ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਨ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਯਦ੍ਵਦਾਮੀਹ ਭਾਮਿਨਿ । ਧਿਗਸ੍ਤੁ ਮੇ ਬਾਹੁਬਲਂ ਗਾਣ੍ਡੀਵਂ ਫਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯ ਚ। ਯਤ੍ਤੇ ਰਕ੍ਤੌ ਪੁਰਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਾਣੀ ਕृਤਕਿਣਾਵਿਮੌ ।। 4
'ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਹੋਰ ਇਕ ਕਸਮ ਸੁਣੋ, ਸੋਹਣੀ: ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਗਾਂਡੀਵ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਕਿ ਤੇਰੇ ਹੱਥ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਹਣੇ ਸਨ, ਹੁਣ ਪਿਸਣ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।'
ਤਦਦ੍ਯ ਮਾਂ ਤੁ ਤਪਤਿ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਨ ਮਯਾ ਪੁਰਾ। ਸਭਾਯਾਂ ਸ੍ਮ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਕਰੋਮਿ ਕਦਨਂ ਮਹਤ੍ ।। 5
'ਮੈਨੂੰ ਹੁਣ ਇਹ ਗੱਲ ਦੁਖੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਕਤਲ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਕਾਰਣਂ ਭਾਤਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਯਤ੍ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਤਦਹਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਸ੍ਥਿਤੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨੇ ।। 6
ਇਥੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਾਰਨ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਉਂਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਉਡੀਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਮੈਂ ਧਰਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਹੇਠ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਯਚ੍ਚ ਰਾਜ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਚ੍ਯਵਨਂ ਕੁਰੂਣਾਮਵਧਸ਼੍ਚ ਯਃ। ਸੁਯੋਧਨਸ੍ਯ ਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਸ਼ਕੁਨੇਃ ਸੌਬਲਸ੍ਯ ਚ ।। 7
ਰਾਜ ਖੋ ਜਾਣਾ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਮੌਤ, ਤੇ ਸੁਯੋਧਨ, ਕਰਣ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਅਤੇ ਸੌਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਦੀ ਮੌਤ—ਇਹ ਸਭ ਹੋਏ।
ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਯ ਪਾਪਸ੍ਯ ਯਨ੍ਮਯਾ ਨ ਹृਤਂ ਸ਼ਿਰਃ । ਤਨ੍ਮਾਂ ਦਹਤਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਹृਦਿ ਸ਼ਲ੍ਯਮਿਵਾਰ੍ਪਿਤਮ੍ ।। 8
ਪਾਪੀ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਸਿਰ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਉਤਾਰਿਆ, ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਕੰਡੇ ਵਾਂਗ ਦਾਹਦੀ ਹੈ।
ਅਪਿ ਚਾਨ੍ਯਦ੍ਵਰਾਰੋਹੇ ਸ੍ਮਰਿष੍ਯਸਿ ਵਚੋ ਮਮ। ਪੁਣ੍ਯੇ ਤੀਰੇ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਯਤ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਮ ਸਂਗਤਾਃ । ਤਤ੍ਰਾਹਮਬ੍ਰਵਂ ਕृष੍ਣੇ ਸਰ੍ਵਕ੍ਲੇਸ਼ਾਨਨੁਸ੍ਮਰਨ੍ ।। 9
ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਕੀ ਤੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੈਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਢੇ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸੀ? ਉਥੇ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਨ ਚਾਹਮਨੁਗਚ੍ਛੇਯਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍। ਧਨਞ੍ਜਯਂ ਚ ਪਾਞ੍ਚਾਲਿ ਮਾਦ੍ਰਿਪੁਤ੍ਰੌ ਚ ਭ੍ਰਾਤਰੌ। ਕृਤ੍ਵੈਤਾਂ ਚ ਮਤਿਂ ਕृष੍ਣੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਗਰ੍ਹਯਮ੍ ।। 10
ਮੈਂ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਧਨੰਜਯ, ਪਾਂਚਾਲੀ, ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤ੍ਰਾਂ—ਇਹਨਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਜਾਂਦਾ। ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮੈਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰੁषਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਮ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਜਸ੍ਤਦਾ। ਹੀਮਾਨ੍ਵਾਕ੍ਯਮਹੀਨਾਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ । ਸਰ੍ਵਾਨਨ੍ਵਨਯਦ੍ਭ੍ਰਾਤॄਨ੍ਮੁਨੇਰ੍ਧੌਮ੍ਯਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ ।। 11
ਮੇਰੀ ਕਰੜੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਨਰਮ ਤੇ ਅਰਥਪੂਰਨ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਤੇ ਧੌਮਯ ਮੁਨੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕੀਤਾ।
ਮਾ ਰੋਦੀ ਰਾਜ੍ਞਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਾਗਮਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾ। ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਵ੍ਯਂ ਸਹਾਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸਤ੍ਯਮਪ੍ਰਤਿਮਂ ਭੁਵਿ ।। 12
ਹੇ ਰਾਣੀ, ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਵਧਾਈਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈਂ, ਰੋ ਨਾ। ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੱਚ ਨੂੰ ਰੱਖਣਾ ਹੈ।
ਅਨੁਨੀਤੇषੁ ਚਾਸ੍ਮਾਸੁ ਅਨੁਨੀਤਾ ਤ੍ਵਮਪ੍ਯਸਿ। ਮਾ ਧਰ੍ਮਂ ਜਹਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਕ੍ਰੋਧਂ ਜਹਿ ਮਹਾਮਤੇ ।। 13
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਮਨਾਏ ਗਏ, ਤੂੰ ਵੀ ਮਨਾਈ ਗਈ। ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡ, ਤੇ ਹੇ ਬੁਧਵਤੀ, ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ।
ਇਮਂ ਤੁ ਸਮੁਪਾਲਮ੍ਭਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ । ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਯਦਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਜਹ੍ਯਾਤ੍ਸ ਜੀਵਿਤਂ ।। 14
ਜੇ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੇਰੀ ਇਹ ਉਲਾਹਣਾ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ।
ਧਨਞ੍ਜਯੋ ਵਾ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਯਮੌ ਚਾਪਿ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ। ਲੋਕਾਨ੍ਤਰਗਤੇष੍ਵੇषੁ ਨਾਹਂ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਜੀਵਿਤੁਮ੍ ।। 15
ਜੇ ਧਨੰਜਯ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਯਮ ਦੋਵੇਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਜੀਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਧਰ੍ਮਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਪਾਞ੍ਚਾਲਿ ਯਤ੍ਤੇ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਾਨਿਨਿ ।। 16
ਹੇ ਪਾਂਚਾਲੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਸੁਣ, ਹੇ ਮਾਨਵਤੀ।
ਦੁਹਿਤਾ ਜਨਕਸ੍ਯਾਸੀਦ੍ਵੈਦੇਹੀ ਯਦਿ ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਾ। ਪਤਿਮਨ੍ਵਚਰਤ੍ਸੀਤਾ ਮਹਾਰਣ੍ਯਨਿਵਾਸਿਨਮ੍ ।। 17
ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਵੈਦੇਹੀ, ਜੇ ਤੂੰ ਉਸਦਾ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਸੀਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ।
ਵਸਨ੍ਤੀ ਚ ਮਹਾਰਣ੍ਯੇ ਰਾਮਸ੍ਯ ਮਹਿषੀ ਪ੍ਰਿਯਾ। ਰਾਵਣੇਨ ਹृਤਾ ਸੀਤਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਭਿਸ਼੍ਚ ਤਰ੍ਜਿਤਾ। ਸਾ ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਮਾਨਾ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਰਾਮਮੇਵਾਨ੍ਵਪਦ੍ਯਤ ।। 18
ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਰਾਮ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਣੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਚੱਕ ਲਿਆ, ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸੀਆਂ ਨੇ ਡਰਾਇਆ। ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਰਾਮ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ।
ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾ ਤਥਾ ਭੀਰੁ ਭਰ੍ਤਾਰਮृषਿਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਭਗਵਨ੍ਤਮਗਸ੍ਤ੍ਯਂ ਸਾ ਵਨਾਯੈਵਾਨ੍ਵਪਦ੍ਯਤ ।। 19
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਡਰਪੋਕ ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤ, ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਸੁਕਨ੍ਯਾ ਨਾਮ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤੇਰ੍ਭਾਰ੍ਗਵਚ੍ਯਵਨਂ ਵਨੇ। ਵਲ੍ਮੀਕਭੂਤਂ ਸਾਧ੍ਵੀ ਤਮਨ੍ਵਪਦ੍ਯਤ ਭਾਮਿਨੀ ।। 20
ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਦੀ ਧੀ ਸੁਕੰਯਾ ਨੇ ਭਾਰਗਵ ਚ੍ਯਵਨ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਿਟੀ ਦੇ ਢੇਰ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸਤਵਤੀ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਈ।
ਨਾਲਾਯਨੀ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਸੇਨਾ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਾ ਭੁਵਿ। ਪਤਿਮਨ੍ਵਚਰਦ੍ਵृਦ੍ਧਂ ਪੁਰਾ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍ ।। 21
ਨਾਲਾਯਨੀ ਤੇ ਇੰਦਰਸੇਨਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸਨ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਪਤੀ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਸੀ, ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਈਆਂ।
ਨਲਂ ਰਾਜਾਨਮੇਵਾਥ ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਵਨਾਨ੍ਤਰੇ। ਅਨ੍ਵਗਚ੍ਛਤ੍ਪੁਰਾ ਕृष੍ਣੇ ਤਥਾ ਭਰ੍ਤॄਂਸ੍ਤ੍ਵਮਨ੍ਵਗਾਃ ।। 22
ਦਮਯੰਤੀ ਨੇ ਵੀ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਰਾਜਾ ਨਲ ਦਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਈ।
ਯਥੈਤਾਃ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਰੂਪਵਤ੍ਯਃ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਃ। ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮੁਦਿਤਾ ਗੁਣੈਃ ।। 23
ਜਿਵੇਂ ਇਹਨਾਂ ਨਾਮਵਰ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪਤੀ-ਭਗਤ ਨਾਰੀਆਂ ਦਾ ਜਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਿਵੇਂ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਤੂੰ ਵੀ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈਂ।
ਮਾ ਦੀਰ੍ਘਂ ਕ੍ਸ਼ਮ ਕਾਲਂ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਰਾਤ੍ਰਮਨਿਨ੍ਦਿਤੇ। ਪੂਰ੍ਣੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੇ ਵਰ੍षੇ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਰਾਜ੍ਞੀ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ।। 24
ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਸਹਿਣਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਸਿਰਫ਼ ਤੀਹ ਰਾਤਾਂ ਲਈ। ਜਦੋਂ ਤੇਰਵਾਂ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਬਣ ਜਾਵੋਗੀ।
ਸਤ੍ਯੇਨ ਤੇ ਸ਼ਪੇ ਚਾਹਂ ਭਵਿਤਾ ਨਾਨ੍ਯਥੇਤਿ ਚ ।। 25
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾ ਕੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਪਰਮਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪ੍ਰਾਮਾਣ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਸਿ ਭਾਮਿਨਿ ।। 26
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਣ ਦੀ ਯੋਗ ਹੋ, ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਹੋਵੋਗੀ, ਸੋਹਣੀਏ।
ਭਰ੍ਤृਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਵृਤ੍ਤੇਨ ਭੋਗਾਨਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾਨ੍ । ਯਾਤਾਯਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯਾਂ ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਭੋਗਮਾਪ੍ਨੁਯਾਃ ।। 27
ਪਤੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਪਾ ਲਵੋਗੀ ਜੋ ਮਿਲਣੇ ਔਖੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਵੱਡਾ ਸੁਖ ਮਿਲੇਗਾ।
ਗੁਰੁਭਕ੍ਤਿਕृਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਸ੍ਥਿਤਾ ਭਵੇਃ ।। 28
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਲਵੋਗੀ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਹੋਵੋਗੀ।
ਆਰ੍ਤਪ੍ਰਲਾਪਾ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਨ ਰਾਜਾਨਮੁਪਾਲਭੇ। ਅਪਾਰਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਦੁਃਖਾਨਿ ਕृਤਂ ਬਾष੍ਪਪ੍ਰਮੋਚਨਮ੍ ।। 29
ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੀ ਰੋਣ-ਧੋਣ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਦੁੱਖ ਬਹੁਤ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਅੰਸੂ ਵਹਾਉਣਾ ਕੁਦਰਤੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਇਦਂ ਤੁ ਦੁਃਖਂ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਮਮਾਸਦ੍ਯਂ ਨਿਬੋਧ ਤਤ੍ ।। 30
ਪਰ ਹੁਣ, ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਤਾਜਾ ਦੁੱਖ ਸੁਣੋ।
ਯੋऽਯਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਕੀਚਕਃ। ਸ੍ਯਾਲੋ ਨਾਮ ਪ੍ਰਵਾਦੇਨ ਭੋਜਸ੍ਤ੍ਰੈਗਰ੍ਤਦੇਸ਼ਜਃ ।। 31
ਇਹ ਸੂਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕੀਚਕ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕਹਿਣ ਅਨੁਸਾਰ ਮੇਰਾ ਸਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਤ੍ਰਿਗਰਤ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਭੋਜ ਹੈ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤਧਰ੍ਮੋ ਨृਸ਼ਂਸਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥੇषੁ ਚ ਵਲ੍ਲਭਃ । ਨਿਤ੍ਯਮੇਵਾਹ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਮੇ ਭਵ ਸ਼ੋਭਨੇ । ਅਵਿਨੀਤਃ ਸੁਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਮਾਮਨਾਥੇਤਿ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ ।। 32
ਉਹ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੰਝਿਆ, ਕਠੋਰ ਤੇ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਇਹ ਮਾੜਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, 'ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਜਾ, ਸੋਹਣੀਏ', ਸੋਚਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਬਿਨਾ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਾਂ, ਜਦ ਕਿ ਉਹ ਬੇਅਦਬ ਤੇ ਬੁਰਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕਿਮੁਕ੍ਤੇਨ ਵ੍ਯਤੀਤੇਨ ਭੀਮਸੇਨ ਮਹਾਬਲ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤਕਾਲਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯਾਨਨ੍ਤਰੋ ਭਵ ।। 33
ਭੀਮਸੇਨ, ਪਿਛਲੇ ਵਾਕਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਹੁਣ ਜੋ ਕੰਮ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹੋ।