ਨ ਚ ਤ੍ਵਮਭਿਜਾਨੀषੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਗੁਹ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰਂ ਵਾ ਕਿਲ ਪੌਤ੍ਰਂ ਵਾ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਵਾ ਮਨਸ੍ਵਿਨਮ੍ ।। 18
ਤੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਪੌਤਰਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਮਝਦਾਰ ਭਰਾ ਹੋਵੇ।
ਰਹਸੀਹ ਨਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਾਨਾਗਨ੍ਧਵਿਭੂषਿਤਮ੍। ਯੋਨਿਰੁਤ੍ਸ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸਤੀਨਾਮਪਿ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ।। 19
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦ virtuous ਔਰਤ ਵੀ ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਾਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਨੁਲਿਪ੍ਤਾਙ੍ਗਂ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਮ੍। ਵਸ਼ਮੇष੍ਯਤਿ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀ ਮਨ੍ਮਥੇਨਾਭਿਪੀਡਿਤਾ। ਸਾ ਤ੍ਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬ੍ਰੂਹਿ ਚੈਨਾਂ ਮਮ ਚੇਞ੍ਜੀਵਿਤਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ।। 20
ਜਦ ਸੈਰੰਧਰੀ ਮੈਨੂੰ ਤੇਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਗਹਣੇ ਪਾ ਕੇ ਵੇਖੇਗੀ, ਤੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇਗੀ; ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਕਹਿ ਦੇ ਕਿ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਉਸ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਸੁਦੇष੍ਣਾ ਤੁ ਸ਼ੋਕੇਨਾਭਿਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾ। ਅਹੋ ਦੁਃਖਮਹੋ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਮਹੋ ਪਾਪਮਿਤਿ ਸ੍ਮਹ ।। 21
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਦੇਸ਼ਣਾ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ, ਤੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ, 'ਹਾਏ, ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਦੁੱਖ, ਕਿੰਨੀ ਮੁਸੀਬਤ, ਕਿੰਨਾ ਪਾਪ ਹੈ!'
ਪ੍ਰਾਰੁਦਦ੍ਭृਸ਼ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਵਿਪਾਕਂ ਤਸ੍ਯ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਾ। ਪਾਤਾਲੇषੁ ਪਤਤ੍ਯੇष ਵਿਲਪਨ੍ਬਡਵਾਮੁਖੇ ।। 22
ਉਸ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਗਹਿਰੀ ਪੀੜ ਵਿੱਚ ਰੋਈ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, 'ਇਹ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਰੋਦਾ ਹੋਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਵਿਨਸ਼ਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਸੁਹृਦਸ਼੍ਚ ਮੇ। ਕਿਂਨੁ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਮਯਾ ਕਰ੍ਤੁਂ ਯਤ੍ਤ੍ਵਮੇਵਮਭਿਪ੍ਲੁਤਃ ।। 23
ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਤੇ ਦੋਸਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਜਦ ਤੂੰ ਇੰਨਾ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?
ਨ ਚ ਸ਼੍ਰੇਯੋऽਭਿਜਾਨੀषੇ ਕਾਮਮੇਵਾਨੁਵਰ੍ਤਸੇ। ਧ੍ਰੁਵਂ ਗਤਾਯੁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਪ ਯਦੇਵਂ ਕਾਮਮੋਹਿਤਃ । ਅਕਰ੍ਤਵ੍ਯੇ ਹਿ ਮਾਂ ਪਾਪੇ ਨਿਯੁਨਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿ ਨਰਾਧਮ ।। 24
ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਮੁਕਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਕਾਮ ਵਲੋਂ ਮਗਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਗਲਤ ਕੰਮ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਡੁਬਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੇ ਨਿਕੰਮਾ ਮਨੁੱਖ।
ਅਪਿ ਚੈਤਤ੍ਪੁਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਨਿਪੁਣੈਰ੍ਮਨੁਜੋਤ੍ਤਮੈਃ । ਏਕਸ੍ਤੁ ਕੁਰੁਤੇ ਪਾਪਂ ਸ੍ਵਜਾਤਿਸ੍ਤੇਨ ਹਨ੍ਯਤੇ ।। 25
ਇਹ ਗੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਚਤੁਰ ਤੇ ਉੱਚੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਆਖੀ ਹੈ: ਜਦ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਵੀ ਉਸ ਕਰਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਵਿषਯਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਅਦੂषਿਤਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ੍ਵਜਨਂ ਘਾਤਯਿष੍ਯਸਿ ।। 26
ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਂਗਾ।
ਏਤਤ੍ਤੁ ਮੇ ਦੁਃਖਤਰਂ ਯੇਨਾਹਂ ਭ੍ਰਾਤृਸੌਹृਦਾਤ੍। ਵਿਦਿਤਾਰ੍ਥਾ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤੁष੍ਟੋ ਭਵ ਕੁਲਕ੍ਸ਼ਯੇ ।। 27
ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁਖ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਮਿਤਰਤਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ—ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾ।
ਗਚ੍ਛ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਿਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਸ੍ਵਮੇਵ ਭਵਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਕਿਂਚਿਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸੁਰਾਮਨ੍ਨਂ ਚ ਕਾਰਯ ।। 28
ਹੁਣ ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾ; ਕੋਈ ਬਹਾਨਾ ਬਣਾਕੇ ਸ਼ਰਾਬ ਤੇ ਖਾਣਾ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾ।
ਕृਤੇ ਚਾਨ੍ਨੇ ਸੁਰਾਯਾਂ ਚ ਪ੍ਰੇषਯਿष੍ਯਸਿ ਮੇ ਪੁਨਃ । ਤਾਮਹਂ ਪ੍ਰੇषਯਿष੍ਯਾਮਿ ਮਧ੍ਵਨ੍ਨਾਰ੍ਥਂ ਤਵਾਨ੍ਤਿਕਮ੍ ।। 29
ਜਦ ਸ਼ਰਾਬ ਤੇ ਖਾਣਾ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜੀਂ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਮਿੱਠੇ ਖਾਣੇ ਲਈ ਭੇਜ ਦਿਆਂਗੀ।
ਤਤਃ ਸਂਪ੍ਰੇषਿਤਾਮੇਨਾਂ ਵਿਜਨੇ ਨਿਰਵਗ੍ਰਹਾਮ੍। ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯੇਥਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਯਦਿ ਸਾਮ ਸਹਿष੍ਯਤਿ ।। 30
ਜਦ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਇਕੱਲੀ ਤੇ ਬਿਨਾ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਭੇਜਾਂ, ਤੂੰ ਉਸਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਂ, ਜੇ ਉਹ ਨਰਮ ਬੋਲ ਸਹਿ ਲਵੇ।
ਸਦ੍ਯਃ ਕृਤਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ੇषਮਤ੍ਰਾਨੁਚਿਨ੍ਤਯ ।। 31
ਇਹ ਸਭ ਕੰਮ ਤੁਰੰਤ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਜੋ ਬਾਕੀ ਹੈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚ।
ਸੁਦੇष੍ਣਯੈਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਕੀਚਕਃ ਕਾਲਚੋਦਿਤਃ। ਤ੍ਵਰਮਾਣਃ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਾਮ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਰਾਜਵੇਸ਼੍ਮਨਃ ।। 32
ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਵਲੋਂ ਇੰਝ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਕੀਚਕਾ ਕismet ਦੇ ਵਲੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜ ਮਹਲ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਆਗਮ੍ਯ ਚ ਗृਹਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸੁਰਾਮਨ੍ਨਂ ਚਕਾਰ ਹ। ਅਜੈਡਕਂ ਚ ਸੁਕृਤਂ ਬਹੁ ਚੋਚ੍ਚਾਵਚਾਨ੍ਮृਗਾਨ੍ ।। 33
ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਸ਼ਰਾਬ ਤੇ ਖਾਣਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ-ਛੋਟੇ ਕਈ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਚੰਗਾ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਮਾਸ ਵੀ ਰੱਖਿਆ।
ਭਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਕਾਰਾਨ੍ਬਹੂਂਸ਼੍ਚੋਚ੍ਚਾਵਚਾਂਸ੍ਤਦਾ। ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਕੁਸ਼ਲੈਰਨ੍ਨਪਾਨੈਃ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍ ।। 34
ਉਸਨੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਆਦਲੇ ਤੇ ਸਧਾਰਨ ਭੋਜਨ, ਨਿਪੁੰਨ ਰਸੋਈਏਆਂ ਵਲੋਂ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਏ।
ਤ੍ਵਰਾਵਾਨ੍ਕਾਲਪਾਸ਼ੇਨ ਕਣ੍ਠੇ ਬਦ੍ਧਃ ਪਸ਼ੁਰ੍ਯਥਾ । ਨਾਵਬੁਧ੍ਯਤ ਮੂਢਾਤ੍ਮਾ ਮਰਣਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍ ।। 35
ਉਹ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਫੰਦੇ ਨਾਲ ਗਲ ਵਿੱਚ ਰੱਸਾ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ ਪਸ਼ੂ, ਆਪਣੇ ਮੂੜ ਮਨ ਨਾਲ ਮੌਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕਿਆ।
ਆਨੀਤਾਯਾਂ ਸੁਰਾਯਾਂ ਤੁ ਕृਤੇ ਚਾਨ੍ਨੇ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤੇ। ਕੀਚਕਃ ਪੁਨਰਾਗਮ੍ਯ ਸੁਦੇष੍ਣਾਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। 36
ਜਦ ਸ਼ਰਾਬ ਲਿਆਈ ਗਈ ਤੇ ਖਾਣਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਕੀਚਕਾ ਮੁੜ ਆ ਕੇ ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਮਧੁ ਮਾਂਸਂ ਚ ਬਹੁਧਾ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਬਹੁਧਾ ਕृਤਾਃ। ਸੁਦੇष੍ਣੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀਂ ਯਥਾ ਸਾ ਮੇ ਗृਹਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ।। 37
ਸ਼ਰਾਬ, ਮਾਸ ਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਆਦਲੇ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਹਨ; ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ, ਸੈਰੰਧਰੀ ਨੂੰ ਆਖ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆ ਜਾਵੇ।
ਕੇਨਚਿਤ੍ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯੇਣ ਤ੍ਵਰ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮਮ ਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਅਹਂ ਹਿ ਸ਼ਰਣਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯੇ ਵृषਧ੍ਵਜਮ੍। ਸਮਾਗਮਂ ਮੇ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰ੍ਯਾ ਮਰਣਂ ਵਾ ਦਿਸ਼ੇਤਿ ਵੈ ।। 38
ਕਿਸੇ ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਜਲਦੀ ਮੇਰਾ ਇਹ ਸੁਖ ਕਰ; ਮੈਂ ਤਾਂ ਬਲਦ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ—ਸੈਰੰਧਰੀ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਮਿਲਾਪ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਮੌਤ ਆ ਜਾਵੇ।
ਸਾ ਤਮਾਹ ਵਿਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਗਚ੍ਛ ਸ੍ਵਕਂ ਗृਹਮ੍। ਏषਾऽਹਮਪਿ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀਂ ਸੁਰਾਰ੍ਥੇ ਤੂਰ੍ਣਮਾਦਿਸ਼ੇ ।। 39
ਉਹ ਨੇ ਡੂੰਘੀ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾ; ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਹੀ ਸੈਰੰਧਰੀ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਬ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਆਖ ਦਿਆਂਗੀ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਕੀਚਕਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਃ ਪੁਨਃ । ਸ੍ਵਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀਗਤਮਾਨਸਃ ।। 40
ਸੁਦੇਸ਼ਣਾ ਵਲੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੀਚਕਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਮੰਦ ਸੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਸੈਰੰਧਰੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕੀਚਕਂ ਤੁ ਗਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਰਮਾਣਂ ਸ੍ਵਕਂ ਗृਹਮ੍। ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀਂ ਤਤ ਆਹੂਯ ਸਦੇष੍ਣਾ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। 41
ਕੀਚਕਾ ਦੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਣ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮਿਲੀ ਤਾਂ ਸੁਦੇਸ਼ਣਾ ਨੇ ਸੈਰੰਧਰੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਗਚ੍ਛ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰਿ ਮਤ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯੈ ਕੀਚਕਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍ । ਸੁਰਾਮਾਨਯ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਤृषਿਤਾऽਹਂ ਵਿਲਾਸਿਨਿ ।। 42
ਸੈਰੰਧਰੀ, ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਤੂੰ ਕੀਚਕਾ ਦੇ ਘਰ ਜਾ; ਸੋਹਣੀਏ, ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਸ ਲੱਗੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਮਦਿਰਾ ਲਿਆ ਕੇ ਆ।
ਸੁਦੇष੍ਣਯੈਵਮੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤੀ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਾ। ਅਬ੍ਰਵੀਚ੍ਛੋਕਸਨ੍ਤਪ੍ਤਾ ਨਾਹਂ ਤਤ੍ਰ ਵ੍ਰਜਾਮਿ ਵੈਃ ।। 43
ਸੁਦੇਸ਼ਣਾ ਵਲੋਂ ਇਹ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਸਾਹ ਲੈਂਦੀ ਹੋਈ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਮੈਂ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗੀ।'
ਸੂਤਪੁਤ੍ਰੋ ਹਿ ਮਾਂ ਭਦ੍ਰੇ ਕਾਮਾਤ੍ਮਾ ਚਾਭਿਮਨ੍ਯਤੇ । ਨ ਗਚ੍ਛੇਯਮਹਂ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਿ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍ । ਤ੍ਵਮੇਵ ਭਦ੍ਰੇ ਜਾਨਾਸਿ ਯਥਾ ਸ ਨਿਰਪਤ੍ਰਪਃ ।। 44
ਭਲੀਏ, ਰਥੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੈਨੂੰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤੱਕਦਾ ਹੈ; ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਤੂੰ ਆਪ ਜਾਣਦੀ ਹੈਂ ਕਿ ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਬੇਸ਼ਰਮ ਹੈ।
ਸਮਯਸ਼੍ਚ ਕृਤੋ ਭਦ੍ਰੇ ਯਥਾ ਪ੍ਰਥਮਸਂਗਮੇ। ਤਥਾ ਨਿਵਸਮਾਨਾਯਾਂ ਯਥਾऽਹਂ ਨਾਨ੍ਯਚਾਰਿਣੀ ।। 45
ਭਲੀਏ, ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਰਹਾਂਗੀ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਲੱਗਾਂਗੀ।
ਕੀਚਕਸ਼੍ਚ ਸੁਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤੇ ਮੂਢੋ ਮਦਨਗਰ੍ਵਿਤਃ । ਸ ਮਾਮਿਹ ਗਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵ੍ਯਵਸ੍ਯਤਿ ਨਿਰਾਕृਤਿਮ੍। ਕਥਂ ਨੁ ਵੈ ਤਤ੍ਰ ਗਤਾਂ ਮਰ੍षਯੇਨ੍ਮਾਮਬਾਨ੍ਧਵਾਮ੍ ।। 46
ਕੀਚਕਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਵਾਲਾਂ ਤੇ ਮਗਰੂਰ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਉਥੇ ਵੇਖ ਕੇ ਨਿਰਣੇ ਕਰ ਲਵੇਗਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਬੇਇਜ਼ਤ ਕਰੇ। ਮੈਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨਹੀਂ, ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਸਹਿ ਸਕੇਗਾ?
ਬਹ੍ਵ੍ਯਃ ਸਨ੍ਤਿ ਤਵ ਪ੍ਰੇष੍ਯਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਿ ਵਸ਼ਾਨੁਗਾਃ। ਅਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰੇषਯ ਕੈਕੇਯਿ ਸਂਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾऽਹਮਿਹ ਤ੍ਵਯਾ ।। 47
ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਕਈ ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ; ਕਈਕੇਈ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦੇ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਰੱਖ ਕੇ ਬਚਾ।