ਏਨਂ ਸੁਸ੍ਵਰਸਂਪਨ੍ਨਾ ਬਹਵਃ ਸੂਤਮਾਗਧਾਃ। ਸੁਪ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਤਰੁਪਾਤਿष੍ਠਨ੍ਸੁਮृष੍ਟਮਣਿਕੁਣ੍ਡਲਾਃ ।। 62
ਕਈ ਸੁਰੀਲੇ ਗਾਇਕ ਤੇ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਮਣੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਡਲਾਂ ਪਹਿਨੇ, ਸਵੇਰੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਜਗਾਉਂਦੇ ਸਨ।
[ਸਹਸ੍ਰਂ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਮੁਦਵਾਸਿਨਾਮ੍। ਸਹਸ੍ਰਮਸ਼੍ਮਕੁਟ੍ਟਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਵਾਯੁਭੋਜਿਨਾਮ੍ ।। 63
ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਸਾਧੂ, ਹਜ਼ਾਰ ਉਦਵਾਸੀਨ ਤਪਸਵੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਥਰ ਪੀਸਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਹਵਾ ਖਾਣ ਵਾਲੇ।
ਸਹਸ੍ਰਂ ਮੁਨਿਪਤ੍ਨੀਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਾਮ੍। ਸਹਸ੍ਰਂ ਮੌਨਸ਼ੀਲਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਗृਹਮੇਧਿਨਾਮ੍ ।। 64
ਹਜ਼ਾਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਤਪਸਵੀ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗ੍ਰਿਹਸਥ।
ਹਂਸਾਃ ਪਰਮਹਂਸਾਸ਼੍ਚ ਯੋਗਿਨਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ। ਕੁਟੀਰਕਾਃ ਪਰਿਵ੍ਰਾਜੋ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਵਨਚਾਰਿਣਃ ।। 65
ਹੰਸ, ਪਰਮਹੰਸ, ਯੋਗੀ, ਦੁਜਾਤੀ, ਕੁਟੀਆ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਸੰਨਿਆਸੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ।
ਸਂਵਿਭਕ੍ਤਾਤ੍ਮਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਬਹਵਸ਼੍ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸਃ । ਚਤੁਰ੍ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਮੀਮਾਂਸਪਾਰਗਾਃ । ਕ੍ਰਮਪਾਠਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਾਮਾਧ੍ਯਾਯਨਿਕਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ।। 66 ।।]
ਕਈ ਸਵੈ-ਸੰਯਮੀ ਤੇ ਉੱਚ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ, ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਿਦਿਆ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਸਹਸ੍ਰਮृषਯੋ ਯਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਮਾਸਨ੍ਸਭਾਸਦਃ। ਤਪਃਸ਼੍ਰੁਤੋਪਸਂਪਨ੍ਨਾਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮੈਰੁਪਾਸ੍ਥਿਤਾਃ ।। 67
ਹਜ਼ਾਰ ਰਿਸ਼ੀ, ਤਪ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੇ, ਤੇ ਹਰ ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਸੁਵਿਧਾ ਨਾਲ।
ਅਨ੍ਧਾਨ੍ਵृਦ੍ਧਾਨਨਾਥਾਂਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਰਾष੍ਟ੍ਰੇषੁ ਦੁਃਖਿਤਾਨ੍। ਬਿਭਰ੍ਤ੍ਯਨ੍ਨਾਰ੍ਥਿਨੋ ਨਿਤ੍ਯਮਾਨृਸ਼ਂਸ੍ਯਾਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ।। 68
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੰਨ ਦੇ ਕੇ ਅੰਨ੍ਹੇ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਅਨਾਥ ਤੇ ਹਰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਸ ਏष ਨਿਲਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਤ੍ਸ੍ਯਸ੍ਯ ਪਰਿਚਾਰਕਃ। ਸਭਾਯਾਂ ਵਿਨਤੋ ਰਾਜ੍ਞਃ ਕਙ੍ਕੋ ਨਾਮ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ।। 69
ਹੁਣ ਉਹ ਮਤਸਯ ਰਾਜੇ ਦਾ ਨੌਕਰ ਬਣ ਕੇ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਨਿਮਰ ਬੈਠਾ ਹੈ, 'ਕੰਕ' ਨਾਮ ਨਾਲ — ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥੇ ਨਿਵਸਤਃ ਸਮਯੇ ਯਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਆਸਨ੍ਬਲਿਕਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੋਨ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਭृਤਿਮਿਚ੍ਛਤਿ ।। 70
ਜਦ ਉਹ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਟ੍ਰਿਬਿਊਟ ਦਿੰਦੇ ਸਨ; ਹੁਣ ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਮੰਗਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾ ਯਸ੍ਯਾਸਨ੍ਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨਃ। ਸ ਵਸ਼ੇ ਵਿਵਸ਼ੋ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਪਰੇषਾਮਦ੍ਯ ਵਰ੍ਤਤੇ ।। 71
ਪृथਵੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਹਕਮਦਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਸਨ; ਹੁਣ ਉਹ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪृਥਿਵੀਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਰਸ਼੍ਮਿਵਾਨਿਵ ਤੇਜਸਾ। ਸੋਦ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਸਭਾਸ੍ਤਾਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ।। 72
ਕਦੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਹੁਣ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇਕ ਤਾਰਾ ਵਾਂਗ ਬੈਠਾ ਹੈ।
ਯਮੁਪਾਸਤ ਰਾਜਾਨਂ ਸਭਾਯਾਮृषਿਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਤਮੁਪਾਸੀਨਮਦ੍ਯਾਨ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍ ।। 73
ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਰਵੋਤਮ ਟੋਲੀ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਸੀ; ਹੁਣ, ਪਾਂਡਵ, ਵੇਖ, ਪਾਂਡਵ ਹੋਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਹੈ।
ਅਨਵਦ੍ਯਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਂ ਜੀਵਿਤਾਰ੍ਥੇਨ ਸਂਵृਤਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਸ੍ਯ ਨ ਦੁਃਖਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍ ।। 74
ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਬਿਲਕੁਲ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਲੋੜ ਕਰਕੇ ਮਜਬੂਰ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖੇ, ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇ?
ਉਪਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਮ ਸਭਾਯਾਂ ਯਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾऽਪਿ ਚ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ। ਤਮੁਪਾਸੀਨਮਦ੍ਯਾਨ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਯ ਭਾਰਤ ਭਾਰਤਮ੍ ।। 75
ਭਾਰਤ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਮਿਲਦੀ ਸੀ, ਵੇਖ, ਅੱਜ ਉਹ ਦੂਜੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਬਹੁਵਿਦੈਰ੍ਦੁਃਖੈਃ ਪੀਡ੍ਯਮਾਨਾਮਨਾਥਵਤ੍। ਸ਼ੋਕਸਾਗਰਮਧ੍ਯਸ੍ਥਾਂ ਕਿਂ ਮਾਂ ਭੀਮ ਨ ਪਸ਼੍ਯਸਿ ।। 76
ਅਨੇਕਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਰੱਖਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਗਮ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਖੜੀ, ਭੀਮ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ?
ਇਦਂ ਤੁ ਮੇ ਦੁਃਖਤਰਂ ਯਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਾਰਤ। ਨ ਮੇऽਭ੍ਯਸੂਯਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਦੁਃਖਾਦੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍ ।। 77
ਭਾਰਤ, ਜੋ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਣੀ ਆ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰੀਂ, ਮੈਂ ਦੁੱਖ ਵਿਚੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੈਰ੍ਮਹਿषੈਰ੍ਨਾਗੌਰਗਾਰੇ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਸੇ ਸਦਾ। ਕੈਕੇਯ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਯਾਸ੍ਤਦਾ ਮੇ ਕਸ਼੍ਮਲੋऽਭਵਤ੍ ।। 78
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੇਰਾਂ, ਮੱਝਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਕੈਕੇਈ ਦੀ ਧੀ ਵੇਖ ਰਹੀ ਸੀ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸ਼ਰਮ ਆਈ।
ਹਸਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤਃਪੁਰੇ ਨਾਰ੍ਯੋ ਮਮ ਚੇष੍ਟਾਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ ।। 79
ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਵੇਖ ਕੇ ਹੱਸਦੀਆਂ ਸਨ।
ਤਤ ਉਤ੍ਥਾਯ ਕੈਕੇਯੀ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ। ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਾਮਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗੀਂ ਕਸ਼੍ਮਲਾਭਿਹਤਾਮਿਵ ।। 80
ਫਿਰ ਕੈਕੇਈ ਦੀ ਧੀ ਉੱਠੀ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਦ ਕਿ ਮੇਰੀ ਸਰੀਰਕ ਰੂਪ ਵਿਚ ਕੋਈ ਖਾਮੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਮੈਂ ਗਮ ਨਾਲ ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸ੍ਨੇਹਾਤ੍ਸਂਵਾਸਜਾਦੇਵ ਤਦਾ ਵੈ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀ । ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਮਿਮਂ ਸਮਨੁਸ਼ੋਚਤਿ ।। 81
ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਥ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਪਿਆਰ ਪਾਇਆ, ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ, ਇਸ ਮਹਾਂਵੀਰ ਨੂੰ ਲੜਦੇ ਵੇਲੇ ਤਰਸ ਖਾਂਦੀ ਸੀ।
ਕਲ੍ਯਾਣਰੂਪਾ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀ ਵਲਲਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੁਨ੍ਦਰਃ। ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਚਿਤ੍ਤਂ ਹਿ ਦੁਰ੍ਜ੍ਞੇਯਂ ਯੁਕ੍ਤਰੂਪੌ ਹਿ ਮੇ ਮਤੌ ।। 82
ਸੈਰੰਧਰੀ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਤੇ ਵਲਲ ਵੀ ਸੋਹਣਾ ਹੈ; ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦਾ ਮਨ ਸਮਝਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਚੰਗੀ ਜੋੜੀ ਹਨ।
ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀ ਪ੍ਰਿਯਸਂਵਾਸਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਰੁਣਵਾਦਿਨੀ। ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਰਾਜਕੁਲੇ ਚੈਤੌ ਤੁਲ੍ਯਕਾਲਨਿਵਾਸਿਨੌ ।। 83
ਸੈਰੰਧਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦੀ ਤੇ ਪਿਆਰੀ ਸਾਥੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ; ਦੋਵੇਂ ਇਸ ਰਾਜਕੁਲ ਵਿਚ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਾਣਾ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਸਾ ਮਾਂ ਨਿਤ੍ਯਮਜੀਜਪਤ੍ । ਕ੍ਰੁਧ੍ਯਨ੍ਤੀਂ ਮਾਂ ਚ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਰ੍ਯਸ਼ਙ੍ਕਤ ਮਾਂ ਤ੍ਵਯਿ ।। 84
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਜਦ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਸੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਤੁ ਭੀਮੋ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਨੋਵਾਚ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਚਨਂ ਸਂਰਮ੍ਭਾਦ੍ਰਕ੍ਤਲੋਚਨਃ ।। 85
ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਭੀਮ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ-ਤੁ ਰੁषਿਤਂ ਭੀਮਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਪੁਨਰਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਸ਼ੋਕੇ ਯੌਧਿष੍ਠਿਰੇ ਮਗ੍ਨਾ ਨਾਹਂ ਜੀਵਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ ।। 86
ਭੀਮ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਫਿਰ ਬੋਲੀ: 'ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਗਮ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ, ਮੈਂ ਜੀਵਨ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦੀ।'
ਯਂਸ੍ਤੁ ਦੇਵਾਨ੍ਮਨੁष੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਨੇਕਰਥੋऽਜਯਤ੍। ਸੋਯਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਨਰ੍ਤਕੋ ਯੁਵਾ। ਆਸ੍ਤੇ ਵੇषਪ੍ਰਤਿਚ੍ਛਨ੍ਨਃ ਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਪਰਿਚਾਰਕਃ ।। 87
ਜਿਸ ਨੇ ਇਕ ਰਥ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਵਿਰਾਟ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਲਈ ਨਚਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ, ਲੁਕਵੇਂ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਕੁੜੀਆਂ ਵਿਚ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਯੋऽਤਰ੍ਪਯਦਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਖਾਣ੍ਡਵੇ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍। ਸੋऽਨ੍ਤਃਪੁਰਗਤਃ ਪਾਰ੍ਥਃ ਕੂਪੇऽਗ੍ਨਿਰਿਵ ਸਂਵृਤਃ ।। 88
ਜਿਸ ਦੀ ਅਣਮਾਪੀ ਆਤਮਾ ਨੇ ਕਦੇ ਖਾਂਡਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਪਾਰਥ ਹੁਣ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿਚ, ਕੂਏ ਵਿਚ ਲੁਕਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਭਯਮਮਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਦੈਵ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਾਤ੍। ਸ ਲੋਕਪਰਿਭੂਤੇਨ ਵੇषੇਣਾਸ੍ਤੇ ਧਨਂਜਯਃ ।। 89
ਜਿਸ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਡਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਧਨੰਜਯ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਦੁਨੀਆ ਵਲੋਂ ਤਿਰਸਕਾਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਲੁਕਵੇਂ ਰੂਪ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯਂ ਜ੍ਯਾਤਲਨਿਰ੍ਘੋषਾਤ੍ਸਮਕਮ੍ਪਨ੍ਤ ਸ਼ਤ੍ਰਵਃ। षਣ੍ਡਰੂਪਂ ਵਹਨ੍ਤਂ ਤਂ ਗੀਤਂ ਨृਤ੍ਤਾਵਲਮ੍ਬਨਮ੍ । ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਮਰ੍ਜੁਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨ ਮੇ ਸ੍ਵਾਸ੍ਥ੍ਯਂ ਮਨੋ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ।। 90
ਜਿਸ ਦੀ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸ਼ਤਰੂ ਕੰਬ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਅੱਜ ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਓਹਲੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਕੁੜੀਆਂ ਵਿਚ ਗੀਤ ਗਾ ਕੇ ਤੇ ਨੱਚ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਕਦੇ ਵੀ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਗੀਤਸ੍ਵਰਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਮੁਦਿਤਾਃ ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਤੇ ।। 91
ਉਸ ਦੀ ਗੀਤ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।