ਇਮਂ ਤੁ ਸਮੁਪਾਲਮ੍ਭਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ । ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਯਦਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਜਹ੍ਯਾਤ੍ਸ ਜੀਵਿਤਂ ।। 14
ਜੇ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੇਰੀ ਇਹ ਉਲਾਹਣਾ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ।
ਧਨਞ੍ਜਯੋ ਵਾ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਯਮੌ ਚਾਪਿ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ। ਲੋਕਾਨ੍ਤਰਗਤੇष੍ਵੇषੁ ਨਾਹਂ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਜੀਵਿਤੁਮ੍ ।। 15
ਜੇ ਧਨੰਜਯ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਯਮ ਦੋਵੇਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਜੀਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਧਰ੍ਮਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਪਾਞ੍ਚਾਲਿ ਯਤ੍ਤੇ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਾਨਿਨਿ ।। 16
ਹੇ ਪਾਂਚਾਲੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਸੁਣ, ਹੇ ਮਾਨਵਤੀ।
ਦੁਹਿਤਾ ਜਨਕਸ੍ਯਾਸੀਦ੍ਵੈਦੇਹੀ ਯਦਿ ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਾ। ਪਤਿਮਨ੍ਵਚਰਤ੍ਸੀਤਾ ਮਹਾਰਣ੍ਯਨਿਵਾਸਿਨਮ੍ ।। 17
ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਵੈਦੇਹੀ, ਜੇ ਤੂੰ ਉਸਦਾ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਸੀਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ।
ਵਸਨ੍ਤੀ ਚ ਮਹਾਰਣ੍ਯੇ ਰਾਮਸ੍ਯ ਮਹਿषੀ ਪ੍ਰਿਯਾ। ਰਾਵਣੇਨ ਹृਤਾ ਸੀਤਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਭਿਸ਼੍ਚ ਤਰ੍ਜਿਤਾ। ਸਾ ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਮਾਨਾ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਰਾਮਮੇਵਾਨ੍ਵਪਦ੍ਯਤ ।। 18
ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਰਾਮ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਣੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਚੱਕ ਲਿਆ, ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸੀਆਂ ਨੇ ਡਰਾਇਆ। ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਰਾਮ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ।
ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾ ਤਥਾ ਭੀਰੁ ਭਰ੍ਤਾਰਮृषਿਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਭਗਵਨ੍ਤਮਗਸ੍ਤ੍ਯਂ ਸਾ ਵਨਾਯੈਵਾਨ੍ਵਪਦ੍ਯਤ ।। 19
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਡਰਪੋਕ ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤ, ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਸੁਕਨ੍ਯਾ ਨਾਮ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤੇਰ੍ਭਾਰ੍ਗਵਚ੍ਯਵਨਂ ਵਨੇ। ਵਲ੍ਮੀਕਭੂਤਂ ਸਾਧ੍ਵੀ ਤਮਨ੍ਵਪਦ੍ਯਤ ਭਾਮਿਨੀ ।। 20
ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਦੀ ਧੀ ਸੁਕੰਯਾ ਨੇ ਭਾਰਗਵ ਚ੍ਯਵਨ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਿਟੀ ਦੇ ਢੇਰ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸਤਵਤੀ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਈ।
ਨਾਲਾਯਨੀ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਸੇਨਾ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਾ ਭੁਵਿ। ਪਤਿਮਨ੍ਵਚਰਦ੍ਵृਦ੍ਧਂ ਪੁਰਾ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍ ।। 21
ਨਾਲਾਯਨੀ ਤੇ ਇੰਦਰਸੇਨਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸਨ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਪਤੀ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਸੀ, ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਈਆਂ।
ਨਲਂ ਰਾਜਾਨਮੇਵਾਥ ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਵਨਾਨ੍ਤਰੇ। ਅਨ੍ਵਗਚ੍ਛਤ੍ਪੁਰਾ ਕृष੍ਣੇ ਤਥਾ ਭਰ੍ਤॄਂਸ੍ਤ੍ਵਮਨ੍ਵਗਾਃ ।। 22
ਦਮਯੰਤੀ ਨੇ ਵੀ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਰਾਜਾ ਨਲ ਦਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਈ।
ਯਥੈਤਾਃ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਰੂਪਵਤ੍ਯਃ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਃ। ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮੁਦਿਤਾ ਗੁਣੈਃ ।। 23
ਜਿਵੇਂ ਇਹਨਾਂ ਨਾਮਵਰ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪਤੀ-ਭਗਤ ਨਾਰੀਆਂ ਦਾ ਜਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਿਵੇਂ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਤੂੰ ਵੀ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈਂ।
ਮਾ ਦੀਰ੍ਘਂ ਕ੍ਸ਼ਮ ਕਾਲਂ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਰਾਤ੍ਰਮਨਿਨ੍ਦਿਤੇ। ਪੂਰ੍ਣੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੇ ਵਰ੍षੇ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਰਾਜ੍ਞੀ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ।। 24
ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਸਹਿਣਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਸਿਰਫ਼ ਤੀਹ ਰਾਤਾਂ ਲਈ। ਜਦੋਂ ਤੇਰਵਾਂ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਬਣ ਜਾਵੋਗੀ।
ਸਤ੍ਯੇਨ ਤੇ ਸ਼ਪੇ ਚਾਹਂ ਭਵਿਤਾ ਨਾਨ੍ਯਥੇਤਿ ਚ ।। 25
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾ ਕੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਪਰਮਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪ੍ਰਾਮਾਣ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਸਿ ਭਾਮਿਨਿ ।। 26
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਣ ਦੀ ਯੋਗ ਹੋ, ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਹੋਵੋਗੀ, ਸੋਹਣੀਏ।
ਭਰ੍ਤृਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਵृਤ੍ਤੇਨ ਭੋਗਾਨਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾਨ੍ । ਯਾਤਾਯਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯਾਂ ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਭੋਗਮਾਪ੍ਨੁਯਾਃ ।। 27
ਪਤੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਪਾ ਲਵੋਗੀ ਜੋ ਮਿਲਣੇ ਔਖੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਵੱਡਾ ਸੁਖ ਮਿਲੇਗਾ।
ਗੁਰੁਭਕ੍ਤਿਕृਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਸ੍ਥਿਤਾ ਭਵੇਃ ।। 28
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਲਵੋਗੀ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਹੋਵੋਗੀ।
ਆਰ੍ਤਪ੍ਰਲਾਪਾ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਨ ਰਾਜਾਨਮੁਪਾਲਭੇ। ਅਪਾਰਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਦੁਃਖਾਨਿ ਕृਤਂ ਬਾष੍ਪਪ੍ਰਮੋਚਨਮ੍ ।। 29
ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੀ ਰੋਣ-ਧੋਣ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਦੁੱਖ ਬਹੁਤ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਅੰਸੂ ਵਹਾਉਣਾ ਕੁਦਰਤੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਇਦਂ ਤੁ ਦੁਃਖਂ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਮਮਾਸਦ੍ਯਂ ਨਿਬੋਧ ਤਤ੍ ।। 30
ਪਰ ਹੁਣ, ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਤਾਜਾ ਦੁੱਖ ਸੁਣੋ।
ਯੋऽਯਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਕੀਚਕਃ। ਸ੍ਯਾਲੋ ਨਾਮ ਪ੍ਰਵਾਦੇਨ ਭੋਜਸ੍ਤ੍ਰੈਗਰ੍ਤਦੇਸ਼ਜਃ ।। 31
ਇਹ ਸੂਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕੀਚਕ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕਹਿਣ ਅਨੁਸਾਰ ਮੇਰਾ ਸਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਤ੍ਰਿਗਰਤ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਭੋਜ ਹੈ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤਧਰ੍ਮੋ ਨृਸ਼ਂਸਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥੇषੁ ਚ ਵਲ੍ਲਭਃ । ਨਿਤ੍ਯਮੇਵਾਹ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਮੇ ਭਵ ਸ਼ੋਭਨੇ । ਅਵਿਨੀਤਃ ਸੁਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਮਾਮਨਾਥੇਤਿ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ ।। 32
ਉਹ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੰਝਿਆ, ਕਠੋਰ ਤੇ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਇਹ ਮਾੜਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, 'ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਜਾ, ਸੋਹਣੀਏ', ਸੋਚਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਬਿਨਾ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਾਂ, ਜਦ ਕਿ ਉਹ ਬੇਅਦਬ ਤੇ ਬੁਰਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕਿਮੁਕ੍ਤੇਨ ਵ੍ਯਤੀਤੇਨ ਭੀਮਸੇਨ ਮਹਾਬਲ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤਕਾਲਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯਾਨਨ੍ਤਰੋ ਭਵ ।। 33
ਭੀਮਸੇਨ, ਪਿਛਲੇ ਵਾਕਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਹੁਣ ਜੋ ਕੰਮ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹੋ।
ਮਮੇਹ ਭੀਮ ਕੈਕੇਯੀ ਰੂਪਾਦ੍ਧਿ ਭਯਸ਼ਙ੍ਕਿਤਾ। ਨਿਤ੍ਯਮੁਦ੍ਵਿਜਤੇ ਰਾਜਾ ਕਥਂ ਨੇਯਾਦਿਮਾਮਿਤਿ ।। 34
ਭੀਮ, ਰਾਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਕਰਕੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਡਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੇ।
ਤਸ੍ਯਾ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਤਂ ਭਾਵਂ ਸ੍ਵਯਂ ਚਾਨृਤਦਰ੍ਸ਼ਨਃ । ਕੀਚਕੋਪਿ ਚ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤੇ ਚ ਮਾਂ ।। 35
ਉਸ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੇ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿ ਉਹ ਸੱਚ ਨੂੰ ਮਾਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਇਹ ਮਾੜਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਕੀਚਕ ਮੁੜ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹਦਾ ਹੈ।
ਤਮਹਂ ਕੁਪਿਤਾ ਭੀਮ ਪੁਨਃ ਕੋਪਂ ਨਿਯਮ੍ਯ ਚ। ਅਬ੍ਰਵਂ ਕਾਮਸਂਮੂਢਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਕੀਚਕ ।। 36
ਫਿਰ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਰੋਕਿਆ, ਤੇ ਕਾਮ ਵਿਚ ਫਸੇ ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਕੀਚਕ, ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।'
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਮਹਂ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਮਹਿषੀ ਪ੍ਰਿਯਾ । ਤੇ ਤ੍ਵਾਂ ਨਿਹਨ੍ਯੁਰ੍ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਾਹਸਕਾਰਿਣਃ ।। 37
ਮੈਂ ਪੰਜ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਣੀ; ਉਹ ਅਜੈਯ, ਵੀਰ ਤੇ ਦਲੇਰ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣਗੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਕੀਚਕਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ। ਨਾਹਂ ਬਿਭੇਮਿ ਭੈਰਨ੍ਧ੍ਰਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ ।। 38
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਾੜਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਕੀਚਕ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ, ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ।'
ਸ਼ਤਂ ਸਹਸ੍ਰਮਪਿ ਵਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਮਹਂ ਰਣੇ। ਸਮਾਗਤਂ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਂ ਭੀਰੁ ਕੁਰੁ ਮੇ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ।। 39
ਚਾਹੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਗੰਧਰਵ ਵੀ ਆ ਜਾਣ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਡਰ ਨਾ, ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਪਲ ਦੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਚਾਬ੍ਰਵਂ ਸੂਤਂ ਕਾਮਾਤੁਰਮਹਂ ਪੁਨਃ। ਨ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਬਲਸ੍ਤੇषਾਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਾਮ੍ ।। 40
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਕਾਮ ਵਿਚ ਫਸੇ ਸੂਤ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।'
ਧਰ੍ਮੇ ਸ੍ਥਿਤਾऽਸ੍ਮਿ ਸਤਤਂ ਕੁਲਸ਼ੀਲਸਮਨ੍ਵਿਤਾ। ਨੇਚ੍ਛਾਮਿ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਧ੍ਯਂ ਤ੍ਵਾਂ ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜੀਵਸਿ ਕੀਚਕ ।। 41
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਤੇ ਟਿਕੀ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਤੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਜੀਵਦਾ ਹੈਂ, ਕੀਚਕ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਸ੍ਵਨਵਤ੍ਤਤਃ। ਨ ਤਿष੍ਠਿਤਿ ਸ ਸਨ੍ਮਾਰ੍ਗੇ ਨ ਚ ਧਰ੍ਮਂ ਬੁਭੂषਤਿ ।। 42
ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਉਹ ਮਾੜੇ ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਉੱਚੀ ਹਾਸੀ ਹਾਸਿਆ; ਉਹ ਸੱਚੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਚਲਦਾ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ।
ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਪਾਪਕਾਰੀ ਚ ਕਾਮਰਾਜਵਸ਼ਾਨੁਗਃ । ਅਵਿਨੀਤਸ਼੍ਚ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ।। 43
ਉਹ ਪਾਪੀ ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਾਪ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਲਗਨ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ; ਬੇਅਦਬ ਤੇ ਮਾੜਾ ਦਿਲ ਵਾਲਾ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਠੁਕਰਾਇਆ ਗਿਆ।