ਮਾ ਦੀਰ੍ਘਂ ਕ੍ਸ਼ਮ ਕਾਲਂ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਰਾਤ੍ਰਮਨਿਨ੍ਦਿਤੇ। ਪੂਰ੍ਣੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੇ ਵਰ੍षੇ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਰਾਜ੍ਞੀ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ।। 24
ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਸਹਿਣਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਸਿਰਫ਼ ਤੀਹ ਰਾਤਾਂ ਲਈ। ਜਦੋਂ ਤੇਰਵਾਂ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਬਣ ਜਾਵੋਗੀ।
ਸਤ੍ਯੇਨ ਤੇ ਸ਼ਪੇ ਚਾਹਂ ਭਵਿਤਾ ਨਾਨ੍ਯਥੇਤਿ ਚ ।। 25
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾ ਕੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਪਰਮਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪ੍ਰਾਮਾਣ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਸਿ ਭਾਮਿਨਿ ।। 26
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਣ ਦੀ ਯੋਗ ਹੋ, ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਹੋਵੋਗੀ, ਸੋਹਣੀਏ।
ਭਰ੍ਤृਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਵृਤ੍ਤੇਨ ਭੋਗਾਨਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾਨ੍ । ਯਾਤਾਯਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯਾਂ ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਭੋਗਮਾਪ੍ਨੁਯਾਃ ।। 27
ਪਤੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਪਾ ਲਵੋਗੀ ਜੋ ਮਿਲਣੇ ਔਖੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਵੱਡਾ ਸੁਖ ਮਿਲੇਗਾ।
ਗੁਰੁਭਕ੍ਤਿਕृਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਸ੍ਥਿਤਾ ਭਵੇਃ ।। 28
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਲਵੋਗੀ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਹੋਵੋਗੀ।
ਆਰ੍ਤਪ੍ਰਲਾਪਾ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਨ ਰਾਜਾਨਮੁਪਾਲਭੇ। ਅਪਾਰਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਦੁਃਖਾਨਿ ਕृਤਂ ਬਾष੍ਪਪ੍ਰਮੋਚਨਮ੍ ।। 29
ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੀ ਰੋਣ-ਧੋਣ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਦੁੱਖ ਬਹੁਤ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਅੰਸੂ ਵਹਾਉਣਾ ਕੁਦਰਤੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਇਦਂ ਤੁ ਦੁਃਖਂ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਮਮਾਸਦ੍ਯਂ ਨਿਬੋਧ ਤਤ੍ ।। 30
ਪਰ ਹੁਣ, ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਤਾਜਾ ਦੁੱਖ ਸੁਣੋ।
ਯੋऽਯਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਕੀਚਕਃ। ਸ੍ਯਾਲੋ ਨਾਮ ਪ੍ਰਵਾਦੇਨ ਭੋਜਸ੍ਤ੍ਰੈਗਰ੍ਤਦੇਸ਼ਜਃ ।। 31
ਇਹ ਸੂਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕੀਚਕ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕਹਿਣ ਅਨੁਸਾਰ ਮੇਰਾ ਸਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਤ੍ਰਿਗਰਤ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਭੋਜ ਹੈ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤਧਰ੍ਮੋ ਨृਸ਼ਂਸਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥੇषੁ ਚ ਵਲ੍ਲਭਃ । ਨਿਤ੍ਯਮੇਵਾਹ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਮੇ ਭਵ ਸ਼ੋਭਨੇ । ਅਵਿਨੀਤਃ ਸੁਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਮਾਮਨਾਥੇਤਿ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ ।। 32
ਉਹ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੰਝਿਆ, ਕਠੋਰ ਤੇ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਇਹ ਮਾੜਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, 'ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਜਾ, ਸੋਹਣੀਏ', ਸੋਚਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਬਿਨਾ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਾਂ, ਜਦ ਕਿ ਉਹ ਬੇਅਦਬ ਤੇ ਬੁਰਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕਿਮੁਕ੍ਤੇਨ ਵ੍ਯਤੀਤੇਨ ਭੀਮਸੇਨ ਮਹਾਬਲ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤਕਾਲਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯਾਨਨ੍ਤਰੋ ਭਵ ।। 33
ਭੀਮਸੇਨ, ਪਿਛਲੇ ਵਾਕਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਹੁਣ ਜੋ ਕੰਮ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹੋ।
ਮਮੇਹ ਭੀਮ ਕੈਕੇਯੀ ਰੂਪਾਦ੍ਧਿ ਭਯਸ਼ਙ੍ਕਿਤਾ। ਨਿਤ੍ਯਮੁਦ੍ਵਿਜਤੇ ਰਾਜਾ ਕਥਂ ਨੇਯਾਦਿਮਾਮਿਤਿ ।। 34
ਭੀਮ, ਰਾਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਕਰਕੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਡਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੇ।
ਤਸ੍ਯਾ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਤਂ ਭਾਵਂ ਸ੍ਵਯਂ ਚਾਨृਤਦਰ੍ਸ਼ਨਃ । ਕੀਚਕੋਪਿ ਚ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤੇ ਚ ਮਾਂ ।। 35
ਉਸ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੇ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿ ਉਹ ਸੱਚ ਨੂੰ ਮਾਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਇਹ ਮਾੜਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਕੀਚਕ ਮੁੜ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹਦਾ ਹੈ।
ਤਮਹਂ ਕੁਪਿਤਾ ਭੀਮ ਪੁਨਃ ਕੋਪਂ ਨਿਯਮ੍ਯ ਚ। ਅਬ੍ਰਵਂ ਕਾਮਸਂਮੂਢਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਕੀਚਕ ।। 36
ਫਿਰ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਰੋਕਿਆ, ਤੇ ਕਾਮ ਵਿਚ ਫਸੇ ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਕੀਚਕ, ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।'
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਮਹਂ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਮਹਿषੀ ਪ੍ਰਿਯਾ । ਤੇ ਤ੍ਵਾਂ ਨਿਹਨ੍ਯੁਰ੍ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਾਹਸਕਾਰਿਣਃ ।। 37
ਮੈਂ ਪੰਜ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਣੀ; ਉਹ ਅਜੈਯ, ਵੀਰ ਤੇ ਦਲੇਰ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣਗੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਕੀਚਕਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ। ਨਾਹਂ ਬਿਭੇਮਿ ਭੈਰਨ੍ਧ੍ਰਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ ।। 38
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਾੜਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਕੀਚਕ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ, ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ।'
ਸ਼ਤਂ ਸਹਸ੍ਰਮਪਿ ਵਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਮਹਂ ਰਣੇ। ਸਮਾਗਤਂ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਂ ਭੀਰੁ ਕੁਰੁ ਮੇ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ।। 39
ਚਾਹੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਗੰਧਰਵ ਵੀ ਆ ਜਾਣ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਡਰ ਨਾ, ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਪਲ ਦੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਚਾਬ੍ਰਵਂ ਸੂਤਂ ਕਾਮਾਤੁਰਮਹਂ ਪੁਨਃ। ਨ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਬਲਸ੍ਤੇषਾਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਾਮ੍ ।। 40
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਕਾਮ ਵਿਚ ਫਸੇ ਸੂਤ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।'
ਧਰ੍ਮੇ ਸ੍ਥਿਤਾऽਸ੍ਮਿ ਸਤਤਂ ਕੁਲਸ਼ੀਲਸਮਨ੍ਵਿਤਾ। ਨੇਚ੍ਛਾਮਿ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਧ੍ਯਂ ਤ੍ਵਾਂ ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜੀਵਸਿ ਕੀਚਕ ।। 41
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਤੇ ਟਿਕੀ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਤੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਜੀਵਦਾ ਹੈਂ, ਕੀਚਕ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਸ੍ਵਨਵਤ੍ਤਤਃ। ਨ ਤਿष੍ਠਿਤਿ ਸ ਸਨ੍ਮਾਰ੍ਗੇ ਨ ਚ ਧਰ੍ਮਂ ਬੁਭੂषਤਿ ।। 42
ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਉਹ ਮਾੜੇ ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਉੱਚੀ ਹਾਸੀ ਹਾਸਿਆ; ਉਹ ਸੱਚੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਚਲਦਾ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ।
ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਪਾਪਕਾਰੀ ਚ ਕਾਮਰਾਜਵਸ਼ਾਨੁਗਃ । ਅਵਿਨੀਤਸ਼੍ਚ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ।। 43
ਉਹ ਪਾਪੀ ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਾਪ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਲਗਨ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ; ਬੇਅਦਬ ਤੇ ਮਾੜਾ ਦਿਲ ਵਾਲਾ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਠੁਕਰਾਇਆ ਗਿਆ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਹਨ੍ਯਾਦ੍ਯਦਿ ਜਹ੍ਯਾਂ ਚ ਜੀਵਿਤਮ੍। ਧਰ੍ਮੇ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਾਨਾਂ ਮਹਾਨ੍ਧਰ੍ਮੋ ਨਸ਼ਿष੍ਯਤਿ ।। 44
ਜੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਜਾਂ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦਿੰਦਾ, ਤਾਂ ਧਰਮ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸਮਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਨਾਂ ਦਾਰਾ ਵੋ ਨ ਭਵਨ੍ਤਿ ਚ । ਭਾਰ੍ਯਾਜਾਂ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਾਯਾਂ ਪ੍ਰਜਾ ਭਵਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ। ਪ੍ਰਜਾਯਾਂ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਾਯਾਮਾਤ੍ਮਾ ਭਵਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ।। 45
ਜਦੋਂ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ; ਪਤਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਂਦਤਾਂ ਵਰ੍ਣਧਰ੍ਮਾਂਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਮੇ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਸਦਾ ਧਰ੍ਮੋ ਨਾਨ੍ਯੋ ਦਸ੍ਯੁਨਿਬਰ੍ਹਣਾਤ੍ ।। 46
ਮੈਂ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਫਰਜ਼ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਫਰਜ਼ ਸੁਣੇ ਹਨ; ਇੱਕ ਯੋਧਾ ਲਈ ਚੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਫਰਜ਼ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਕੀਚਕੋ ਮਾऽਨ੍ਵਧਾਵਤ । ਤਵੇਵ ਚ ਸਮਕ੍ਸ਼ਂ ਵੈ ਭੀਮਸੇਨ ਮਹਾਬਲ ।। 47
ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਕੀਚਕ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਿੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਤੇ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ, ਭੀਮਸੇਨ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ।
ਤ੍ਵਯਾ ਚਾਹਂ ਪਰਿਤ੍ਰਾਤਾ ਭੀਮ ਤਸ੍ਮਾਞ੍ਜਟਾਸੁਰਾਤ੍ ।। 48
ਭੀਮ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਡਰਾਉਣੇ ਜਟਾਸੁਰ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਸੀ।
ਜਯਦ੍ਰਥਂ ਤਥੈਵ ਤ੍ਵਮਜੈषੀਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ। ਜਹੀਮਮਪਿ ਪਾਪਿष੍ਠਂ ਯੋਯਂ ਮਾਮਵਮਨ੍ਯਤੇ । ਕੀਚਕੋ ਰਾਜਵਾਲ੍ਲਭ੍ਯਾਚ੍ਛੋਕਕृਨ੍ਮਮ ਭਾਰਤ ।। 49
ਤੂੰ ਜੈਦਰਥ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜਿੱਤਿਆ; ਹੁਣ ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੇ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਸਮਝਦਾ ਹੈ—ਕੀਚਕ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ।
ਕੀਚਕਂ ਕਾਮਸਨ੍ਤਪ੍ਤਂ ਭਿਨ੍ਧਿ ਕੁਮ੍ਭਮਿਵਾਸ਼੍ਮਨਿ । ਯੋ ਨਿਮਿਤ੍ਤਮਨਰ੍ਥਾਨਾਂ ਬਹੂਨਾਂ ਮਮ ਭਾਰਤ ।। 50
ਕੀਚਕ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੜ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਥਰ 'ਤੇ ਘੜਾ ਟੁੱਟਣ ਵਾਂਗ ਤੋੜ ਦੇ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਭਾਰਤ।
ਤਂ ਚੇਞ੍ਜੀਵਨ੍ਤਮਾਦਿਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਤਰਭ੍ਯੁਦਯਿष੍ਯਤਿ । ਵਿषਮਾਲੋਡ੍ਯ ਪਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮਾ ਕੀਚਕਵਸ਼ਂਗਮਮ੍ ।। 51
ਜੇ ਉਹ ਜਿਉਂਦਾ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਸੂਰਜ ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਵੇਗਾ; ਜੇ ਜ਼ਹਿਰ ਪੀ ਲਵਾਂ, ਮੈਂ ਕੀਚਕ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਵਾਂਗੀ।
ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਹਿ ਮਰਣਂ ਮਹ੍ਯਂ ਭੀਮਸੇਨ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਰੁਦਤ੍ਕृष੍ਣਾ ਭੀਮਸ੍ਯੋਰਸਿ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਾ ।। 52
ਭੀਮਸੇਨ, ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੈਨੂੰ ਮਰਨਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ; ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਰੋਈ ਤੇ ਭੀਮ ਦੇ ਸੀਨੇ ਨਾਲ ਲੱਗ ਗਈ।
ਭੀਮਸ਼੍ਚ ਤਾਂ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਮਹਤ੍ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯ ਚ। ਕੀਚਕਂ ਮਨਸਾऽਗਚ੍ਛਤ੍ਸृਕ੍ਕਿਣੀ ਪਰਿਲੇਲਿਹਨ੍ ।। 53
ਭੀਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਵੱਡਾ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੀਚਕ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਹੋਠ ਚੱਟਦਾ ਹੋਇਆ।