ਰਥਕਾਰਮਿਤੀਮਂ ਹਿ ਕ੍ਰਿਯਾਯੁਕ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾਮ੍। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਦਵਰੋ ਵੈਸ਼੍ਯਾਦ੍ਵਿਸ਼ਿष੍ਟ ਇਤਿ ਚਕ੍ਸ਼ਤੇ ।। 10
ਜੋ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਥਕਾਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਸ਼ਤਰੀ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ, ਪਰ ਵੈਸ਼ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਹ ਸੂਤੇਨ ਸਂਬਨ੍ਧਃ ਕृਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਨਰਾਧਿਪੈਃ। ਤੇਨ ਤੁ ਪ੍ਰਾਤਿਲੋਮ੍ਯੇਨ ਰਾਜਸ਼ਬ੍ਦੋ ਨ ਲਭ੍ਯਤੇ ।। 11
ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਮਿਲੀ ਜਾਤੀ ਨਾਲ 'ਰਾਜਾ' ਦਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਸੂਤਵਿषਯਃ ਸੂਤਾਨਾਂ ਨਾਮਤਃ ਕृਤਃ। ਉਪਜੀਵ੍ਯਂ ਚ ਯਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਰਾਜਨ੍ਸੂਤੇਨ ਵੈ ਪੁਰਾ ।। 12
ਰਥੀਆਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਰੱਖੀ ਗਈ, ਤੇ ਜੋ ਖੇਤਰ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ ਸੀ।
ਸੂਤਾਨਾਮਧਿਪੋ ਰਾਜਾ ਕੇਕਯੋ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਰਾਜਕਨ੍ਯਾਸਮੁਦ੍ਭੂਤਃ ਸਾਰਥ੍ਯੇऽਨੁਪਮੋऽਭਵਤ੍ ।। 13
ਰਥੀਆਂ ਵਿਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਕੇਕਯਾ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਿਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ।
ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਾਲਵ੍ਯਾਂ ਜਝਿਰੇ ਤਦਾ। ਕੀਚਕਾ ਇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾਃ ਸ਼ਤਂ षਟ੍ ਚੈਵ ਭਾਰਤ ।। 14
ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕੀਚਕਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ, ਮਾਲਵੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਤੇ ਉਹ ਸੌ ਛੇ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਸਨ।
ਤੇषਾਮਾਸੀਦ੍ਬਲਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕੀਚਕਃ ਸਰ੍ਵਜਿਤ੍ਪ੍ਰਭੋ। ਅਗ੍ਰਜੋ ਬਲਸਂਮਤ੍ਤਸ੍ਤੇਨਾਸੀਤ੍ਸੂਤषਟ੍ਸ਼ਤਮ੍ ।। 15
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਕੀਚਕ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਛੇ ਸੌ ਰਥੀ ਹੋ ਗਏ।
ਮਾਲਵ੍ਯਾ ਏਵ ਕੌਰਵ੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਹ੍ਯਵਰਜਾऽਭਵਤ੍। ਤਸ੍ਯਾਂ ਕੇਕਯਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਸੁਦੇष੍ਣਾ ਦੁਹਿਤਾऽਭਵਤ੍ ।। 16
ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਮਾਲਵੀ ਵਿਚ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਧੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਤੇ ਕੇਕਯਾ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਪੈਦਾ ਹੋਈ।
ਤਾਂ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਸ੍ਯ ਕੇਕਯਃ ਪ੍ਰਦਦੌ ਮੁਦਾ। ਸੁਰਥਾਯਾਂ ਮृਤਾਯਾਂ ਤੁ ਕੌਸਲ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਵੇਤਮਾਤਰਿ ।। 17
ਕੇਕਯਾ ਨੇ ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਾਤਸਿਆ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਸੁਰਥਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਤੇ ਕੌਸਲਿਆ ਸ਼ਵੇਤਾ ਦੀ ਮਾਂ ਸੀ।
ਸ਼੍ਵੇਤੇ ਵਿਨष੍ਟੇ ਸ਼ਙ੍ਖੇ ਚ ਗਤੇ ਮਾਤੁਲਵੇਸ਼੍ਮਨਿ । ਸੁਦੇष੍ਣਾਂ ਮਹਿषੀਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਰਾਜ ਦੁਃਖਮਪਾਨੁਦਤ੍ ।। 18
ਜਦੋਂ ਸ਼ਵੇਤਾ ਮਰ ਗਿਆ ਤੇ ਸ਼ੰਖ ਵੀ ਮਾਤੀ-ਮਾਮਾ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕੀਤਾ।
ਉਤ੍ਤਰਂ ਚੋਤ੍ਤਰਾਂ ਚੈਵ ਵਿਰਾਟਾਤ੍ਪृਥਿਵੀਪਤੇ। ਸੁਦੇष੍ਣਾ ਸੁषੁਵੇ ਦੇਵੀ ਕੈਕੇਯੀ ਕੁਲਵृਦ੍ਧਯੇ ।। 19
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਕੈਕੇਈ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੀ, ਨੇ ਵਿਰਾਟ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਤੇ ਉੱਤਰਾ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਪਰਿਵਾਰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ।
ਮਾਤृष੍ਵਸृਸੁਤਾਂ ਰਾਜਨ੍ਕੀਚਕਸ੍ਤਾਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾਮ੍। ਸਦਾ ਪਰਿਚਰਨ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਵਿਰਾਟੇ ਨ੍ਯਵਸਤ੍ਸੁਖੀ ।। 20
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਕੀਚਕ ਸਦਾ ਆਪਣੀ ਮਾਤੀ-ਮਾਸੀ ਦੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਧੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਭ੍ਰਾਤਰਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਤਮਨੁਵ੍ਰਤਾਃ । ਵਿਰਾਟਸ੍ਯੈਵ ਸਂਹृष੍ਟਾ ਬਲਂ ਕੋਸ਼ਂ ਤ੍ਵਵਰ੍ਧਯਨ੍ ।। 21
ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਭਰਾ, ਉਸ ਦੇ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਸਨ, ਤੇ ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਖਜਾਨਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਾਉਂਦੇ ਰਹੇ।
ਕਾਲੇਯਾ ਨਾਮ ਤੇ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ੋ ਭੁਵਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ। ਜਝਿਰੇ ਕੀਚਕਾ ਰਾਜਨ੍ਬਾਣੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਤਥਾऽਭਵਤ੍ ।। 22
ਕਾਲੇਯਾ ਨਾਂ ਦੇ ਦੈਤ, ਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੀਚਕ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਬਾਣਸ ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਸੀ।
ਸ ਹਿ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਰਸਂਪਨ੍ਨੋ ਬਲਵਾਨ੍ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਕੀਚਕੋ ਨष੍ਟਮਰ੍ਯਾਦੋ ਬਭੂਵ ਭਯਦੋ ਨृਣਾਮ੍ ।। 23
ਕੀਚਕ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਭੀਮ ਵਰਗਾ ਬਲ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਬੇਰਹਿਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਬਲਸਂਮਤ੍ਤਂ ਵਿਰਾਟਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ । ਜਿਗਾਯ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਰਿਪੂਨ੍ਯਥੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦਾਨਵਾਨ੍ਪੁਰਾ ।। 24
ਇਸ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਵਿਰਾਟ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ।
ਮੇਖਲਾਂਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਂਸ਼੍ਚ ਕਸ਼ੇਰੁਕਾਨ੍। ਮਾਲਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਯਵਨਾਨ੍ਸਿਲਿਨ੍ਦਾਨ੍ਕਾਸ਼ਿਕੋਸਲਾਨ੍ ।। 25
ਉਸ ਨੇ ਮੇਖਲਾ, ਤ੍ਰਿਗਰਤ, ਦਸ਼ਾਰਣ, ਕਸ਼ੇਰੁਕ, ਮਾਲਵਾ, ਯਵਨ, ਸਿਲਿੰਦ, ਕਾਸੀ ਤੇ ਕੋਸਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।
ਕਰਦਾਂਸ਼੍ਚ ਨਿषਿਦ੍ਧਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਵਾਨ੍ਮਚੁਲਕਾਂਸ੍ਤਥਾ। ਪੁਲਿਨ੍ਦਾਂਸ਼੍ਚ ਕਲਿਙ੍ਗਾਂਸ਼੍ਚ ਤਙ੍ਕਣਾਨ੍ਪਰਤਙ੍ਕਣਾਨ੍ ।। 26
ਉਸ ਨੇ ਨਿਸ਼ਿੱਧ, ਸ਼ਿਵ, ਮਚੁਲਕ, ਪੁਲਿੰਦ, ਕਲਿੰਗ, ਤੰਕਣ ਤੇ ਪਰਤੰਕਣ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਟੈਕਸ ਦੇਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਸ਼ੂਰਾ ਨਾਨਾਜਨਪਦੇਸ਼੍ਵਰਾਃ। ਕੀਚਕੇਨ ਰਣੇ ਭਗ੍ਨਾ ਵਿਦ੍ਰਵਨ੍ਤਿ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼ ।। 27
ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਵੱਡੇ ਜਨਪਦਾਂ ਦੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਜੇ, ਕੀਚਕ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਏ ਤੇ ਦਸਾਂ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਪਏ।
ਤਮੇਵਂਵੀਰ੍ਯਸਂਪਨ੍ਨਂ ਨਾਗਾਯੁਤਸਮਂ ਬਲੇ। ਵਿਰਾਟਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੇਨਾਯਾਸ਼੍ਚਕਾਰ ਪਤਿਮਾਤ੍ਮਨਃ ।। 28
ਇੰਨੀ ਵਿਰਤਾ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਬਲ ਵਾਲਾ, ਵਿਰਾਟ ਨੇ ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਾਇਆ।
ਵਿਰਾਟਭ੍ਰਾਤਰਸ਼੍ਚੈਵ ਦਸ਼ ਦਾਸ਼ਰਥੇਃ ਸਮਾਃ। ਤੇ ਚੈਨਾਨਨ੍ਵਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਕੀਚਕਾਨ੍ਬਲਵਤ੍ਤਰਾਨ੍ ।। 29
ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਦਸ ਭਰਾ, ਜੋ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਰਗੇ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਕੀਚਕ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਸੀ, ਪਰ ਕੀਚਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ।
ਏਵਂਵਿਧਬਲੋ ਭੀਮਃ ਕੀਚਕਸ੍ਤੇ ਚ ਤਦ੍ਵਿਧਾਃ। ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ੍ਯਾਲਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਹਿਤੈषਿਣਃ ।। 30
ਭੀਮ ਵੀ ਇੰਨੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਕੀਚਕ ਤੇ ਉਸ ਵਰਗੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਭੈਣ-ਭਰਾ, ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕੀਚਕਸ੍ਯ ਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍। ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਪੈਨਂ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਦ੍ਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ ।। 31
ਕੀਚਕ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਬਾਰੇ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਸੁਣ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਿ ਹਿ ਤਪਃ ਕ੍ਰੋਧਾਦृषਯੋ ਨ ਸ਼ਪਨ੍ਤਿ ਚ। ਜਾਨਨ੍ਤੀ ਤਦ੍ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਤਮ੍ ।। 32
ਕਿਉਂਕਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਏ ਹਨ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਪ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ; ਇਹ ਸੱਚ ਜਾਣ ਕੇ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਧਰ੍ਮਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਦਾਨਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਯਜ੍ਞਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਤਪਃ। ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸਤ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸ਼ੀਲਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸਰ੍ਵਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ ।। 33
ਮਾਫੀ ਹੀ ਧਰਮ ਹੈ, ਮਾਫੀ ਹੀ ਦਾਨ ਹੈ, ਮਾਫੀ ਹੀ ਯਜਨ ਹੈ, ਮਾਫੀ ਹੀ ਤਪ ਹੈ; ਮਾਫੀ ਹੀ ਸੱਚ ਹੈ, ਮਾਫੀ ਹੀ ਚੰਗਾ ਸੁਭਾਵ ਹੈ, ਮਾਫੀ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ — ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾਵਤਾਮਯਂ ਲੋਕਃ ਪਰਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਸ਼ਮਾਵਤਾਮ੍। ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਜਾਨਨ੍ਤੀ ਸਾ ਕ੍ਸ਼ਮਾਮਨ੍ਵਪਦ੍ਯਤ ।। 34
ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਵੀ ਮਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵੀ; ਇਹ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਾਫੀ ਦੀ ਰਾਹ ਪਕੜੀ।
ਭਰ੍ਤॄਣਾਂ ਮਤਮਾਜ੍ਞਾਯ ਕ੍ਸ਼ਮਿਣਾਂ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣਾਮ੍। ਨਾਸ਼ਪਤ੍ਤਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਸਤੀ ਸ਼ਕ੍ਤਾऽਪਿ ਭਾਰਤ ।। 35
ਆਪਣੇ ਧਰਮਕਾਰੀ ਤੇ ਮਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਤੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ, ਯੋਗ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਦੁਃਖਿਤਾਮ੍। ਕ੍ਰੋਧਾਗ੍ਨਿਨਾऽਪ੍ਯਦਹ੍ਯਨ੍ਤ ਤਦਾ ਲਞ੍ਜਾਵ੍ਯਪੇਕ੍ਸ਼ਯਾ ।। 36
ਪਾਂਡਵ ਸਭ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜਦੇ ਰਹੇ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਲੁਕਾਈ ਲਈ ਉਹ ਸਹਿ ਗਏ।
ਅਥ ਭੀਮੋ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਮੂਦਯਿष੍ਯਂਸ੍ਤੁ ਕੀਚਕਮ੍। ਵਾਰਿਤੋ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰੇਣ ਵੇਲਯੇਵ ਮਹੋਦਧਿਃ ।। 37
ਫਿਰ ਭੀਮ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਕੰਢਾ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਧਾਰ੍ਯ ਮਨਸਾ ਰੋषਂ ਦਿਵਾਰਾਤ੍ਰਂ ਵਿਨਿਸ਼੍ਵਸਨ੍। ਮਹਾਨਸੇ ਤਦਾ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਤ੍ਸੁष੍ਵਾਪ ਰਜਨੀਂ ਚ ਤਾਮ੍ ।। 38
ਭੀਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸਾ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦਬਾ ਕੇ, ਡੂੰਘੀ ਆਹ ਭਰਦਾ, ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਰਾਤ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਕੱਟੀ।
ਸਾ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਾਭਿਹਤਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾ। ਵਧਂ ਕृष੍ਣਾ ਪਰੀਪ੍ਸਨ੍ਤੀ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾਮਿਨੀ ।। 1
ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਲੋਂ ਮਾਰੀ ਗਈ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਸੂਤ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਸੀ।