ਆਸ਼੍ਵਾਸਯਿਤ੍ਵਾ ਬਹੁਸ਼ੋ ਭृਸ਼ਮਾਰ੍ਤਾਂ ਸੁਮਧ੍ਯਮਾਮ੍। ਹੇਤੁਤਤ੍ਵਾਰ੍ਥਸਂਯੁਕ੍ਤੈਰ੍ਵਚੋਭਿਰ੍ਦ੍ਰੁਪਦਾਤ੍ਮਜਾਮ੍ ।। 54
ਭੀਮ ਨੇ ਡ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਸੀ ਤੇ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਸੱਚ ਤੇ ਤਰਕ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ।
ਪ੍ਰਮृਜ੍ਯ ਵਦਨਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਾਣਿਨਾऽਸ਼੍ਰੁਸਮਾਕੁਲਮ੍। ਉਵਾਚ ਚੈਨਾਂ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾਂ ਭੀਮਃ ਕ੍ਰੋਧਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ।। 55
ਉਸ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਭੀਮ ਨੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੁਖੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਤਥਾ ਭਦ੍ਰੇ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਭੀਰੁ ਭਾषਸੇ। ਅਦ੍ਯੈਨਂ ਸੂਦਯਿष੍ਯਾਮਿ ਕੀਚਕਂ ਸਹ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ ।। 1
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈਂ, ਭੈਰੂ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਅਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਦੋषੇ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਃ ਕੁਰੁष੍ਵਾਨੇਨ ਸਂਵਿਦਮ੍ । ਦੁਃਖਂ ਸ਼ੋਕਂ ਚ ਨਿਰ੍ਧੂਯ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨਿ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ ।। 2
ਇਸ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨਾਲ ਇਕ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਲੈ; ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਤੇ ਗਮ ਛੱਡ ਦੇ, ਯਾਜ਼ਨਸੇਨੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ।
ਯੈषਾ ਨਰ੍ਤਨਸ਼ਾਲੇਹ ਮਤ੍ਸ੍ਯਰਾਜੇਨ ਕਾਰਿਤਾ। ਦਿਵਾਤ੍ਰ ਕਨ੍ਯਾ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਾਤ੍ਰੌ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਗृਹਂ ।। 3
ਇਹ ਨਚਣ ਵਾਲਾ ਹਾਲ ਮਤਸਯਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਕੁੜੀਆਂ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਨੱਚਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘਰ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਸ਼ਯਨਂ ਭੀਰੁ ਦृਢਾਙ੍ਗਂ ਸੁਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍। ਤਤ੍ਰੈਨਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪੂਰ੍ਵਪ੍ਰੇਤਾਨ੍ਪਿਤਾਮਹਾਨ੍ । ਤ੍ਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਸਮੁਤ੍ਥੇਨ ਕਾਮੇਨਾਕੁਲਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍ ।। 4
ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਪੱਕਾ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਿਸਤਰਾ ਹੈ, ਭੈਰੂ; ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਝਲਕ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਹੋਸ਼ ਗੁਆ ਬੈਠੇਗਾ।
ਸਂਕੇਤਂ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਕਾਰਯਸ੍ਵ ਸ਼ੁਭਾਨਨੇ। ਯਥਾ ਪਰੇ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਯੁਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੀਂ ਤੇਨ ਸਂਵਿਦਮ੍ ।। 5
ਸੁਭ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀਏ, ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਗੱਲ ਐਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰ, ਕਿ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੇਖ ਨਾ ਸਕੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੋ।
ਤਥਾ ਕੁਰੁष੍ਵ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਯਥਾ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਭਵੇਤ੍। ਤਥਾ ਕੁਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਂਕੇਤਂ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਵृਤਮ੍ ।। 6
ਕਲਿਆਣੀਏ, ਐਸਾ ਕਰ ਕਿ ਉਹ ਨੇੜੇ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਗੱਲ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਰਹੇ।
ਆਵਯੋਃ ਸਂਗਮਂ ਭੀਰੁ ਯਥਾ ਮਾਰ੍ਤ੍ਯੋ ਨ ਬੁਧ੍ਯਤਿ । ਕੀਚਕਸ੍ਯ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਨृਪਾਤ੍ਮਜੇ ।। 7
ਭੈਣੀਏ, ਸਾਡੀ ਮਿਲਾਪ ਐਸਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਜਾਣ ਨਾ ਸਕੇ। ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਏ, ਇਹ ਸਭ ਕੀਚਕ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਕਰ।
ਤਤ੍ਰ ਤੌ ਕਥਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਬਾष੍ਪਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਦੁਃਖਿਤੌ। ਰਾਤ੍ਰਿਸ਼ੇषਂ ਤਮਤ੍ਯੁਗ੍ਰਂ ਧਾਰਯਾਮਾਸਤੁਰ੍ਹृਦਿ ।। 8
ਉਥੇ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ, ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਅੰਸੂ ਵਗਾਏ, ਤੇ ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ ਰਾਤ ਦੇ ਬਾਕੀ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸਹਿ ਲਿਆ।
ਭੀਮੇਨ ਚ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤੇ ਕੀਚਕਸ੍ਯ ਵਧੇ ਤਦਾ। ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਚ ਸੁਦੇष੍ਣਾਯਾਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਪੁਨਰ੍ਗृਹਮ੍ ।। 9
ਜਦ ਭੀਮ ਨੇ ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾਈ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਮੁੜ ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਰਜਨ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯੁष੍ਟਾਯਾਂ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਕੀਚਕਃ। ਗਤ੍ਵਾ ਰਾਜਕੁਲਾਯੈਵ ਦ੍ਰੌਪਦੀਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। 10
ਉਹ ਰਾਤ ਲੰਘਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੀਚਕ ਸਵੇਰੇ ਉਠਿਆ, ਰਾਜ ਮਹਲ ਗਿਆ, ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਾऽਹਂ ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਪਦਾऽਹਨਮ੍ । ਨ ਕਂਚਿਲ੍ਲਭਸੇ ਨਾਥਮਭਿਪਨ੍ਨਾ ਬਲੀਯਸਾ ।। 11
ਜਦ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਸੁੱਟਿਆ, ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਰਾਖਾ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਤੈਨੂੰ ਤਾਕਤਵਾਲਾ ਆਤਮਕ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵਾਦੇਨ ਤੁ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਾਨਾਮਯਂ ਰਾਜੇਤਿ ਚੋਚ੍ਯਤੇ। ਅਹਮੇਵ ਹਿ ਰਾਜਾ ਵੈ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਾਨਾਂ ਵਾਹਿਨੀਪਤਿਃ ।। 12
ਮਤਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਫਵਾਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਹੀ ਮਤਸਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹਾਂ।
ਸਾ ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਦਾਸੋ ਭੀਰੁ ਭਵਾਮਿ ਤੇ। ਨ ਹ੍ਯਹਂ ਤ੍ਵਾਮृਤੇ ਭੀਰੁ ਚਿਰਂ ਜੀਵਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ ।। 13
ਭੈਣੀਏ, ਸੁਖ ਮੰਨ ਲੈ; ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦਾਸ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ, ਮੈਂ ਲੰਮਾ ਜੀਣ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦਾ।
ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਸ਼ਤਨਿष੍ਕਂ ਦਦਾਮਿ ਤੇ। ਦਾਸੀਸ਼ਤਂ ਚ ਤੇ ਦਦ੍ਯਾਂ ਦਾਸਾਨਾਮਪਿ ਚਾਪਰਮ੍ ।। 14
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੌ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕੇ, ਸੌ ਦਾਸੀਆਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਦਾਸ ਵੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਰਥਾਂਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਵਤਰੀਯੁਕ੍ਤਾਨਸ੍ਤੁ ਨੌ ਭੀਰੁ ਸਂਗਮਃ । ਸੁਦਾਸਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਮਹਿषਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍ ।। 15
ਭੈਣੀਏ, ਸਾਡੇ ਮਿਲਾਪ ਲਈ ਖਚਰਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥ, ਸੌ ਚੰਗੇ ਦਾਸ, ਤੇ ਸੌ ਭੈਸਾਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਲਈ।
ਅਨ੍ਤਃਪੁਰਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਹੇਮਕੂਟਸਹਸ੍ਰਕਮ੍। ਤੁਭ੍ਯਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਰਾਜਾਰ੍ਹਾਣ੍ਯਮ੍ਬਰਾਣਿ ਚ ।। 16
ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲਾਂ ਦੇ ਸੌ ਕਮਰੇ, ਸੌ ਸੋਨੇ ਦੇ ਖਜਾਨੇ, ਤੇ ਰਾਣੀਆਂ ਵਾਲੇ ਸਭ ਕਪੜੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਏਤਨ੍ਮੇ ਵਚਨਂ ਸਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਕੀਚਕ। ਨ ਤੇ ਸਖਾ ਵਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਵਾ ਜਾਨੀਯਾਤ੍ਸਂਗਮਂ ਮਯਾ ।। 17
ਇਹ ਮੇਰੀ ਸੱਚੀ ਵਾਅਦਾ ਹੈ, ਕੀਚਕ; ਇਸ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲੈ। ਤੇਰੇ ਦੋਸਤ ਜਾਂ ਭਰਾ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਖਬਰ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਅਨੁਪ੍ਰਵਾਦਾਦ੍ਭੀਤਾऽਸ੍ਮਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਾਮ੍ । ਅਨੁਬੋਧਾਦ੍ਗਨਰ੍ਥਃ ਸ੍ਯਾਦਯਸ਼ਸ਼੍ਚ ਮਹਦ੍ਭਵੇਤ। ਏਤਨ੍ਮੇ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨੀਹਿ ਤਤੋऽਹਂ ਵਸ਼ਗਾ ਤਵ ।। 18
ਮੈਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅਫਵਾਹਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦੀ ਹਾਂ; ਜੇ ਉਹ ਜਾਣ ਲੈਣ, ਤਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਤੇ ਵੱਡਾ ਬਦਨਾਮੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕਰ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਏਵਮੇਤਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਭਾषਸੇ। ਏਕੋऽਹਮਾਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੂਨ੍ਯਮਾਵਸਥਂ ਤਵ ।। 19
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈਂ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਓਹੀ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਕੱਲਾ ਤੇਰੇ ਖਾਲੀ ਘਰ ਆਵਾਂਗਾ।
ਸਮਾਗਮਾਰ੍ਥਂ ਰਮ੍ਭੋਰੁ ਤ੍ਵਯਾ ਮਦਨਦਰ੍ਪਿਤਃ। ਯਥਾ ਤ੍ਵਾਂ ਨੈਵ ਪਸ਼੍ਯੇਯੁਰ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਚਸਃ ।। 20
ਮਿਲਾਪ ਲਈ, ਪਤਲੀ ਤੰਗ ਵਾਲੀਏ, ਇਸ਼ਕ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਐਸਾ ਆਵਾਂਗਾ ਕਿ ਚਮਕਦਾਰ ਗੰਧਰਵ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਸਕਣ।
ਯਦੇਤਨ੍ਨਰ੍ਤਨਾਗਾਰਂ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਰਾਜੇਨ ਕਾਰਿਤਮ੍। ਦਿਵਾਤ੍ਰ ਕਨ੍ਯਾ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਾਤ੍ਰੌ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਕਂ ਗृਹਂ ।। 21
ਉਹ ਨਚਣ ਵਾਲਾ ਘਰ, ਜੋ ਮਤਸਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਉੱਥੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਕੁੜੀਆਂ ਨੱਚਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨਿਸ਼ਾਯਾਂ ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛੇਥਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਸ੍ਤਨ੍ਨ ਜਾਨਤੇ। ਤਤ੍ਰ ਦੋषਃ ਪਰਿਹृਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। 22
ਰਾਤ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਜਾ; ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ। ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਰ੍ਤਨਾਗਾਰਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸਂਕੇਤਮਾਵ੍ਰਜ । ਤਤ੍ਰਾਹਂ ਭਵਿਤਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਸ਼ਗਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। 23
ਤੂੰ ਹੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਚਣ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਆ ਜਾ। ਉਥੇ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਵਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਥਾ ਭਦ੍ਰੇ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਭੀਰੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ। ਏਕਃ ਸਨ੍ਨਰ੍ਤਨਾਗਾਰਮਾਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਭਾਮਿਨਿ। ਸਮਾਗਮਾਰ੍ਥਂ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਸ਼ਪੇ ਚ ਸੁਕृਤੇਨ ਮੇ ।। 24
ਠੀਕ ਹੈ, ਸੁਭਾਗੀਏ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਵਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਨਚਣ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਵਾਂਗਾ, ਸੋਹਣੀਏ, ਸਾਡੇ ਮਿਲਾਪ ਲਈ। ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਯਥਾ ਤ੍ਵਾਂ ਨਾਵਬੁਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ। ਸਤ੍ਯਂ ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨਾਮਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਨ ਤੇ ਭਯਮ੍। ਅਲਂਕਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯਦ੍ਯਾਹਂ ਤ੍ਵਤ੍ਸਮਾਗਮਨਾਯ ਵੈ ।। 25
ਜਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗਣ, ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚੀ ਕਸਮ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਮਿਲਾਪ ਲਈ ਸਜਾਵਾਂਗਾ।
ਵਾਸਾਂਸਿ ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਮਨੋਜ੍ਞਾਨਿ ਤਵਾਪਿ ਚ। ਯਥਾ ਮਾਂ ਨ ਤ੍ਯਜੇਥਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤਥ ਰਂਸ੍ਯੇ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ।। 26
ਮੈਂ ਵੀ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਕਪੜੇ ਪਾਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡਦੀ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਵਾਂਗਾ।
ਤਥਾ ਚੇਦਪ੍ਯਹਂ ਸੂਤ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਸੁਖਮ੍। ਯਨ੍ਨਾਨੁਭੂਤਂ ਭਵਤਾ ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਕੀਚਕ ।। 27
ਜੇ ਇਹ ਹੋਵੇ, ਸੂਤ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਸੁਖ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ, ਕੀਚਕ, ਜੋ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਤਮਰ੍ਥਮਪਿ ਜਲ੍ਪਨ੍ਤ੍ਯਾ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਃ ਕੀਚਕਸ੍ਯ ਹ। ਕ੍ਸ਼ਣਮਾਤ੍ਰਂ ਤਦਭਵਨ੍ਮਾਸੇਨੈਵ ਸਮਂ ਨृਪ ।। 28
ਜਦੋਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ ਕੀਚਕ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਪਲ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਰਗਾ ਲੱਗਾ।