ਗਚ੍ਛ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਿਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਸ੍ਵਮੇਵ ਭਵਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਕਿਂਚਿਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸੁਰਾਮਨ੍ਨਂ ਚ ਕਾਰਯ ।। 28
ਹੁਣ ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾ; ਕੋਈ ਬਹਾਨਾ ਬਣਾਕੇ ਸ਼ਰਾਬ ਤੇ ਖਾਣਾ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾ।
ਕृਤੇ ਚਾਨ੍ਨੇ ਸੁਰਾਯਾਂ ਚ ਪ੍ਰੇषਯਿष੍ਯਸਿ ਮੇ ਪੁਨਃ । ਤਾਮਹਂ ਪ੍ਰੇषਯਿष੍ਯਾਮਿ ਮਧ੍ਵਨ੍ਨਾਰ੍ਥਂ ਤਵਾਨ੍ਤਿਕਮ੍ ।। 29
ਜਦ ਸ਼ਰਾਬ ਤੇ ਖਾਣਾ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜੀਂ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਮਿੱਠੇ ਖਾਣੇ ਲਈ ਭੇਜ ਦਿਆਂਗੀ।
ਤਤਃ ਸਂਪ੍ਰੇषਿਤਾਮੇਨਾਂ ਵਿਜਨੇ ਨਿਰਵਗ੍ਰਹਾਮ੍। ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯੇਥਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਯਦਿ ਸਾਮ ਸਹਿष੍ਯਤਿ ।। 30
ਜਦ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਇਕੱਲੀ ਤੇ ਬਿਨਾ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਭੇਜਾਂ, ਤੂੰ ਉਸਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਂ, ਜੇ ਉਹ ਨਰਮ ਬੋਲ ਸਹਿ ਲਵੇ।
ਸਦ੍ਯਃ ਕृਤਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ੇषਮਤ੍ਰਾਨੁਚਿਨ੍ਤਯ ।। 31
ਇਹ ਸਭ ਕੰਮ ਤੁਰੰਤ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਜੋ ਬਾਕੀ ਹੈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚ।
ਸੁਦੇष੍ਣਯੈਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਕੀਚਕਃ ਕਾਲਚੋਦਿਤਃ। ਤ੍ਵਰਮਾਣਃ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਾਮ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਰਾਜਵੇਸ਼੍ਮਨਃ ।। 32
ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਵਲੋਂ ਇੰਝ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਕੀਚਕਾ ਕismet ਦੇ ਵਲੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜ ਮਹਲ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਆਗਮ੍ਯ ਚ ਗृਹਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸੁਰਾਮਨ੍ਨਂ ਚਕਾਰ ਹ। ਅਜੈਡਕਂ ਚ ਸੁਕृਤਂ ਬਹੁ ਚੋਚ੍ਚਾਵਚਾਨ੍ਮृਗਾਨ੍ ।। 33
ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਸ਼ਰਾਬ ਤੇ ਖਾਣਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ-ਛੋਟੇ ਕਈ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਚੰਗਾ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਮਾਸ ਵੀ ਰੱਖਿਆ।
ਭਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਕਾਰਾਨ੍ਬਹੂਂਸ਼੍ਚੋਚ੍ਚਾਵਚਾਂਸ੍ਤਦਾ। ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਕੁਸ਼ਲੈਰਨ੍ਨਪਾਨੈਃ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍ ।। 34
ਉਸਨੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਆਦਲੇ ਤੇ ਸਧਾਰਨ ਭੋਜਨ, ਨਿਪੁੰਨ ਰਸੋਈਏਆਂ ਵਲੋਂ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਏ।
ਤ੍ਵਰਾਵਾਨ੍ਕਾਲਪਾਸ਼ੇਨ ਕਣ੍ਠੇ ਬਦ੍ਧਃ ਪਸ਼ੁਰ੍ਯਥਾ । ਨਾਵਬੁਧ੍ਯਤ ਮੂਢਾਤ੍ਮਾ ਮਰਣਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍ ।। 35
ਉਹ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਫੰਦੇ ਨਾਲ ਗਲ ਵਿੱਚ ਰੱਸਾ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ ਪਸ਼ੂ, ਆਪਣੇ ਮੂੜ ਮਨ ਨਾਲ ਮੌਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕਿਆ।
ਆਨੀਤਾਯਾਂ ਸੁਰਾਯਾਂ ਤੁ ਕृਤੇ ਚਾਨ੍ਨੇ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤੇ। ਕੀਚਕਃ ਪੁਨਰਾਗਮ੍ਯ ਸੁਦੇष੍ਣਾਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। 36
ਜਦ ਸ਼ਰਾਬ ਲਿਆਈ ਗਈ ਤੇ ਖਾਣਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਕੀਚਕਾ ਮੁੜ ਆ ਕੇ ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਮਧੁ ਮਾਂਸਂ ਚ ਬਹੁਧਾ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਬਹੁਧਾ ਕृਤਾਃ। ਸੁਦੇष੍ਣੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀਂ ਯਥਾ ਸਾ ਮੇ ਗृਹਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ।। 37
ਸ਼ਰਾਬ, ਮਾਸ ਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਆਦਲੇ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਹਨ; ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ, ਸੈਰੰਧਰੀ ਨੂੰ ਆਖ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆ ਜਾਵੇ।
ਕੇਨਚਿਤ੍ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯੇਣ ਤ੍ਵਰ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮਮ ਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਅਹਂ ਹਿ ਸ਼ਰਣਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯੇ ਵृषਧ੍ਵਜਮ੍। ਸਮਾਗਮਂ ਮੇ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰ੍ਯਾ ਮਰਣਂ ਵਾ ਦਿਸ਼ੇਤਿ ਵੈ ।। 38
ਕਿਸੇ ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਜਲਦੀ ਮੇਰਾ ਇਹ ਸੁਖ ਕਰ; ਮੈਂ ਤਾਂ ਬਲਦ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ—ਸੈਰੰਧਰੀ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਮਿਲਾਪ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਮੌਤ ਆ ਜਾਵੇ।
ਸਾ ਤਮਾਹ ਵਿਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਗਚ੍ਛ ਸ੍ਵਕਂ ਗृਹਮ੍। ਏषਾऽਹਮਪਿ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀਂ ਸੁਰਾਰ੍ਥੇ ਤੂਰ੍ਣਮਾਦਿਸ਼ੇ ।। 39
ਉਹ ਨੇ ਡੂੰਘੀ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾ; ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਹੀ ਸੈਰੰਧਰੀ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਬ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਆਖ ਦਿਆਂਗੀ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਕੀਚਕਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਃ ਪੁਨਃ । ਸ੍ਵਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀਗਤਮਾਨਸਃ ।। 40
ਸੁਦੇਸ਼ਣਾ ਵਲੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੀਚਕਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਮੰਦ ਸੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਸੈਰੰਧਰੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕੀਚਕਂ ਤੁ ਗਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਰਮਾਣਂ ਸ੍ਵਕਂ ਗृਹਮ੍। ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀਂ ਤਤ ਆਹੂਯ ਸਦੇष੍ਣਾ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। 41
ਕੀਚਕਾ ਦੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਣ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮਿਲੀ ਤਾਂ ਸੁਦੇਸ਼ਣਾ ਨੇ ਸੈਰੰਧਰੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਗਚ੍ਛ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰਿ ਮਤ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯੈ ਕੀਚਕਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍ । ਸੁਰਾਮਾਨਯ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਤृषਿਤਾऽਹਂ ਵਿਲਾਸਿਨਿ ।। 42
ਸੈਰੰਧਰੀ, ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਤੂੰ ਕੀਚਕਾ ਦੇ ਘਰ ਜਾ; ਸੋਹਣੀਏ, ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਸ ਲੱਗੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਮਦਿਰਾ ਲਿਆ ਕੇ ਆ।
ਸੁਦੇष੍ਣਯੈਵਮੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤੀ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਾ। ਅਬ੍ਰਵੀਚ੍ਛੋਕਸਨ੍ਤਪ੍ਤਾ ਨਾਹਂ ਤਤ੍ਰ ਵ੍ਰਜਾਮਿ ਵੈਃ ।। 43
ਸੁਦੇਸ਼ਣਾ ਵਲੋਂ ਇਹ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਸਾਹ ਲੈਂਦੀ ਹੋਈ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਮੈਂ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗੀ।'
ਸੂਤਪੁਤ੍ਰੋ ਹਿ ਮਾਂ ਭਦ੍ਰੇ ਕਾਮਾਤ੍ਮਾ ਚਾਭਿਮਨ੍ਯਤੇ । ਨ ਗਚ੍ਛੇਯਮਹਂ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਿ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍ । ਤ੍ਵਮੇਵ ਭਦ੍ਰੇ ਜਾਨਾਸਿ ਯਥਾ ਸ ਨਿਰਪਤ੍ਰਪਃ ।। 44
ਭਲੀਏ, ਰਥੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੈਨੂੰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤੱਕਦਾ ਹੈ; ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਤੂੰ ਆਪ ਜਾਣਦੀ ਹੈਂ ਕਿ ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਬੇਸ਼ਰਮ ਹੈ।
ਸਮਯਸ਼੍ਚ ਕृਤੋ ਭਦ੍ਰੇ ਯਥਾ ਪ੍ਰਥਮਸਂਗਮੇ। ਤਥਾ ਨਿਵਸਮਾਨਾਯਾਂ ਯਥਾऽਹਂ ਨਾਨ੍ਯਚਾਰਿਣੀ ।। 45
ਭਲੀਏ, ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਰਹਾਂਗੀ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਲੱਗਾਂਗੀ।
ਕੀਚਕਸ਼੍ਚ ਸੁਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤੇ ਮੂਢੋ ਮਦਨਗਰ੍ਵਿਤਃ । ਸ ਮਾਮਿਹ ਗਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵ੍ਯਵਸ੍ਯਤਿ ਨਿਰਾਕृਤਿਮ੍। ਕਥਂ ਨੁ ਵੈ ਤਤ੍ਰ ਗਤਾਂ ਮਰ੍षਯੇਨ੍ਮਾਮਬਾਨ੍ਧਵਾਮ੍ ।। 46
ਕੀਚਕਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਵਾਲਾਂ ਤੇ ਮਗਰੂਰ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਉਥੇ ਵੇਖ ਕੇ ਨਿਰਣੇ ਕਰ ਲਵੇਗਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਬੇਇਜ਼ਤ ਕਰੇ। ਮੈਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨਹੀਂ, ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਸਹਿ ਸਕੇਗਾ?
ਬਹ੍ਵ੍ਯਃ ਸਨ੍ਤਿ ਤਵ ਪ੍ਰੇष੍ਯਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਿ ਵਸ਼ਾਨੁਗਾਃ। ਅਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰੇषਯ ਕੈਕੇਯਿ ਸਂਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾऽਹਮਿਹ ਤ੍ਵਯਾ ।। 47
ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਕਈ ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ; ਕਈਕੇਈ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦੇ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਰੱਖ ਕੇ ਬਚਾ।
ਕੀਚਕਸ੍ਯਾਲਯਂ ਦੇਵਿ ਨ ਯਾਮਿ ਭਯਕਮ੍ਪਿਤਾ। ਯਦ੍ਯਦਨ੍ਯਚ੍ਚ ਮੇ ਕਰ੍ਮ ਕਰੋਮਿ ਚ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍ ।। 48
ਰਾਣੀ, ਮੈਂ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਪਦੀ ਹੋਈ, ਕੀਚਕਾ ਦੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗੀ; ਜੋ ਹੋਰ ਔਖਾ ਕੰਮ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵੇਂ, ਮੈਂ ਉਹ ਕਰ ਲਵਾਂਗੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਾ ਦੈਵਯੋਗੇਨ ਕੈਕਯੀ । ਤਾਂ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਮਾਹਿषੀ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਭੂਯੋऽਨ੍ਵਸ਼ਾਸਤ ।। 49
ਪਾਂਚਾਲੀ ਵਲੋਂ ਇਹ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਕਈਕੇਈ, ਜੋ ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਰਾਣੀ ਸੀ, ਦੈਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਕੀਚਕਂ ਚੈਵ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਬਲਾਤ੍ਕਾਰੇ ਚੋਦਿਤਾ। ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇऽਨ੍ਯਾ ਤ੍ਵਯਾ ਤੁਲ੍ਯਾ ਸਾ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਤਰਂ ਵ੍ਰਜ ।। 50
ਤੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਕੀਚਕਾ ਕੋਲ ਜਾ; ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਤੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨੌਕਰਾਣੀ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਜਾ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਤ੍ਵੇਵ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਮਾਂ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਸਿ। ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਰਸ੍ਵੇਤਿ ਮਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿਵਸ਼ਮਾਚਰ ।। 51
ਤੈਨੂੰ ਜਾਵਣਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰਦੀ ਹੈਂ? ਜਲਦੀ ਜਾ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰ।
ਨ ਹੀਦृਸ਼ੋ ਮਮ ਭ੍ਰਾਤਾ ਕਿਂ ਤ੍ਵਂ ਸਮਭਿਸ਼ਙ੍ਕਸੇ। ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚੈਨਾਂ ਬਲਾਚ੍ਚੈਵ ਵਿਨਿਯੁਜ੍ਯ ਪ੍ਰਭੁਤ੍ਵਤਃ ।। 52
ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸ਼ੱਕ ਕਰਦੀ ਹੈਂ? ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਤੇ ਹਕ ਨਾਲ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਭਾਜਨਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਚਾਸ੍ਯੈ ਸਪਿਧਾਨਂ ਹਿਰਣ੍ਮਯਮ੍। ਯਾ ਸੁਜਾਤਾ ਸੁਗਨ੍ਧਾ ਚ ਤਾਮਾਨਯ ਸੁਰਾਮਿਤਿ ।। 53
ਉਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਢੱਕਣ ਵਾਲਾ ਭਾਂਡਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਜੋ ਮਦਿਰਾ ਚੰਗੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਹੈ, ਉਹ ਲਿਆ ਕੇ ਆ।'
ਸਾ ਸ਼ਙ੍ਕਮਾਨਾ ਰੁਦਤੀ ਵੇਪਨ੍ਤੀ ਦ੍ਰੁਪਦਾਤ੍ਮਜਾ। ਦੈਵਤੇਭ੍ਯੋ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰੇਭ੍ਯਸ੍ਤਥਾऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। 54
ਸ਼ੱਕ ਕਰਦੀ, ਰੋਂਦੀ ਤੇ ਕੰਪਦੀ ਹੋਈ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਯਥਾऽਹਮਨ੍ਯਂ ਪਾਰ੍ਥੇਭ੍ਯੋ ਨਾਭਿਜਾਨਾਪਿ ਮਾਨਵਮ੍। ਤੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੀਚਕੋ ਮਾ ਵਸ਼ਂ ਨਯੇਤ੍ ।। 55
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਪਾਰਥਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ, ਉਸ ਸੱਚ ਦੀ ਕਸਮ ਨਾਲ, ਕੀਚਕਾ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾ ਲਾਏ।
ਯਥਾऽਹਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਪਞ੍ਚਭ੍ਯੋ ਨਾਨ੍ਯਗਾਮਿਨੀ। ਤੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੀਚਕੋ ਮਾ ਵਸ਼ਂ ਨਯੇਤ੍ ।। 56
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਗਈ, ਉਸ ਸੱਚ ਦੀ ਕਸਮ ਨਾਲ, ਕੀਚਕਾ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾ ਲਾਏ।
ਅਕੀਰ੍ਤਯਤ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਧਰ੍ਮਂ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਦਿਵਾਕਰਮ੍। ਮਾਰੁਤਂ ਚਾਸ਼੍ਵਿਨੌ ਦੇਵੌ ਕੁਬੇਰਂ ਵਰੁਣਂ ਯਮਮ੍ ।। 1
ਸੋਹਣੀ ਨੇ ਧਰਮ, ਇੰਦਰ, ਸੂਰਜ, ਪਵਨ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ, ਕੁਬੇਰ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਯਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।