ਰੁਦ੍ਰਮਗ੍ਨਿਂ ਭਗਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸ੍ਕਨ੍ਦਂ ਪੂषਣਮੇਵ ਚ। ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਸਹਿਤਂ ਚਾਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪਰ੍ਯਕੀਰ੍ਤਯਤ੍ ।। 2
ਉਸ ਨੇ ਰੁਦਰ, ਅੱਗ, ਭਗਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸਕੰਦਾ, ਪੁਸ਼ਣ ਅਤੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਮृਗਸ਼ਵਾਕ੍ਸ਼ੀ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀ । ਉਪਾਤਿष੍ਠਤ ਸਾ ਸੂਰ੍ਯਂ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਬਲਾ ਤਦਾ ।। 3
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਿਰਣ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਕਮਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਧਰਮਵਾਨ ਔਰਤ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਬੇਬਸ ਹੋ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਖੜੀ ਰਹੀ।
ਤਦਸ੍ਯਾਸ੍ਤਨੁਮਧ੍ਯਾਯਾਃ ਸਰ੍ਵਂ ਸੂਰ੍ਯੋऽਵਬੁਦ੍ਧਵਾਨ੍। ਅਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਂ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮਾਦਿਸ਼ਤ੍ ।। 4
ਸੂਰਜ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹਾਲਾਤ ਸਮਝ ਲਏ; ਫਿਰ ਲੁਕ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਇੱਕ ਰੱਖਸ਼ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਤਚ੍ਚੈਨਾਂ ਨਾਜਹਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਾਵਸ੍ਥਾਸ੍ਵਨਿਨ੍ਦਿਤਾਮ੍ ।। 5
ਉਹ ਰੱਖਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਥਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਬੇਦਾਗ ਰੱਖਿਆ, ਕਦੇ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਸਾ ਸੁਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਤ੍ਵਰਮਾਣਾ ਪੁਨਃਪੁਨਃ । ਵਿਲਮ੍ਬਮਾਨਾ ਵਿਵਸ਼ਾ ਕੀਚਕਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍ ।। 6
ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਜਲਦੀ ਕਰਦੀ, ਪਰ ਰੋਕਦੀ ਅਤੇ ਬੇਬਸ ਹੋ ਕੇ, ਕੀਚਕ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚੱਲੀ।
ਤਾਂ ਮृਗੀਮਿਵ ਵਿਤ੍ਰਸ੍ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਾਂ ਸਮਾਗਤਾਮ੍। ਉਤ੍ਪਪਾਤਾਸਨਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਨਾਵਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵੇਵ ਪਾਰਗਃ ।। 7
ਜਦੋਂ ਕੀਚਕ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਡਰਾਈ ਹੋਈ ਹਿਰਣ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀ ਸੀਟ ਤੋਂ ਉੱਠ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਲਈ ਨੌਕਾ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।
ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਚੋਵਾਚ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ ਕੀਚਕਃ ਕਾਮਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ। ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇ ਸੁਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤੇ ਸੁਵ੍ਯੁष੍ਟਾ ਰਜਨੀ ਮਮ ।। 8
ਕੀਚਕ, ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਰਮ ਬੋਲ ਬੋਲੇ: 'ਸੋਹਣੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇਰਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਰਾਤ ਚੰਗੀ ਗੁਜ਼ਰੀ ਹੈ।'
ਸ੍ਵਾਮਿਨੀ ਤ੍ਵਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਚਿਰਸ੍ਯ ਭਵਨਂ ਸ਼ੁਭੇ। ਕੁਰੁष੍ਵ ਚ ਮਯਿ ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਵਸ਼ਂ ਚੋਪਾਨਯਸ੍ਵ ਮਾਮ੍ ।। 9
'ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਈ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਦਿਖਾ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ।'
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਮੇ ਭੋਗਾਂਸ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਮੁਪਕਲ੍ਪਿਤਾਨ੍। ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਮਯੀਂ ਮਾਲਾਂ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਚ ਹਿਰਣ੍ਮਯੇ ।। 10
'ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੁੰਡਲ ਵੀ ਲੈ।'
ਵਾਸਾਂਸਿ ਚਨ੍ਦਨਂ ਮਾਲ੍ਯਂ ਧੂਪਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਚ ਵਾਰੁਣੀਮ੍। ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਵਿਹਰ ਤ੍ਵਂ ਯਥੇਚ੍ਛਸਿ। ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਮੇ ਕੁਰੁ ਮਦ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ਿ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ।। 11
'ਕਪੜੇ, ਚੰਦਨ, ਮਾਲਾ, ਸੁਧ ਧੂਪ ਅਤੇ ਵਾਰੁਣੀ ਵੀ ਲੈ, ਭਲੀ ਔਰਤ, ਤੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਨੰਦ ਮਾਣ। ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਕਰ, ਸੋਹਣੀ।'
ਸ੍ਵਾਸ੍ਤੀਰ੍ਣਮਸ੍ਤਿ ਸ਼ਯਨਂ ਸਿਤਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮੋਤ੍ਤਰਚ੍ਛਦਮ੍। ਅਤ੍ਰਾਰੁਹ੍ਯ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪਿਬੇਮਾਂ ਵਰਵਾਰੁਣੀਮ੍ ।। 12
'ਇੱਥੇ ਸੁਤੀਆਂ ਚਿੱਟੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ ਵਾਲਾ ਪਲੰਗ ਹੈ; ਆ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬੈਠ ਅਤੇ ਇਹ ਵਧੀਆ ਵਾਰੁਣੀ ਪੀ।'
ਭਜਸ੍ਵ ਮਾਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਭਰ੍ਤਾ ਤੇ ਸਦृਸ਼ੋਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍। ਉਪਸਰ੍ਪ ਵਰਾਰੋਹੇ ਮੇਰੁਮਰ੍ਕਪ੍ਰਭਾ ਯਥਾ ।। 13
'ਮੇਰਾ ਆਨੰਦ ਲੈ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਵਾਂਗ ਯੋਗ ਹਾਂ। ਆ, ਸੋਹਣੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।'
ਸ ਮੂਢਃ ਕੀਚਕਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਂ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਾਮ੍। ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਸਂਮਤਃ ।। 14
ਉਥੇ, ਮੂੜ੍ਹ ਕੀਚਕ ਨੇ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਮੰਦ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਕੀਚਕੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਮਨਾਚਾਰਂ ਨੇਦृਸ਼ਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ।। 15
ਕੀਚਕ ਵਲੋਂ ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ ਉਸ ਅਧਰਮੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਤੂੰ ਐਸਾ ਕਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।'
ਨਾਹਂ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਤ੍ਵਯਾ ਸ੍ਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸ਼੍ਵਪਚੇਨੇਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀ। ਗਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧੇ ਗਤਿਂ ਦੁਰ੍ਗਤਰਾਨ੍ਤਰਾਮ੍ ।। 16
'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛੂਹਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕੁੱਤਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਛੂਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਮੂੜ੍ਹ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਰਾਹ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।'
ਯਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਬਹਵਃ ਪਰਦਾਰਾਭਿਮਰ੍ਸ਼ਕਾਃ। ਨਰਾਃ ਸਂਭਿਨ੍ਨਮਰ੍ਯਾਦਾਃ ਕੀਟਵਚ੍ਚਾਸ਼ੁਭਾਸ਼੍ਰਯਾਃ ।। 17
'ਉਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਅਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹੱਦਾਂ ਲੰਘਣ ਵਾਲੇ, ਮੰਦ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਕੀੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਮੰਦੇ ਥਾਂ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।'
ਅਪ੍ਰੈषੀਨ੍ਮਾਂ ਸੁਰਾਹਾਰੀਂ ਸੁਦੇष੍ਣਾ ਤ੍ਵਨ੍ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍ । ਤਸ੍ਯੈ ਨਯਿष੍ਯੇ ਮਦਿਰਾਂ ਭਗਿਨੀ ਤृषਿਤਾ ਤਵ ।। 18
'ਸੁਦੇਸ਼ਣਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ, ਸ਼ਰਾਬ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਘਰ ਭੇਜਿਆ; ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ, ਜੋ ਪਿਆਸੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਸ਼ਰਾਬ ਲੈ ਕੇ ਜਾਵਾਂਗੀ।'
ਪਿਪਾਸਿਤਾ ਚ ਕੈਕੇਯੀ ਤੂਰ੍ਣਂ ਮਾਮਾਦਿਸ਼ਤ੍ਤਤਃ। ਦੀਯਤਾਂ ਮੇ ਸੁਰਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰ ਵ੍ਰਜਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। 19
'ਕੈਕਈ ਪਿਆਸੀ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ: ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਸ਼ਰਾਬ ਦੇ, ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਮੈਂ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ।'
ਅਨ੍ਯਾ ਭਦ੍ਰੇ ਹਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾਃ ਸੁਰਾਮਿਮਾਮ੍। ਕਿਂ ਤ੍ਵਂ ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਮਦਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵਮਿਹਾਗਤਾ ।। 20
ਹੋਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਲਈ ਇਹ ਸ਼ਰਾਬ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਭਲੀ ਮਹਿਲਾ। ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆਈ ਹੈਂ, ਫਿਰ ਕਿਉਂ ਜਾਂਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਸੁਭਾਗੀ?
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਾਣੌ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਃ ਪਰਾਮृਸ਼ਤ੍। ਸਾ ਗृਹੀਤਾ ਵਿਧੂਨ੍ਵਨ੍ਤੀ ਭੂਮੌ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਭਾਜਨਮ੍ । ਸਭਾਂ ਸ਼ਰਣਮਾਧਾਵਦ੍ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ।। 21
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਕੇ, ਭਾਂਡਾ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਪਾਸ ਸਹਾਇਤਾ ਲੱਭਣ ਲਈ ਸਭਾ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਈ।
ਤਾਂ ਕੀਚਕਃ ਪ੍ਰਧਾਵਨ੍ਤੀਂ ਕੇਸ਼ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪਰਾਮृਸ਼ਤ੍। ਪਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਂ ਭੂਮੌ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਃ ਪਦਾऽਵਧੀਤ੍ ।। 22
ਕੀਚਕ ਨੇ ਭੱਜ ਰਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਲਾਂ ਤੋਂ ਫੜ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਕੇ, ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਸਭਾਯਾਂ ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਵृਦ੍ਧਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ।। 23
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਾਦਾਭਿਤਪ੍ਤਾਯਾ ਮੁਖਾਦ੍ਰੁਧਿਰਮਾਸ੍ਰਵਤ੍ ।। 24
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਦਰਦ ਨਾਲ ਸੁੱਜ ਗਏ, ਤੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਖੂਨ ਵਹਿ ਪਿਆ।
ਤਤੋ ਦਿਵਾਕਰੇਣਾਸ਼ੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਸਂਨਿਯੋਜਿਤਃ। ਸ ਕੀਚਕਮਪੋਵਾਹ ਵਾਤਵੇਗੇਨ ਭਾਰਤ ।। 25
ਫਿਰ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਭੇਜੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ ਲੈ ਗਿਆ, ਭਾਰਤ।
ਸ ਪਪਾਤ ਤਦਾ ਭੂਮੌ ਰਕ੍ਸ਼ੋਬਲਸਮੀਰਿਤਃ । ਵਿਘੂਰ੍ਣਮਾਨੋ ਨਿਸ਼੍ਚੇष੍ਟਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਮੂਲ ਇਵ ਦ੍ਰੁਮਃ ।। 26
ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ; ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਵਿੱਛੜੇ ਦਰੱਖਤ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਸਭ੍ਯਾ ਹਾਹਾਭੂਤਾਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਨ ਯੁਕ੍ਤਂ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰੇਤਿ ਕੀਚਕੇਤਿ ਚ ਤੇऽਵਦਨ੍। ਕਿਮਿਯਂ ਵਧ੍ਯਤੇ ਬਾਲਾ ਕृਪਣਾ ਚਾਪ੍ਯਬਾਨ੍ਧਵਾ ।। 27
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਭਾ ਦੇ ਲੋਕ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਹਾਹਾਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ; 'ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ!' 'ਕੀਚਕ!' 'ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ, ਅਕੇਲੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ?'
ਤਸ੍ਯਾਮਾਸਨ੍ਹਿ ਤੇ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਸਭਾਯਾਂ ਭ੍ਰਾਤਰਸ੍ਤਥਾ । ਅਮृष੍ਯਮਾਣਾਃ ਕृष੍ਣਾਯਾਃ ਕੀਚਕੇਨ ਪਦਾ ਵਧਂ ।। 28
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪਾਰਥ ਭਰਾ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਕੀਚਕ ਵੱਲੋਂ ਪੈਰ ਦੀ ਮਾਰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸਨ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਕ੍ਰੋਧਾਦਾਸ੍ਰਮਵਰ੍ਤਤ। ਧੂਮੋਚ੍ਛ੍ਵਾਸਃ ਸਮਭਵਨ੍ਨੇਤ੍ਰੇ ਚੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਪਕ੍ਸ਼੍ਮਣੀ । ਸਸ੍ਵੇਦਾ ਭ੍ਰੁਕੁਟੀ ਚੋਗ੍ਰਾ ਲਲਾਟੇ ਸਮਵਰ੍ਤਤ ।। 29
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ 'ਚ ਹੰਝੂ ਆ ਗਏ; ਸਾਹ ਧੂੰਏ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ, ਅੱਖਾਂ ਚੌੜੀਆਂ ਤੇ ਪਲਕਾਂ ਉੱਠੀਆਂ, ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਪਸੀਨਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਭ੍ਰੂ-ਭੰਗ ਆ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਭੀਮੋ ਵਧਪ੍ਰੇਪ੍ਸੁਃ ਕੀਚਕਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ। ਦਨ੍ਤੈਰ੍ਦਨ੍ਤਾਂਸ੍ਤਦਾ ਰੋਪਾਨ੍ਨਿष੍ਪਿਪੇष ਮਹਾਮਨਾਃ ।। 30
ਭੀਮ, ਕੀਚਕ ਦੇ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਚੀਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਭੂਯਃ ਸਂਚਰਿਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਹਸੋਤ੍ਥਾਯ ਚਾਸਨਾਤ੍। ਨਿਰੈਕ੍ਸ਼ਤ ਦ੍ਰੁਮਂ ਦੀਰ੍ਘਂ ਰਾਜਾਨਂ ਚਾਪ੍ਯਵੈਕ੍ਸ਼ਤ।। 31
ਉਹ ਮੁੜ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਉਠਿਆ, ਲੰਬਾ ਦਰੱਖਤ ਲੱਭਣ ਲੱਗਾ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।