ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਹਨ੍ਯਾਦ੍ਯਦਿ ਜਹ੍ਯਾਂ ਚ ਜੀਵਿਤਮ੍। ਧਰ੍ਮੇ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਾਨਾਂ ਮਹਾਨ੍ਧਰ੍ਮੋ ਨਸ਼ਿष੍ਯਤਿ ।। 44
ਜੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਜਾਂ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦਿੰਦਾ, ਤਾਂ ਧਰਮ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸਮਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਨਾਂ ਦਾਰਾ ਵੋ ਨ ਭਵਨ੍ਤਿ ਚ । ਭਾਰ੍ਯਾਜਾਂ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਾਯਾਂ ਪ੍ਰਜਾ ਭਵਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ। ਪ੍ਰਜਾਯਾਂ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਾਯਾਮਾਤ੍ਮਾ ਭਵਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ।। 45
ਜਦੋਂ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ; ਪਤਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਂਦਤਾਂ ਵਰ੍ਣਧਰ੍ਮਾਂਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਮੇ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਸਦਾ ਧਰ੍ਮੋ ਨਾਨ੍ਯੋ ਦਸ੍ਯੁਨਿਬਰ੍ਹਣਾਤ੍ ।। 46
ਮੈਂ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਫਰਜ਼ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਫਰਜ਼ ਸੁਣੇ ਹਨ; ਇੱਕ ਯੋਧਾ ਲਈ ਚੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਫਰਜ਼ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਕੀਚਕੋ ਮਾऽਨ੍ਵਧਾਵਤ । ਤਵੇਵ ਚ ਸਮਕ੍ਸ਼ਂ ਵੈ ਭੀਮਸੇਨ ਮਹਾਬਲ ।। 47
ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਕੀਚਕ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਿੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਤੇ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ, ਭੀਮਸੇਨ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ।
ਤ੍ਵਯਾ ਚਾਹਂ ਪਰਿਤ੍ਰਾਤਾ ਭੀਮ ਤਸ੍ਮਾਞ੍ਜਟਾਸੁਰਾਤ੍ ।। 48
ਭੀਮ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਡਰਾਉਣੇ ਜਟਾਸੁਰ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਸੀ।
ਜਯਦ੍ਰਥਂ ਤਥੈਵ ਤ੍ਵਮਜੈषੀਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ। ਜਹੀਮਮਪਿ ਪਾਪਿष੍ਠਂ ਯੋਯਂ ਮਾਮਵਮਨ੍ਯਤੇ । ਕੀਚਕੋ ਰਾਜਵਾਲ੍ਲਭ੍ਯਾਚ੍ਛੋਕਕृਨ੍ਮਮ ਭਾਰਤ ।। 49
ਤੂੰ ਜੈਦਰਥ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜਿੱਤਿਆ; ਹੁਣ ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੇ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਸਮਝਦਾ ਹੈ—ਕੀਚਕ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ।
ਕੀਚਕਂ ਕਾਮਸਨ੍ਤਪ੍ਤਂ ਭਿਨ੍ਧਿ ਕੁਮ੍ਭਮਿਵਾਸ਼੍ਮਨਿ । ਯੋ ਨਿਮਿਤ੍ਤਮਨਰ੍ਥਾਨਾਂ ਬਹੂਨਾਂ ਮਮ ਭਾਰਤ ।। 50
ਕੀਚਕ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੜ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਥਰ 'ਤੇ ਘੜਾ ਟੁੱਟਣ ਵਾਂਗ ਤੋੜ ਦੇ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਭਾਰਤ।
ਤਂ ਚੇਞ੍ਜੀਵਨ੍ਤਮਾਦਿਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਤਰਭ੍ਯੁਦਯਿष੍ਯਤਿ । ਵਿषਮਾਲੋਡ੍ਯ ਪਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮਾ ਕੀਚਕਵਸ਼ਂਗਮਮ੍ ।। 51
ਜੇ ਉਹ ਜਿਉਂਦਾ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਸੂਰਜ ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਵੇਗਾ; ਜੇ ਜ਼ਹਿਰ ਪੀ ਲਵਾਂ, ਮੈਂ ਕੀਚਕ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਵਾਂਗੀ।
ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਹਿ ਮਰਣਂ ਮਹ੍ਯਂ ਭੀਮਸੇਨ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਰੁਦਤ੍ਕृष੍ਣਾ ਭੀਮਸ੍ਯੋਰਸਿ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਾ ।। 52
ਭੀਮਸੇਨ, ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੈਨੂੰ ਮਰਨਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ; ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਰੋਈ ਤੇ ਭੀਮ ਦੇ ਸੀਨੇ ਨਾਲ ਲੱਗ ਗਈ।
ਭੀਮਸ਼੍ਚ ਤਾਂ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਮਹਤ੍ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯ ਚ। ਕੀਚਕਂ ਮਨਸਾऽਗਚ੍ਛਤ੍ਸृਕ੍ਕਿਣੀ ਪਰਿਲੇਲਿਹਨ੍ ।। 53
ਭੀਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਵੱਡਾ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੀਚਕ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਹੋਠ ਚੱਟਦਾ ਹੋਇਆ।
ਆਸ਼੍ਵਾਸਯਿਤ੍ਵਾ ਬਹੁਸ਼ੋ ਭृਸ਼ਮਾਰ੍ਤਾਂ ਸੁਮਧ੍ਯਮਾਮ੍। ਹੇਤੁਤਤ੍ਵਾਰ੍ਥਸਂਯੁਕ੍ਤੈਰ੍ਵਚੋਭਿਰ੍ਦ੍ਰੁਪਦਾਤ੍ਮਜਾਮ੍ ।। 54
ਭੀਮ ਨੇ ਡ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਸੀ ਤੇ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਸੱਚ ਤੇ ਤਰਕ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ।
ਪ੍ਰਮृਜ੍ਯ ਵਦਨਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਾਣਿਨਾऽਸ਼੍ਰੁਸਮਾਕੁਲਮ੍। ਉਵਾਚ ਚੈਨਾਂ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾਂ ਭੀਮਃ ਕ੍ਰੋਧਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ।। 55
ਉਸ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਭੀਮ ਨੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੁਖੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਤਥਾ ਭਦ੍ਰੇ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਭੀਰੁ ਭਾषਸੇ। ਅਦ੍ਯੈਨਂ ਸੂਦਯਿष੍ਯਾਮਿ ਕੀਚਕਂ ਸਹ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ ।। 1
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈਂ, ਭੈਰੂ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਅਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਦੋषੇ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਃ ਕੁਰੁष੍ਵਾਨੇਨ ਸਂਵਿਦਮ੍ । ਦੁਃਖਂ ਸ਼ੋਕਂ ਚ ਨਿਰ੍ਧੂਯ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨਿ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ ।। 2
ਇਸ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨਾਲ ਇਕ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਲੈ; ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਤੇ ਗਮ ਛੱਡ ਦੇ, ਯਾਜ਼ਨਸੇਨੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ।
ਯੈषਾ ਨਰ੍ਤਨਸ਼ਾਲੇਹ ਮਤ੍ਸ੍ਯਰਾਜੇਨ ਕਾਰਿਤਾ। ਦਿਵਾਤ੍ਰ ਕਨ੍ਯਾ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਾਤ੍ਰੌ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਗृਹਂ ।। 3
ਇਹ ਨਚਣ ਵਾਲਾ ਹਾਲ ਮਤਸਯਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਕੁੜੀਆਂ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਨੱਚਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘਰ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਸ਼ਯਨਂ ਭੀਰੁ ਦृਢਾਙ੍ਗਂ ਸੁਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍। ਤਤ੍ਰੈਨਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪੂਰ੍ਵਪ੍ਰੇਤਾਨ੍ਪਿਤਾਮਹਾਨ੍ । ਤ੍ਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਸਮੁਤ੍ਥੇਨ ਕਾਮੇਨਾਕੁਲਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍ ।। 4
ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਪੱਕਾ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਿਸਤਰਾ ਹੈ, ਭੈਰੂ; ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਝਲਕ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਹੋਸ਼ ਗੁਆ ਬੈਠੇਗਾ।
ਸਂਕੇਤਂ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਕਾਰਯਸ੍ਵ ਸ਼ੁਭਾਨਨੇ। ਯਥਾ ਪਰੇ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਯੁਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੀਂ ਤੇਨ ਸਂਵਿਦਮ੍ ।। 5
ਸੁਭ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀਏ, ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਗੱਲ ਐਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰ, ਕਿ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੇਖ ਨਾ ਸਕੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੋ।
ਤਥਾ ਕੁਰੁष੍ਵ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਯਥਾ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਭਵੇਤ੍। ਤਥਾ ਕੁਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਂਕੇਤਂ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਵृਤਮ੍ ।। 6
ਕਲਿਆਣੀਏ, ਐਸਾ ਕਰ ਕਿ ਉਹ ਨੇੜੇ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਗੱਲ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਰਹੇ।
ਆਵਯੋਃ ਸਂਗਮਂ ਭੀਰੁ ਯਥਾ ਮਾਰ੍ਤ੍ਯੋ ਨ ਬੁਧ੍ਯਤਿ । ਕੀਚਕਸ੍ਯ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਨृਪਾਤ੍ਮਜੇ ।। 7
ਭੈਣੀਏ, ਸਾਡੀ ਮਿਲਾਪ ਐਸਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਜਾਣ ਨਾ ਸਕੇ। ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਏ, ਇਹ ਸਭ ਕੀਚਕ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਕਰ।
ਤਤ੍ਰ ਤੌ ਕਥਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਬਾष੍ਪਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਦੁਃਖਿਤੌ। ਰਾਤ੍ਰਿਸ਼ੇषਂ ਤਮਤ੍ਯੁਗ੍ਰਂ ਧਾਰਯਾਮਾਸਤੁਰ੍ਹृਦਿ ।। 8
ਉਥੇ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ, ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਅੰਸੂ ਵਗਾਏ, ਤੇ ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ ਰਾਤ ਦੇ ਬਾਕੀ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸਹਿ ਲਿਆ।
ਭੀਮੇਨ ਚ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤੇ ਕੀਚਕਸ੍ਯ ਵਧੇ ਤਦਾ। ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਚ ਸੁਦੇष੍ਣਾਯਾਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਪੁਨਰ੍ਗृਹਮ੍ ।। 9
ਜਦ ਭੀਮ ਨੇ ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾਈ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਮੁੜ ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਰਜਨ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯੁष੍ਟਾਯਾਂ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਕੀਚਕਃ। ਗਤ੍ਵਾ ਰਾਜਕੁਲਾਯੈਵ ਦ੍ਰੌਪਦੀਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। 10
ਉਹ ਰਾਤ ਲੰਘਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੀਚਕ ਸਵੇਰੇ ਉਠਿਆ, ਰਾਜ ਮਹਲ ਗਿਆ, ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਾऽਹਂ ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਪਦਾऽਹਨਮ੍ । ਨ ਕਂਚਿਲ੍ਲਭਸੇ ਨਾਥਮਭਿਪਨ੍ਨਾ ਬਲੀਯਸਾ ।। 11
ਜਦ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਸੁੱਟਿਆ, ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਰਾਖਾ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਤੈਨੂੰ ਤਾਕਤਵਾਲਾ ਆਤਮਕ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵਾਦੇਨ ਤੁ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਾਨਾਮਯਂ ਰਾਜੇਤਿ ਚੋਚ੍ਯਤੇ। ਅਹਮੇਵ ਹਿ ਰਾਜਾ ਵੈ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਾਨਾਂ ਵਾਹਿਨੀਪਤਿਃ ।। 12
ਮਤਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਫਵਾਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਹੀ ਮਤਸਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹਾਂ।
ਸਾ ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਦਾਸੋ ਭੀਰੁ ਭਵਾਮਿ ਤੇ। ਨ ਹ੍ਯਹਂ ਤ੍ਵਾਮृਤੇ ਭੀਰੁ ਚਿਰਂ ਜੀਵਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ ।। 13
ਭੈਣੀਏ, ਸੁਖ ਮੰਨ ਲੈ; ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦਾਸ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ, ਮੈਂ ਲੰਮਾ ਜੀਣ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦਾ।
ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਸ਼ਤਨਿष੍ਕਂ ਦਦਾਮਿ ਤੇ। ਦਾਸੀਸ਼ਤਂ ਚ ਤੇ ਦਦ੍ਯਾਂ ਦਾਸਾਨਾਮਪਿ ਚਾਪਰਮ੍ ।। 14
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੌ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕੇ, ਸੌ ਦਾਸੀਆਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਦਾਸ ਵੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਰਥਾਂਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਵਤਰੀਯੁਕ੍ਤਾਨਸ੍ਤੁ ਨੌ ਭੀਰੁ ਸਂਗਮਃ । ਸੁਦਾਸਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਮਹਿषਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍ ।। 15
ਭੈਣੀਏ, ਸਾਡੇ ਮਿਲਾਪ ਲਈ ਖਚਰਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥ, ਸੌ ਚੰਗੇ ਦਾਸ, ਤੇ ਸੌ ਭੈਸਾਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਲਈ।
ਅਨ੍ਤਃਪੁਰਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਹੇਮਕੂਟਸਹਸ੍ਰਕਮ੍। ਤੁਭ੍ਯਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਰਾਜਾਰ੍ਹਾਣ੍ਯਮ੍ਬਰਾਣਿ ਚ ।। 16
ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲਾਂ ਦੇ ਸੌ ਕਮਰੇ, ਸੌ ਸੋਨੇ ਦੇ ਖਜਾਨੇ, ਤੇ ਰਾਣੀਆਂ ਵਾਲੇ ਸਭ ਕਪੜੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਏਤਨ੍ਮੇ ਵਚਨਂ ਸਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਕੀਚਕ। ਨ ਤੇ ਸਖਾ ਵਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਵਾ ਜਾਨੀਯਾਤ੍ਸਂਗਮਂ ਮਯਾ ।। 17
ਇਹ ਮੇਰੀ ਸੱਚੀ ਵਾਅਦਾ ਹੈ, ਕੀਚਕ; ਇਸ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲੈ। ਤੇਰੇ ਦੋਸਤ ਜਾਂ ਭਰਾ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਖਬਰ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਅਨੁਪ੍ਰਵਾਦਾਦ੍ਭੀਤਾऽਸ੍ਮਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਾਮ੍ । ਅਨੁਬੋਧਾਦ੍ਗਨਰ੍ਥਃ ਸ੍ਯਾਦਯਸ਼ਸ਼੍ਚ ਮਹਦ੍ਭਵੇਤ। ਏਤਨ੍ਮੇ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨੀਹਿ ਤਤੋऽਹਂ ਵਸ਼ਗਾ ਤਵ ।। 18
ਮੈਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅਫਵਾਹਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦੀ ਹਾਂ; ਜੇ ਉਹ ਜਾਣ ਲੈਣ, ਤਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਤੇ ਵੱਡਾ ਬਦਨਾਮੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕਰ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ।