਚ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤੇ ਕੀਚਕਸ੍ਯ ਵਧੇ ਤਦਾ। ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਚ ਸੁਦੇष੍ਣਾਯਾਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਪੁਨਰ੍ਗृਹਮ੍ ।। 9
ਜਦ ਭੀਮ ਨੇ ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾਈ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਮੁੜ ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਰਜਨ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯੁष੍ਟਾਯਾਂ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਕੀਚਕਃ। ਗਤ੍ਵਾ ਰਾਜਕੁਲਾਯੈਵ ਦ੍ਰੌਪਦੀਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। 10
ਉਹ ਰਾਤ ਲੰਘਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੀਚਕ ਸਵੇਰੇ ਉਠਿਆ, ਰਾਜ ਮਹਲ ਗਿਆ, ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਾऽਹਂ ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਪਦਾऽਹਨਮ੍ । ਨ ਕਂਚਿਲ੍ਲਭਸੇ ਨਾਥਮਭਿਪਨ੍ਨਾ ਬਲੀਯਸਾ ।। 11
ਜਦ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਸੁੱਟਿਆ, ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਰਾਖਾ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਤੈਨੂੰ ਤਾਕਤਵਾਲਾ ਆਤਮਕ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵਾਦੇਨ ਤੁ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਾਨਾਮਯਂ ਰਾਜੇਤਿ ਚੋਚ੍ਯਤੇ। ਅਹਮੇਵ ਹਿ ਰਾਜਾ ਵੈ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਾਨਾਂ ਵਾਹਿਨੀਪਤਿਃ ।। 12
ਮਤਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਫਵਾਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਹੀ ਮਤਸਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹਾਂ।
ਸਾ ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਦਾਸੋ ਭੀਰੁ ਭਵਾਮਿ ਤੇ। ਨ ਹ੍ਯਹਂ ਤ੍ਵਾਮृਤੇ ਭੀਰੁ ਚਿਰਂ ਜੀਵਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ ।। 13
ਭੈਣੀਏ, ਸੁਖ ਮੰਨ ਲੈ; ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦਾਸ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ, ਮੈਂ ਲੰਮਾ ਜੀਣ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦਾ।
ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਸ਼ਤਨਿष੍ਕਂ ਦਦਾਮਿ ਤੇ। ਦਾਸੀਸ਼ਤਂ ਚ ਤੇ ਦਦ੍ਯਾਂ ਦਾਸਾਨਾਮਪਿ ਚਾਪਰਮ੍ ।। 14
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੌ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕੇ, ਸੌ ਦਾਸੀਆਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਦਾਸ ਵੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਰਥਾਂਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਵਤਰੀਯੁਕ੍ਤਾਨਸ੍ਤੁ ਨੌ ਭੀਰੁ ਸਂਗਮਃ । ਸੁਦਾਸਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਮਹਿषਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍ ।। 15
ਭੈਣੀਏ, ਸਾਡੇ ਮਿਲਾਪ ਲਈ ਖਚਰਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥ, ਸੌ ਚੰਗੇ ਦਾਸ, ਤੇ ਸੌ ਭੈਸਾਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਲਈ।
ਅਨ੍ਤਃਪੁਰਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਹੇਮਕੂਟਸਹਸ੍ਰਕਮ੍। ਤੁਭ੍ਯਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਰਾਜਾਰ੍ਹਾਣ੍ਯਮ੍ਬਰਾਣਿ ਚ ।। 16
ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲਾਂ ਦੇ ਸੌ ਕਮਰੇ, ਸੌ ਸੋਨੇ ਦੇ ਖਜਾਨੇ, ਤੇ ਰਾਣੀਆਂ ਵਾਲੇ ਸਭ ਕਪੜੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਏਤਨ੍ਮੇ ਵਚਨਂ ਸਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਕੀਚਕ। ਨ ਤੇ ਸਖਾ ਵਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਵਾ ਜਾਨੀਯਾਤ੍ਸਂਗਮਂ ਮਯਾ ।। 17
ਇਹ ਮੇਰੀ ਸੱਚੀ ਵਾਅਦਾ ਹੈ, ਕੀਚਕ; ਇਸ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲੈ। ਤੇਰੇ ਦੋਸਤ ਜਾਂ ਭਰਾ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਖਬਰ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਅਨੁਪ੍ਰਵਾਦਾਦ੍ਭੀਤਾऽਸ੍ਮਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਾਮ੍ । ਅਨੁਬੋਧਾਦ੍ਗਨਰ੍ਥਃ ਸ੍ਯਾਦਯਸ਼ਸ਼੍ਚ ਮਹਦ੍ਭਵੇਤ। ਏਤਨ੍ਮੇ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨੀਹਿ ਤਤੋऽਹਂ ਵਸ਼ਗਾ ਤਵ ।। 18
ਮੈਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅਫਵਾਹਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦੀ ਹਾਂ; ਜੇ ਉਹ ਜਾਣ ਲੈਣ, ਤਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਤੇ ਵੱਡਾ ਬਦਨਾਮੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕਰ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਏਵਮੇਤਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਭਾषਸੇ। ਏਕੋऽਹਮਾਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੂਨ੍ਯਮਾਵਸਥਂ ਤਵ ।। 19
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈਂ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਓਹੀ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਕੱਲਾ ਤੇਰੇ ਖਾਲੀ ਘਰ ਆਵਾਂਗਾ।
ਸਮਾਗਮਾਰ੍ਥਂ ਰਮ੍ਭੋਰੁ ਤ੍ਵਯਾ ਮਦਨਦਰ੍ਪਿਤਃ। ਯਥਾ ਤ੍ਵਾਂ ਨੈਵ ਪਸ਼੍ਯੇਯੁਰ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਚਸਃ ।। 20
ਮਿਲਾਪ ਲਈ, ਪਤਲੀ ਤੰਗ ਵਾਲੀਏ, ਇਸ਼ਕ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਐਸਾ ਆਵਾਂਗਾ ਕਿ ਚਮਕਦਾਰ ਗੰਧਰਵ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਸਕਣ।
ਯਦੇਤਨ੍ਨਰ੍ਤਨਾਗਾਰਂ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਰਾਜੇਨ ਕਾਰਿਤਮ੍। ਦਿਵਾਤ੍ਰ ਕਨ੍ਯਾ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਾਤ੍ਰੌ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਕਂ ਗृਹਂ ।। 21
ਉਹ ਨਚਣ ਵਾਲਾ ਘਰ, ਜੋ ਮਤਸਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਉੱਥੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਕੁੜੀਆਂ ਨੱਚਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨਿਸ਼ਾਯਾਂ ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛੇਥਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਸ੍ਤਨ੍ਨ ਜਾਨਤੇ। ਤਤ੍ਰ ਦੋषਃ ਪਰਿਹृਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। 22
ਰਾਤ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਜਾ; ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ। ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਰ੍ਤਨਾਗਾਰਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸਂਕੇਤਮਾਵ੍ਰਜ । ਤਤ੍ਰਾਹਂ ਭਵਿਤਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਸ਼ਗਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। 23
ਤੂੰ ਹੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਚਣ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਆ ਜਾ। ਉਥੇ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਵਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਥਾ ਭਦ੍ਰੇ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਭੀਰੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ। ਏਕਃ ਸਨ੍ਨਰ੍ਤਨਾਗਾਰਮਾਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਭਾਮਿਨਿ। ਸਮਾਗਮਾਰ੍ਥਂ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਸ਼ਪੇ ਚ ਸੁਕृਤੇਨ ਮੇ ।। 24
ਠੀਕ ਹੈ, ਸੁਭਾਗੀਏ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਵਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਨਚਣ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਵਾਂਗਾ, ਸੋਹਣੀਏ, ਸਾਡੇ ਮਿਲਾਪ ਲਈ। ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਯਥਾ ਤ੍ਵਾਂ ਨਾਵਬੁਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ। ਸਤ੍ਯਂ ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨਾਮਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਨ ਤੇ ਭਯਮ੍। ਅਲਂਕਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯਦ੍ਯਾਹਂ ਤ੍ਵਤ੍ਸਮਾਗਮਨਾਯ ਵੈ ।। 25
ਜਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗਣ, ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚੀ ਕਸਮ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਮਿਲਾਪ ਲਈ ਸਜਾਵਾਂਗਾ।
ਵਾਸਾਂਸਿ ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਮਨੋਜ੍ਞਾਨਿ ਤਵਾਪਿ ਚ। ਯਥਾ ਮਾਂ ਨ ਤ੍ਯਜੇਥਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤਥ ਰਂਸ੍ਯੇ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ।। 26
ਮੈਂ ਵੀ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਕਪੜੇ ਪਾਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡਦੀ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਵਾਂਗਾ।
ਤਥਾ ਚੇਦਪ੍ਯਹਂ ਸੂਤ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਸੁਖਮ੍। ਯਨ੍ਨਾਨੁਭੂਤਂ ਭਵਤਾ ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਕੀਚਕ ।। 27
ਜੇ ਇਹ ਹੋਵੇ, ਸੂਤ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਸੁਖ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ, ਕੀਚਕ, ਜੋ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਤਮਰ੍ਥਮਪਿ ਜਲ੍ਪਨ੍ਤ੍ਯਾ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਃ ਕੀਚਕਸ੍ਯ ਹ। ਕ੍ਸ਼ਣਮਾਤ੍ਰਂ ਤਦਭਵਨ੍ਮਾਸੇਨੈਵ ਸਮਂ ਨृਪ ।। 28
ਜਦੋਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ ਕੀਚਕ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਪਲ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਰਗਾ ਲੱਗਾ।
ਕੀਚਕੋऽਥ ਗृਹਂ ਗਤ੍ਵਾ ਭृਸ਼ਂ ਹਰ੍षਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ। ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀਰੂਪਿਣੀਂ ਮੂਢੋ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਤਾਂ ਨਾਵਬੁਦ੍ਧਵਾਨ੍ ।। 29
ਕੀਚਕ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਗਿਆ; ਉਹ ਮਗਨ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਸੈਰੰਧਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਾਭਰਣਮਾਲ੍ਯੇषੁ ਵ੍ਯਾਸਕ੍ਤਃ ਸ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਅਲਂਚਕ੍ਰੇ ਤਦਾऽऽਤ੍ਮਾਨਂ ਸਤ੍ਵਰਃ ਕਾਮਮੋਹਿਤਃ ।। 30
ਉਹ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ, ਗਹਣਿਆਂ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇੱਛਾ ਤੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ, ਉਹ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕੁਰ੍ਵਤਃ ਕਰ੍ਮ ਕਾਲੋ ਦੀਰ੍ਘ ਇਵਾਭਵਤ੍। ਅਨੁਚਿਨ੍ਤਯਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਾਮੇਵਾਯਤਲੋਚਨਾਮ੍ ।। 31
ਜਦ ਉਹ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਸੋਹਣੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਲਈ ਸਮਾਂ ਬਹੁਤ ਲੰਮਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਆਸੀਦਭ੍ਯਧਿਕਾ ਚਾਪਿ ਸ਼੍ਰੀਃ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ਤਃ । ਨਿਰ੍ਵਾਣਕਾਲੇ ਦੀਪਸ੍ਯ ਵਰ੍ਤੀਮਿਵ ਦਿਧਕ੍ਸ਼ਤਃ ।। 32
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਹੋਰ ਵਧ ਗਈ, ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੀਵਾ ਬੁਝਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਤਸਂਪ੍ਰਤ੍ਯਯਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਕੀਚਕਃ ਕਾਮਮੋਹਿਤਃ। ਨਾਜਾਨਾਤ੍ਪਤਨਂ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਚਿਨ੍ਤਯਂਸ੍ਤਾਂ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾਮ੍ ।। 33
ਉਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੀਚਕ ਇੱਛਾ ਤੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਸੋਚਦਾ ਰਹਿਆ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਗਤ੍ਵਾ ਭੀਮਸੇਨਂ ਮਹਾਨਸੇ। ਉਪਾਤਿष੍ਠਤ ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਕੌਰਵ੍ਯਂ ਪਤਿਮਨ੍ਤਿਕਾਤ੍ ।। 34
ਫਿਰ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਕੋਲ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਗਈ, ਤੇ ਸੁਭਾਗੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੌਰਵ ਪਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
ਤਮੁਵਾਚ ਸੁਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਕੀਚਕਸ੍ਯ ਕृਤੋ ਮਯਾ। ਸਙ੍ਗਮੋ ਨਰ੍ਤਨਾਗਾਰੇ ਯਥਾऽਵੋਚਃ ਪਰਨ੍ਤਪ ।। 35
ਉਸ ਨੇ, ਸੋਹਣੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਕੀਚਕ ਨਾਲ ਨਚਣ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾ ਲਈ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।'
ਕਾਲੇਨ ਨਿਯਤਂ ਬਦ੍ਧਃ ਕਾਮੇਨ ਚ ਬਲਾਤ੍ਕृਤਃ। ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਸ ਨਰ੍ਤਨਾਗਾਰਮਾਗਮਿष੍ਯਤਿ ਕੀਚਕਃ। ਏਕੋ ਨਿਸ਼ਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਕੀਚਕਂ ਤਂ ਨਿषੂਦਯ ।। 36
ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਤੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮਗਨ, ਕੀਚਕ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਨਚਣ ਵਾਲੇ ਖਾਲੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ। ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਥੇ ਤੂੰ ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ।
ਤਂ ਮੂਤਪੁਤ੍ਰਂ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਕੀਚਕਂ ਮਦਦਰ੍ਪਿਤਮ੍। ਗਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਨਰ੍ਤਨਾਗਾਰਂ ਨਿਰ੍ਜੀਵਂ ਕੁਰੁ ਪਾਣ੍ਡਵ ।। 37
ਕੌਂਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਨਚਣ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਮਦ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਕੀਚਕ, ਜੋ ਸੂਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਰਜੀਵ ਕਰ ਦੇ।
ਗਰ੍ਵਿਤਃ ਮੂਤਪੁਤ੍ਰੋऽਸੌ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨਵਮਨ੍ਯਤੇ। ਸ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਹਰਤਾਂਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਨਾਲਂ ਨਾਗ ਇਵੋਦ੍ਧਰ ।। 38
ਉਹ ਸੂਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਗਰਵ ਵਿੱਚ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਤੱਛਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ, ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗਾ ਦੇ।