ਮਮੇਹ ਭੀਮ ਕੈਕੇਯੀ ਰੂਪਾਦ੍ਧਿ ਭਯਸ਼ਙ੍ਕਿਤਾ। ਨਿਤ੍ਯਮੁਦ੍ਵਿਜਤੇ ਰਾਜਾ ਕਥਂ ਨੇਯਾਦਿਮਾਮਿਤਿ ।। 34
ਭੀਮ, ਰਾਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਕਰਕੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਡਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੇ।
ਤਸ੍ਯਾ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਤਂ ਭਾਵਂ ਸ੍ਵਯਂ ਚਾਨृਤਦਰ੍ਸ਼ਨਃ । ਕੀਚਕੋਪਿ ਚ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤੇ ਚ ਮਾਂ ।। 35
ਉਸ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੇ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿ ਉਹ ਸੱਚ ਨੂੰ ਮਾਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਇਹ ਮਾੜਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਕੀਚਕ ਮੁੜ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹਦਾ ਹੈ।
ਤਮਹਂ ਕੁਪਿਤਾ ਭੀਮ ਪੁਨਃ ਕੋਪਂ ਨਿਯਮ੍ਯ ਚ। ਅਬ੍ਰਵਂ ਕਾਮਸਂਮੂਢਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਕੀਚਕ ।। 36
ਫਿਰ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਰੋਕਿਆ, ਤੇ ਕਾਮ ਵਿਚ ਫਸੇ ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਕੀਚਕ, ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।'
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਮਹਂ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਮਹਿषੀ ਪ੍ਰਿਯਾ । ਤੇ ਤ੍ਵਾਂ ਨਿਹਨ੍ਯੁਰ੍ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਾਹਸਕਾਰਿਣਃ ।। 37
ਮੈਂ ਪੰਜ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਣੀ; ਉਹ ਅਜੈਯ, ਵੀਰ ਤੇ ਦਲੇਰ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣਗੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਕੀਚਕਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ। ਨਾਹਂ ਬਿਭੇਮਿ ਭੈਰਨ੍ਧ੍ਰਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ ।। 38
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਾੜਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਕੀਚਕ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ, ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ।'
ਸ਼ਤਂ ਸਹਸ੍ਰਮਪਿ ਵਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਮਹਂ ਰਣੇ। ਸਮਾਗਤਂ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਂ ਭੀਰੁ ਕੁਰੁ ਮੇ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ।। 39
ਚਾਹੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਗੰਧਰਵ ਵੀ ਆ ਜਾਣ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਡਰ ਨਾ, ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਪਲ ਦੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਚਾਬ੍ਰਵਂ ਸੂਤਂ ਕਾਮਾਤੁਰਮਹਂ ਪੁਨਃ। ਨ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਬਲਸ੍ਤੇषਾਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਾਮ੍ ।। 40
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਕਾਮ ਵਿਚ ਫਸੇ ਸੂਤ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।'
ਧਰ੍ਮੇ ਸ੍ਥਿਤਾऽਸ੍ਮਿ ਸਤਤਂ ਕੁਲਸ਼ੀਲਸਮਨ੍ਵਿਤਾ। ਨੇਚ੍ਛਾਮਿ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਧ੍ਯਂ ਤ੍ਵਾਂ ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜੀਵਸਿ ਕੀਚਕ ।। 41
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਤੇ ਟਿਕੀ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਤੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਜੀਵਦਾ ਹੈਂ, ਕੀਚਕ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਸ੍ਵਨਵਤ੍ਤਤਃ। ਨ ਤਿष੍ਠਿਤਿ ਸ ਸਨ੍ਮਾਰ੍ਗੇ ਨ ਚ ਧਰ੍ਮਂ ਬੁਭੂषਤਿ ।। 42
ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਉਹ ਮਾੜੇ ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਉੱਚੀ ਹਾਸੀ ਹਾਸਿਆ; ਉਹ ਸੱਚੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਚਲਦਾ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ।
ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਪਾਪਕਾਰੀ ਚ ਕਾਮਰਾਜਵਸ਼ਾਨੁਗਃ । ਅਵਿਨੀਤਸ਼੍ਚ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ।। 43
ਉਹ ਪਾਪੀ ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਾਪ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਲਗਨ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ; ਬੇਅਦਬ ਤੇ ਮਾੜਾ ਦਿਲ ਵਾਲਾ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਠੁਕਰਾਇਆ ਗਿਆ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਹਨ੍ਯਾਦ੍ਯਦਿ ਜਹ੍ਯਾਂ ਚ ਜੀਵਿਤਮ੍। ਧਰ੍ਮੇ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਾਨਾਂ ਮਹਾਨ੍ਧਰ੍ਮੋ ਨਸ਼ਿष੍ਯਤਿ ।। 44
ਜੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਜਾਂ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦਿੰਦਾ, ਤਾਂ ਧਰਮ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸਮਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਨਾਂ ਦਾਰਾ ਵੋ ਨ ਭਵਨ੍ਤਿ ਚ । ਭਾਰ੍ਯਾਜਾਂ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਾਯਾਂ ਪ੍ਰਜਾ ਭਵਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ। ਪ੍ਰਜਾਯਾਂ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਾਯਾਮਾਤ੍ਮਾ ਭਵਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ।। 45
ਜਦੋਂ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ; ਪਤਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਂਦਤਾਂ ਵਰ੍ਣਧਰ੍ਮਾਂਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਮੇ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਸਦਾ ਧਰ੍ਮੋ ਨਾਨ੍ਯੋ ਦਸ੍ਯੁਨਿਬਰ੍ਹਣਾਤ੍ ।। 46
ਮੈਂ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਫਰਜ਼ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਫਰਜ਼ ਸੁਣੇ ਹਨ; ਇੱਕ ਯੋਧਾ ਲਈ ਚੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਫਰਜ਼ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਕੀਚਕੋ ਮਾऽਨ੍ਵਧਾਵਤ । ਤਵੇਵ ਚ ਸਮਕ੍ਸ਼ਂ ਵੈ ਭੀਮਸੇਨ ਮਹਾਬਲ ।। 47
ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਕੀਚਕ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਿੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਤੇ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ, ਭੀਮਸੇਨ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ।
ਤ੍ਵਯਾ ਚਾਹਂ ਪਰਿਤ੍ਰਾਤਾ ਭੀਮ ਤਸ੍ਮਾਞ੍ਜਟਾਸੁਰਾਤ੍ ।। 48
ਭੀਮ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਡਰਾਉਣੇ ਜਟਾਸੁਰ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਸੀ।
ਜਯਦ੍ਰਥਂ ਤਥੈਵ ਤ੍ਵਮਜੈषੀਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ। ਜਹੀਮਮਪਿ ਪਾਪਿष੍ਠਂ ਯੋਯਂ ਮਾਮਵਮਨ੍ਯਤੇ । ਕੀਚਕੋ ਰਾਜਵਾਲ੍ਲਭ੍ਯਾਚ੍ਛੋਕਕृਨ੍ਮਮ ਭਾਰਤ ।। 49
ਤੂੰ ਜੈਦਰਥ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜਿੱਤਿਆ; ਹੁਣ ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੇ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਸਮਝਦਾ ਹੈ—ਕੀਚਕ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ।
ਕੀਚਕਂ ਕਾਮਸਨ੍ਤਪ੍ਤਂ ਭਿਨ੍ਧਿ ਕੁਮ੍ਭਮਿਵਾਸ਼੍ਮਨਿ । ਯੋ ਨਿਮਿਤ੍ਤਮਨਰ੍ਥਾਨਾਂ ਬਹੂਨਾਂ ਮਮ ਭਾਰਤ ।। 50
ਕੀਚਕ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੜ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਥਰ 'ਤੇ ਘੜਾ ਟੁੱਟਣ ਵਾਂਗ ਤੋੜ ਦੇ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਭਾਰਤ।
ਤਂ ਚੇਞ੍ਜੀਵਨ੍ਤਮਾਦਿਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਤਰਭ੍ਯੁਦਯਿष੍ਯਤਿ । ਵਿषਮਾਲੋਡ੍ਯ ਪਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮਾ ਕੀਚਕਵਸ਼ਂਗਮਮ੍ ।। 51
ਜੇ ਉਹ ਜਿਉਂਦਾ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਸੂਰਜ ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਵੇਗਾ; ਜੇ ਜ਼ਹਿਰ ਪੀ ਲਵਾਂ, ਮੈਂ ਕੀਚਕ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਵਾਂਗੀ।
ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਹਿ ਮਰਣਂ ਮਹ੍ਯਂ ਭੀਮਸੇਨ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਰੁਦਤ੍ਕृष੍ਣਾ ਭੀਮਸ੍ਯੋਰਸਿ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਾ ।। 52
ਭੀਮਸੇਨ, ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੈਨੂੰ ਮਰਨਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ; ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਰੋਈ ਤੇ ਭੀਮ ਦੇ ਸੀਨੇ ਨਾਲ ਲੱਗ ਗਈ।
ਭੀਮਸ਼੍ਚ ਤਾਂ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਮਹਤ੍ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯ ਚ। ਕੀਚਕਂ ਮਨਸਾऽਗਚ੍ਛਤ੍ਸृਕ੍ਕਿਣੀ ਪਰਿਲੇਲਿਹਨ੍ ।। 53
ਭੀਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਵੱਡਾ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੀਚਕ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਹੋਠ ਚੱਟਦਾ ਹੋਇਆ।
ਆਸ਼੍ਵਾਸਯਿਤ੍ਵਾ ਬਹੁਸ਼ੋ ਭृਸ਼ਮਾਰ੍ਤਾਂ ਸੁਮਧ੍ਯਮਾਮ੍। ਹੇਤੁਤਤ੍ਵਾਰ੍ਥਸਂਯੁਕ੍ਤੈਰ੍ਵਚੋਭਿਰ੍ਦ੍ਰੁਪਦਾਤ੍ਮਜਾਮ੍ ।। 54
ਭੀਮ ਨੇ ਡ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਸੀ ਤੇ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਸੱਚ ਤੇ ਤਰਕ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ।
ਪ੍ਰਮृਜ੍ਯ ਵਦਨਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਾਣਿਨਾऽਸ਼੍ਰੁਸਮਾਕੁਲਮ੍। ਉਵਾਚ ਚੈਨਾਂ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾਂ ਭੀਮਃ ਕ੍ਰੋਧਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ।। 55
ਉਸ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਭੀਮ ਨੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੁਖੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਤਥਾ ਭਦ੍ਰੇ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਭੀਰੁ ਭਾषਸੇ। ਅਦ੍ਯੈਨਂ ਸੂਦਯਿष੍ਯਾਮਿ ਕੀਚਕਂ ਸਹ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ ।। 1
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈਂ, ਭੈਰੂ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਅਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਦੋषੇ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਃ ਕੁਰੁष੍ਵਾਨੇਨ ਸਂਵਿਦਮ੍ । ਦੁਃਖਂ ਸ਼ੋਕਂ ਚ ਨਿਰ੍ਧੂਯ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨਿ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ ।। 2
ਇਸ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨਾਲ ਇਕ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਲੈ; ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਤੇ ਗਮ ਛੱਡ ਦੇ, ਯਾਜ਼ਨਸੇਨੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ।
ਯੈषਾ ਨਰ੍ਤਨਸ਼ਾਲੇਹ ਮਤ੍ਸ੍ਯਰਾਜੇਨ ਕਾਰਿਤਾ। ਦਿਵਾਤ੍ਰ ਕਨ੍ਯਾ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਾਤ੍ਰੌ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਗृਹਂ ।। 3
ਇਹ ਨਚਣ ਵਾਲਾ ਹਾਲ ਮਤਸਯਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਕੁੜੀਆਂ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਨੱਚਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘਰ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਸ਼ਯਨਂ ਭੀਰੁ ਦृਢਾਙ੍ਗਂ ਸੁਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍। ਤਤ੍ਰੈਨਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪੂਰ੍ਵਪ੍ਰੇਤਾਨ੍ਪਿਤਾਮਹਾਨ੍ । ਤ੍ਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਸਮੁਤ੍ਥੇਨ ਕਾਮੇਨਾਕੁਲਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍ ।। 4
ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਪੱਕਾ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਿਸਤਰਾ ਹੈ, ਭੈਰੂ; ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਝਲਕ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਹੋਸ਼ ਗੁਆ ਬੈਠੇਗਾ।
ਸਂਕੇਤਂ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਕਾਰਯਸ੍ਵ ਸ਼ੁਭਾਨਨੇ। ਯਥਾ ਪਰੇ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਯੁਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੀਂ ਤੇਨ ਸਂਵਿਦਮ੍ ।। 5
ਸੁਭ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀਏ, ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਗੱਲ ਐਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰ, ਕਿ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੇਖ ਨਾ ਸਕੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੋ।
ਤਥਾ ਕੁਰੁष੍ਵ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਯਥਾ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਭਵੇਤ੍। ਤਥਾ ਕੁਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਂਕੇਤਂ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਵृਤਮ੍ ।। 6
ਕਲਿਆਣੀਏ, ਐਸਾ ਕਰ ਕਿ ਉਹ ਨੇੜੇ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਗੱਲ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਰਹੇ।
ਆਵਯੋਃ ਸਂਗਮਂ ਭੀਰੁ ਯਥਾ ਮਾਰ੍ਤ੍ਯੋ ਨ ਬੁਧ੍ਯਤਿ । ਕੀਚਕਸ੍ਯ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਨृਪਾਤ੍ਮਜੇ ।। 7
ਭੈਣੀਏ, ਸਾਡੀ ਮਿਲਾਪ ਐਸਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਜਾਣ ਨਾ ਸਕੇ। ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਏ, ਇਹ ਸਭ ਕੀਚਕ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਕਰ।
ਤਤ੍ਰ ਤੌ ਕਥਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਬਾष੍ਪਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਦੁਃਖਿਤੌ। ਰਾਤ੍ਰਿਸ਼ੇषਂ ਤਮਤ੍ਯੁਗ੍ਰਂ ਧਾਰਯਾਮਾਸਤੁਰ੍ਹृਦਿ ।। 8
ਉਥੇ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ, ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਅੰਸੂ ਵਗਾਏ, ਤੇ ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ ਰਾਤ ਦੇ ਬਾਕੀ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸਹਿ ਲਿਆ।