ਯੋऽਯਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਕੀਚਕੋ ਨਾਮ ਭਾਰਤ। ਸੇਨਾਨੀਃ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸ੍ਯਾਲਃ ਪਰਮਦੁਰ੍ਮਤਿਃ ।। 42
ਭਾਰਤ, ਇਹ ਕੀਚਕ ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਿਪਾਹਸਾਲਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈ।
ਸ ਮਾਂ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰਿਵੇषੇਣ ਵਸਨ੍ਤੀਂ ਰਾਜਵੇਸ਼੍ਮਨਿ। ਨਿਤ੍ਯਮੇਵਾਹ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਮਮ ਭਵੇਤਿ ਵੈ ।। 43
ਉਹ ਮਾੜੇ ਦਿਲ ਵਾਲਾ, ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਸੈਰੰਧਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਖਦਾ ਹੈ, 'ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਜਾ।'
ਤੇਨੈਵਮੁਚ੍ਯਮਾਨਾਯਾ ਵਧਾਰ੍ਹੇਣਾਰਿਸੂਦਨ। ਕਾਲੇਨੇਵ ਫਲਂ ਪਕ੍ਵਂ ਹृਦਯਂ ਮੇ ਵਿਦੀਰ੍ਯਤੇ ।। 44
ਅਰੀ ਸੂਦਨ, ਉਹ ਮੌਤ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਇੰਝ ਆਖਣ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਪੱਕੇ ਫਲ ਵਾਂਗ ਕਾਲ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਚਿਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰਣਂ ਭਵ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਮਾ ਸ੍ਮ ਗਚ੍ਛੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍। ਨਿਰੁਦ੍ਯੋਗਂ ਨਿਰਾਮਰ੍षਂ ਨਿਰ੍ਵੀਰ੍ਯਮਰਿਮਰ੍ਦਨ ।। 45
ਕੌਂਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਬਣ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕੋਲ ਨਾ ਜਾ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ, ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਨਿਰਬਲ ਹੈ, ਅਰੀ ਮਰਦਨ।
ਮਾ ਸ੍ਮ ਸੀਮਨ੍ਤਿਨੀ ਕਾਚਿਞ੍ਜਨਯੇਤ੍ਪੁਤ੍ਰਮੀਦृਸ਼ਮ੍ ।। 46
ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਸੀਮੰਤਨਿ ਮਹਿਲਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤ ਨਾ ਜਣੇ।
ਵਿਜਾਨਾਮਿ ਤਵਾਮਰ੍षਂ ਬਲਂ ਵੀਰ੍ਯਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵ। ਤਤੋऽਹਂ ਪਰਿਦੇਵਾਮਿ ਚਾਗ੍ਰਤਸ੍ਤੇ ਮਹਾਬਲ ।। 47
ਪਾਂਡਵ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਗੁੱਸੇ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ ਹੀ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਮਹਾਬਲੀ।
ਯਥਾ ਯੂਥਪਤਿਰ੍ਮਤ੍ਤਃ ਕੁਞ੍ਜਰਃ षਾष੍ਟਿਹਾਯਨਃ। ਭੂਮੌ ਨਿਪਤਿਤਂ ਬਿਲ੍ਵਂ ਪਦ੍ਭ੍ਯਮਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਪੀਡਯੇਤ੍ ।। 48
ਜਿਵੇਂ ਸਠ ਸਾਲਾ ਮਸਤ ਹਾਥੀ, ਜੰਗਲ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗੇ ਬੇਲ ਫਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਕੁਚਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਤਥੈਵ ਚ ਸ਼ਿਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਿਪਾਤ੍ਯ ਧਰਣੀਤਲੇ। ਵਾਮੇਨ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਮਰ੍ਦ ਮਾਦੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵ ।। 49
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਤੂੰ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਤੇ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕੁਚਲ ਦੇ, ਪਾਂਡਵ।
ਸ ਚੇਦੁਦ੍ਯਨ੍ਤਮਾਦਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਪਸ਼੍ਯਤਿ। ਕੀਚਕਃ ਸ਼ਰ੍ਵਰੀਂ ਵ੍ਯੁष੍ਟਾਂ ਨਾਹਂ ਜੀਵਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ ।। 50
ਜੇ ਕੀਚਕ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖੇ ਤੇ ਰਾਤ ਲੰਘ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਜੀਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ।
ਸ਼ਾਪਿਤੋਸਿ ਮਮ ਪ੍ਰਾਣੈਃ ਸੁਕृਤੇਨਾਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਚ। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਪਾਦਾਭ੍ਯਾਂ ਯਮਯੋਰ੍ਜੀਵਿਤੇਨ ਚ। ਕੀਚਕਸ੍ਯ ਵਧਂ ਨਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨਾਸਿ ਭਾਰਤ ।। 51
ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦਗੀ, ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਨੇਕੀ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਅਤੇ ਜੁੜਵਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਭਾਰਤ, ਜੇ ਅੱਜ ਤੂੰ ਕੀਚਕ ਦੇ ਵਧ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ—
ਭ੍ਰਾਤ ਚ ਵਿਗਰ੍ਹਸ੍ਵ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਦੁਰ੍ਦ੍ਯੂਤਦੇਵਿਨਮ੍। ਯਸ੍ਮਾਸ੍ਮਿ ਕਰ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦੁਃਖਮੇਤਦਨਨ੍ਤਕਮ੍ ।। 52
ਭਰਾ, ਵੱਡੇ ਨੂੰ ਜੋ ਮਾੜੇ ਜੂਏ ਦਾ ਆਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਣ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇਸ ਅੰਤਹੀਣ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹਾਂ।
ਯੇषਾਂ ਮੁਖ੍ਯਤਮੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਭਵੇਤ੍ਤੁ ਕੁਲਪਾਂਸਨਃ। ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਪਰਮਨ੍ਵੀਯੁਸ੍ਤੇऽਪਿ ਸ਼ਾਲੀਨਬੁਦ੍ਧਯਃ ।। 53
ਜਦੋਂ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਮੁਖੀ ਤੇ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਹੀ ਕਲੰਕ ਬਣ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਭਰਾਵਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਸਿਆਣੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਵੀ ਮਲਿਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੋ ਹਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਪੁਤ੍ਰਪਸ਼ੁਬਾਨ੍ਧਵਮ੍ । ਪ੍ਰਵ੍ਰਜੇਤ ਮਹਾਰਣ੍ਯਮਜਿਨੈਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ ।। 54
ਕੌਣ ਰਾਜ, ਪੁੱਤਰ, ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਾ ਕੇ ਘੁੰਮਦਾ?
ਯਦਿ ਨਿष੍ਕਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯਦ੍ਵਾऽਨ੍ਯਤ੍ਸਾਰਵਦ੍ਧਨਮ੍ । ਸਾਯਂ ਪ੍ਰਾਤਰਦੇਵਿष੍ਯਦਪਿ ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਯੁਤਮ੍ ।। 55
ਭਾਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਨਿਸ਼ਕ ਹੋਣ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੀਮਤੀ ਧਨ ਹੋਵੇ, ਸਵੇਰੇ-ਸ਼ਾਮ ਮਿਲੇ ਜਾਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਮਿਲੇ—
ਰੁਕ੍ਮਂ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਵਾਸਾਂਸਿ ਯਾਨਂ ਯੁਗ੍ਯਮਜਾਵਿਕਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਾਸ਼੍ਵਤਰਸਙ੍ਘਾਸ਼੍ਚ ਨ ਜਾਤੁ ਕ੍ਸ਼ਯਮਾਵ੍ਰਜੇਤ੍।। 56
ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਕਪੜੇ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਰਥ, ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਖਚਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ — ਇਹ ਕਦੇ ਘਟਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ।
ਸੋਯਂ ਦ੍ਯੂਤਪ੍ਰਵਾਦੇਨ ਸ਼੍ਰਿਯਸ਼੍ਚੈਵਾਵਰੋਪਿਤਃ। ਤੂष੍ਣੀਮਾਸ੍ਤੇ ਯਥਾ ਮੂਢਃ ਸ੍ਵਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ ।। 57
ਹੁਣ ਜੂਏ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਉਲਟ ਗਈ ਹੈ; ਉਹ ਚੁੱਪ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗੁੰਝਲ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚਦਾ ਹੋਇਆ।
ਪੁਰਾ ਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਨ੍ਤਿਨਾਂ ਵਾਜਿਨਾਮਪਿ। ਯਂ ਯਾਨ੍ਤਮਨੁਯਾਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਸੋਯਂ ਦ੍ਯੂਤੇਨ ਜੀਵਤਿ ।। 58
ਕਦੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਸਨ; ਹੁਣ ਉਹ ਜੂਏ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮਮਿਤਤੇਜਸਾਮ੍। ਉਪਾਸਤੇ ਸ੍ਮ ਰਾਜਾਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍ ।। 59
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਣਗਣਤ ਚਮਕ ਵਾਲੀਆਂ ਲੱਖਾਂ ਔਰਤਾਂ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਸ਼ਤਂ ਦਾਸੀਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਯਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਹਾਨਸੇ। ਪਾਤ੍ਰਹਸ੍ਤਾ ਦਿਵਾਰਾਤ੍ਰਮਤਿਥੀਨ੍ਭੋਜਯਨ੍ਤ੍ਯੁਤ ।। 60
ਲੱਖਾਂ ਦਾਸੀਆਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਬਰਤਨ ਲੈ ਕੇ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਪਕਾ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਏष ਨਿष੍ਕਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਦਿਨੇਦਿਨੇ । ਦ੍ਯੂਤਜੇਨ ਹ੍ਯਨਰ੍ਥੇਨ ਮਹਤਾ ਸਮੁਪਾਵृਤਃ ।। 61
ਉਹ ਹਰ ਸਵੇਰੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕੇ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਜੂਏ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਨਂ ਸੁਸ੍ਵਰਸਂਪਨ੍ਨਾ ਬਹਵਃ ਸੂਤਮਾਗਧਾਃ। ਸੁਪ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਤਰੁਪਾਤਿष੍ਠਨ੍ਸੁਮृष੍ਟਮਣਿਕੁਣ੍ਡਲਾਃ ।। 62
ਕਈ ਸੁਰੀਲੇ ਗਾਇਕ ਤੇ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਮਣੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਡਲਾਂ ਪਹਿਨੇ, ਸਵੇਰੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਜਗਾਉਂਦੇ ਸਨ।
[ਸਹਸ੍ਰਂ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਮੁਦਵਾਸਿਨਾਮ੍। ਸਹਸ੍ਰਮਸ਼੍ਮਕੁਟ੍ਟਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਵਾਯੁਭੋਜਿਨਾਮ੍ ।। 63
ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਸਾਧੂ, ਹਜ਼ਾਰ ਉਦਵਾਸੀਨ ਤਪਸਵੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਥਰ ਪੀਸਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਹਵਾ ਖਾਣ ਵਾਲੇ।
ਸਹਸ੍ਰਂ ਮੁਨਿਪਤ੍ਨੀਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਾਮ੍। ਸਹਸ੍ਰਂ ਮੌਨਸ਼ੀਲਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਗृਹਮੇਧਿਨਾਮ੍ ।। 64
ਹਜ਼ਾਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਤਪਸਵੀ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗ੍ਰਿਹਸਥ।
ਹਂਸਾਃ ਪਰਮਹਂਸਾਸ਼੍ਚ ਯੋਗਿਨਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ। ਕੁਟੀਰਕਾਃ ਪਰਿਵ੍ਰਾਜੋ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਵਨਚਾਰਿਣਃ ।। 65
ਹੰਸ, ਪਰਮਹੰਸ, ਯੋਗੀ, ਦੁਜਾਤੀ, ਕੁਟੀਆ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਸੰਨਿਆਸੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ।
ਸਂਵਿਭਕ੍ਤਾਤ੍ਮਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਬਹਵਸ਼੍ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸਃ । ਚਤੁਰ੍ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਮੀਮਾਂਸਪਾਰਗਾਃ । ਕ੍ਰਮਪਾਠਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਾਮਾਧ੍ਯਾਯਨਿਕਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ।। 66 ।।]
ਕਈ ਸਵੈ-ਸੰਯਮੀ ਤੇ ਉੱਚ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ, ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਿਦਿਆ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਸਹਸ੍ਰਮृषਯੋ ਯਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਮਾਸਨ੍ਸਭਾਸਦਃ। ਤਪਃਸ਼੍ਰੁਤੋਪਸਂਪਨ੍ਨਾਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮੈਰੁਪਾਸ੍ਥਿਤਾਃ ।। 67
ਹਜ਼ਾਰ ਰਿਸ਼ੀ, ਤਪ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੇ, ਤੇ ਹਰ ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਸੁਵਿਧਾ ਨਾਲ।
ਅਨ੍ਧਾਨ੍ਵृਦ੍ਧਾਨਨਾਥਾਂਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਰਾष੍ਟ੍ਰੇषੁ ਦੁਃਖਿਤਾਨ੍। ਬਿਭਰ੍ਤ੍ਯਨ੍ਨਾਰ੍ਥਿਨੋ ਨਿਤ੍ਯਮਾਨृਸ਼ਂਸ੍ਯਾਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ।। 68
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੰਨ ਦੇ ਕੇ ਅੰਨ੍ਹੇ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਅਨਾਥ ਤੇ ਹਰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਸ ਏष ਨਿਲਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਤ੍ਸ੍ਯਸ੍ਯ ਪਰਿਚਾਰਕਃ। ਸਭਾਯਾਂ ਵਿਨਤੋ ਰਾਜ੍ਞਃ ਕਙ੍ਕੋ ਨਾਮ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ।। 69
ਹੁਣ ਉਹ ਮਤਸਯ ਰਾਜੇ ਦਾ ਨੌਕਰ ਬਣ ਕੇ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਨਿਮਰ ਬੈਠਾ ਹੈ, 'ਕੰਕ' ਨਾਮ ਨਾਲ — ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥੇ ਨਿਵਸਤਃ ਸਮਯੇ ਯਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਆਸਨ੍ਬਲਿਕਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੋਨ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਭृਤਿਮਿਚ੍ਛਤਿ ।। 70
ਜਦ ਉਹ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਟ੍ਰਿਬਿਊਟ ਦਿੰਦੇ ਸਨ; ਹੁਣ ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਮੰਗਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾ ਯਸ੍ਯਾਸਨ੍ਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨਃ। ਸ ਵਸ਼ੇ ਵਿਵਸ਼ੋ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਪਰੇषਾਮਦ੍ਯ ਵਰ੍ਤਤੇ ।। 71
ਪृथਵੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਹਕਮਦਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਸਨ; ਹੁਣ ਉਹ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ।